Διαπραγμάτευση (!) περί ορίων, στο D/s και M/s

Διάβασα σ' ένα blog που πραγματεύεται τον χώρο του BDSM ένα κείμενο περί διαπραγμάτευσης πριν το κολλάρο κλπ

Ανάμεσα στα άλλα, έγραφε:

"Kατά την διαπραγμάτευση μιας σχέσης BDSM, τα όρια της σχέσης θα πρέπει να ειπωθούν. Τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει" (!)

"Διαπραγματεύσεις πρέπει να γίνονται ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα..." (!)

"...πρέπει να περιλαμβάνει και την συζήτηση των προσωπικών ορίων"

Πιστεύω πως, πέρα από την απαραίτητη συμβατότητα στο ανθρώπινο πεδίο, που πρέπει αρχικά να εξεταστεί, δεν υπάρχει σοβαρή συζήτηση για τα όρια της υ, που δέχεται να μπει σε M/s σχέση.

Και αυτό γιατί:

Α. Πως και από που γνωρίζει η υ τα όρια της, και ιδίως σε ένα TPE πλαίσιο Μ/s, πριν καν μπει σε αυτό ;

Β. Μήπως δεν είναι το ζητούμενο των περισσοτέρων υ, με το βίωμα της ασύμμετρης σχέσης, ακριβώς το να ανακαλύψουν αρχικά, και στην συνέχεια το να σπάσουν - ξεπεράσουν τα όρια τους;

Γ. Μήπως δεν είναι στα κύρια χαρακτηριστικά του M/s, το να εισέρχεται ο Κ βαθιά, ολοένα και πιο βαθιά στο μέσα της υ; Να εισχωρεί σε εσωτερικά επίπεδα που η υ πριν ξεκινήσει αυτό το ταξίδι δεν γνώριζε, αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις, ούτε που φαντάζονταν;

Δ. Μήπως, κάποιες φορές, αυτό που η υ έχει ουσιαστική ανάγκη, δεν είναι, το να υπερκεράσει την συναίνεση της ο Κ της, ακόμα και να "αδιαφορήσει" γι' αυτή, για να την προχωρήσει πιο πέρα; Να της γκρεμίσει τοίχους που την εμποδίζουν, να της κόψει δεσμά που την περιορίζουν, να την ελευθερώσει;

Ε. Μήπως δεν υπάρχουν περιπτώσεις υ, που οι φόβοι και οι αδυναμίες τους, επαναλαμβάνω και τονίζω, κάποιες φορές και σε κάποιες υ, φεύγουν μόνο παρεμβατικά; (και χρησιμοποιώ ήπιο όρο).

Ζ. Μήπως μπαίνοντας σε ένα πλαίσιο εκπαίδευσης M/s η υ, αυτό που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και ας το αρνείται, δεν είναι η φυγή από την ζώνη άνεσής της; Μήπως κάποιες φορές αυτό δεν επιτυγχάνεται με επιβολή και διάρρηξη των ορίων της;

Η "καλή" και η ΚΑΛΗ sub

Mια καλή “sub” δεν κάνει κάτι λάθος για να μην τιμωρηθεί από τον Κ της, μια ΚΑΛΗ sub δεν κάνει κάτι λάθος για να μην δυσαρεστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” είναι σωστή για να ευχαριστηθεί από τον Κ της (εισπράττοντας την ικανοποίηση του), μια ΚΑΛΗ sub είναι σωστή για να ευχαριστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” ποστάρει στις ομάδες, ακολουθώντας την διάθεσή της, μια ΚΑΛΗ sub ποστάρει διεγειρόμενη από την έμπνευση που λαμβάνει από τον Κ της

Mια καλή “sub” παραμένει στον Κ της επειδή το θέλει, μια ΚΑΛΗ sub παραμένει στον Κ της γιατί δεν μπορεί να φύγει.


Mια καλή “sub” ζει την υποτακτικότητά της για να χορτάσει την επιθυμία της,, μια ΚΑΛΗ sub βιώνει την υποτακτικότητά της για να ολοκληρωθεί μέσα από την ανάγκη της.

ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής

Ομάδα στο Facebook. Η ομάδα λόγω διαγραφών, έγινε μυστική.

 Οσοι/ες επιθυμείτε να γίνετε μέλος της, μόνο μέσω του προφίλ του Master Seduction. Kλικ για e-mail ΕΔΩ

Ομάδα για Ανδρες και γυναίκες με ενδιαφέρον για τον εναλλακτικό ερωτισμό (BDSM) και τις ασύμμετρες σχέσεις ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής.

Σκόπιμη πρόκληση ήττας / αποτυχίας, από τον Κ, στην σκλάβα.

Σε μια από τις συζητήσεις που είχα με μια σκλάβα, (η οποία βιώνει το M/s επί 8 χρόνια σε 24/7 βάση), σε κάποιο από τα Mind Games που της κάνω, ακολούθησε ο παρακάτω ο διάλογος.

- ΑΝ ΠΡΟΣΘΕΤΑ …, ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ …., ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ…, ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΣ;
- σε αυτη την περιπτωση νομιζω θα τα εχανα.... αλλα στην πορεια θα τα καταφερνα...
- ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΩ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ, ΘΑ ΚΑΥΛΩΝΕΙΣ   ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ...
  ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΣ?
- μάλιστα Κύριε, θα τα κατάφερνα
- ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ μικρή
- γιατι χαμογελατε? θα τα καταφερνα.... ειμαι σιγουρη
- ΣΙΓΟΥΡΗ. ΟΜΟΡΦΑ. ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ
- χαμογελατε με δοση ειρωνειας η ευχαριστησης?
- ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ. ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΑΝ ΘΕΛΗΣΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΕΣ ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΑ.
-Σας ευχαριστω Κυριε που πιστευετε.... σε αυτο που πιστευω....
σαφως αν θελετε να μην τα καταφερω τοτε ετσι θα γινει... μα τοτε τι νοημα θα εχει η προσπαθεια?
- ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΝΙΚΑΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΤTΕΣ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΠΕΙΣΜΑ. ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΒΙΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ
- αν μπορεις να νικησεις απο την αρχη γιατι να ηττηθεις?

Η απάντησή μου στην απορία της ξεκίνησε, έτσι

-ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ

"ΝΙΚΑΣ ΗΤΤΩΜΕΝΟΣ"

ΚΑΙ

"ΗΤΤΑΣΑΙ ΝΙΚΩΝΤΑΣ";

Αναλύω περισσότερο το θέμα, δημιουργώντας ένα κείμενο σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Είναι συγκεκριμένο το BDSM?

Υπάρχει μια θεώρηση από ανθρώπους που κινούνται (ή είναι μέρος) στο χώρο, πως το BDSM είναι πολύ συγκεκριμένο και ορίζετε από τα αρχικά του.

Είναι έτσι;

Φρονώ πως όχι. Απεναντίας. Είναι συγκεκριμένες λέξεις, χωρίς σαφήνεια στο νόημα τους. Γι’ αυτό και ο καθένας τις εκλαμβάνει όπως θέλει και τις ερμηνεύει κατά το δοκούν. (Απαιτείται μακρύς δρόμος για να τις αντιληφθεί με ενάργεια, ο ταξιδιώτης αυτού του χώρου)

Ετσι καταλήγουν να είναι αόριστες. Δλδ αφηρημένες. Η μέθοδος της ανόδου από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, προϋποθέτει ιδιαίτερη νόηση, ξεχωριστή γνώση, μεγάλη βιωματική εμπειρία και πλήρη κατανόηση του αντικειμένου.

Και δυστυχώς επικρατεί χαώδης αντίληψη περί του αντικειμένου.

Το BDSM δημιουργεί το οξύμωρο να είναι περίπλοκο μέσα στην απλότητά του.

Εάν διαμελιστεί στις έξι λέξεις (και όχι 4 ή 5) που είθισται να το αποτελούν, και η κάθε μια ερευνηθεί κατεξοχήν ξεχωριστά, προσπαθώντας να βρούμε τη συνάφεια μεταξύ τους, αλλά και το νόημα τους, θα διαπιστώσουμε πως δεν μπορεί καμία να εμφανιστεί σε καθορισμένη μορφή. Η ανάπτυξη τους από την δεκαετία του ’80, έχει διανύσει κάποια στάδια, και το νέο έχει μετασχηματίσει την κληροδοτημένη βάση από την οποία ανέκυψε. Ετσι, διαρκώς φτάνει στο στάδιο της ωρίμανσης του. Το παρελθόν δεν διατηρείται ολοκληρωτικά στο παρόν, φυσικά δεν εξαφανίζεται εντελώς. Διατηρείται στο παρόν σε μεταρρυθμισμένο μόρφωμα. Το παρόν όμως συνεχώς διαφοροποιείται και αναπτύσσεται και μετασχηματίζεται σε μέλλον. Νέες γενιές, νέες αντιλήψεις, πιο ελεύθερα τα ήθη, πιο απενοχοποιημένος ο ερωτισμός, νέες τάσεις συνεχώς διαμορφώνονται.

Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι το πέρασμα από το περιβόητο SSC (Safe - Sane – Consensual), στο RACK (Risk-aware consensual kink), μετά στο PRICK (Personal Responsibility Informed Consensual Kink) κλπ. Ετσι λοιπόν αυτή η άνοδος από το αφηρημένο προς το συγκεκριμένο θα βοηθήσει, αν γίνει με τρόπο που να εμπεριέχει την κατανόηση ΚΑΙ της έκφρασης αυτών των τάσεων.

Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που το s/m, θεωρούν πως είναι τα αρχικά του super market!!

H δύναμη της σκλάβας (και ο ρόλος του Αφέντη)

Με δεδομένο (?), την γνώση της μεγάλης διαφοράς των νοημάτων, υποτακτική και σκλάβα, εκθέτω τους παρακάτω προβληματισμούς.

Αρχικά, για την κατανόηση του κειμένου, πρέπει να αντιληφθεί η αναγνώστρια, πως με τον όρο “σκλάβα”, αναφερόμαστε σε σχέση ή πλαίσιο M/s 24/7. Δεν υπάρχει σκλάβα μερικής απασχόλησης, όπως δεν υπάρχει ολίγον έγκυος.

Η συνοπτική απόδοση του όρου και του νοήματος “σκλάβα”, είναι η πλήρη παράδοση του ελέγχου της στον Κύριο της και η ολική αποστέρηση των δικαιωμάτων της. Οποιοδήποτε δικαίωμα υφίσταται πλέον, καθορίζεται από τον Ιδιοκτήτη της.

Όμως, εδώ πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη δύο σημαντικοί παράμετροι.

1. Για να βιώνεται ουσιαστικά το M/s και όχι να αποτελεί μέρος της πραγματικότητας, φαντασία ή φαντασίωση, ο Κ ως Ιδιοκτήτης, αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη της σκλάβας, παρέχοντας της διαμονή, σίτιση, ένδυση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ, αλλά ταυτόχρονα μη στερώντας από τη σκλάβα, την ευχέρεια αλλά και τα εχέγγυα να αποχωρήσει ανά πάσα στιγμή από τη σχέση, αλλιώς στο πέρασμα του χρόνου η σκλάβα θα είναι σκλάβα της κατάστασης και όχι του Κυρίαρχου.

(Αν αυτό λαμβάνεται ως ουτοπικό, για τα κοινωνικά δρώμενα της δύσκολης εποχής μας, πρέπει να αναγνωρισθεί πως η οποιαδήποτε έκπτωση του ολοκληρωτικού Μ/s, δημιουργεί μείωση του επιθυμητού αποτελέσματος και για τα δύο μέρη)

2. Η λεγόμενη, αλλά απαραίτητη, εκπαίδευση της σκλάβας, δεν πρέπει να έγκειται μόνο στο γεγονός της εκμάθησης της, να εκτελεί τις διαταγές του Κ της για να τον ικανοποιήσει. Η σκλάβα δεν πρέπει να μάθει το πώς να υπηρετεί διεκπεραιώνοντας ή να υπακούει/εκτελεί ως αποπεράτωση μιας διαταγής, (κάτι τέτοιο θα ήταν στείρο και μάταιο για την εξέλιξή της, τόσο της ίδιας όσο και της σχέσης), αλλά το πως θα πληρώνεται και πως θα γεμίζει μέσα από αυτή τη διαδικασία, ανακαλύπτοντας ολοένα και βαθύτερα το είναι της.

Το προφίλ στο Facebook

Master Seduction Facebook Profil

Vanilla σχέση...

(Τι είναι η "vanilla σχέση" για τους ανθρώπους του εναλλακτικού ερωτισμού, για όσους έχουν επιλέξει συνειδητά το BDSM life style;)

Eίναι εκεί που δεν υπάρχει ίχνος εσωτερικού αισθησιασιακού ενθουσιασμού, ούτε μια στάλα… ερωτικής έξαρσης.

Η βανίλα σχέση έχει το ανύπαρκτο ερωτικό και εγκεφαλικό πάθος δυο πουλιών.

Δεσμός με σωστό φέρσιμο, περιχαρακωμένος από τα κοινωνικά πρότυπα και τα χρηστά ήθη. Αφημένος σε μια στείρα συμβατικότητα που σε κρατάει σε στασιμότητα. Tυποποιημένη, άχρωμη και άοσμη μορφή ερωτικής και σεξουαλικής “έκφρασης”

Με παντελή έλλειψη του να παραφέρεσαι, με πλήρη απουσία της απογείωσης. Με ανυπαρξία έξαψης, φλογερότητας και πόθου. Με στέρηση του να παραληρείς από χαρά και καύλα.

Που είναι το πάθος; Που βρίσκεται η τρέλα; Που υπάρχει η εξερεύνηση των νέων πτυχών της σεξουαλικότητας; Που υφίσταται η εξέλιξη τους; Που εδρεύουν η ικανοποίηση, η επιθυμία, η δίψα, η λαχτάρα…; Όλα αυτά που αποτελούν ενδόμυχη ανάγκη;

Τι νόημα έχει η ζωή χωρίς αυτά; To να κάνεις το ταξίδι έξω από ασύμμετρη σχέση, είναι σαν να μην ζήσεις καθόλου την ουσία του ερωτισμού σου και το μάξιμουμ της σεξουαλικότητας σου. Σε βάθος, όλο και πιο βαθειά.

Πρέπει να τολμήσεις, οφείλεις στον εαυτό σου να προσπαθήσεις…

Δρόμος δύσκολος, αλλά όμορφος... Ιδιάζων...

Ο δρόμος άγνωστος και ως άγνωστος διεγείρει και "φόβο"... μα ποιός θέλει τα εύκολα; τα βολετά; αυτά που ξέρεις ότι θα συμβούν πριν καν αρχίσουν και που τελικά είναι τόσο μα τόσο βαρετά;

Πόσο θέλεις και πόσο σου αρέσει το αναπάντεχο; το απρόοπτο; το απροσδόκητο; το ανέλπιστο; Και όλα αυτά σε ένα δρόμο απόλυτα ελεγχόμενο για τη μη εκτροπή του οχήματος και της πορείας του, από τον Κυρίαρχο που έχει τη θέση του οδηγού.

Το βλέπεις δύσκολο? ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ... Με τι ηδονικά τοπία μυαλού όμως στη διαδρομή... και τί ωραίος ατέλειωτα ηδονικός ορίζοντας σκέψεων και αισθήσεων να ξεδιπλώνεται!!!...

Σκέψου το

Απλά...

BDSM... Tι είναι; Μια διαφορετική ανάπτυξη...

Σε αυτό το κείμενο, θα ασχοληθώ με ερωτήματα, με προβλήματα, με απορίες...

...ανθρώπων που προσεγγίζουν το BDSM και δεν έχουν καταλάβει το γιατί έλκονται  τόσο δυνατά απ αυτό, δεν έχουν συνειδητοποιήσει αρχικά τι τους έφερε, αλλά και στη συνέχεια τι τους κρατά σε αυτό..

Ανθρώπων που οδηγούν τον συλλογισμό τους σε ζητήματα της ύπαρξης, της αιτίας, του μυαλού...

Tι είναι τελικά το BDSM;

Τι είναι, έξω από αυτό το "κάτι" που προσδιορίζει την ερωτική "ασυμβατότητα" μεγάλης μερίδας ανθρώπων;

Όχι όπως τo αντιμετωπίζουν οι "κοινοί" άνθρωποι, αυτοί που έχουν περιχαρακωθεί σε κοινωνικές νόρμες, αυτοί που έχουν εγκλωβιστεί σε κοινωνικά πρότυπα φτιαγμένα από τα χρηστά ήθη...

Όχι προσεγγίζοντας με βάση την λογική και την απόδειξη, όπως αυτή ορίζεται στα μαθηματικά, ούτε με το πως καθορίζεται με βάση τα δήθεν "ιερά βιβλία" του χώρου και τα τάχα καθολικά πρωτόκολλα του.

Όχι σαν άνθρωποι που φεύγουν από το καθιερωμένο σεξ, ακλουθώντας ως διάλειμμα η ως διαφυγή, διάφορα φετίχ που τα ονομάζουν BDSM...

BDSM και Sex.

"Δύσκολο", αλλά ενδιαφέρον θέμα. Συχνά το συναντάμε σε ιστότοπους του χώρου και οι απόψεις είναι ποικίλες.

Ωστόσο,

Δεν υπάρχει σχεδόν κανείς στον χώρο, που να μην συμφωνεί πως η σχέση K/υ, είναι πρωτίστως και κυρίως εγκεφαλική διεργασία με το ισχυρότερο όλων το μυαλό. Το σώμα ακολουθεί.

Ομως, και το σεξ, κυρίως στο D/s, δεν είναι περισσότερο (ή μόνο) εγκεφαλικό, παρά σωματικό;

Nαι, μια σχέση Κυριαρχίας/υποταγής, μπορεί να υπάρξει χωρίς σεξουαλική επαφή, και αυτή η απουσία να μην πλήξει στο ελάχιστο την ασυμμετρία των δύο, ή περισσοτέρων, μερών που την αποτελούν. Δεν πιστεύω όμως, και δεν έχω δει, ότι μπορεί να έχει μια εξελισσόμενη πορεία ετών, ως ερωτική σχέση, αν απουσιάζει ολοκληρωτικά το σεξ.

Μπορεί κάλλιστα να διατηρηθεί σε πολύ μεγάλο χρονικό εύρος, ως ένα K/υ πλαίσιο, που έχει καταλλήξει όμως σε mentoring και η ασυμμετρία βασίζεται αλλά και βιώνεται σε μια πολύ ιδιαίτερη, δυνατή και ποιοτική διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης, καθοδήγησης, επικοινωνίας και προστασίας. Ναι το στοιχείο του ερωτισμού μπορεί να παραμένει, από το ένα ή και τα δύο μέρη, αλλά η σχέση δεν θα είναι ερωτική με την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Mπορεί μια υποτακτική να λέει όχι στον Κύριο της;

Σε μια σχέση ή πλαίσιο D/s, αν

Α. Υπάρχει συμβατότητα ανάμεσα στον Κ και στην υ
Β. Στο κεφάλι τους κατοικεί μυαλό
Γ. Ο Κ είναι πρωτίστως Κυριαρχικός και δευτερευόντως οτιδήποτε άλλο (σαδιστής κλπ)
Δ. Η υ έχει κατανοήσει τον ρόλο της και τον έχει αποδεχτεί με ειλικρίνεια τόσο προς τον εαυτό της και τα θέλω της, όσο και προς την κοινή πορεία/εξέλιξη
Ε. Εχει επέλθει ο απαραίτητος χρόνος γνωριμίας

ΔΕΝ υπάρχει κανένας λόγος για όχι

Ωστόσο, ουδείς είναι αλάνθαστος, η καθημερινότητα ενδέχεται να γεννήσει ανά πάσα στιγμή προβλήματα και το παρελθόν αλλά και η προσωπικότητα της υ, μπορεί σε κάποια (αρχικά) στάδια να αποτελέσει τροχοπέδη. Είναι και αναμενόμενο και φυσιολογικό.

Ο Κ έχει την υποχρέωση, να μπορεί – να ξέρει και να θέλει, να διαχειριστεί, κάθε φορά, με τον κατάλληλο τρόπο, τους μηχανισμούς άμυνας και τις εσωτερικές αντιστάσεις της υ που είναι δεδομένο πως θα λειτουργήσουν.
Η υ έχει την υποχρέωση, με τον ενδεδειγμένο από τον Κ τρόπο, να εξηγήσει τους λόγους της άρνησης της ή τους φόβους της για προβλήματα που τυχόν θα προκύψουν από την εκτέλεση της εντολής του.

Στο τελικό στάδιο όμως, αν ο Κ επιμείνει σε αυτό που όρισε, η υ ή πρέπει να πραγματοποιήσει την προσταγή ή να αποχωρήσει από την σχέση. Από την μια δεν χωρούν ημίμετρα σε μια D/s σχέση, από την άλλη όταν υπάρξουν η σχέση είναι καταδικασμένη στην αποτυχία.

Είναι γεγονός πως το πλαίσιο D/s, θα βγάλει την υ από την ζώνη άνεσης που είχε πριν από αυτό, αλλά η υ αποφασίζοντας να βιώσει αυτό που επιθυμεί, πρέπει να το πράττει ως ώριμη επιλογή η οποία με αυστηρά κριτήρια την οδήγησε στην απόφαση της. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να σεβαστεί και να τιμήσει τον σκοπό που την έφερε εκεί.

Αρα, ή θα είναι έτοιμη να κάνει βήματα προς τα εμπρός αφήνοντας τις δικαιολογίες, τους φόβους και τις ανασφάλειες της ακόμα και προς το άγνωστο ή θα αποχωρήσει από την σχέση, κρίνοντας πως δεν είναι έτοιμη ή πως ο Κ της δεν είναι ο πρέπων γι αυτήν.

Η υ οφείλει να πράττει όσα ορίζει ο Κ της, όχι από τον φόβο της τιμωρίας που θα επιβληθεί σε άρνηση της, ούτε από το σκιάξιμο τυχόν αποδέσμευσής της (αν και τα δυο παίζουν τον ρόλο τους) αλλά από την αποφασιστικότητα της προς την πλήρωση που έχει ανάγκη, αλλά και από την υποταγή της προς τον Κ της.

Από την άλλη, ο Κ δεν έχει κανέναν λόγο να παραμένει σε μια σχέση που δεν ανταποκρίνεται στα θέλω του και δεν τον φέρνει σε μια αρμονία με αυτά που επιθυμεί και αυτά που τελικά βιώνει.

 

Η ελευθερία της υ

Aν αναφερθούμε στην υποταγή με έννοιες όπως "αλήθεια, ουσία, αυθεντικότητα, ειλικρίνεια, δύναμη..." τότε, όχι εύκολα αλλά σίγουρα, μιλάμε μόνο για κάτι χωρίς όρους.

Η υ που θα πάψει να αναλώνεται ξιφασκώντας με το έξω της, αλλά στοχεύσει πραγματικά στο μέσα της, καταφέρνοντας να κόψει σκοινιά και να αποτινάξει αλυσίδες, ανακαλύπτοντας όλα αυτά που την φοβίζουν, την φρενάρουν και τελικά την δεσμεύουν, αν βρει την μπόρεση όχι απλά να συμφιλιωθεί μαζί τους αλλά να πάει μακρύτερα από την καθολική αποδοχή τους, φτάνοντας στο σημείο να τα αγαπήσει, αδιαφορώντας για το φαίνεσθαι, αψηφώντας την περιχαρακωμένη κοινωνική ηθική που την μεγάλωσαν, κωφεύοντας στο τι θα πουν οι άλλοι, αγνοώντας τα περί χρηστών ηθών, περιφρονώντας τον στημένο καθωσπρεπισμό και τα κοσμικά κλισέ..., θα βιώσει μια μοναδική και πρωτόγνωρη ελευθερία.

Μια τέτοια ελευθερία, θα της προσδώσει το σθένος εκείνο που κάνει την επιλογή της ανεξίτηλη σφραγίδα εν πλήρη αυτογνωσία. Μια τέτοια ελευθερία δεν οχυρώνεται σε όρους, αλλά βιώνεται μόνο άνευ όρων. Μια τέτοια ελευθερία επιτυγχάνεται στην ουσιαστική D/s σχέση. Μια τέτοια ελευθερία πορεύεται στην ολοτητά της, με την παράδοση της ίδιας της ελευθερίας της στον Κ της.

Δύσκολος δρόμος μα συνάμα συναρπαστικά μαγικός. Και σε όσους/ες αναφωνήσουν, “δρόμος ουτοπικός”, θα τους απαντήσω “για όλους είναι η ζωή, για λίγους είναι να τη ζ ή σ ο υ ν”

Πολλοί/ες στον χώρο του BDSM αναφέρονται στην απαραίτητη δέσμευση συνδέοντας την όμως με τον χρόνο και την διάρκεια της σχέσης.

Για μένα λίγη σημασία έχει ο χρόνος. Είναι αυτό που αποτυπώνει μοναδικά ο Λειβαδίτης:

"Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή"

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ/υποταγή ή αλλιώς ΑΡΣΕΝΙΚΟ/θηλυκό

Eχω γράψει πολλές φορές πως σέβομαι την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου και θα ήμουν ο τελευταίος που θα μεμφόμουν τις επιλογές που ο καθένας κάνει στη ζωή του σχετικά με το πώς θα βιώσει τον ερωτισμό του.

Προσωπικά όμως θεωρώ, ότι η πιο υγιής ερωτική σχέση είναι η ασύμμετρη, φυσικά έξω από οριοθετημένους γενικούς κανόνες, ενιαία πρωτόκολλα και στερεότυπα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την μοναδικότητα της καθεμιάς και την αλληλεπίδραση των μερών που την αποτελούν, οικοδομώντας την, κάθε φορά ξεχωριστά και ιδιαίτερα.

Φαντάζομαι είναι εύκολο να αντιληφθείς ο/η κάθε αναγνώστης/τρια, λαμβάνοντας υπόψη του/της τα παραπάνω, πως για μένα το KYΡΙΑΡΧΙΑ/υποταγή είναι το όλον. Ως ετεροσεξουαλικός, στην έννοια "ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ" τοποθετώ το "ΑΡΣΕΝΙΚΟ" και στην έννοια "υποταγή" εγκαθιστώ το "θηλυκό".

Πιστεύω στην έννοια "Σεβασμός", αλλά όχι στην έννοια "Ισότητα" ανάμεσα στα δύο φύλλα. Θεωρώ τον Αντρα και την Γυναίκα συνοδοιπόρους, αλλά με ξεκάθαρους, αδιαμφισβήτητους και αδιαπραγμάτευτους ρόλους στο όποιο ταξίδι τους.

Αυτόν του Αντρα ως οδηγού και της γυναίκας ως συνοδηγού[B].- [/B]Μακριά, έξω και πάνω από ηλίθιες αντιπαλότητες και στείρους ανταγωνισμούς για το ποιός, πότε και πόσο θα έχει το τιμόνι. Στο πόστο του ο καθένας. Εκαστος εφ' ω ετάχθη

Εν κατακλείδι, φρονώ πως είναι υποχρέωση του Αντρα να διατηρήσει ζωντανά και χωρίς εκπτώσεις τα αρχέγονα γνωρίσματα του ηγέτη του προστάτη και του κυνηγού και παράλληλα την υποταγή της γυναίκας στο Αρσενικό ως αναπόσπαστο κομμάτι έκφρασης, δικαίωμα, αλλά και προνόμιο της θηλυκότητας της.

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 6ο -TEΛΟΣ)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 5ο)"

Ξύπνησα αργά το μεσημέρι. Εφτιαξα καφέ μόνος. Στο κινητό μου υπήρχε ένα sms της. Μια μόνο λέξη. “Συγνώμη”

Χαμογέλασα. Πικρά αυτή τη φορά. Η μικρή ήταν καλή και τη γούσταρα πολύ, αλλά…

Τέσσερεις ημέρες μετά, γυρνώντας από τη δουλειά, τη βρήκα έξω από το σπίτι.

Με κοιτούσε καθώς την πλησίαζα, αλλά μόλις έφτασα κοντά της κατέβασε το κεφάλι

-Γεια σας, ψιθύρισε. Ισα που την άκουσα.
-Είσαι καλά μικρή;
-Μάλιστα, δλδ, όχι δεν είμαι καλά Κύριε
-Παρακάτω

Ναι, ήθελα να την πάρω στην αγκαλιά μου, ναι, ήθελα να την γευτώ, ωστόσο αυτή η μικρή δεν αποτελούσε παιχνίδι μου. Την προόριζα για σκλάβα μου. Για μια ουσιαστική και βαθιά σχέση 24/7. Το να συνεχίζαμε και αργότερα να το βρίσκαμε πάλι μπροστά μας, δεν είχε κανένα νόημα. Όχι, δεν θα το προσπέρναγα. Η μικρή είχε κάνει λάθος και έπρεπε να το καταλάβει με τρόπο που θα την έκανε να μη το επαναλάβει.

Με κοίταξε. Ακόμα και σε αυτή τη θλιμμένο μορφή της, με πρησμένα τα μάτια της πλαισιωμένα με μαύρους κύκλους…, ήταν πολύ όμορφη.

-Πόσα συγνώμη να σας ζητήσω Κύριε; Πόσο πολύ να σας εκλιπαρήσω να με συγχωρήσετε;

Καληνύχτα ως fresh_blood... Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α ως obeisant!! (Προσωπική εμπειρία)

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την obeisant,στις 28/11/2010

Μέσα σε δύο μόλις μέρες κατάφερε να αλλάξει την ζωή μου.. Έγιναν όλα σε ταχύτητα αστραπής.. Νόμιζα σε κάποια στιγμή πως ήμουν θεατής του ίδιου μου του εαυτού!!

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...

Σίγουρη για τον εαυτό μου, πως έχω κατασταλάξει στην ερωτική μου ταυτότητα και συνειδητοποιημένη για το ποια είμαι έκανα μια ήσυχη ζωή πιστεύοντας πως έχω βρει αυτό που ψάχνω στα μάτια ενός σκλάβου. Δέθηκα αρκετά μαζί του και δεν μετανιώνω για ότι ανταλλάξαμε..

Πεπεισμένη λοιπόν πως δεν ήθελα κάτι διαφορετικό (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί δεν έβλεπα τα σημάδια), άρχισα να διαβάζω μια ιστορία στο forum..

Στην αρχή απλώς μου κίνησε την περιέργεια, στο επόμενο μέρος με παρακίνησε να συνεχίσω να την ακολουθώ .Δήλωνα female top, το ζούσα καθημερινά με τον υποτακτικό μου και πίστευα πως αυτή είμαι. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου να μπαίνει στη θέση της υποτακτικής!

Όσο τη διάβαζα τόσο πιο πολύ γινόμουν δική Του. Χωρίς να το ξέρει, είχε ρίξει τα δίχτυα του και εγώ κολυμπούσα τριγύρω τους.. Όσο πιο πολύ διάβαζα, τόσο πιο πολύ μεθούσα, τόσο πιο πολύ ζαλιζόμουν.

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 5ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 4ο)"

Πρόσθεσα σε όλο αυτό, τη πουτανιά της Καίτης, τη δίψα της μικρής και τη θέληση μου για να περάσουμε ξεχωριστά τη γιορτή της και η “αδελφή” της αφέθηκε εντελώς. Όλα τα κάστρα της ντροπής, των αναστολών και των όχι της, γκρεμίστηκαν τις επόμενες ώρες.

Η “αδελφή” της δεν ήταν καλή, αλλά έδειχνε θέρμη. Πνιγόταν αμέσως, αλλά δεν εγκατέλειπε. Είχε καβλώσει πολύ και συνέχιζε να γλύφει τον πούτσο μου με μανία. Στην αρχή έδειξε απροθυμία να κάνει το ίδιο στ’ αρχίδια μου αλλά ο τρόπος που οδήγησα το κεφάλι της εκεί, δεν της άφησε περιθώρια.

Ο κολλητός μου είχε πάει με το μωρό σε κάποιο δωμάτιο και τα εναπομείναντα δύο ζευγάρια έφυγαν, το ένα μάλλον με νεύρα και το άλλο μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στην κατάσταση, αν και αρχικά φάνηκε να το θέλει. Ας είναι

Η Καίτη με την μικρή μου, έπαιζαν πλέον με τα παιχνίδια. Τις κάλεσα κοντά μου. Είναι απίστευτο πως μπορούν να κολλήσουν δυο παιδικές φίλες στον ερωτικό τομέα. Ενώ με την Καίτη ψιλοαντιδρούσε πριν αφεθεί στις έμπειρες κινήσεις της, με την μικρή έδεσε αμέσως. Καυτά φιλιά, αισθησιακά χάδια, παθιασμένο γλύψιμο σε όλο το σώμα, λαίμαργη χρήση των δονητών…, λες και ήταν ερωμένες χρόνια! Αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης και οικειότητας, τους δίνει μια σιγουριά και μια εξοικείωση που καταλήγει σε μια αξιοζήλευτη ελεύθερη έκφραση.

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 4ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 3ο)"

Γύρισα στο σπίτι. Η μικρή είχε ετοιμαστεί σύμφωνα με τις οδηγίες μου. Ηταν πανέμορφη και καυτή. Θέλησα να την ξαναπάρω, αλλά υπήρχαν άλλα σχέδια σε προτεραιότητα.

-Είμαι έτοιμη Κύριε μου
-Όχι ακόμα. Στον τοίχο, με την πλάτη σε μένα. Κατέβασε τη φούστα σου
-Μάλιστα Κύριε

Πήγα και πήρα ένα paddle. Δερμάτινο. Την κάβλωνε πολύ να της κοκκινίζω τον κώλο. Της έριξα 20, δέκα σε κάθε κωλομέρι. Της έπιασα το μουνί, ήταν πολύ υγρή. Ομορφα. Πήρα ένα δονούμενο αυγό και το έχωσα στο μουνί της. Αναστέναξε από κάβλα. Εβαλα το ασύρματο τηλεκοντρόλ στη τσέπη μου και της είπα να ντυθεί. Υπάκουσε κοιτώντας με, με αυτό το σχεδόν ακαταμάχητο βλέμμα ευγνωμοσύνης.

Κατευθυνθήκαμε στο αυτοκίνητο. Δεν της είχα ευχηθεί ακόμα χρόνια πολλά. Μπορεί και να νόμιζε ότι το είχα ξεχάσει.



Βγήκα από το μπάνιο. Είχε αρχίσει να ντύνεται

-Δεν σου είπα να ντυθείς
-Νόμιζα ότι θα πάμε να φάμε
-Όταν σου πω εγώ θα πάμε
-Να ζητήσω μια χάρη;
-Όχι. Να έρθεις κοντά μου. Γδύσου

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 3ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 2ο)"

Σηκώθηκα. Αυτή παρέμεινε στη θέση της. Ηταν διστακτική. Ηξερα το γιατί.

-Πάμε μικρή, σήκω.
-Αυτό, εδώ θα μείνει;
-Ποιο είναι το αυτό;
-To… εσώρουχο μου!
-Ναι, αφήσα tip για τον βοηθό, αυτό θα είναι το πουρμπουάρ για τον σερβιτόρο. Σήκω

Ηταν η πρώτη φορά που περπατούσε με το κεφάλι κάτω. Ακόμα και στη πασαρέλα της στο λιμάνι, δεν το κατέβασε έτσι. Δεν υπήρχε κάνενα δραματικό ποίημα εδώ, ούτε υπήρχε αδιέξοδο, αλλά ο σερβιτόρος, σαν από μηχανής θεός, ήρθε και βοήθησε με τον επαγγελματισμό του, λες και ήμασταν συνεννοημένοι!

-Με συγχωρείτε, κάτι ξεχάσατε.

Γύρισα ενώ η μικρή, στο άκουσμα του, πήγε να επιταχύνει το βήμα της. Την σταμάτησα πιάνοντας της το χέρι

-Ξέχασες το εσώρουχο σου μικρή
-….
-Ε, πήγαινε πάρτο λοιπόν

Αν έσκαγε τώρα, ο θόρυβος θα ακουγόταν σε όλο το νησί! Βγήκαμε έξω και μόλις έφτασε στο αμάξι, μου είπε με πολύ ύφος

-Δεν θέλω να συνεχίσουμε άλλο! -Δεν θα το φορέσεις;
-Πήγαινε με σε παρακαλώ στο ξενοδοχείο

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 2ο)

Συνέχεια από το Α' μέρος Η διαδρομή μιας vanilla..

Η ζώνη μου έπεσε δυνατά στους γλουτούς της, στη πλάτη της, στους απαγωγούς της… Μούγκρισε από κάβλα. Οσο δυνατά κι αν τη χτυπούσα το ίδιο λαίμαργα ρουφούσε το καβλί μου, όλο πιο βαθειά προσπαθούσε να τον πάρει στο στόμα της.

Σταμάτησα, πήγα και κάθισα στη πολυθρόνα. Εκείνη έμεινε εκεί, ακίνητη. Δεν θα έκανε τίποτα χωρίς εντολή μου. Αναψα τσιγάρο και την φώναξα κοντά μου. Με πλησίασε προχωρώντας στα 4 με αυτή την ξεχωριστή κάβλα στο πρόσωπο της που πρόσθετε τόσο, σε όλα αυτά που με έκαναν να τη θέλω.

-Στη διάθεση Σας, Κύριε μου

Την κοίταξα για λίγο
-Λάτρεψε τον γαμιόλα
-Μάλιστα Κύριε

Την άφησα να μου δείξει πόσο πουτάνα μου ήταν, με το να μου τον γλύψει όπως ήθελε και έκανε ότι της είχα μάθει και όσα της είχα βγάλει, για να με ικανοποιήσει. Όταν έσβυσα το τσιγάρο μου της γάμησα το στόμα δυνατά και γρήγορα, την έπνιγα, την έβαζα να γλύφει και να ρουφάει τα αρχίδια μου και μετά πάλι στο στόμα της, βαθειά. Mετά από ώρα την διέταξα να παίξει ταυτόχρονα με το μουνί της και οδήγησα το κεφάλι της στα πόδια μου.

Απαράμιλλο θέαμα…

Η διαδρομή μιας vanilla… (Προσωπική εμπειρία)

Part A.

Ήταν ένα από αυτά τα βράδια που είχα επικοινωνία με συνεργάτη μου από τη Ν.Υ. Πήγε βαρετά καλά αν και έκλεισα πιο γρήγορα από το συνηθισμένο. Η σκέψη μου ήταν στη μικρή. Γύρισα προς το μέρος της. Κοιμόταν γυμνή στο κρεβάτι. Το σεντόνι είχε πάρει μια θέση στο λεπτοκαμωμένο κορμί της, τέτοια που έκρυβε ελάχιστα και που αν ήμουν ζωγράφος, σίγουρα θα ήθελα να αποτυπώσω την εικόνα της στον καμβά. Το όμορφο πρόσωπο της σχεδόν καλυπτόταν από τα μαλλιά της, το βλέμμα μου στάθηκε στα σημάδια από τη ζώνη που διακρίνονταν αμυδρά στον δεξί απαγωγό της.

Τα είχα καταφέρει με τη μικρή, μετά από πολλά ευτράπελα. Χαμογέλασα. Τα είχε πάει καλά αν και για να βρει το σχήμα της, να το αποδεχτεί και τελικά να το αγαπήσει ως κάτι γνήσιο και αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας της υπόστασης, είχε αντιδράσει πολύ. Το πολέμησε σαν κάτι ξένο, τρόμαξε από το άγνωστο, το έβαλε στα πόδια, φέρθηκε σαν κακομαθημένο παιδί, κάποιες φορές και με αγένεια, φώναξε, έκλαψε… αλλά τελικά νικήθηκε.

«Το μισό δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτό που το κάνει ολόκληρο»

Η ιδιοσυστασία της γαλήνεψε με τον καιρό, αναγνωρίζοντας την υποτακτικότητα της ως εσωτερικό κομμάτι έκφρασης, δικαίωμα, αλλά και προνόμιο της θηλυκότητας της.
Ανακάλυψε με σταθερά ηδονικά βήματα ότι το να «ανήκει» την οδηγούσε μέσα από ένα απείρως ποθητό τρόπο, εκεί που δεν ήξερε, αλλά πραγματικά επιθυμούσε.