Διαπραγμάτευση (!) περί ορίων, στο D/s και M/s

Διάβασα σ' ένα blog που πραγματεύεται τον χώρο του BDSM ένα κείμενο περί διαπραγμάτευσης πριν το κολλάρο κλπ

Ανάμεσα στα άλλα, έγραφε:

"Kατά την διαπραγμάτευση μιας σχέσης BDSM, τα όρια της σχέσης θα πρέπει να ειπωθούν. Τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει" (!)

"Διαπραγματεύσεις πρέπει να γίνονται ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα..." (!)

"...πρέπει να περιλαμβάνει και την συζήτηση των προσωπικών ορίων"

Πιστεύω πως, πέρα από την απαραίτητη συμβατότητα στο ανθρώπινο πεδίο, που πρέπει αρχικά να εξεταστεί, δεν υπάρχει σοβαρή συζήτηση για τα όρια της υ, που δέχεται να μπει σε M/s σχέση.

Και αυτό γιατί:

Α. Πως και από που γνωρίζει η υ τα όρια της, και ιδίως σε ένα TPE πλαίσιο Μ/s, πριν καν μπει σε αυτό ;

Β. Μήπως δεν είναι το ζητούμενο των περισσοτέρων υ, με το βίωμα της ασύμμετρης σχέσης, ακριβώς το να ανακαλύψουν αρχικά, και στην συνέχεια το να σπάσουν - ξεπεράσουν τα όρια τους;

Γ. Μήπως δεν είναι στα κύρια χαρακτηριστικά του M/s, το να εισέρχεται ο Κ βαθιά, ολοένα και πιο βαθιά στο μέσα της υ; Να εισχωρεί σε εσωτερικά επίπεδα που η υ πριν ξεκινήσει αυτό το ταξίδι δεν γνώριζε, αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις, ούτε που φαντάζονταν;

Δ. Μήπως, κάποιες φορές, αυτό που η υ έχει ουσιαστική ανάγκη, δεν είναι, το να υπερκεράσει την συναίνεση της ο Κ της, ακόμα και να "αδιαφορήσει" γι' αυτή, για να την προχωρήσει πιο πέρα; Να της γκρεμίσει τοίχους που την εμποδίζουν, να της κόψει δεσμά που την περιορίζουν, να την ελευθερώσει;

Ε. Μήπως δεν υπάρχουν περιπτώσεις υ, που οι φόβοι και οι αδυναμίες τους, επαναλαμβάνω και τονίζω, κάποιες φορές και σε κάποιες υ, φεύγουν μόνο παρεμβατικά; (και χρησιμοποιώ ήπιο όρο).

Ζ. Μήπως μπαίνοντας σε ένα πλαίσιο εκπαίδευσης M/s η υ, αυτό που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και ας το αρνείται, δεν είναι η φυγή από την ζώνη άνεσής της; Μήπως κάποιες φορές αυτό δεν επιτυγχάνεται με επιβολή και διάρρηξη των ορίων της;

ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής

Ομάδα στο Facebook. Η ομάδα λόγω διαγραφών, έγινε μυστική.

 Οσοι/ες επιθυμείτε να γίνετε μέλος της, μόνο μέσω του προφίλ του Master Seduction. Kλικ για e-mail ΕΔΩ

Ομάδα για Ανδρες και γυναίκες με ενδιαφέρον για τον εναλλακτικό ερωτισμό (BDSM) και τις ασύμμετρες σχέσεις ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής.

Είναι συγκεκριμένο το BDSM?

Υπάρχει μια θεώρηση από ανθρώπους που κινούνται (ή είναι μέρος) στο χώρο, πως το BDSM είναι πολύ συγκεκριμένο και ορίζετε από τα αρχικά του.

Είναι έτσι;

Φρονώ πως όχι. Απεναντίας. Είναι συγκεκριμένες λέξεις, χωρίς σαφήνεια στο νόημα τους. Γι’ αυτό και ο καθένας τις εκλαμβάνει όπως θέλει και τις ερμηνεύει κατά το δοκούν. (Απαιτείται μακρύς δρόμος για να τις αντιληφθεί με ενάργεια, ο ταξιδιώτης αυτού του χώρου)

Ετσι καταλήγουν να είναι αόριστες. Δλδ αφηρημένες. Η μέθοδος της ανόδου από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, προϋποθέτει ιδιαίτερη νόηση, ξεχωριστή γνώση, μεγάλη βιωματική εμπειρία και πλήρη κατανόηση του αντικειμένου.

Και δυστυχώς επικρατεί χαώδης αντίληψη περί του αντικειμένου.

Το BDSM δημιουργεί το οξύμωρο να είναι περίπλοκο μέσα στην απλότητά του.

Εάν διαμελιστεί στις έξι λέξεις (και όχι 4 ή 5) που είθισται να το αποτελούν, και η κάθε μια ερευνηθεί κατεξοχήν ξεχωριστά, προσπαθώντας να βρούμε τη συνάφεια μεταξύ τους, αλλά και το νόημα τους, θα διαπιστώσουμε πως δεν μπορεί καμία να εμφανιστεί σε καθορισμένη μορφή. Η ανάπτυξη τους από την δεκαετία του ’80, έχει διανύσει κάποια στάδια, και το νέο έχει μετασχηματίσει την κληροδοτημένη βάση από την οποία ανέκυψε. Ετσι, διαρκώς φτάνει στο στάδιο της ωρίμανσης του. Το παρελθόν δεν διατηρείται ολοκληρωτικά στο παρόν, φυσικά δεν εξαφανίζεται εντελώς. Διατηρείται στο παρόν σε μεταρρυθμισμένο μόρφωμα. Το παρόν όμως συνεχώς διαφοροποιείται και αναπτύσσεται και μετασχηματίζεται σε μέλλον. Νέες γενιές, νέες αντιλήψεις, πιο ελεύθερα τα ήθη, πιο απενοχοποιημένος ο ερωτισμός, νέες τάσεις συνεχώς διαμορφώνονται.

Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι το πέρασμα από το περιβόητο SSC (Safe - Sane – Consensual), στο RACK (Risk-aware consensual kink), μετά στο PRICK (Personal Responsibility Informed Consensual Kink) κλπ. Ετσι λοιπόν αυτή η άνοδος από το αφηρημένο προς το συγκεκριμένο θα βοηθήσει, αν γίνει με τρόπο που να εμπεριέχει την κατανόηση ΚΑΙ της έκφρασης αυτών των τάσεων.

Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που το s/m, θεωρούν πως είναι τα αρχικά του super market!!

H δύναμη της σκλάβας (και ο ρόλος του Αφέντη)

Με δεδομένο (?), την γνώση της μεγάλης διαφοράς των νοημάτων, υποτακτική και σκλάβα, εκθέτω τους παρακάτω προβληματισμούς.

Αρχικά, για την κατανόηση του κειμένου, πρέπει να αντιληφθεί η αναγνώστρια, πως με τον όρο “σκλάβα”, αναφερόμαστε σε σχέση ή πλαίσιο M/s 24/7. Δεν υπάρχει σκλάβα μερικής απασχόλησης, όπως δεν υπάρχει ολίγον έγκυος.

Η συνοπτική απόδοση του όρου και του νοήματος “σκλάβα”, είναι η πλήρη παράδοση του ελέγχου της στον Κύριο της και η ολική αποστέρηση των δικαιωμάτων της. Οποιοδήποτε δικαίωμα υφίσταται πλέον, καθορίζεται από τον Ιδιοκτήτη της.

Όμως, εδώ πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη δύο σημαντικοί παράμετροι.

1. Για να βιώνεται ουσιαστικά το M/s και όχι να αποτελεί μέρος της πραγματικότητας, φαντασία ή φαντασίωση, ο Κ ως Ιδιοκτήτης, αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη της σκλάβας, παρέχοντας της διαμονή, σίτιση, ένδυση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ, αλλά ταυτόχρονα μη στερώντας από τη σκλάβα, την ευχέρεια αλλά και τα εχέγγυα να αποχωρήσει ανά πάσα στιγμή από τη σχέση, αλλιώς στο πέρασμα του χρόνου η σκλάβα θα είναι σκλάβα της κατάστασης και όχι του Κυρίαρχου.

(Αν αυτό λαμβάνεται ως ουτοπικό, για τα κοινωνικά δρώμενα της δύσκολης εποχής μας, πρέπει να αναγνωρισθεί πως η οποιαδήποτε έκπτωση του ολοκληρωτικού Μ/s, δημιουργεί μείωση του επιθυμητού αποτελέσματος και για τα δύο μέρη)

2. Η λεγόμενη, αλλά απαραίτητη, εκπαίδευση της σκλάβας, δεν πρέπει να έγκειται μόνο στο γεγονός της εκμάθησης της, να εκτελεί τις διαταγές του Κ της για να τον ικανοποιήσει. Η σκλάβα δεν πρέπει να μάθει το πώς να υπηρετεί διεκπεραιώνοντας ή να υπακούει/εκτελεί ως αποπεράτωση μιας διαταγής, (κάτι τέτοιο θα ήταν στείρο και μάταιο για την εξέλιξή της, τόσο της ίδιας όσο και της σχέσης), αλλά το πως θα πληρώνεται και πως θα γεμίζει μέσα από αυτή τη διαδικασία, ανακαλύπτοντας ολοένα και βαθύτερα το είναι της.

Το προφίλ στο Facebook

Master Seduction Facebook Profil

BDSM... Tι είναι; Μια διαφορετική ανάπτυξη...

Σε αυτό το κείμενο, θα ασχοληθώ με ερωτήματα, με προβλήματα, με απορίες...

...ανθρώπων που προσεγγίζουν το BDSM και δεν έχουν καταλάβει το γιατί έλκονται  τόσο δυνατά απ αυτό, δεν έχουν συνειδητοποιήσει αρχικά τι τους έφερε, αλλά και στη συνέχεια τι τους κρατά σε αυτό..

Ανθρώπων που οδηγούν τον συλλογισμό τους σε ζητήματα της ύπαρξης, της αιτίας, του μυαλού...

Tι είναι τελικά το BDSM;

Τι είναι, έξω από αυτό το "κάτι" που προσδιορίζει την ερωτική "ασυμβατότητα" μεγάλης μερίδας ανθρώπων;

Όχι όπως τo αντιμετωπίζουν οι "κοινοί" άνθρωποι, αυτοί που έχουν περιχαρακωθεί σε κοινωνικές νόρμες, αυτοί που έχουν εγκλωβιστεί σε κοινωνικά πρότυπα φτιαγμένα από τα χρηστά ήθη...

Όχι προσεγγίζοντας με βάση την λογική και την απόδειξη, όπως αυτή ορίζεται στα μαθηματικά, ούτε με το πως καθορίζεται με βάση τα δήθεν "ιερά βιβλία" του χώρου και τα τάχα καθολικά πρωτόκολλα του.

Όχι σαν άνθρωποι που φεύγουν από το καθιερωμένο σεξ, ακλουθώντας ως διάλειμμα η ως διαφυγή, διάφορα φετίχ που τα ονομάζουν BDSM...

BDSM και Sex.

"Δύσκολο", αλλά ενδιαφέρον θέμα. Συχνά το συναντάμε σε ιστότοπους του χώρου και οι απόψεις είναι ποικίλες.

Ωστόσο,

Δεν υπάρχει σχεδόν κανείς στον χώρο, που να μην συμφωνεί πως η σχέση K/υ, είναι πρωτίστως και κυρίως εγκεφαλική διεργασία με το ισχυρότερο όλων το μυαλό. Το σώμα ακολουθεί.

Ομως, και το σεξ, κυρίως στο D/s, δεν είναι περισσότερο (ή μόνο) εγκεφαλικό, παρά σωματικό;

Nαι, μια σχέση Κυριαρχίας/υποταγής, μπορεί να υπάρξει χωρίς σεξουαλική επαφή, και αυτή η απουσία να μην πλήξει στο ελάχιστο την ασυμμετρία των δύο, ή περισσοτέρων, μερών που την αποτελούν. Δεν πιστεύω όμως, και δεν έχω δει, ότι μπορεί να έχει μια εξελισσόμενη πορεία ετών, ως ερωτική σχέση, αν απουσιάζει ολοκληρωτικά το σεξ.

Μπορεί κάλλιστα να διατηρηθεί σε πολύ μεγάλο χρονικό εύρος, ως ένα K/υ πλαίσιο, που έχει καταλλήξει όμως σε mentoring και η ασυμμετρία βασίζεται αλλά και βιώνεται σε μια πολύ ιδιαίτερη, δυνατή και ποιοτική διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης, καθοδήγησης, επικοινωνίας και προστασίας. Ναι το στοιχείο του ερωτισμού μπορεί να παραμένει, από το ένα ή και τα δύο μέρη, αλλά η σχέση δεν θα είναι ερωτική με την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Σχέση D/s με το D/s ή με τον Κ;

Aν και μπορεί να έχει ισχύ και στην αντίθετη πλευρά, θα προσπαθήσω να αναπτύξω τον συλλογισμό μου και να θέσω τα ερώτηματά μου, ως αφορή για δημόσια συζήτηση, μόνο από την πλευρά της υ.

Αναφέρομαι στις περιπτώσεις που η υ, μπαίνει σε μια σχέση K/υ, όχι γιατί επιλέγει τον Κ ελκυόμενη απ' αυτόν, αλλά καθαρά (ή κυρίως) από την έλξη που της δίδει το ίδιο το πλαίσιο.

Μπορεί να το γνωρίζει και να πρόκειται για μια συνειδητή πράξη, αλλά μπορεί και να το αγνοεί.

Είναι σχεδόν βέβαιο πως μια τέτοια σχέση, η οποία βασίζεται εξ' αρχής σε λάθος λόγους από την μεριά της υ, θα αποτύχει, όμως είναι δυνατόν να υπάρξει ένα χρονικό περιθώριο που όλα να φαίνονται ότι κυλούν ή ακόμα και να κυλούν όντως ομαλά.

Η υ μπαίνοντας στο πλαίσιο που επιθυμεί, βιώνει μια εσωτερική ενδυνάμωση, απαραίτητη για την καθημερινότητά της, καλύπτοντας κυρίως την θέλησή της να καθοδηγείται, όχι από την δύναμη του Κ, αλλά από την αδυναμία της να είναι μόνη - να παίρνει αποφάσεις μόνη. Στην ουσία καλύπτει το εσωτερικό της κενό, ακολουθώντας και εκτελώντας τις εντολές του Κ, όχι για να τον ευχαριστήσει, αλλά γιατί αυτό εξυπηρετεί την εσωτερική της ηρεμία.

Ο κύριος λόγος, που δείχνει τέτοια "υποταγή" (προσκόληση) στον Κ της, δεν είναι η Κυριαρχία που εισπράττει, αλλά ο φόβος να μείνει εκτός πλαισίου Κ/υ. Δλδ, συνδέει την ευτυχία της με το άγχος της απώλειας του Κ. Ετσι υπακούει εντολές που είναι εντελώς έξω από τον ψυχισμό της.

Μαster (και Dom) σε γάμο με vanilla

Ποτέ μα ποτέ δεν κατάλαβα όσους δηλώνουν Μaster ή Dom και παρ' όλα αυτά επιλέγουν μια vanilla για συνταξιδιώτη στο μονοπάτι της ζωής τους.

Είναι δυνατόν το ερωτικό κομμάτι να παίζει τόσο μηδαμινό ρόλο γι' αυτούς;

Αυτό το εντελώς έξω από την ψυχοσύνθεση τους (σύμφωνα βέβαια με το status που δηλώνουν οι ίδιοι) που βιώνουν στην καθημερινότητα τους επί χρόνια, μέσα από τον γάμο τους, δεν τους ασφυκτιά; Δεν τους μαραζώνει; Πως ένας Κυριαρχικός αποδέχεται ένα τόσο μεγάλο και μίζερο συμβιβασμό και μάλιστα για ένα μάκρος χρόνου που μπορεί να φτάσει έως και το τέλος της ζωής τους;

Από την άλλη, τι Master και τι Dom μπορεί να είναι κάποιος, και εν πάση περιπτώσει τι Κυριαρχική νοοτροπία και στάση ζωής, μπορεί να έχει/είναι η ακόλουθη συμπεριφορά;

Μέσα στον γάμο και με τη σύζυγο παρόν, αποδέχονται την καταπίεση των θέλω τους, αλλά όταν η σύζυγος απουσιάζει ή κοιμάται το παίζουν σούπερ ντούπερ μαστερς και έχουν και σκλάβα, η οποία φυσικά και να πεθαίνει δεν μπορεί να τους ενοχλήσει όταν βρίσκονται στο σπίτι, στα ψώνια, στις επισκέψεις κλπ κλπ κλπ

Που είναι η αυθεντικότητα πάνω σε αυτό και που η Κυριαρχικότητα;

Εντελώς άρρωστο, παράλογο και fake είναι κατά την γνώμη μου.

Κοροϊδεύουν (πρωτίστως) τον εαυτό τους, αλλά και τη σύζυγό τους και τον κοινωνικό - συγγενικό τους περίγυρο και την υ τους και το περιβάλλον της υ που γνωρίζει τη σχέση.

Φυσικά πάνω απ' όλα ο άνθρωπος, αλλά τι στο διάολο, δεν μπορεί κάποιος να έχει σταθερές και πάνω σ' αυτές να πορευτεί αγέρωχα και αρσενικά και να επιλέξει μια σύντροφο που να του κάνει, σε βαθμό τέτοιο που και η καθημερινότητα και ο ερωτισμός να είναι υπέρ της συμβίωσης και της συντροφικότητας και όχι κατά;

Γιατί Master σε γάμο με βανίλα και όχι Master σε γάμο με την σκλάβα του;
Γιατί Κυριαρχικός σε γάμο με βανίλα και όχι σε γάμο με την υποτακτική του;

Και τελικά τι κόλλημα είναι αυτό με τις ταμπέλες όταν το περιεχόμενο απέχει παρασάγγας; O καφενές του χωριού δεν μετατρέπεται σε Hard Rock Cafe, eπειδή θα βάλει στην πρόσωψη του μια επιγραφή νέον!

Oι ευθύνες της υποτακτικής μέσα στη σχέση

Μια υποτακτική μπαίνει σε μια D/s σχέση. Ωστόσο έχει τη ζωή της, τις υποχρεώσεις της, τις ευθύνες της, έξω και πριν από την σχέση.

Ως ποιό σημείο θα αφήσει κατά μέρος άλλες ευθύνες της ζωής της για να ανταποκριθεί στις επιταγές α) της υποταγής της ή β) του Κυρίου της;

Σκεφτεται μια παλιά υ:
"Όχι λίγες φορές έχουν κονταροχτυπηθεί oi ευθύνες της ζωής μου με τις ανάγκες ή τα απαιτούμενα της υποταγής μου.

H κατάλληλη λέξη είναι εναρμόνιση μεταξύ Κ και υ. Δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί και να σταθεροποιηθεί μέσα στη σχέση, απαιτεί δουλειά και από τα δύο μέρη, ωστόσο τον πρωταρχικό ρόλο τον παίζει η καθοδήγηση του Κ.

Ενα σημείο που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, στο να δοκιμαστεί η εναρμόνιση, είναι τυχόν αλλαγή της ζωής-καθημερινότητας του ενός από τα δύο μέρη ή και των δυο, κατά τη διάρκεια της σχέσης. (Αλλαγή τόπου κατοικίας, αλλαγή ωραρίου δουλειάς, αλλαγή πάγιων υποχρεώσεων κλπ)

Η έννοια σύνεση πρέπει και να κατοικεί στο μυαλό του Κ αλλά και να βρίσκεται σε εγρήγορση. Η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ των δυο, όπως και το πόσο καλά γνωρίζει ο Κ την υ του, αλλά και σε ποιό βαθμό συνεχίζει να την γνωρίζει ολοένα και εσωτερικότερα, θεωρούνται στοιχεία απαραίτητα, σε κάθε περίπτωση.

Πλειοψηφία vs Μειοψηφία

Τελικά, (επαναφέρω το ερώτημα) μπορεί να ορίζουμε τον ερωτισμό μας, (και άλλα ζητήματα) πως θα τον απολαμβάνουμε, πως θα τον γευόμαστε, πως θα τον βιώνουμε… βάση των δεδομένων και των κανόνων που θέτει η πλειοψηφία; H έστω βάση των μέτρων και προτύπων που φαίνεται να παρουσιάζει δημόσια η πλειοψηφία;

Να τονίσω, ότι βάση του συντάγματος, όλοι εμείς εδώ, κρινόμαστε παράνομοι διότι:
Aρθρο 5β1. Καθένας είναι ελεύθερος να αναπτύσει την προσωπικότητα του, εφόσον δεν προσβάλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το σύνταγμα και τα χρηστά ήθη

Αρχή προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
"Ως χρηστά ήθη νοούνται οι αντιλήψεις περί ηθικής του μέσου πολίτη".

Άρειος Πάγος
"ως κριτήριο των χρηστών ηθών χρησιμεύει το περί ηθικής συναίσθημα του κατά γενική αντίληψη χρηστού, έμφρονος και υγιώς σκεπτομένου κοινωνικού ανθρώπου"

Ουσιαστικά η πλειοψηφία, κρίνει ως παράνομους όσους αποτελούν (δλδ την μειοψηφία) τον χώρο του BDSM. Θεωρώ δεδομένο πως όλοι μας θα συμφωνήσουμε πως όσα βιώνουμε στο BDSM απέχουν έτη φωτός μακριά από τις αντιλήψεις περί ηθικής του μέσου πολίτη.

Για όσους δεν το καταλάβατε, να το γράψω και απλοϊκά ή υπεραπλουστευμένα αν προτιμάτε:
Oσοι διατείνονται υπέρ των νόμων και κανόνων της Ελληνικής κοινότητας ΒDSM (όταν και αν αυτή δημιουργηθεί) και της αυστηρής - νόμιμης εφαρμογής τους απ όλους, λόγω της αποδοχής τους από την πλειοψηφία, της ανάγκης τους να κινούνται σε νόμιμα πλαίσια κλπ , στην ουσία με το να ανήκουν στον χώρο του BDSM, παρανομούν ως προς τους νόμους και τους κανόνες του Ελληνικού κράτους.

"ΜASTER"

Ο Κυρίαρχος που ως επιπλέον γνώρισμα και ως περαιτέρω χαρακτηριστική ιδιότητα έχει την επιθυμία να ορίζει τη ζωή της σκλάβας του, σε βαθμό που να αγγίζει το απόλυτο. Κάπως έτσι ή κυρίως έτσι δίνεται ο ορισμός του Master στον χώρο του BDSM.

Η γνώμη μου είναι πως μπορούμε να το δούμε από τρεις διαφορετικές σκοπιές:

Αιρετική

Ενα ακόμα στερεότυπο, μια ακόμα ταμπέλα, ένας ακόμα τίτλος που ήταν ανάγκη να κατασκευαστεί από τον άνθρωπο για να εκφράσει από επιθυμίες έως κομπλεξ, σε έναν συγκεκριμένο ερωτικό χώρο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ενας μανδύας που ο καθένας τον φορά και αυτοπροσδιορίζεται πάνω στη λογική "ότι δηλώσεις είσαι". Ένα ένδυμα που κάποιοι πιστεύουν ότι σου πάει (αποδοχή - επιδοκιμασία) και κάποιοι όχι (περιφρόνηση –αποδοκιμασία) Και τα δυο κριτήρια καθαρά υποκειμενικά.

(Δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση αν στο μέλλον κάποιοι χρησιμοποιήσουν ανώτερους “τίτλους” όπως Grand Master, O’Master, Supreme Master, Superior Master κλπ)

Ρομαντική - ιδανική

Μια πηγή ενέργειας και δημιουργίας, ένας φάρος καθοδήγησης και έμπνευσης, μια ομπρέλα προστασίας και σταθερότητας, μια αγκαλιά μεγαλοψυχίας και δικαιοσύνης, ένα χάδι στοργής και τρυφερότητας, ένα χαστούκι αυστηρότητας και πειθαρχίας, μια ματιά αποφασιστικότητας και ειλικρίνειας, μια αύρα ωριμότητας και ισχύος, ένας ποταμός γνώσης και εμπειρίας, μια πορεία μάθησης και διδασκαλίας, ο δρόμος εσωτερικότητας και εμβάθυνσης...

Προσέγγιση σε γυναίκα με κολάρο

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction,στις10/3/2011

Αρχικό μήνυμα απο thanasis

Από την άλλη, διαφωνώ με Arioch και Seduction καθώς βρισκόμαστε σε έναν χώρο στον οποίο κάποια σύμβολα ενέχουν κάποια σημασία, είτε τους αρέσει, είτε όχι. Για να γίνω πιο σαφής, ας κάνω μια ερώτηση: σε μια συνεστίαση του χώρου βλέπετε ένα υποτακτικό άτομο, το οποίο φέρει κολλάρο και θέλετε να το προσεγγίσετε. Τι κάνετε;

Προσωπικά δεν σέβομαι ούτε τη βέρα, ούτε το κολάρο (εκτός τον σε απόλυτο βαθμό σεβασμό μου όταν πρόκειται για θηλυκό φίλου), σέβομαι όμως, και εκτιμώ τη στάση της, τη γυναίκα που τα τιμά και τα υποστηρίζει είτε ως θεσμό, είτε, ακόμα καλύτερα, ως ουσία.

Οταν θέλω να προσεγγίσω με ερωτικό ενδιαφέρον μια γυναίκα, δεν με απασχολεί αν είναι ελεύθερη, λογοδοσμένη, αρραβωνιασμένη, παντρεμένη, κολαρομένη, μαντρωμένη κλπ.

Φυσικά δεν θα ζητήσω την άδεια από κανένα για να πάω να της μιλήσω, και αν θελήσω να τη φλερτάρω θα το κάνω, ασχέτως βέρας, κολάρου ή ότι άλλο. Με αρχή ότι σεβόμαστε πρώτα την γυναίκα ως άνθρωπο και στη συνέχεια τη θηλυκή της υπόσταση, θα το κάνω με ευγένεια και ευπρέπεια. Αν η απάντηση της είναι, "ανήκω", "είμαι αλλού" κλπ κλπ κλπ θα αποχωρήσω με αξιοπρέπεια και σεβασμό στα λόγια της. Αν μου πει "για να μου μιλήσεις, πρέπει να πάρεις άδεια από τον Κ μου, τον Αφέντη μου, τον συνοδό μου κλπ, θα χαμογελάσω και θα φύγω. Τόσο απλά.

Μια γυναίκα ουσιαστικά Κυριαρχημένη, δεν έχει ούτε αυτή, (ούτε ο Κ της), κανένα πρόβλημα ακόμα και αν βρεθεί σε ένα χώρο "γυμνή με ανοιχτά τα πόδια και γραμμένο στο κούτελο της, ελάτε να μου την πέσετε". Δεν χρειάζεται κανένα κολάρο για να προστατευτεί από don juan, players ή πέφτουλες και στην αντίθετη περίπτωση κανένα κολάρο με όσες αλυσίδες και αν έχει περάσει ο Κ της σε αυτό δεν μπορεί να την κρατήσει εκεί, αν δεν αισθάνεται ότι ανήκει.



Μπορείς να προσεγγίσεις μια γυναίκα με βέρα ή κολάρο και να φύγεις από το χώρο μαζί της ή έχοντας το τηλέφωνο της (το αληθινό) όπως και μπορείς να προσεγγίσεις μια γυναίκα με ελεύθερα τα δάχτυλα, τον λαιμό, ακόμα και το μυαλό της και να σου κόψει κάθε δεύτερη κουβέντα, και μόνο με μια ματιά της.

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 6ο -TEΛΟΣ)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 5ο)"

Ξύπνησα αργά το μεσημέρι. Εφτιαξα καφέ μόνος. Στο κινητό μου υπήρχε ένα sms της. Μια μόνο λέξη. “Συγνώμη”

Χαμογέλασα. Πικρά αυτή τη φορά. Η μικρή ήταν καλή και τη γούσταρα πολύ, αλλά…

Τέσσερεις ημέρες μετά, γυρνώντας από τη δουλειά, τη βρήκα έξω από το σπίτι.

Με κοιτούσε καθώς την πλησίαζα, αλλά μόλις έφτασα κοντά της κατέβασε το κεφάλι

-Γεια σας, ψιθύρισε. Ισα που την άκουσα.
-Είσαι καλά μικρή;
-Μάλιστα, δλδ, όχι δεν είμαι καλά Κύριε
-Παρακάτω

Ναι, ήθελα να την πάρω στην αγκαλιά μου, ναι, ήθελα να την γευτώ, ωστόσο αυτή η μικρή δεν αποτελούσε παιχνίδι μου. Την προόριζα για σκλάβα μου. Για μια ουσιαστική και βαθιά σχέση 24/7. Το να συνεχίζαμε και αργότερα να το βρίσκαμε πάλι μπροστά μας, δεν είχε κανένα νόημα. Όχι, δεν θα το προσπέρναγα. Η μικρή είχε κάνει λάθος και έπρεπε να το καταλάβει με τρόπο που θα την έκανε να μη το επαναλάβει.

Με κοίταξε. Ακόμα και σε αυτή τη θλιμμένο μορφή της, με πρησμένα τα μάτια της πλαισιωμένα με μαύρους κύκλους…, ήταν πολύ όμορφη.

-Πόσα συγνώμη να σας ζητήσω Κύριε; Πόσο πολύ να σας εκλιπαρήσω να με συγχωρήσετε;

Καληνύχτα ως fresh_blood... Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α ως obeisant!! (Προσωπική εμπειρία)

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την obeisant,στις 28/11/2010

Μέσα σε δύο μόλις μέρες κατάφερε να αλλάξει την ζωή μου.. Έγιναν όλα σε ταχύτητα αστραπής.. Νόμιζα σε κάποια στιγμή πως ήμουν θεατής του ίδιου μου του εαυτού!!

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...

Σίγουρη για τον εαυτό μου, πως έχω κατασταλάξει στην ερωτική μου ταυτότητα και συνειδητοποιημένη για το ποια είμαι έκανα μια ήσυχη ζωή πιστεύοντας πως έχω βρει αυτό που ψάχνω στα μάτια ενός σκλάβου. Δέθηκα αρκετά μαζί του και δεν μετανιώνω για ότι ανταλλάξαμε..

Πεπεισμένη λοιπόν πως δεν ήθελα κάτι διαφορετικό (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί δεν έβλεπα τα σημάδια), άρχισα να διαβάζω μια ιστορία στο forum..

Στην αρχή απλώς μου κίνησε την περιέργεια, στο επόμενο μέρος με παρακίνησε να συνεχίσω να την ακολουθώ .Δήλωνα female top, το ζούσα καθημερινά με τον υποτακτικό μου και πίστευα πως αυτή είμαι. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου να μπαίνει στη θέση της υποτακτικής!

Όσο τη διάβαζα τόσο πιο πολύ γινόμουν δική Του. Χωρίς να το ξέρει, είχε ρίξει τα δίχτυα του και εγώ κολυμπούσα τριγύρω τους.. Όσο πιο πολύ διάβαζα, τόσο πιο πολύ μεθούσα, τόσο πιο πολύ ζαλιζόμουν.

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 5ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 4ο)"

Πρόσθεσα σε όλο αυτό, τη πουτανιά της Καίτης, τη δίψα της μικρής και τη θέληση μου για να περάσουμε ξεχωριστά τη γιορτή της και η “αδελφή” της αφέθηκε εντελώς. Όλα τα κάστρα της ντροπής, των αναστολών και των όχι της, γκρεμίστηκαν τις επόμενες ώρες.

Η “αδελφή” της δεν ήταν καλή, αλλά έδειχνε θέρμη. Πνιγόταν αμέσως, αλλά δεν εγκατέλειπε. Είχε καβλώσει πολύ και συνέχιζε να γλύφει τον πούτσο μου με μανία. Στην αρχή έδειξε απροθυμία να κάνει το ίδιο στ’ αρχίδια μου αλλά ο τρόπος που οδήγησα το κεφάλι της εκεί, δεν της άφησε περιθώρια.

Ο κολλητός μου είχε πάει με το μωρό σε κάποιο δωμάτιο και τα εναπομείναντα δύο ζευγάρια έφυγαν, το ένα μάλλον με νεύρα και το άλλο μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στην κατάσταση, αν και αρχικά φάνηκε να το θέλει. Ας είναι

Η Καίτη με την μικρή μου, έπαιζαν πλέον με τα παιχνίδια. Τις κάλεσα κοντά μου. Είναι απίστευτο πως μπορούν να κολλήσουν δυο παιδικές φίλες στον ερωτικό τομέα. Ενώ με την Καίτη ψιλοαντιδρούσε πριν αφεθεί στις έμπειρες κινήσεις της, με την μικρή έδεσε αμέσως. Καυτά φιλιά, αισθησιακά χάδια, παθιασμένο γλύψιμο σε όλο το σώμα, λαίμαργη χρήση των δονητών…, λες και ήταν ερωμένες χρόνια! Αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης και οικειότητας, τους δίνει μια σιγουριά και μια εξοικείωση που καταλήγει σε μια αξιοζήλευτη ελεύθερη έκφραση.

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 4ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 3ο)"

Γύρισα στο σπίτι. Η μικρή είχε ετοιμαστεί σύμφωνα με τις οδηγίες μου. Ηταν πανέμορφη και καυτή. Θέλησα να την ξαναπάρω, αλλά υπήρχαν άλλα σχέδια σε προτεραιότητα.

-Είμαι έτοιμη Κύριε μου
-Όχι ακόμα. Στον τοίχο, με την πλάτη σε μένα. Κατέβασε τη φούστα σου
-Μάλιστα Κύριε

Πήγα και πήρα ένα paddle. Δερμάτινο. Την κάβλωνε πολύ να της κοκκινίζω τον κώλο. Της έριξα 20, δέκα σε κάθε κωλομέρι. Της έπιασα το μουνί, ήταν πολύ υγρή. Ομορφα. Πήρα ένα δονούμενο αυγό και το έχωσα στο μουνί της. Αναστέναξε από κάβλα. Εβαλα το ασύρματο τηλεκοντρόλ στη τσέπη μου και της είπα να ντυθεί. Υπάκουσε κοιτώντας με, με αυτό το σχεδόν ακαταμάχητο βλέμμα ευγνωμοσύνης.

Κατευθυνθήκαμε στο αυτοκίνητο. Δεν της είχα ευχηθεί ακόμα χρόνια πολλά. Μπορεί και να νόμιζε ότι το είχα ξεχάσει.



Βγήκα από το μπάνιο. Είχε αρχίσει να ντύνεται

-Δεν σου είπα να ντυθείς
-Νόμιζα ότι θα πάμε να φάμε
-Όταν σου πω εγώ θα πάμε
-Να ζητήσω μια χάρη;
-Όχι. Να έρθεις κοντά μου. Γδύσου

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 3ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 2ο)"

Σηκώθηκα. Αυτή παρέμεινε στη θέση της. Ηταν διστακτική. Ηξερα το γιατί.

-Πάμε μικρή, σήκω.
-Αυτό, εδώ θα μείνει;
-Ποιο είναι το αυτό;
-To… εσώρουχο μου!
-Ναι, αφήσα tip για τον βοηθό, αυτό θα είναι το πουρμπουάρ για τον σερβιτόρο. Σήκω

Ηταν η πρώτη φορά που περπατούσε με το κεφάλι κάτω. Ακόμα και στη πασαρέλα της στο λιμάνι, δεν το κατέβασε έτσι. Δεν υπήρχε κάνενα δραματικό ποίημα εδώ, ούτε υπήρχε αδιέξοδο, αλλά ο σερβιτόρος, σαν από μηχανής θεός, ήρθε και βοήθησε με τον επαγγελματισμό του, λες και ήμασταν συνεννοημένοι!

-Με συγχωρείτε, κάτι ξεχάσατε.

Γύρισα ενώ η μικρή, στο άκουσμα του, πήγε να επιταχύνει το βήμα της. Την σταμάτησα πιάνοντας της το χέρι

-Ξέχασες το εσώρουχο σου μικρή
-….
-Ε, πήγαινε πάρτο λοιπόν

Αν έσκαγε τώρα, ο θόρυβος θα ακουγόταν σε όλο το νησί! Βγήκαμε έξω και μόλις έφτασε στο αμάξι, μου είπε με πολύ ύφος

-Δεν θέλω να συνεχίσουμε άλλο! -Δεν θα το φορέσεις;
-Πήγαινε με σε παρακαλώ στο ξενοδοχείο

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 2ο)

Συνέχεια από το Α' μέρος Η διαδρομή μιας vanilla..

Η ζώνη μου έπεσε δυνατά στους γλουτούς της, στη πλάτη της, στους απαγωγούς της… Μούγκρισε από κάβλα. Οσο δυνατά κι αν τη χτυπούσα το ίδιο λαίμαργα ρουφούσε το καβλί μου, όλο πιο βαθειά προσπαθούσε να τον πάρει στο στόμα της.

Σταμάτησα, πήγα και κάθισα στη πολυθρόνα. Εκείνη έμεινε εκεί, ακίνητη. Δεν θα έκανε τίποτα χωρίς εντολή μου. Αναψα τσιγάρο και την φώναξα κοντά μου. Με πλησίασε προχωρώντας στα 4 με αυτή την ξεχωριστή κάβλα στο πρόσωπο της που πρόσθετε τόσο, σε όλα αυτά που με έκαναν να τη θέλω.

-Στη διάθεση Σας, Κύριε μου

Την κοίταξα για λίγο
-Λάτρεψε τον γαμιόλα
-Μάλιστα Κύριε

Την άφησα να μου δείξει πόσο πουτάνα μου ήταν, με το να μου τον γλύψει όπως ήθελε και έκανε ότι της είχα μάθει και όσα της είχα βγάλει, για να με ικανοποιήσει. Όταν έσβυσα το τσιγάρο μου της γάμησα το στόμα δυνατά και γρήγορα, την έπνιγα, την έβαζα να γλύφει και να ρουφάει τα αρχίδια μου και μετά πάλι στο στόμα της, βαθειά. Mετά από ώρα την διέταξα να παίξει ταυτόχρονα με το μουνί της και οδήγησα το κεφάλι της στα πόδια μου.

Απαράμιλλο θέαμα…

Η διαδρομή μιας vanilla… (Προσωπική εμπειρία)

Part A.

Ήταν ένα από αυτά τα βράδια που είχα επικοινωνία με συνεργάτη μου από τη Ν.Υ. Πήγε βαρετά καλά αν και έκλεισα πιο γρήγορα από το συνηθισμένο. Η σκέψη μου ήταν στη μικρή. Γύρισα προς το μέρος της. Κοιμόταν γυμνή στο κρεβάτι. Το σεντόνι είχε πάρει μια θέση στο λεπτοκαμωμένο κορμί της, τέτοια που έκρυβε ελάχιστα και που αν ήμουν ζωγράφος, σίγουρα θα ήθελα να αποτυπώσω την εικόνα της στον καμβά. Το όμορφο πρόσωπο της σχεδόν καλυπτόταν από τα μαλλιά της, το βλέμμα μου στάθηκε στα σημάδια από τη ζώνη που διακρίνονταν αμυδρά στον δεξί απαγωγό της.

Τα είχα καταφέρει με τη μικρή, μετά από πολλά ευτράπελα. Χαμογέλασα. Τα είχε πάει καλά αν και για να βρει το σχήμα της, να το αποδεχτεί και τελικά να το αγαπήσει ως κάτι γνήσιο και αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας της υπόστασης, είχε αντιδράσει πολύ. Το πολέμησε σαν κάτι ξένο, τρόμαξε από το άγνωστο, το έβαλε στα πόδια, φέρθηκε σαν κακομαθημένο παιδί, κάποιες φορές και με αγένεια, φώναξε, έκλαψε… αλλά τελικά νικήθηκε.

«Το μισό δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτό που το κάνει ολόκληρο»

Η ιδιοσυστασία της γαλήνεψε με τον καιρό, αναγνωρίζοντας την υποτακτικότητα της ως εσωτερικό κομμάτι έκφρασης, δικαίωμα, αλλά και προνόμιο της θηλυκότητας της.
Ανακάλυψε με σταθερά ηδονικά βήματα ότι το να «ανήκει» την οδηγούσε μέσα από ένα απείρως ποθητό τρόπο, εκεί που δεν ήξερε, αλλά πραγματικά επιθυμούσε.