Διαπραγμάτευση (!) περί ορίων, στο D/s και M/s

Διάβασα σ' ένα blog που πραγματεύεται τον χώρο του BDSM ένα κείμενο περί διαπραγμάτευσης πριν το κολλάρο κλπ

Ανάμεσα στα άλλα, έγραφε:

"Kατά την διαπραγμάτευση μιας σχέσης BDSM, τα όρια της σχέσης θα πρέπει να ειπωθούν. Τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει" (!)

"Διαπραγματεύσεις πρέπει να γίνονται ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα..." (!)

"...πρέπει να περιλαμβάνει και την συζήτηση των προσωπικών ορίων"

Πιστεύω πως, πέρα από την απαραίτητη συμβατότητα στο ανθρώπινο πεδίο, που πρέπει αρχικά να εξεταστεί, δεν υπάρχει σοβαρή συζήτηση για τα όρια της υ, που δέχεται να μπει σε M/s σχέση.

Και αυτό γιατί:

Α. Πως και από που γνωρίζει η υ τα όρια της, και ιδίως σε ένα TPE πλαίσιο Μ/s, πριν καν μπει σε αυτό ;

Β. Μήπως δεν είναι το ζητούμενο των περισσοτέρων υ, με το βίωμα της ασύμμετρης σχέσης, ακριβώς το να ανακαλύψουν αρχικά, και στην συνέχεια το να σπάσουν - ξεπεράσουν τα όρια τους;

Γ. Μήπως δεν είναι στα κύρια χαρακτηριστικά του M/s, το να εισέρχεται ο Κ βαθιά, ολοένα και πιο βαθιά στο μέσα της υ; Να εισχωρεί σε εσωτερικά επίπεδα που η υ πριν ξεκινήσει αυτό το ταξίδι δεν γνώριζε, αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις, ούτε που φαντάζονταν;

Δ. Μήπως, κάποιες φορές, αυτό που η υ έχει ουσιαστική ανάγκη, δεν είναι, το να υπερκεράσει την συναίνεση της ο Κ της, ακόμα και να "αδιαφορήσει" γι' αυτή, για να την προχωρήσει πιο πέρα; Να της γκρεμίσει τοίχους που την εμποδίζουν, να της κόψει δεσμά που την περιορίζουν, να την ελευθερώσει;

Ε. Μήπως δεν υπάρχουν περιπτώσεις υ, που οι φόβοι και οι αδυναμίες τους, επαναλαμβάνω και τονίζω, κάποιες φορές και σε κάποιες υ, φεύγουν μόνο παρεμβατικά; (και χρησιμοποιώ ήπιο όρο).

Ζ. Μήπως μπαίνοντας σε ένα πλαίσιο εκπαίδευσης M/s η υ, αυτό που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και ας το αρνείται, δεν είναι η φυγή από την ζώνη άνεσής της; Μήπως κάποιες φορές αυτό δεν επιτυγχάνεται με επιβολή και διάρρηξη των ορίων της;

Ταπείνωση και Εξευτελισμός στο D/s και M/s, αλλά και άλλα...

Σε μια από τις μακρές συζητήσεις που είχα με σκλάβα (πολλά χρόνια στον χώρο και σε Μ/s πλαίσιο), ανάμεσα στις πολλές ερωτήσεις που μου απηύθυνε, ήταν και η παρακάτω:

“αναρωτιιεμαι Κυριε, αν η χρηση των επιθετων απο Τον Κ προς την σκλάβα (αχρηστη, ζωο, πουτανα... κ.ο.κ) εχουν καποιο σκοπο συγκεκριμενο... θελω να πω, πολλοι άντρες πάνω στο σεξ λενε τετοια στη γκομενα τους, αλλα στη σχεση Α/σ εχουν καποιο λογο? ειναι απλα για την ταπεινωση της η Ο Κ με αυτον τον τροπο θελει να της δειξει και κατι αλλο? πιο βαθυ? υπαρχει κατι αλλο?”

Το θέμα “ταπείνωση”, αφενός απασχολεί, αλλά και καυλώνει, πολλές subs και slaves, αφετέρου είναι, και αυτό, ένα αμφιλεγόμενο θέμα με πολλές, διαφορετικές και συχνά με αρκετά αντικρουόμενες απόψεις. Για παράδειγμα, υπάρχουν απόψεις που υποστηρίζουν πως η ταπείνωση είναι πράξη που δείχνει την έλλειψη σεβασμού του Κ προς την προσωπικότητα της υ, άλλoι/ες προβάλλουν την αντίληψη πως κάποιες λέξεις (ή πράξεις) είναι αποδεκτές, ενώ κάποιες άλλες όχι κλπ.

Βέβαια υπάρχουν και αυτοί/ές που τάσσονται υπέρ της άποψης, (συνηγορώ), πως δεν υπάρχει τίποτα που να λαμβάνεται ως ταπείνωση για την υ, όταν προέρχεται από τον Κ της.

Με αφορμή την ερώτηση της σκλάβας, και βάσει της απάντησης που της έδωσα, παρουσιάζω, εκτενέστερα την θέση μου στο ζήτημα:
Αρχικά, σε σχέση με το πρώτο σκέλος της ερώτησής της, θέτω κάποια παραδείγματα συνοπτικά, που το καθένα παρουσιάζει και ταυτόχρονα εξηγεί σε ένα βαθμό, υπάρχουσες συμπεριφορές.

Α. Ο Κ κουβαλάει vanilla συνήθειες, από το παρελθόν. Το να βρίζει (;) την γυναίκα, στην ερωτική πράξη, το είχε (και το έχει) ως επίδειξη δύναμης, ως τόνωση της αυτοπεποίθησής του, ακόμα και ως εκτόνωση μιας πολύ ήπιας μορφής σαδισμού σε πρώιμο στάδιο.

Β. Ο Κ μανιπουλάρεται απο την καύλα της σκλάβας, και παρασύρεται από το δήθεν αρχέγονο ένστικτο, πως όσο πιο πολύ ικανοποιείς την γυναίκα σεξουαλικά, τόσο πιο άντρας νιώθεις. Στην ουσία, αυτός ο Κ βιώνει topping from the bottom. Δηλαδή, έχει μετατραπεί σε υποτακτικός της υποτακτικής του, ή στην καλύτερη περίπτωση έχει γίνει το βοήθημα της καύλας της. Ενας, ακόμα, “δονητής”.

Βρίζει την υποτακτική/σκλάβα, βλέπει πως αυτή καυλώνει, και την βρίζει περισσότερο.

Με ακριβώς την ίδια “λογική” κινείται σε όλο το πλαίσιο.
Δίνει πόνο στην υποτακτική/σκλάβα, εισπράττει την ηδονή της, την βρίζει περισσότερο κ.ο.κ

Δηλαδή τέτοιοι Κ, με παρόμοιες συμπεριφορές, μετατρέπουν σε πρωταρχική σημασία και σπουδαιότητα, την ικανοποίηση της υποτακτικής/σκλάβας και μάλιστα όπως η ίδια την αυτοπροσδιορίζει! Εχουν χάσει δηλαδή το βάθος. Ολη την πραγματική υπόσταση του D/s και του M/s.

Η ασύμμετρη σχέση, εκ της φύσεώς της, θέτει εξ αρχής, τον Κ ως το δυνατό μέρος και αυτό ισχύει πάντα, σε όλες τις εκφάνσεις της. Με ξεκάθαρο, αδιαμφισβήτητο και αδιαπραγμάτευτο τρόπο. Οταν σε στιγμές ερωτικής διέγερσης (αλλά και άλλες) ο Κ επιφέρει με το φέρσιμό του, μεταβολές ως προς το αμετάβλητο της θέσης του και της ιδιότητάς του, στην ουσία νοθεύει την φύση της σχέσης ως προς τον σκοπό της ή ακόμα της προσδίδει μια νέα μορφή, εντελώς ξένη με τον χώρο μας.

Ο Κ (πρέπει να) χρησιμοποιεί την υποτακτική/σκλάβα για την δική του καύλα. Οπως ακριβώς θέλει – επιθυμεί – γουστάρει αυτός. Μαθαίνει στην υ του (όχι εύκολο κομμάτι, απαιτεί και αυτό δουλειά, από Κ που πραγματικά το έχει) να καυλώνει και να εισπράττει ευχαρίστηση επειδή χρησιμοποιείται. Οχι γιατί ο Κ ασχολείται μαζί της, αλλά γιατί αυτή είναι η θέση της μέσα στην D/s, πόσο μάλλον στην M/s σχέση. Να ικανοποιεί και να υπηρετεί τον Κ της. Αυτή είναι η απόλαυση, η ηδονή και η τέρψη της.

Οταν προσωπικά αποκαλώ κάποια, από μικρή έως όπως καυλώσω, το κάνω πρωταρχικά και κυρίως, γιατί αυτό θέλω-έτσι νιώθω εκείνη την στιγμή.

Εχει μεγάλη δόση αλήθειας, πως για τις περισσότερες υποτακτικές/σκλάβες, εκφράσεις που γενικά χαρακτηρίζονται ως υβριστικές και λόγια που κοινωνικά θεωρούνται χυδαία, λειτουργούν στο υποσυνείδητό τους, ως μια βαθμίδα αύξησης, από την μια της υποταγής τους και από την άλλη της καύλας τους.

Αυτό συμβαίνει για αρκετούς λόγους με βασικότερο τον εξής:

Η "καλή" και η ΚΑΛΗ sub

Mια καλή “sub” δεν κάνει κάτι λάθος για να μην τιμωρηθεί από τον Κ της, μια ΚΑΛΗ sub δεν κάνει κάτι λάθος για να μην δυσαρεστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” είναι σωστή για να ευχαριστηθεί από τον Κ της (εισπράττοντας την ικανοποίηση του), μια ΚΑΛΗ sub είναι σωστή για να ευχαριστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” ποστάρει στις ομάδες, ακολουθώντας την διάθεσή της, μια ΚΑΛΗ sub ποστάρει διεγειρόμενη από την έμπνευση που λαμβάνει από τον Κ της

Mια καλή “sub” παραμένει στον Κ της επειδή το θέλει, μια ΚΑΛΗ sub παραμένει στον Κ της γιατί δεν μπορεί να φύγει.


Mια καλή “sub” ζει την υποτακτικότητά της για να χορτάσει την επιθυμία της,, μια ΚΑΛΗ sub βιώνει την υποτακτικότητά της για να ολοκληρωθεί μέσα από την ανάγκη της.

Tιμωρία στη σχέση / πλαίσιο της ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής (D/s)

Εισαγωγή

Στα χρόνια της ενεργής και συνειδητής ενασχόλησης μου με το BDSM, έχω δει, ακούσει και διαβάσει πολλά και διαφορετικά γι αυτό το θέμα. Αν και γράφω αυτό το  κείμενο με αφορμή την μαρτυρία μιας προσφιλούς υποτακτικής, (για πρόσφατη τιμωρία της, στη νέα της σχέση), την οποία συμβουλεύω ως μέντορας, ο κύριος σκοπός και στόχος του, είναι η πρόκληση προβληματισμού και σκέψεως, τόσο στον πραγματισμό, όσο και την χρήση αλλά και χρησιμότητα της τιμωρίας.

Όπως κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, έτσι και κάθε είδους σχέση που διαμορφώνει στο πέρασμά του, έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κάθε φορά. Τίποτα δεν μπορεί και δεν πρέπει να ληφθεί ως καθολικός κανόνας, όπως και κανένα στοιχείο του κειμένου μου, δεν πρέπει να εισπραχθεί ως (έστω και πρόθεση από μέρους μου για) δημιουργία ενός manual για την τιμωρία στο D/s.

Κάθε Κυρίαρχος, έχει τόσο την δική του προσωπικότητα, γνώση και εμπειρία, όσο και τις δικές του επιθυμίες και ανάγκες, και κάθε υποτακτική ανταποκρίνεται επίσης με τον δικό της ξεχωριστό και μοναδικό τρόπο.

Συνεπώς, κάτι που λειτουργεί αποτελεσματικά ως τιμωρία σε μια σχέση D/s, μπορεί να μην έχει αντίστοιχο, ή και κανένα, αποτέλεσμα σε μια άλλη.

Εντούτοις, πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει μια κοινή συνισταμένη, ως μια αρχική βάση θεώρησης και κατανόησης του χώρου, και το κυριότερο, συνεννόησης μεταξύ των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν σοβαρά το BDSM, φρονώ δε, πως καθένας οφείλει από το δικό του μετερίζι, να συνδράμει προς αυτό τον σκοπό με υπευθυνότητα, καταθέτοντας τις σκέψεις, τις γνώσεις και τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει στο διάβα του.

Ετσι, (αν και πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να μπερδέψει ή να παραπληροφορήσει τον αναγνώστη), η συγγραφή τέτοιων κειμένων, βοηθά και προσθέτει στην πληρέστερη κατανόηση και αντιμετώπιση του BDSM, ως πολύπλευρου και πολυδιάστατου εναλλακτικού ερωτικού χώρου.

…………

Κατ’ αρχάς η αναφορά μου έγκειται στην ουσιαστική τιμωρία στο D/s και όχι σε παιχνίδια μεταξύ Kinky εραστών.

Πρίν την συνέχεια της ανάγνωσης, φρονώ πως είναι χρήσιμο να διαβαστεί παλαιότερο κείμενο μου http://bdsm-thoughts.blogspot.com/2011/07/m.html

…………

1. Τιμωρία ΜΟΝΟ ως μέσο εκπαίδευσης/συμμόρφωσης

Η υποταχτική, εισερχόμενη σε αυτό τον χώρο ή μπαίνοντας σε μια νέα σχέση D/s, εκπαιδεύεται από τον Κύριο της, ώστε να μάθει πως να τον ικανοποιεί, να της γίνουν γνωστά τα νέα της καθήκοντα, οι τρόποι συμπεριφοράς της, οι κανόνες που διέπουν την σχέση κλπ, αλλά και να αποκτήσει όλα εκείνα τα απαιτούμενα που θα την βοηθήσουν, τόσο στην προσωπική της ανάπτυξη και ωρίμανση, όσο και στην ομαλή ένταξή της στο καινούριο και απαιτητικό περιβάλλον.

Δηλαδή εισχωρεί σε ένα αλλιώτικο και πρωτόγνωρο πεδίο μάθησης. Ωστόσο οι μορφές της εκπαίδευσής της, σε ένα σωστά δομημένο D/s πλαίσιο, παραμένουν στις θεμελιώδεις αρχές.

1. Θετική ενίσχυση (Positive Reinforcement)

2. Αρνητική ενίσχυση (Negative Reinforcement)

3. Θετική (άμεση) τιμωρία (Positive Punishment)

4. Αρνητική (έμμεση) τιμωρία (Negative Punishment)

5. Απόσβεση (Extinction):

Πολλοί Κυρίαρχοι, αγνοούν λόγω απειρίας ή έλλειψης γνώσης, το σημαντικό κομμάτι της αρνητικής ενίσχυσης της υποτακτικής, και (προσπαθούν να) διορθώνουν την κακή συμπεριφορά κατευθείαν με την επιβολή τιμωρίας.

Επίσης πολλοί Κυρίαρχοι, κάνουν το λάθος να παραβλέπουν ή να παραλείπουν την ουσιώδη πρακτική της θετικής τιμωρίας και εδραιώνουν μόνο το σύστημα της αρνητικής τιμωρίας.

Αυτή η ανεπάρκεια ή αμέλεια, μπορεί να έχει, μακροπρόθεσμα, αρνητικές επιπτώσεις τόσο για την ομαλή εξέλιξη της σχέσης, όσο και για την ψυχοσύνθεση της υποτακτικής.

Σε κάθε περίπτωση, η τιμωρία, πρέπει να δίδεται μόνο σε περιπτώσεις ανάρμοστης συμπεριφοράς της υποτακτικής ή για την παράβαση κανόνων που έχει θέσει ή θέτει ο Κυρίαρχος, και που οφείλει η υποτακτική να τηρεί απαρέγκλιτα.

Σε κάθε περίπτωση επίσης, πρέπει να γίνεται σαφές στην υποτακτική, ότι τιμωρείται η συμπεριφορά της και όχι η προσωπικότητά της, και ότι η τιμωρία είναι φυσική συνέπεια της πράξης της και όχι η εξωτερίκευση της απόρριψης της από τον Κυρίαρχο στην οντότητά της

Πρέπει επίσης ο Κυρίαρχος να έχει την πλήρη αίσθηση πως η τιμωρία δεν μαθαίνει στην υποτακτική τι πρέπει να κάνει και πως πρέπει να το κάνει, και άρα δεν έχει υψηλή μορφωτική αξία.

2. Σκοπός της τιμωρίας

Η τιμωρία, είναι ένα από τα πολλά εργαλεία που έχει στην διάθεσή του ο Κυρίαρχος, κυρίως για να:

α. διορθώσει τις λανθασμένες ενέργειες της υποτακτικής,

β. συμμορφώσει τις παραλείψεις της,

γ. ενισχύσει την υποταγή της.

Είναι συγκεκριμένο το BDSM?

Υπάρχει μια θεώρηση από ανθρώπους που κινούνται (ή είναι μέρος) στο χώρο, πως το BDSM είναι πολύ συγκεκριμένο και ορίζετε από τα αρχικά του.

Είναι έτσι;

Φρονώ πως όχι. Απεναντίας. Είναι συγκεκριμένες λέξεις, χωρίς σαφήνεια στο νόημα τους. Γι’ αυτό και ο καθένας τις εκλαμβάνει όπως θέλει και τις ερμηνεύει κατά το δοκούν. (Απαιτείται μακρύς δρόμος για να τις αντιληφθεί με ενάργεια, ο ταξιδιώτης αυτού του χώρου)

Ετσι καταλήγουν να είναι αόριστες. Δλδ αφηρημένες. Η μέθοδος της ανόδου από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, προϋποθέτει ιδιαίτερη νόηση, ξεχωριστή γνώση, μεγάλη βιωματική εμπειρία και πλήρη κατανόηση του αντικειμένου.

Και δυστυχώς επικρατεί χαώδης αντίληψη περί του αντικειμένου.

Το BDSM δημιουργεί το οξύμωρο να είναι περίπλοκο μέσα στην απλότητά του.

Εάν διαμελιστεί στις έξι λέξεις (και όχι 4 ή 5) που είθισται να το αποτελούν, και η κάθε μια ερευνηθεί κατεξοχήν ξεχωριστά, προσπαθώντας να βρούμε τη συνάφεια μεταξύ τους, αλλά και το νόημα τους, θα διαπιστώσουμε πως δεν μπορεί καμία να εμφανιστεί σε καθορισμένη μορφή. Η ανάπτυξη τους από την δεκαετία του ’80, έχει διανύσει κάποια στάδια, και το νέο έχει μετασχηματίσει την κληροδοτημένη βάση από την οποία ανέκυψε. Ετσι, διαρκώς φτάνει στο στάδιο της ωρίμανσης του. Το παρελθόν δεν διατηρείται ολοκληρωτικά στο παρόν, φυσικά δεν εξαφανίζεται εντελώς. Διατηρείται στο παρόν σε μεταρρυθμισμένο μόρφωμα. Το παρόν όμως συνεχώς διαφοροποιείται και αναπτύσσεται και μετασχηματίζεται σε μέλλον. Νέες γενιές, νέες αντιλήψεις, πιο ελεύθερα τα ήθη, πιο απενοχοποιημένος ο ερωτισμός, νέες τάσεις συνεχώς διαμορφώνονται.

Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι το πέρασμα από το περιβόητο SSC (Safe - Sane – Consensual), στο RACK (Risk-aware consensual kink), μετά στο PRICK (Personal Responsibility Informed Consensual Kink) κλπ. Ετσι λοιπόν αυτή η άνοδος από το αφηρημένο προς το συγκεκριμένο θα βοηθήσει, αν γίνει με τρόπο που να εμπεριέχει την κατανόηση ΚΑΙ της έκφρασης αυτών των τάσεων.

Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που το s/m, θεωρούν πως είναι τα αρχικά του super market!!