Σκόπιμη πρόκληση ήττας / αποτυχίας, από τον Κ, στην σκλάβα.

Σε μια από τις συζητήσεις που είχα με μια σκλάβα, (η οποία βιώνει το M/s επί 8 χρόνια σε 24/7 βάση), σε κάποιο από τα Mind Games που της κάνω, ακολούθησε ο παρακάτω ο διάλογος.

- ΑΝ ΠΡΟΣΘΕΤΑ …, ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ …., ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ…, ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΣ;
- σε αυτη την περιπτωση νομιζω θα τα εχανα.... αλλα στην πορεια θα τα καταφερνα...
- ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΩ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ, ΘΑ ΚΑΥΛΩΝΕΙΣ   ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ...
  ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΣ?
- μάλιστα Κύριε, θα τα κατάφερνα
- ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ μικρή
- γιατι χαμογελατε? θα τα καταφερνα.... ειμαι σιγουρη
- ΣΙΓΟΥΡΗ. ΟΜΟΡΦΑ. ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ
- χαμογελατε με δοση ειρωνειας η ευχαριστησης?
- ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ. ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΑΝ ΘΕΛΗΣΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΕΣ ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΑ.
-Σας ευχαριστω Κυριε που πιστευετε.... σε αυτο που πιστευω....
σαφως αν θελετε να μην τα καταφερω τοτε ετσι θα γινει... μα τοτε τι νοημα θα εχει η προσπαθεια?
- ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΝΙΚΑΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΤTΕΣ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΠΕΙΣΜΑ. ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΒΙΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ
- αν μπορεις να νικησεις απο την αρχη γιατι να ηττηθεις?

Η απάντησή μου στην απορία της ξεκίνησε, έτσι

-ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ

"ΝΙΚΑΣ ΗΤΤΩΜΕΝΟΣ"

ΚΑΙ

"ΗΤΤΑΣΑΙ ΝΙΚΩΝΤΑΣ";

Αναλύω περισσότερο το θέμα, δημιουργώντας ένα κείμενο σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Tιμωρία στη σχέση / πλαίσιο της ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής (D/s)

Εισαγωγή

Στα χρόνια της ενεργής και συνειδητής ενασχόλησης μου με το BDSM, έχω δει, ακούσει και διαβάσει πολλά και διαφορετικά γι αυτό το θέμα. Αν και γράφω αυτό το  κείμενο με αφορμή την μαρτυρία μιας προσφιλούς υποτακτικής, (για πρόσφατη τιμωρία της, στη νέα της σχέση), την οποία συμβουλεύω ως μέντορας, ο κύριος σκοπός και στόχος του, είναι η πρόκληση προβληματισμού και σκέψεως, τόσο στον πραγματισμό, όσο και την χρήση αλλά και χρησιμότητα της τιμωρίας.

Όπως κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, έτσι και κάθε είδους σχέση που διαμορφώνει στο πέρασμά του, έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κάθε φορά. Τίποτα δεν μπορεί και δεν πρέπει να ληφθεί ως καθολικός κανόνας, όπως και κανένα στοιχείο του κειμένου μου, δεν πρέπει να εισπραχθεί ως (έστω και πρόθεση από μέρους μου για) δημιουργία ενός manual για την τιμωρία στο D/s.

Κάθε Κυρίαρχος, έχει τόσο την δική του προσωπικότητα, γνώση και εμπειρία, όσο και τις δικές του επιθυμίες και ανάγκες, και κάθε υποτακτική ανταποκρίνεται επίσης με τον δικό της ξεχωριστό και μοναδικό τρόπο.

Συνεπώς, κάτι που λειτουργεί αποτελεσματικά ως τιμωρία σε μια σχέση D/s, μπορεί να μην έχει αντίστοιχο, ή και κανένα, αποτέλεσμα σε μια άλλη.

Εντούτοις, πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει μια κοινή συνισταμένη, ως μια αρχική βάση θεώρησης και κατανόησης του χώρου, και το κυριότερο, συνεννόησης μεταξύ των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν σοβαρά το BDSM, φρονώ δε, πως καθένας οφείλει από το δικό του μετερίζι, να συνδράμει προς αυτό τον σκοπό με υπευθυνότητα, καταθέτοντας τις σκέψεις, τις γνώσεις και τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει στο διάβα του.

Ετσι, (αν και πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να μπερδέψει ή να παραπληροφορήσει τον αναγνώστη), η συγγραφή τέτοιων κειμένων, βοηθά και προσθέτει στην πληρέστερη κατανόηση και αντιμετώπιση του BDSM, ως πολύπλευρου και πολυδιάστατου εναλλακτικού ερωτικού χώρου.

…………

Κατ’ αρχάς η αναφορά μου έγκειται στην ουσιαστική τιμωρία στο D/s και όχι σε παιχνίδια μεταξύ Kinky εραστών.

Πρίν την συνέχεια της ανάγνωσης, φρονώ πως είναι χρήσιμο να διαβαστεί παλαιότερο κείμενο μου http://bdsm-thoughts.blogspot.com/2011/07/m.html

…………

1. Τιμωρία ΜΟΝΟ ως μέσο εκπαίδευσης/συμμόρφωσης

Η υποταχτική, εισερχόμενη σε αυτό τον χώρο ή μπαίνοντας σε μια νέα σχέση D/s, εκπαιδεύεται από τον Κύριο της, ώστε να μάθει πως να τον ικανοποιεί, να της γίνουν γνωστά τα νέα της καθήκοντα, οι τρόποι συμπεριφοράς της, οι κανόνες που διέπουν την σχέση κλπ, αλλά και να αποκτήσει όλα εκείνα τα απαιτούμενα που θα την βοηθήσουν, τόσο στην προσωπική της ανάπτυξη και ωρίμανση, όσο και στην ομαλή ένταξή της στο καινούριο και απαιτητικό περιβάλλον.

Δηλαδή εισχωρεί σε ένα αλλιώτικο και πρωτόγνωρο πεδίο μάθησης. Ωστόσο οι μορφές της εκπαίδευσής της, σε ένα σωστά δομημένο D/s πλαίσιο, παραμένουν στις θεμελιώδεις αρχές.

1. Θετική ενίσχυση (Positive Reinforcement)

2. Αρνητική ενίσχυση (Negative Reinforcement)

3. Θετική (άμεση) τιμωρία (Positive Punishment)

4. Αρνητική (έμμεση) τιμωρία (Negative Punishment)

5. Απόσβεση (Extinction):

Πολλοί Κυρίαρχοι, αγνοούν λόγω απειρίας ή έλλειψης γνώσης, το σημαντικό κομμάτι της αρνητικής ενίσχυσης της υποτακτικής, και (προσπαθούν να) διορθώνουν την κακή συμπεριφορά κατευθείαν με την επιβολή τιμωρίας.

Επίσης πολλοί Κυρίαρχοι, κάνουν το λάθος να παραβλέπουν ή να παραλείπουν την ουσιώδη πρακτική της θετικής τιμωρίας και εδραιώνουν μόνο το σύστημα της αρνητικής τιμωρίας.

Αυτή η ανεπάρκεια ή αμέλεια, μπορεί να έχει, μακροπρόθεσμα, αρνητικές επιπτώσεις τόσο για την ομαλή εξέλιξη της σχέσης, όσο και για την ψυχοσύνθεση της υποτακτικής.

Σε κάθε περίπτωση, η τιμωρία, πρέπει να δίδεται μόνο σε περιπτώσεις ανάρμοστης συμπεριφοράς της υποτακτικής ή για την παράβαση κανόνων που έχει θέσει ή θέτει ο Κυρίαρχος, και που οφείλει η υποτακτική να τηρεί απαρέγκλιτα.

Σε κάθε περίπτωση επίσης, πρέπει να γίνεται σαφές στην υποτακτική, ότι τιμωρείται η συμπεριφορά της και όχι η προσωπικότητά της, και ότι η τιμωρία είναι φυσική συνέπεια της πράξης της και όχι η εξωτερίκευση της απόρριψης της από τον Κυρίαρχο στην οντότητά της

Πρέπει επίσης ο Κυρίαρχος να έχει την πλήρη αίσθηση πως η τιμωρία δεν μαθαίνει στην υποτακτική τι πρέπει να κάνει και πως πρέπει να το κάνει, και άρα δεν έχει υψηλή μορφωτική αξία.

2. Σκοπός της τιμωρίας

Η τιμωρία, είναι ένα από τα πολλά εργαλεία που έχει στην διάθεσή του ο Κυρίαρχος, κυρίως για να:

α. διορθώσει τις λανθασμένες ενέργειες της υποτακτικής,

β. συμμορφώσει τις παραλείψεις της,

γ. ενισχύσει την υποταγή της.

Mπορεί μια υποτακτική να λέει όχι στον Κύριο της;

Σε μια σχέση ή πλαίσιο D/s, αν

Α. Υπάρχει συμβατότητα ανάμεσα στον Κ και στην υ
Β. Στο κεφάλι τους κατοικεί μυαλό
Γ. Ο Κ είναι πρωτίστως Κυριαρχικός και δευτερευόντως οτιδήποτε άλλο (σαδιστής κλπ)
Δ. Η υ έχει κατανοήσει τον ρόλο της και τον έχει αποδεχτεί με ειλικρίνεια τόσο προς τον εαυτό της και τα θέλω της, όσο και προς την κοινή πορεία/εξέλιξη
Ε. Εχει επέλθει ο απαραίτητος χρόνος γνωριμίας

ΔΕΝ υπάρχει κανένας λόγος για όχι

Ωστόσο, ουδείς είναι αλάνθαστος, η καθημερινότητα ενδέχεται να γεννήσει ανά πάσα στιγμή προβλήματα και το παρελθόν αλλά και η προσωπικότητα της υ, μπορεί σε κάποια (αρχικά) στάδια να αποτελέσει τροχοπέδη. Είναι και αναμενόμενο και φυσιολογικό.

Ο Κ έχει την υποχρέωση, να μπορεί – να ξέρει και να θέλει, να διαχειριστεί, κάθε φορά, με τον κατάλληλο τρόπο, τους μηχανισμούς άμυνας και τις εσωτερικές αντιστάσεις της υ που είναι δεδομένο πως θα λειτουργήσουν.
Η υ έχει την υποχρέωση, με τον ενδεδειγμένο από τον Κ τρόπο, να εξηγήσει τους λόγους της άρνησης της ή τους φόβους της για προβλήματα που τυχόν θα προκύψουν από την εκτέλεση της εντολής του.

Στο τελικό στάδιο όμως, αν ο Κ επιμείνει σε αυτό που όρισε, η υ ή πρέπει να πραγματοποιήσει την προσταγή ή να αποχωρήσει από την σχέση. Από την μια δεν χωρούν ημίμετρα σε μια D/s σχέση, από την άλλη όταν υπάρξουν η σχέση είναι καταδικασμένη στην αποτυχία.

Είναι γεγονός πως το πλαίσιο D/s, θα βγάλει την υ από την ζώνη άνεσης που είχε πριν από αυτό, αλλά η υ αποφασίζοντας να βιώσει αυτό που επιθυμεί, πρέπει να το πράττει ως ώριμη επιλογή η οποία με αυστηρά κριτήρια την οδήγησε στην απόφαση της. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να σεβαστεί και να τιμήσει τον σκοπό που την έφερε εκεί.

Αρα, ή θα είναι έτοιμη να κάνει βήματα προς τα εμπρός αφήνοντας τις δικαιολογίες, τους φόβους και τις ανασφάλειες της ακόμα και προς το άγνωστο ή θα αποχωρήσει από την σχέση, κρίνοντας πως δεν είναι έτοιμη ή πως ο Κ της δεν είναι ο πρέπων γι αυτήν.

Η υ οφείλει να πράττει όσα ορίζει ο Κ της, όχι από τον φόβο της τιμωρίας που θα επιβληθεί σε άρνηση της, ούτε από το σκιάξιμο τυχόν αποδέσμευσής της (αν και τα δυο παίζουν τον ρόλο τους) αλλά από την αποφασιστικότητα της προς την πλήρωση που έχει ανάγκη, αλλά και από την υποταγή της προς τον Κ της.

Από την άλλη, ο Κ δεν έχει κανέναν λόγο να παραμένει σε μια σχέση που δεν ανταποκρίνεται στα θέλω του και δεν τον φέρνει σε μια αρμονία με αυτά που επιθυμεί και αυτά που τελικά βιώνει.

 

ΤΟΛΜΗΣΕ ΤΟ

Αυτή η σύνοψη δεν είναι διαθέσιμη. Κάντε κλικ εδώ, για να δείτε την ανάρτηση.

Oι ευθύνες της υποτακτικής μέσα στη σχέση

Μια υποτακτική μπαίνει σε μια D/s σχέση. Ωστόσο έχει τη ζωή της, τις υποχρεώσεις της, τις ευθύνες της, έξω και πριν από την σχέση.

Ως ποιό σημείο θα αφήσει κατά μέρος άλλες ευθύνες της ζωής της για να ανταποκριθεί στις επιταγές α) της υποταγής της ή β) του Κυρίου της;

Σκεφτεται μια παλιά υ:
"Όχι λίγες φορές έχουν κονταροχτυπηθεί oi ευθύνες της ζωής μου με τις ανάγκες ή τα απαιτούμενα της υποταγής μου.

H κατάλληλη λέξη είναι εναρμόνιση μεταξύ Κ και υ. Δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί και να σταθεροποιηθεί μέσα στη σχέση, απαιτεί δουλειά και από τα δύο μέρη, ωστόσο τον πρωταρχικό ρόλο τον παίζει η καθοδήγηση του Κ.

Ενα σημείο που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, στο να δοκιμαστεί η εναρμόνιση, είναι τυχόν αλλαγή της ζωής-καθημερινότητας του ενός από τα δύο μέρη ή και των δυο, κατά τη διάρκεια της σχέσης. (Αλλαγή τόπου κατοικίας, αλλαγή ωραρίου δουλειάς, αλλαγή πάγιων υποχρεώσεων κλπ)

Η έννοια σύνεση πρέπει και να κατοικεί στο μυαλό του Κ αλλά και να βρίσκεται σε εγρήγορση. Η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ των δυο, όπως και το πόσο καλά γνωρίζει ο Κ την υ του, αλλά και σε ποιό βαθμό συνεχίζει να την γνωρίζει ολοένα και εσωτερικότερα, θεωρούνται στοιχεία απαραίτητα, σε κάθε περίπτωση.

"Δεν μπορώ να το κάνω αυτό Κύριε"

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 8/10/2007

Η τεχνική ήταν δύσκολη - σε αυτό συμφωνούν τόσο οι νέες που την κάνου πρώτη φορά, οσο και οι παλιές που είχαν σπάσει τα μούτρα τους επάνω της προ πολλού. Απαιτούσε συγκέντρωση, πολύ καλό συγχρονισμό και μια ιδιαίτερη άνεση να μπορείς να κινείς τα χέρια σου ανεξάρτητα με τα πόδια σου και ταυτόχρονα να πονάς.

Κάποια στιγμή η υποτακτική εξανέστη "κατά" του εκπαιδευτή
"Μα δεν μπορώ να το κάνω αυτό Κύριε. Είμαι κουρασμένη ...."

Και η απάντηση του Εκπαιδευτή αποστομωτική και απόλυτη

"Κάντο χωρίς δικαιολογίες, δεν με ενδιαφέρει να τις ακούσω"
Η μαθητεύομενη, δεν άφησε περιθώρια αμφιβολιών για το πως αισθανόταν. Θεώρησε τον εκπαιδευτή, απάνθρωπο, ανάλγητο, αναίσθητο και αρκετά άλλα επίθετα που ξεκινούν με το στερητικό "α", θεώρησε ότι αυτό δεν είναι bdsm αλλά στρατιωτικό καψόνι!

Ηρθε και μου διηγήθηκε το περιστατικό και ζήτησε την άποψη-συμβουλή μου. Είχε δίκαιο ο εκπαιδευτής σου της είπα. Τι σημασία έχουν οι δικαιολογίες? Ησουν μαζί του για να μάθεις και στόχος σου είναι να μάθεις. Με το να δικαιολογείσαι στον εκπαιδευτή σου, στους άλλους ή στον εαυτό σου - σχετικά με το γιατί δεν μπορείς να κάνεις το Α ή το Β, τι προσφέρεις στον εκπαιδευτή, στους άλλους ή στον εαυτό σου? Αν εσύ ξέρεις γιατι δεν μπορείς να κάνεις το Α ή το Β, χρησιμοποίησε τη γνώση σου αυτή για να μπορέσεις.

Σε αντίθετη περίπτωση, στην πραγματικότητα βοηθάς τον εαυτό σου να μη μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα. Από τη στιγμή που το πρόβλημα έχει αποκτήσει όνομα, έχει αποκτήσει και μια υπόσταση και άρα αρχίζεις να συμφιλιώνεσαι με την ιδέα ότι δεν μπορείς να το ξεπεράσεις!

Αν τα παραπάνω διαβάζονται από κάποιους-κάποιες σαν ψυχολογία του δεκάλεπτου, το νόημα που θέλω να δώσω δεν περιορίζεται στη συγκεκριμένη ιστορία. Το point είναι ότι άσχετα από οποιαδήποτε άλλη διασταση τους, τα πράγματα που αντιμετωπίζουν οι υποτακτικές, σκλάβες, μαθητευόμενες.. στο bdsm (εντός και εκτός του action) είναι και ευκαιρίες για προσωπική ωρίμανση τους. Η εν πάση περιπτώσει, είναι ευκαιρίες για προσωπική ωρίμανση, αν τα δούν έτσι και αν τους επιτρέψουν να λειτουργήσουν έτσι.

Κάθε φορά που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν κάποιο λόγο από το παρελθόν τους ή από το παρόν τους, για να προσδιορίσουν την αρνητική αντίδραση τους σε ένα καινούργιο ερέθισμα, στη πραγματικότητα αφαιρούν από το καινούργιο αυτό ερέθισμα την αξία του ως επαιδευτικού μέσου - και από τον εαυτό τους να μάθουν-βιώσουν κάτι νέο, να προχωρήσουν ενα βήμα μπροστά από εκέι που ήταν πριν έρθουν σε επαφή με το εν λόγω ερέθισμα.

Πολλοί έχουν πει ότι μια απο τις βασικές ωφέλειες του bdsm για τις υπό, είναι το ότι τις βγάζουν από τη "ζώνη άνεσης" τους, ήτοι απο την ψυχοσωματικής τους κατάστασης, εντός των ορίων της οποίας αισθάνονται "καλά", "ασφαλείς", "προστατευμένες" κλπ. Ο λόγος όμως που κάποια υπό, αποφασίζει να μείνει στο Bdsm (όλοι ξέρουμε ποιός είναι ο λόγος που το ξεκινούν) είναι συχνά επειδή ακριβώς γοητεύεται από το ότι φλερτάρει με τη ζώνη ανεσης της - ακόμα και αν δεν το ξέρει, η αίθσιση είναι αρκετά ντοπαριστική, με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο από το στεγνό "adrenaline high" που έχει πχ να πηδάς με ελεξίπτωτο ή να τρέχεις με +300 χλμ κλπ. Και ο τρόπος για να λειτουργήσει αυτό το φλερτ με τα όρια της ζώνης άνεσης, πρέπει να είναι η πλήρης παράδοση.

Οι δικιαολογίες είναι η πιο εύκολη άμυνα των ανθρώπων. Ωστόσο το τελικό δίλημμα για τις υπό ΠΡΕΠΕΙ να είναι:
Θέλεις να μάθεις αυτό που διδάσκεσαι ή όχι? Αν ναι, κράτα τις διδκαιολογίες μακριά από τον εκπαιδευτή σου (αρχικά) και από το κεφάλι σου (στη συνέχεια). Ολες έχουν δικαιολογίες για να μην κάνουν κάτι, όμως από τη στιγμή που κάνετε το βήμα να δρασκελίσετε το κατώφλι του Bdsm, στην ουσία αποφασίζετε να αλλάξετε τη ζωή σας με ένα συγκεκριμένο τρόπο.

Και αφού πήρατε την απόφαση αυτή, δεν είναι τουλάχιστον πιο σοφό, να τη στηρίξετε όσο καλύτερα μπορείτε ή απλά να την αλλάξετε και να ζήσετε με τις συνέπειες?

Είτε στη μια περίπτωση είτε στην άλλη, οι δικαιολογίες και τα δεν μπορώ, είναι στην καλύτερη χάσιμο στιγμών και στη χειρότερη εμπόδιο.

(Χθες μίλαγα με μια φίλη που ξεκίνησε την περιήγηση της ως dom πριν από χρόνια και τώρα είναι slave και σε μια φράση της μου είπε: έχω κάνει πολλά για να μπορέσω να έρθω στην κατάσταση να είμαι slave και να γνωρίζω τι είναι αυτό και πως μπορώ να το τιμήσω. και είχε δίκαιο).

Το να είναι κάποιος-α πραγματικά καλός-ή σε κάτι, πρέπει αρχικά να το έχει κατανοήσει πλήρως. Να αποτελεί αυστηρή και ώριμη επιλογή του-της και να τιμά αυτή την απόφαση του-της με τις πράξεις του-της. Η αρμονία είναι κάτι πολύ ουσιαστικό στη ζωή μας και αρμονία είναι η συνεπής σχέση του επιθυμώ με το κάνω-βιώνω.

Και τελικά το να είναι καλός-ή είναι αξίωμα. Δεν είναι μόνο αξίωμα για κάποιον να είναι ικανός-καλός Master, είναι αξίωμα και για κάποια να είναι ικανή-καλή slave.

Διεκδικείστε το