Με δεδομένο (?), την γνώση της μεγάλης διαφοράς των νοημάτων, υποτακτική και σκλάβα, εκθέτω τους παρακάτω προβληματισμούς.
Αρχικά, για την κατανόηση του κειμένου, πρέπει να αντιληφθεί η αναγνώστρια, πως με τον όρο “σκλάβα”, αναφερόμαστε σε σχέση ή πλαίσιο M/s 24/7. Δεν υπάρχει σκλάβα μερικής απασχόλησης, όπως δεν υπάρχει ολίγον έγκυος.
Η συνοπτική απόδοση του όρου και του νοήματος “σκλάβα”, είναι η πλήρη παράδοση του ελέγχου της στον Κύριο της και η ολική αποστέρηση των δικαιωμάτων της. Οποιοδήποτε δικαίωμα υφίσταται πλέον, καθορίζεται από τον Ιδιοκτήτη της.
Όμως, εδώ πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη δύο σημαντικοί παράμετροι.
1. Για να βιώνεται ουσιαστικά το M/s και όχι να αποτελεί μέρος της πραγματικότητας, φαντασία ή φαντασίωση, ο Κ ως Ιδιοκτήτης, αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη της σκλάβας, παρέχοντας της διαμονή, σίτιση, ένδυση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ, αλλά ταυτόχρονα μη στερώντας από τη σκλάβα, την ευχέρεια αλλά και τα εχέγγυα να αποχωρήσει ανά πάσα στιγμή από τη σχέση, αλλιώς στο πέρασμα του χρόνου η σκλάβα θα είναι σκλάβα της κατάστασης και όχι του Κυρίαρχου.
(Αν αυτό λαμβάνεται ως ουτοπικό, για τα κοινωνικά δρώμενα της δύσκολης εποχής μας, πρέπει να αναγνωρισθεί πως η οποιαδήποτε έκπτωση του ολοκληρωτικού Μ/s, δημιουργεί μείωση του επιθυμητού αποτελέσματος και για τα δύο μέρη)
2. Η λεγόμενη, αλλά απαραίτητη, εκπαίδευση της σκλάβας, δεν πρέπει να έγκειται μόνο στο γεγονός της εκμάθησης της, να εκτελεί τις διαταγές του Κ της για να τον ικανοποιήσει. Η σκλάβα δεν πρέπει να μάθει το πώς να υπηρετεί διεκπεραιώνοντας ή να υπακούει/εκτελεί ως αποπεράτωση μιας διαταγής, (κάτι τέτοιο θα ήταν στείρο και μάταιο για την εξέλιξή της, τόσο της ίδιας όσο και της σχέσης), αλλά το πως θα πληρώνεται και πως θα γεμίζει μέσα από αυτή τη διαδικασία, ανακαλύπτοντας ολοένα και βαθύτερα το είναι της.
