"Οι καλύτερες στιγμές στη ζωή είναι αυτές που τις φοβάσαι τόσο όσο τις θέλεις."
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Seduction. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Seduction. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 6ο -TEΛΟΣ)
Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 5ο)"
Ξύπνησα αργά το μεσημέρι. Εφτιαξα καφέ μόνος. Στο κινητό μου υπήρχε ένα sms της. Μια μόνο λέξη. “Συγνώμη”
Χαμογέλασα. Πικρά αυτή τη φορά. Η μικρή ήταν καλή και τη γούσταρα πολύ, αλλά…
Τέσσερεις ημέρες μετά, γυρνώντας από τη δουλειά, τη βρήκα έξω από το σπίτι.
Με κοιτούσε καθώς την πλησίαζα, αλλά μόλις έφτασα κοντά της κατέβασε το κεφάλι
-Γεια σας, ψιθύρισε. Ισα που την άκουσα.
-Είσαι καλά μικρή;
-Μάλιστα, δλδ, όχι δεν είμαι καλά Κύριε
-Παρακάτω
Ναι, ήθελα να την πάρω στην αγκαλιά μου, ναι, ήθελα να την γευτώ, ωστόσο αυτή η μικρή δεν αποτελούσε παιχνίδι μου. Την προόριζα για σκλάβα μου. Για μια ουσιαστική και βαθιά σχέση 24/7. Το να συνεχίζαμε και αργότερα να το βρίσκαμε πάλι μπροστά μας, δεν είχε κανένα νόημα. Όχι, δεν θα το προσπέρναγα. Η μικρή είχε κάνει λάθος και έπρεπε να το καταλάβει με τρόπο που θα την έκανε να μη το επαναλάβει.
Με κοίταξε. Ακόμα και σε αυτή τη θλιμμένο μορφή της, με πρησμένα τα μάτια της πλαισιωμένα με μαύρους κύκλους…, ήταν πολύ όμορφη.
-Πόσα συγνώμη να σας ζητήσω Κύριε; Πόσο πολύ να σας εκλιπαρήσω να με συγχωρήσετε;
Χαμογέλασα. Πικρά αυτή τη φορά. Η μικρή ήταν καλή και τη γούσταρα πολύ, αλλά…
Τέσσερεις ημέρες μετά, γυρνώντας από τη δουλειά, τη βρήκα έξω από το σπίτι.
Με κοιτούσε καθώς την πλησίαζα, αλλά μόλις έφτασα κοντά της κατέβασε το κεφάλι
-Γεια σας, ψιθύρισε. Ισα που την άκουσα.
-Είσαι καλά μικρή;
-Μάλιστα, δλδ, όχι δεν είμαι καλά Κύριε
-Παρακάτω
Ναι, ήθελα να την πάρω στην αγκαλιά μου, ναι, ήθελα να την γευτώ, ωστόσο αυτή η μικρή δεν αποτελούσε παιχνίδι μου. Την προόριζα για σκλάβα μου. Για μια ουσιαστική και βαθιά σχέση 24/7. Το να συνεχίζαμε και αργότερα να το βρίσκαμε πάλι μπροστά μας, δεν είχε κανένα νόημα. Όχι, δεν θα το προσπέρναγα. Η μικρή είχε κάνει λάθος και έπρεπε να το καταλάβει με τρόπο που θα την έκανε να μη το επαναλάβει.
Με κοίταξε. Ακόμα και σε αυτή τη θλιμμένο μορφή της, με πρησμένα τα μάτια της πλαισιωμένα με μαύρους κύκλους…, ήταν πολύ όμορφη.
-Πόσα συγνώμη να σας ζητήσω Κύριε; Πόσο πολύ να σας εκλιπαρήσω να με συγχωρήσετε;
Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
Καληνύχτα ως fresh_blood... Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α ως obeisant!! (Προσωπική εμπειρία)
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την obeisant,στις 28/11/2010
Μέσα σε δύο μόλις μέρες κατάφερε να αλλάξει την ζωή μου.. Έγιναν όλα σε ταχύτητα αστραπής.. Νόμιζα σε κάποια στιγμή πως ήμουν θεατής του ίδιου μου του εαυτού!!
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...
Σίγουρη για τον εαυτό μου, πως έχω κατασταλάξει στην ερωτική μου ταυτότητα και συνειδητοποιημένη για το ποια είμαι έκανα μια ήσυχη ζωή πιστεύοντας πως έχω βρει αυτό που ψάχνω στα μάτια ενός σκλάβου. Δέθηκα αρκετά μαζί του και δεν μετανιώνω για ότι ανταλλάξαμε..
Πεπεισμένη λοιπόν πως δεν ήθελα κάτι διαφορετικό (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί δεν έβλεπα τα σημάδια), άρχισα να διαβάζω μια ιστορία στο forum..
Στην αρχή απλώς μου κίνησε την περιέργεια, στο επόμενο μέρος με παρακίνησε να συνεχίσω να την ακολουθώ .Δήλωνα female top, το ζούσα καθημερινά με τον υποτακτικό μου και πίστευα πως αυτή είμαι. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου να μπαίνει στη θέση της υποτακτικής!
Όσο τη διάβαζα τόσο πιο πολύ γινόμουν δική Του. Χωρίς να το ξέρει, είχε ρίξει τα δίχτυα του και εγώ κολυμπούσα τριγύρω τους.. Όσο πιο πολύ διάβαζα, τόσο πιο πολύ μεθούσα, τόσο πιο πολύ ζαλιζόμουν.
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...
Σίγουρη για τον εαυτό μου, πως έχω κατασταλάξει στην ερωτική μου ταυτότητα και συνειδητοποιημένη για το ποια είμαι έκανα μια ήσυχη ζωή πιστεύοντας πως έχω βρει αυτό που ψάχνω στα μάτια ενός σκλάβου. Δέθηκα αρκετά μαζί του και δεν μετανιώνω για ότι ανταλλάξαμε..
Πεπεισμένη λοιπόν πως δεν ήθελα κάτι διαφορετικό (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί δεν έβλεπα τα σημάδια), άρχισα να διαβάζω μια ιστορία στο forum..
Στην αρχή απλώς μου κίνησε την περιέργεια, στο επόμενο μέρος με παρακίνησε να συνεχίσω να την ακολουθώ .Δήλωνα female top, το ζούσα καθημερινά με τον υποτακτικό μου και πίστευα πως αυτή είμαι. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου να μπαίνει στη θέση της υποτακτικής!
Όσο τη διάβαζα τόσο πιο πολύ γινόμουν δική Του. Χωρίς να το ξέρει, είχε ρίξει τα δίχτυα του και εγώ κολυμπούσα τριγύρω τους.. Όσο πιο πολύ διάβαζα, τόσο πιο πολύ μεθούσα, τόσο πιο πολύ ζαλιζόμουν.
Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010
H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 5ο)
Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 4ο)"
Πρόσθεσα σε όλο αυτό, τη πουτανιά της Καίτης, τη δίψα της μικρής και τη θέληση μου για να περάσουμε ξεχωριστά τη γιορτή της και η “αδελφή” της αφέθηκε εντελώς. Όλα τα κάστρα της ντροπής, των αναστολών και των όχι της, γκρεμίστηκαν τις επόμενες ώρες.
Η “αδελφή” της δεν ήταν καλή, αλλά έδειχνε θέρμη. Πνιγόταν αμέσως, αλλά δεν εγκατέλειπε. Είχε καβλώσει πολύ και συνέχιζε να γλύφει τον πούτσο μου με μανία. Στην αρχή έδειξε απροθυμία να κάνει το ίδιο στ’ αρχίδια μου αλλά ο τρόπος που οδήγησα το κεφάλι της εκεί, δεν της άφησε περιθώρια.
Ο κολλητός μου είχε πάει με το μωρό σε κάποιο δωμάτιο και τα εναπομείναντα δύο ζευγάρια έφυγαν, το ένα μάλλον με νεύρα και το άλλο μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στην κατάσταση, αν και αρχικά φάνηκε να το θέλει. Ας είναι
Η Καίτη με την μικρή μου, έπαιζαν πλέον με τα παιχνίδια. Τις κάλεσα κοντά μου. Είναι απίστευτο πως μπορούν να κολλήσουν δυο παιδικές φίλες στον ερωτικό τομέα. Ενώ με την Καίτη ψιλοαντιδρούσε πριν αφεθεί στις έμπειρες κινήσεις της, με την μικρή έδεσε αμέσως. Καυτά φιλιά, αισθησιακά χάδια, παθιασμένο γλύψιμο σε όλο το σώμα, λαίμαργη χρήση των δονητών…, λες και ήταν ερωμένες χρόνια! Αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης και οικειότητας, τους δίνει μια σιγουριά και μια εξοικείωση που καταλήγει σε μια αξιοζήλευτη ελεύθερη έκφραση.
Η “αδελφή” της δεν ήταν καλή, αλλά έδειχνε θέρμη. Πνιγόταν αμέσως, αλλά δεν εγκατέλειπε. Είχε καβλώσει πολύ και συνέχιζε να γλύφει τον πούτσο μου με μανία. Στην αρχή έδειξε απροθυμία να κάνει το ίδιο στ’ αρχίδια μου αλλά ο τρόπος που οδήγησα το κεφάλι της εκεί, δεν της άφησε περιθώρια.
Ο κολλητός μου είχε πάει με το μωρό σε κάποιο δωμάτιο και τα εναπομείναντα δύο ζευγάρια έφυγαν, το ένα μάλλον με νεύρα και το άλλο μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στην κατάσταση, αν και αρχικά φάνηκε να το θέλει. Ας είναι
Η Καίτη με την μικρή μου, έπαιζαν πλέον με τα παιχνίδια. Τις κάλεσα κοντά μου. Είναι απίστευτο πως μπορούν να κολλήσουν δυο παιδικές φίλες στον ερωτικό τομέα. Ενώ με την Καίτη ψιλοαντιδρούσε πριν αφεθεί στις έμπειρες κινήσεις της, με την μικρή έδεσε αμέσως. Καυτά φιλιά, αισθησιακά χάδια, παθιασμένο γλύψιμο σε όλο το σώμα, λαίμαργη χρήση των δονητών…, λες και ήταν ερωμένες χρόνια! Αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης και οικειότητας, τους δίνει μια σιγουριά και μια εξοικείωση που καταλήγει σε μια αξιοζήλευτη ελεύθερη έκφραση.
Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010
H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 4ο)
Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 3ο)"
Γύρισα στο σπίτι. Η μικρή είχε ετοιμαστεί σύμφωνα με τις οδηγίες μου. Ηταν πανέμορφη και καυτή. Θέλησα να την ξαναπάρω, αλλά υπήρχαν άλλα σχέδια σε προτεραιότητα.
-Είμαι έτοιμη Κύριε μου
-Όχι ακόμα. Στον τοίχο, με την πλάτη σε μένα. Κατέβασε τη φούστα σου
-Μάλιστα Κύριε
Πήγα και πήρα ένα paddle. Δερμάτινο. Την κάβλωνε πολύ να της κοκκινίζω τον κώλο. Της έριξα 20, δέκα σε κάθε κωλομέρι. Της έπιασα το μουνί, ήταν πολύ υγρή. Ομορφα. Πήρα ένα δονούμενο αυγό και το έχωσα στο μουνί της. Αναστέναξε από κάβλα. Εβαλα το ασύρματο τηλεκοντρόλ στη τσέπη μου και της είπα να ντυθεί. Υπάκουσε κοιτώντας με, με αυτό το σχεδόν ακαταμάχητο βλέμμα ευγνωμοσύνης.
Κατευθυνθήκαμε στο αυτοκίνητο. Δεν της είχα ευχηθεί ακόμα χρόνια πολλά. Μπορεί και να νόμιζε ότι το είχα ξεχάσει.
Βγήκα από το μπάνιο. Είχε αρχίσει να ντύνεται
-Δεν σου είπα να ντυθείς
-Νόμιζα ότι θα πάμε να φάμε
-Όταν σου πω εγώ θα πάμε
-Να ζητήσω μια χάρη;
-Όχι. Να έρθεις κοντά μου. Γδύσου
-Είμαι έτοιμη Κύριε μου
-Όχι ακόμα. Στον τοίχο, με την πλάτη σε μένα. Κατέβασε τη φούστα σου
-Μάλιστα Κύριε
Πήγα και πήρα ένα paddle. Δερμάτινο. Την κάβλωνε πολύ να της κοκκινίζω τον κώλο. Της έριξα 20, δέκα σε κάθε κωλομέρι. Της έπιασα το μουνί, ήταν πολύ υγρή. Ομορφα. Πήρα ένα δονούμενο αυγό και το έχωσα στο μουνί της. Αναστέναξε από κάβλα. Εβαλα το ασύρματο τηλεκοντρόλ στη τσέπη μου και της είπα να ντυθεί. Υπάκουσε κοιτώντας με, με αυτό το σχεδόν ακαταμάχητο βλέμμα ευγνωμοσύνης.
Κατευθυνθήκαμε στο αυτοκίνητο. Δεν της είχα ευχηθεί ακόμα χρόνια πολλά. Μπορεί και να νόμιζε ότι το είχα ξεχάσει.
Βγήκα από το μπάνιο. Είχε αρχίσει να ντύνεται
-Δεν σου είπα να ντυθείς
-Νόμιζα ότι θα πάμε να φάμε
-Όταν σου πω εγώ θα πάμε
-Να ζητήσω μια χάρη;
-Όχι. Να έρθεις κοντά μου. Γδύσου
Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 3ο)
Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 2ο)"
Σηκώθηκα. Αυτή παρέμεινε στη θέση της. Ηταν διστακτική. Ηξερα το γιατί.
-Πάμε μικρή, σήκω.
-Αυτό, εδώ θα μείνει;
-Ποιο είναι το αυτό;
-To… εσώρουχο μου!
-Ναι, αφήσα tip για τον βοηθό, αυτό θα είναι το πουρμπουάρ για τον σερβιτόρο. Σήκω
Ηταν η πρώτη φορά που περπατούσε με το κεφάλι κάτω. Ακόμα και στη πασαρέλα της στο λιμάνι, δεν το κατέβασε έτσι. Δεν υπήρχε κάνενα δραματικό ποίημα εδώ, ούτε υπήρχε αδιέξοδο, αλλά ο σερβιτόρος, σαν από μηχανής θεός, ήρθε και βοήθησε με τον επαγγελματισμό του, λες και ήμασταν συνεννοημένοι!
-Με συγχωρείτε, κάτι ξεχάσατε.
Γύρισα ενώ η μικρή, στο άκουσμα του, πήγε να επιταχύνει το βήμα της. Την σταμάτησα πιάνοντας της το χέρι
-Ξέχασες το εσώρουχο σου μικρή
-….
-Ε, πήγαινε πάρτο λοιπόν
Αν έσκαγε τώρα, ο θόρυβος θα ακουγόταν σε όλο το νησί! Βγήκαμε έξω και μόλις έφτασε στο αμάξι, μου είπε με πολύ ύφος
-Δεν θέλω να συνεχίσουμε άλλο! -Δεν θα το φορέσεις;
-Πήγαινε με σε παρακαλώ στο ξενοδοχείο
-Πάμε μικρή, σήκω.
-Αυτό, εδώ θα μείνει;
-Ποιο είναι το αυτό;
-To… εσώρουχο μου!
-Ναι, αφήσα tip για τον βοηθό, αυτό θα είναι το πουρμπουάρ για τον σερβιτόρο. Σήκω
Ηταν η πρώτη φορά που περπατούσε με το κεφάλι κάτω. Ακόμα και στη πασαρέλα της στο λιμάνι, δεν το κατέβασε έτσι. Δεν υπήρχε κάνενα δραματικό ποίημα εδώ, ούτε υπήρχε αδιέξοδο, αλλά ο σερβιτόρος, σαν από μηχανής θεός, ήρθε και βοήθησε με τον επαγγελματισμό του, λες και ήμασταν συνεννοημένοι!
-Με συγχωρείτε, κάτι ξεχάσατε.
Γύρισα ενώ η μικρή, στο άκουσμα του, πήγε να επιταχύνει το βήμα της. Την σταμάτησα πιάνοντας της το χέρι
-Ξέχασες το εσώρουχο σου μικρή
-….
-Ε, πήγαινε πάρτο λοιπόν
Αν έσκαγε τώρα, ο θόρυβος θα ακουγόταν σε όλο το νησί! Βγήκαμε έξω και μόλις έφτασε στο αμάξι, μου είπε με πολύ ύφος
-Δεν θέλω να συνεχίσουμε άλλο! -Δεν θα το φορέσεις;
-Πήγαινε με σε παρακαλώ στο ξενοδοχείο
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 2ο)
Συνέχεια από το Α' μέρος Η διαδρομή μιας vanilla..
Η ζώνη μου έπεσε δυνατά στους γλουτούς της, στη πλάτη της, στους απαγωγούς της… Μούγκρισε από κάβλα. Οσο δυνατά κι αν τη χτυπούσα το ίδιο λαίμαργα ρουφούσε το καβλί μου, όλο πιο βαθειά προσπαθούσε να τον πάρει στο στόμα της.
Σταμάτησα, πήγα και κάθισα στη πολυθρόνα. Εκείνη έμεινε εκεί, ακίνητη. Δεν θα έκανε τίποτα χωρίς εντολή μου. Αναψα τσιγάρο και την φώναξα κοντά μου. Με πλησίασε προχωρώντας στα 4 με αυτή την ξεχωριστή κάβλα στο πρόσωπο της που πρόσθετε τόσο, σε όλα αυτά που με έκαναν να τη θέλω.
-Στη διάθεση Σας, Κύριε μου
Την κοίταξα για λίγο
-Λάτρεψε τον γαμιόλα
-Μάλιστα Κύριε
Την άφησα να μου δείξει πόσο πουτάνα μου ήταν, με το να μου τον γλύψει όπως ήθελε και έκανε ότι της είχα μάθει και όσα της είχα βγάλει, για να με ικανοποιήσει. Όταν έσβυσα το τσιγάρο μου της γάμησα το στόμα δυνατά και γρήγορα, την έπνιγα, την έβαζα να γλύφει και να ρουφάει τα αρχίδια μου και μετά πάλι στο στόμα της, βαθειά. Mετά από ώρα την διέταξα να παίξει ταυτόχρονα με το μουνί της και οδήγησα το κεφάλι της στα πόδια μου.
Απαράμιλλο θέαμα…
Σταμάτησα, πήγα και κάθισα στη πολυθρόνα. Εκείνη έμεινε εκεί, ακίνητη. Δεν θα έκανε τίποτα χωρίς εντολή μου. Αναψα τσιγάρο και την φώναξα κοντά μου. Με πλησίασε προχωρώντας στα 4 με αυτή την ξεχωριστή κάβλα στο πρόσωπο της που πρόσθετε τόσο, σε όλα αυτά που με έκαναν να τη θέλω.
-Στη διάθεση Σας, Κύριε μου
Την κοίταξα για λίγο
-Λάτρεψε τον γαμιόλα
-Μάλιστα Κύριε
Την άφησα να μου δείξει πόσο πουτάνα μου ήταν, με το να μου τον γλύψει όπως ήθελε και έκανε ότι της είχα μάθει και όσα της είχα βγάλει, για να με ικανοποιήσει. Όταν έσβυσα το τσιγάρο μου της γάμησα το στόμα δυνατά και γρήγορα, την έπνιγα, την έβαζα να γλύφει και να ρουφάει τα αρχίδια μου και μετά πάλι στο στόμα της, βαθειά. Mετά από ώρα την διέταξα να παίξει ταυτόχρονα με το μουνί της και οδήγησα το κεφάλι της στα πόδια μου.
Απαράμιλλο θέαμα…
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
Η διαδρομή μιας vanilla… (Προσωπική εμπειρία)
Part A.
Ήταν ένα από αυτά τα βράδια που είχα επικοινωνία με συνεργάτη μου από τη Ν.Υ. Πήγε βαρετά καλά αν και έκλεισα πιο γρήγορα από το συνηθισμένο. Η σκέψη μου ήταν στη μικρή. Γύρισα προς το μέρος της. Κοιμόταν γυμνή στο κρεβάτι. Το σεντόνι είχε πάρει μια θέση στο λεπτοκαμωμένο κορμί της, τέτοια που έκρυβε ελάχιστα και που αν ήμουν ζωγράφος, σίγουρα θα ήθελα να αποτυπώσω την εικόνα της στον καμβά. Το όμορφο πρόσωπο της σχεδόν καλυπτόταν από τα μαλλιά της, το βλέμμα μου στάθηκε στα σημάδια από τη ζώνη που διακρίνονταν αμυδρά στον δεξί απαγωγό της.
Τα είχα καταφέρει με τη μικρή, μετά από πολλά ευτράπελα. Χαμογέλασα. Τα είχε πάει καλά αν και για να βρει το σχήμα της, να το αποδεχτεί και τελικά να το αγαπήσει ως κάτι γνήσιο και αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας της υπόστασης, είχε αντιδράσει πολύ. Το πολέμησε σαν κάτι ξένο, τρόμαξε από το άγνωστο, το έβαλε στα πόδια, φέρθηκε σαν κακομαθημένο παιδί, κάποιες φορές και με αγένεια, φώναξε, έκλαψε… αλλά τελικά νικήθηκε.
«Το μισό δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτό που το κάνει ολόκληρο»
Η ιδιοσυστασία της γαλήνεψε με τον καιρό, αναγνωρίζοντας την υποτακτικότητα της ως εσωτερικό κομμάτι έκφρασης, δικαίωμα, αλλά και προνόμιο της θηλυκότητας της.
Ανακάλυψε με σταθερά ηδονικά βήματα ότι το να «ανήκει» την οδηγούσε μέσα από ένα απείρως ποθητό τρόπο, εκεί που δεν ήξερε, αλλά πραγματικά επιθυμούσε.
Τα είχα καταφέρει με τη μικρή, μετά από πολλά ευτράπελα. Χαμογέλασα. Τα είχε πάει καλά αν και για να βρει το σχήμα της, να το αποδεχτεί και τελικά να το αγαπήσει ως κάτι γνήσιο και αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας της υπόστασης, είχε αντιδράσει πολύ. Το πολέμησε σαν κάτι ξένο, τρόμαξε από το άγνωστο, το έβαλε στα πόδια, φέρθηκε σαν κακομαθημένο παιδί, κάποιες φορές και με αγένεια, φώναξε, έκλαψε… αλλά τελικά νικήθηκε.
«Το μισό δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτό που το κάνει ολόκληρο»
Η ιδιοσυστασία της γαλήνεψε με τον καιρό, αναγνωρίζοντας την υποτακτικότητα της ως εσωτερικό κομμάτι έκφρασης, δικαίωμα, αλλά και προνόμιο της θηλυκότητας της.
Ανακάλυψε με σταθερά ηδονικά βήματα ότι το να «ανήκει» την οδηγούσε μέσα από ένα απείρως ποθητό τρόπο, εκεί που δεν ήξερε, αλλά πραγματικά επιθυμούσε.
Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010
Το εσπρεσσάκι (Προσωπική εμπειρία)
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την katerina στις 12/09/2010
Ώρα 23.00
Ραντεβού σε παραλιακό καφέ – bar.
Για κουβεντούλα φιλική... μη φανταστείτε!!!!!
ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ : Μιλάμε, σκέφτομαι …Δεν υπάρχει περίπτωση … για ένα 2 ώρο καφέ βγήκα!!
ΕΓΩΙΣΜΟΣ : Γελάμε… νιώθω μία κάποια αμηχανία, πολύ εντέχνως επικαλυμμένη. Μη μας πάρει και χαμπάρι!!!!!!
ΕΠΑΡΣΗ : Σκέφτομαι… οκ «τον έχω»!!!
Ώρα 01.00
- Πάμε να περπατήσουμε λίγο??
- Τι βαρέθηκες??? Πάμε σπίτια μας?? (ακόμα «τον έχω» )
Σηκώνεται ακολουθώ… μη ρωτήσετε γιατί δεν ξέρω!!!!
Τον κατευθύνω σε σημεία με φως.
Εκείνος άνετος και χαλαρός… εγώ επίσης , είπαμε «τον έχω» !!!
Περπατάμε λέμε διάφορα και αδιάφορα….
ΓΕΓΟΝΟΣ : Με το ίδιο αδιάφορο «ύφος» είμαι μούσκεμα!!! Μα γιατί???? Δεν
έχει κάνει απολύτως τίποτα για να είμαι μούσκεμα!!!!!
Με κατευθύνει στο κεντρικότερο και πλέον φωταγωγημένο σημείο του δρόμου!!! Στα δεξιά μας έχει ένα γαμήλιο γλέντι!! Κόσμος πάει – έρχεται!!! Με «στριμώχνει» σε μία γωνία!!!
ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ : Οκ!!! Έτσι και κάνει κάτι (όπως να μου τραβήξει τα μαλλιά ή να ακούσω καμία εξυπνάδα του τύπου «τι είσαι») , θα μας ακούσει όλη η παραλία!
ΕΚΠΛΗΞΗ : με αγκαλιάζει, με χαϊδεύει, με φιλάει για ώρα … ταυτοχρόνως με ακινητοποιεί!!! Μα πως στα κομμάτια δεν αντιδρώ??? Ποια εγώ??? Ι am τσαούσα!!!
Με πάει σε ένα μέρος λίγο παρακάτω, κάπως πιο ήσυχο.
Κάθεται σε ένα πεζουλάκι, με τοποθετεί όρθια μπροστά του.
Με φιλάει , μου ανοίγει τα πόδια, με το ένα χέρι έχει βουτήξει τα μαλλιά μου, και με το άλλο μπαίνει μέσα μου με δύναμη.
Σε κλάσματα του δευτερολέπτου τρέμω ολόκληρη , ακούω τα υγρά μου!!!
Ρωτάει ..κάτι… περιμένει το ΜΑΛΙΣΤΑ!!!
Σιωπώ, επιμένει , σιωπώ …
Πιο δυνατά το χέρι του … τρέμω , λιώνω … αναμένω τον οργασμό! Ξαναρωτά , σιωπώ . αλλάζει ρυθμό και χάνεται ο οργασμός
... ξαναρωτά!!!
ΗΤΤΑ : ΜΑΛΙΣΤΑ!!!
Εγώ μάλιστα??? Εγώ????????
-ΜΑΛΙΣΤΑ τι??
ΜΕΓΑΛΗ ΗΤΤΑ : ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΕ!!!!!!!!!!!!!
ΚΥΡΙΕ!!!!!!??????????? Πως το ξεστόμισα αυτό??????
…2Ος οργασμός… όρθια δημόσια!!! Και πολύ δυνατός!!!!
Στέκεται μπροστά μου, με γονατίζει και με κρύβει από τα βλέμματα του κόσμου.
Κάνω στοματικό … ακινητοποιημένη, κρυμμένη, το κάνω όπως το θέλει Εκείνος.
ΩΡΑ 02.30
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ : ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΕ!!! Τι είσαι η ΠΟΥΤΑΝΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ!!! Ξανά και ξανά… και ξανά…
Χύνει… τα πίνω….
Με παίρνει από το χέρι… μπαίνουμε στο αμάξι , με πάει βόλτα.
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ «ΛΑΙΜΟΣ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ»
Είμαι χαλαρή και χαμογελαστή … λέμε αστειάκια…
ΞΑΦΝΙΚΑ ανοίγει τα πόδια μου, παίζει με το μουνί μου.
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ- ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ – ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ
-Ποια είσαι??
-Σιωπώ…
-Ποια είσαι??
-Σιωπώ… με βασανίζει πάλι…
-Σας παρακαλώ βάλτε το χέρι σας μέσα μου
-Ποια είσαι??
-Σας παρακαλώ
-Ποια είσαι??
-Η σκύλα σας
-Δεν άκουσα
-Η σκύλα σας
3ος οργασμός….
Με γαμάει από το στόμα…
Με κατευθύνει, πιέζει, με πνίγει, γνωρίζει, ρωτάει… νιώθω , απαντώ…
Περιγράφω φαντασιώσεις ενώ εξακολουθώ να το κάνω…
Σταματάει…
Ετοιμαζόμαστε να φύγουμε….
Και ……ΣΟΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΩΡΑ 03.30
Έρχεται βολίδα ένα αμάξι τρακάρει το διπλανό μας κάνει τούμπα στον αέρα και πέφτει στην θαλασσα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Μα τι θα ζήσω άλλο η πουτάνα επιτέλους????????????????
Βγαίνουμε… 4 πιτσιρίκια εγκλωβισμένα στο αμάξι στον βυθό της θαλασσας!!!!!
Ευτυχώς είναι όλοι ζωντανοί!!!
Εκείνος κανονίζει τα πάντα για λιμενικό, πυροσβεστική, ασθενοφόρο και αστυνομία.
Ένας χαμός εκείνος στη μέση όλων αυτών και τι κάνει?????????
ΤΟ SMS!!!!!!
1. Καβλώνω σκύλα , δεν τελείωσε η βραδιά μας… ένα stop κάνουμε απλά!!!!
Απαντώ : στον επόμενο οργασμό θα πέσω εγώ στην θάλασσα!!!
2. Ψέματα δεν θέλω σκύλα. ΠΟΤΕ. Δεν θα υπάρχει επόμενος οργασμός αλλά επόμενοι και έντονοι… είναι ΣΑΦΕΣ???!!!!!!!!!!!
Μη μακρηγορώ το εννοούσε!!!!!!!!!!!
Μέχρι την επόμενη μέρα στις 19.30 οουυ έχει ακόμα….!!!!!
Άλλωστε εγώ για ένα εσπρεσσάκι ξεκίνησα
..............................
Ώρα 05.30
Κατά την επιστροφή μας, είμαι νυσταγμένη , σοκαρισμένη, κουρασμένη.
- Σπίτι σου ή σπίτι μου?
- Σπίτια μας???
… ξαναρωτά
- Σπίτι σου ή σπίτι μου?
- Να επιχειρηματολογήσω λίγο?? …χαμογελαστή …
- Φυσικά!!!
- Ένας καλός Κύριος πρέπει να ξέρει την ψυχική κατάσταση της υ. Εμείς μόλις παρακολουθήσαμε ένα τρομερό ατύχημα!! Είμαι σοκαρισμένη πολύ , τρέμω, πονάει και το στομάχι μου( λέω μπούρδες!!! Κάνει μπαμ!!!μια χαρά χαρούλα ήμουν) . Δεν είναι σωστό να συνεχίσουμε. Το ξέρεις ότι έχω δίκιο. Άλλωστε η εποχή των δούλων και τον Αφεντάδων έχει παρέλθει (χαμογελάω με το ύφος, τώρα είσαι «ρουά-ματ» .
- Χμμμ ναι…
- Κατάλαβα!! Υπάρχει το σωστό – το λάθος- και το «δικό σου» !!!!
- Ακριβώς!!!!!!
Ανοίγει τα πόδια μου απότομα…
Οδηγεί καλά ο Κύριος με το ένα χέρι…..!!!!! 4Ος οργασμός….
Ώρα 06.15
Στο σπίτι του..
Μπαίνω διστακτικά…. Κοντοστέκομαι στην είσοδο. Είμαι λίγο χαμένη και ντρέπομαι!!! Καινούργιο συναίσθημα!!! Ιδέα δεν έχω γιατί… ανάβει φώτα προχωρά στο εσωτερικό του χώρου.
Μπαίνω στο υπνοδωμάτιο
1Ος ΓΥΡΟΣ
ΦΟΒΟΣ : Με πετά με βία στην ντουλάπα…
-Φοβάσαι μικρή??
- Όχι!!!!!!!...Ναι φοβόμουν!! Εννοείται πως φοβόμουν!!!... Σιγά όμως μη το παραδεχτώ!!!
Όρθια κολλημένη στην ντουλάπα με ψιλά τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά!!!
Φιλά παθιασμένα, γλύφει, δαγκώνει, χαμηλώνω τα χέρια μου ασυναίσθητα..
- Τα σηκώνει έντονα. Σου είπα ακίνητη… μη το ξαναπώ!!!!
- ΜΑΛΙΣΤΑ !!!
το χέρι του μέσα μου με πολύ δύναμη… τρέμω πάλι … 5ος οργασμός
2ος ΓΥΡΟΣ
ΠΟΝΟΣ : με στήνει στα τέσσερα στο πάτωμα. Ακούω κάτι να κάνει, πάω να γυρίσω ..
- Σου είπα να γυρίσεις??? …Μέτρα!!!
- 1,2,3,4,5,6,7, … τινάζομαι ελαφρώς.
- Ακίνητη!!!!
- …
- Τι λένε??
- ΜΑΛΙΣΤΑ
- 8,9….
Με πιάνει από τα μαλλιά πλησιάζει στο αυτί μου.
- Η τελευταία πάντα είναι η πιο δυνατή
- Το καταλάβες;
- Mάλιστα
- Δεν άκουσα
- Μάλιστα Κύριε
- Ζήτα τη
Με κυρίευσε στιγμιαίος εντονότατος φόβος!!!!!!
- Σας παρακαλώ Κύριε δώστε μου την τελευταία!!!!!!
Νιώθω δυνατό πόνο , σκέφτομαι είμαι τρελή θέλω κι άλλο !!!!
Με σέρνει από τα μαλλιά , Εκείνος όρθιος. Με τοποθετεί όρθια μπροστά του, γονατιστή. Σηκώνει το πρόσωπο μου με κοιτά στα μάτια.
3ος ΓΥΡΟΣ
ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ : Μου γαμάει το στόμα!!!Mου τραβάει τα μαλλιά!!! Με πνίγει, δεν αντέχω το πνίξιμο!!! Ελάχιστα πριν πω σταμάτα, με απομακρύνει… επαναλαμβάνει, αντέχω και περισσότερο κάθε φορά, ελέγχει την αναπνοή μου… τα χέρια μου ακίνητα πίσω στην πλάτη μου. Χαστούκια στο πισινό μου… δυνατά χαστούκια!!!
Με βρίζει!!!
- Έτσι καργιώλα!!! Πουτάνα!!! Σκύλα!!! Και πολλές άλλες (έμαθα και καινούργιο λεξιλόγιο!!! )
Σταματάει. Με αφήνει εκεί στη θέση μου. Ερχεται από πίσω μου, φοράει προφυλακτικό. Παίζει με τα μουνόχειλα μου. Είμαι μούσκεμα. Το θέλω τρελά.
- Το θέλεις;
- NAI
- Λάθος απάντηση. Μόλις το έχασες...!!!!! (Η σωστή απάντηση ήταν Μάλιστα!!!!!!)
Bγάζει το προφυλακτικό και το πετάει μπροστά μου, ξαπλώνει στο κρεβάτι …ανάβει τσιγάρο, περιμένω να μου ζητήσει να σηκωθώ και να ξαπλώσω δίπλα του. Αμ δε!!!!!!! Με ΔΙΑΤΑΖΕΙ να συνεχίσω το στοματικό!!!!!
..συνεχίζω! …εκσπερματίζει!! Τα πίνω όπως πάντα…
- Σου ξέφυγε «αυτό»
- ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΕ!!!!!!!
ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ : Με καλεί στο κρεβάτι. Ξαπλώνω δίπλα του. Είμαι αναμαλλιασμένη, ιδρωμένη, χυμένη, κλαμένη. Με έχει αγκαλιά και με χαιδεύει τρυφερά… τα μάτια μου με την βία ανοιχτά…
….εκείνος ακμαιότατος!!!! Μιλάει!!!!! Μα τι τρώει για πρωινό ??μπαταρίες!!!???
- Καλώς μικρή , κοιμήσου!!!
- Όχι, όχι έχω μόνο τα μάτια μου κλειστά.. ακούω!!!
Τρομάρα μου τι θέλω και μιλάω??? Δεν ήξερες ?? δεν ρώταγες???
4ος ΓΥΡΟΣ
Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ : Εκεί που λέμε διάφορα, με μια φυσικότητα που μου έσπασε τα νεύρα, σηκώνεται και νιώθω το δάχτυλο του να μπαίνει στο κώλο μου. Στεγνά!!! Πονάω γλυκά, ακινητοποιούμαι από την ηδονή που έρχεται με το δεύτερο δάχτυλο του μέσα μου.
Και τρίτο δάχτυλο!!!!!!!!!!!!! Πονάω, μου αρέσει, κλαψουρίζω, νιώθω εντελώς αδύναμη ... Παίζει μαζί μου όση ώρα θέλει. Φέρνει το χέρι μου στο μουνί μου, με διατάζει να χαιδευτώ και σηκώνεται να πλυθεί.
Επιστρέφει, όρθιος ακινητοποιεί το πρόσωπο μου με το πόδι του και αρχίζει να με μαστιγώνει στο κώλο μου. Μου μιλάει. Απαντώ. Μάλιστα Κύριε, το θέλω, μου αρέσει, με τρελαίνετε….
1,2,3,4,5,6 …. Ούτε ξέρω πόσες έφαγα!!! 6ος Οργασμός…..
Κάθεται στο κρεβάτι. Με κοιτάζει στα μάτια. Μόνο που δεν του είπα θέλω κι άλλο!!! Τον παίρνω στο στόμα… παίζει μαζί μου με τα δάχτυλα του… 7ος οργασμός!!!! με ΔΙΑΤΑΖΕΙ να του γλύψω τα πόδια!!!
Μα εγώ στις συζητήσεις μας, του ξεκαθάρισα με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο «πόδι δεν γλύφω και δεν με χαστουκίζει κανείς στο πρόσωπο»!!!!» είναι ξεφτίλα μεγάλη και σιχαίνομαι!!!
ΥΠΟΤΑΓΗ : Με ξαναδιατάζει ήρεμα να το κάνω… αρνούμαι… ξανά…με ένα τρόπο που…. τελικά το έκανα!!!!
Μεγάλη μπουκιά φάε!!! Μεγάλη κουβέντα μη λες!!!!!!!
- Δεν μου άρεσε το γλείψιμο του ποδιού… όμως ξετρελάθηκα που με χύσατε πάλι Κύριε!!!!
Ξάπλωσα δίπλα του εξουθενωμένη. Κοιμήθηκα στην αγκαλιά του.
Πριν κλείσουμε τα μάτια μας η διαταγή του ήταν σαφής.
- Μόλις σηκωθείς, μου ετοιμάζεις καφέ και με ξυπνάς με τα χείλη σου. Στον πούτσο μου..
.......................
Ώρα 23.00
Ραντεβού σε παραλιακό καφέ – bar.
Για κουβεντούλα φιλική... μη φανταστείτε!!!!!
ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ : Μιλάμε, σκέφτομαι …Δεν υπάρχει περίπτωση … για ένα 2 ώρο καφέ βγήκα!!
ΕΓΩΙΣΜΟΣ : Γελάμε… νιώθω μία κάποια αμηχανία, πολύ εντέχνως επικαλυμμένη. Μη μας πάρει και χαμπάρι!!!!!!
ΕΠΑΡΣΗ : Σκέφτομαι… οκ «τον έχω»!!!
Ώρα 01.00
- Πάμε να περπατήσουμε λίγο??
- Τι βαρέθηκες??? Πάμε σπίτια μας?? (ακόμα «τον έχω» )
Σηκώνεται ακολουθώ… μη ρωτήσετε γιατί δεν ξέρω!!!!
Τον κατευθύνω σε σημεία με φως.
Εκείνος άνετος και χαλαρός… εγώ επίσης , είπαμε «τον έχω» !!!
Περπατάμε λέμε διάφορα και αδιάφορα….
ΓΕΓΟΝΟΣ : Με το ίδιο αδιάφορο «ύφος» είμαι μούσκεμα!!! Μα γιατί???? Δεν
έχει κάνει απολύτως τίποτα για να είμαι μούσκεμα!!!!!
Με κατευθύνει στο κεντρικότερο και πλέον φωταγωγημένο σημείο του δρόμου!!! Στα δεξιά μας έχει ένα γαμήλιο γλέντι!! Κόσμος πάει – έρχεται!!! Με «στριμώχνει» σε μία γωνία!!!
ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ : Οκ!!! Έτσι και κάνει κάτι (όπως να μου τραβήξει τα μαλλιά ή να ακούσω καμία εξυπνάδα του τύπου «τι είσαι») , θα μας ακούσει όλη η παραλία!
ΕΚΠΛΗΞΗ : με αγκαλιάζει, με χαϊδεύει, με φιλάει για ώρα … ταυτοχρόνως με ακινητοποιεί!!! Μα πως στα κομμάτια δεν αντιδρώ??? Ποια εγώ??? Ι am τσαούσα!!!
Με πάει σε ένα μέρος λίγο παρακάτω, κάπως πιο ήσυχο.
Κάθεται σε ένα πεζουλάκι, με τοποθετεί όρθια μπροστά του.
Με φιλάει , μου ανοίγει τα πόδια, με το ένα χέρι έχει βουτήξει τα μαλλιά μου, και με το άλλο μπαίνει μέσα μου με δύναμη.
Σε κλάσματα του δευτερολέπτου τρέμω ολόκληρη , ακούω τα υγρά μου!!!
Ρωτάει ..κάτι… περιμένει το ΜΑΛΙΣΤΑ!!!
Σιωπώ, επιμένει , σιωπώ …
Πιο δυνατά το χέρι του … τρέμω , λιώνω … αναμένω τον οργασμό! Ξαναρωτά , σιωπώ . αλλάζει ρυθμό και χάνεται ο οργασμός
... ξαναρωτά!!!
ΗΤΤΑ : ΜΑΛΙΣΤΑ!!!
Εγώ μάλιστα??? Εγώ????????
-ΜΑΛΙΣΤΑ τι??
ΜΕΓΑΛΗ ΗΤΤΑ : ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΕ!!!!!!!!!!!!!
ΚΥΡΙΕ!!!!!!??????????? Πως το ξεστόμισα αυτό??????
…2Ος οργασμός… όρθια δημόσια!!! Και πολύ δυνατός!!!!
Στέκεται μπροστά μου, με γονατίζει και με κρύβει από τα βλέμματα του κόσμου.
Κάνω στοματικό … ακινητοποιημένη, κρυμμένη, το κάνω όπως το θέλει Εκείνος.
ΩΡΑ 02.30
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ : ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΕ!!! Τι είσαι η ΠΟΥΤΑΝΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ!!! Ξανά και ξανά… και ξανά…
Χύνει… τα πίνω….
Με παίρνει από το χέρι… μπαίνουμε στο αμάξι , με πάει βόλτα.
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ «ΛΑΙΜΟΣ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ»
Είμαι χαλαρή και χαμογελαστή … λέμε αστειάκια…
ΞΑΦΝΙΚΑ ανοίγει τα πόδια μου, παίζει με το μουνί μου.
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ- ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ – ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ
-Ποια είσαι??
-Σιωπώ…
-Ποια είσαι??
-Σιωπώ… με βασανίζει πάλι…
-Σας παρακαλώ βάλτε το χέρι σας μέσα μου
-Ποια είσαι??
-Σας παρακαλώ
-Ποια είσαι??
-Η σκύλα σας
-Δεν άκουσα
-Η σκύλα σας
3ος οργασμός….
Με γαμάει από το στόμα…
Με κατευθύνει, πιέζει, με πνίγει, γνωρίζει, ρωτάει… νιώθω , απαντώ…
Περιγράφω φαντασιώσεις ενώ εξακολουθώ να το κάνω…
Σταματάει…
Ετοιμαζόμαστε να φύγουμε….
Και ……ΣΟΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΩΡΑ 03.30
Έρχεται βολίδα ένα αμάξι τρακάρει το διπλανό μας κάνει τούμπα στον αέρα και πέφτει στην θαλασσα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Μα τι θα ζήσω άλλο η πουτάνα επιτέλους????????????????
Βγαίνουμε… 4 πιτσιρίκια εγκλωβισμένα στο αμάξι στον βυθό της θαλασσας!!!!!
Ευτυχώς είναι όλοι ζωντανοί!!!
Εκείνος κανονίζει τα πάντα για λιμενικό, πυροσβεστική, ασθενοφόρο και αστυνομία.
Ένας χαμός εκείνος στη μέση όλων αυτών και τι κάνει?????????
ΤΟ SMS!!!!!!
1. Καβλώνω σκύλα , δεν τελείωσε η βραδιά μας… ένα stop κάνουμε απλά!!!!
Απαντώ : στον επόμενο οργασμό θα πέσω εγώ στην θάλασσα!!!
2. Ψέματα δεν θέλω σκύλα. ΠΟΤΕ. Δεν θα υπάρχει επόμενος οργασμός αλλά επόμενοι και έντονοι… είναι ΣΑΦΕΣ???!!!!!!!!!!!
Μη μακρηγορώ το εννοούσε!!!!!!!!!!!
Μέχρι την επόμενη μέρα στις 19.30 οουυ έχει ακόμα….!!!!!
Άλλωστε εγώ για ένα εσπρεσσάκι ξεκίνησα
..............................
Ώρα 05.30
Κατά την επιστροφή μας, είμαι νυσταγμένη , σοκαρισμένη, κουρασμένη.
- Σπίτι σου ή σπίτι μου?
- Σπίτια μας???
… ξαναρωτά
- Σπίτι σου ή σπίτι μου?
- Να επιχειρηματολογήσω λίγο?? …χαμογελαστή …
- Φυσικά!!!
- Ένας καλός Κύριος πρέπει να ξέρει την ψυχική κατάσταση της υ. Εμείς μόλις παρακολουθήσαμε ένα τρομερό ατύχημα!! Είμαι σοκαρισμένη πολύ , τρέμω, πονάει και το στομάχι μου( λέω μπούρδες!!! Κάνει μπαμ!!!μια χαρά χαρούλα ήμουν) . Δεν είναι σωστό να συνεχίσουμε. Το ξέρεις ότι έχω δίκιο. Άλλωστε η εποχή των δούλων και τον Αφεντάδων έχει παρέλθει (χαμογελάω με το ύφος, τώρα είσαι «ρουά-ματ» .
- Χμμμ ναι…
- Κατάλαβα!! Υπάρχει το σωστό – το λάθος- και το «δικό σου» !!!!
- Ακριβώς!!!!!!
Ανοίγει τα πόδια μου απότομα…
Οδηγεί καλά ο Κύριος με το ένα χέρι…..!!!!! 4Ος οργασμός….
Ώρα 06.15
Στο σπίτι του..
Μπαίνω διστακτικά…. Κοντοστέκομαι στην είσοδο. Είμαι λίγο χαμένη και ντρέπομαι!!! Καινούργιο συναίσθημα!!! Ιδέα δεν έχω γιατί… ανάβει φώτα προχωρά στο εσωτερικό του χώρου.
Μπαίνω στο υπνοδωμάτιο
1Ος ΓΥΡΟΣ
ΦΟΒΟΣ : Με πετά με βία στην ντουλάπα…
-Φοβάσαι μικρή??
- Όχι!!!!!!!...Ναι φοβόμουν!! Εννοείται πως φοβόμουν!!!... Σιγά όμως μη το παραδεχτώ!!!
Όρθια κολλημένη στην ντουλάπα με ψιλά τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά!!!
Φιλά παθιασμένα, γλύφει, δαγκώνει, χαμηλώνω τα χέρια μου ασυναίσθητα..
- Τα σηκώνει έντονα. Σου είπα ακίνητη… μη το ξαναπώ!!!!
- ΜΑΛΙΣΤΑ !!!
το χέρι του μέσα μου με πολύ δύναμη… τρέμω πάλι … 5ος οργασμός
2ος ΓΥΡΟΣ
ΠΟΝΟΣ : με στήνει στα τέσσερα στο πάτωμα. Ακούω κάτι να κάνει, πάω να γυρίσω ..
- Σου είπα να γυρίσεις??? …Μέτρα!!!
- 1,2,3,4,5,6,7, … τινάζομαι ελαφρώς.
- Ακίνητη!!!!
- …
- Τι λένε??
- ΜΑΛΙΣΤΑ
- 8,9….
Με πιάνει από τα μαλλιά πλησιάζει στο αυτί μου.
- Η τελευταία πάντα είναι η πιο δυνατή
- Το καταλάβες;
- Mάλιστα
- Δεν άκουσα
- Μάλιστα Κύριε
- Ζήτα τη
Με κυρίευσε στιγμιαίος εντονότατος φόβος!!!!!!
- Σας παρακαλώ Κύριε δώστε μου την τελευταία!!!!!!
Νιώθω δυνατό πόνο , σκέφτομαι είμαι τρελή θέλω κι άλλο !!!!
Με σέρνει από τα μαλλιά , Εκείνος όρθιος. Με τοποθετεί όρθια μπροστά του, γονατιστή. Σηκώνει το πρόσωπο μου με κοιτά στα μάτια.
3ος ΓΥΡΟΣ
ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ : Μου γαμάει το στόμα!!!Mου τραβάει τα μαλλιά!!! Με πνίγει, δεν αντέχω το πνίξιμο!!! Ελάχιστα πριν πω σταμάτα, με απομακρύνει… επαναλαμβάνει, αντέχω και περισσότερο κάθε φορά, ελέγχει την αναπνοή μου… τα χέρια μου ακίνητα πίσω στην πλάτη μου. Χαστούκια στο πισινό μου… δυνατά χαστούκια!!!
Με βρίζει!!!
- Έτσι καργιώλα!!! Πουτάνα!!! Σκύλα!!! Και πολλές άλλες (έμαθα και καινούργιο λεξιλόγιο!!! )
Σταματάει. Με αφήνει εκεί στη θέση μου. Ερχεται από πίσω μου, φοράει προφυλακτικό. Παίζει με τα μουνόχειλα μου. Είμαι μούσκεμα. Το θέλω τρελά.
- Το θέλεις;
- NAI
- Λάθος απάντηση. Μόλις το έχασες...!!!!! (Η σωστή απάντηση ήταν Μάλιστα!!!!!!)
Bγάζει το προφυλακτικό και το πετάει μπροστά μου, ξαπλώνει στο κρεβάτι …ανάβει τσιγάρο, περιμένω να μου ζητήσει να σηκωθώ και να ξαπλώσω δίπλα του. Αμ δε!!!!!!! Με ΔΙΑΤΑΖΕΙ να συνεχίσω το στοματικό!!!!!
..συνεχίζω! …εκσπερματίζει!! Τα πίνω όπως πάντα…
- Σου ξέφυγε «αυτό»
- ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΕ!!!!!!!
ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ : Με καλεί στο κρεβάτι. Ξαπλώνω δίπλα του. Είμαι αναμαλλιασμένη, ιδρωμένη, χυμένη, κλαμένη. Με έχει αγκαλιά και με χαιδεύει τρυφερά… τα μάτια μου με την βία ανοιχτά…
….εκείνος ακμαιότατος!!!! Μιλάει!!!!! Μα τι τρώει για πρωινό ??μπαταρίες!!!???
- Καλώς μικρή , κοιμήσου!!!
- Όχι, όχι έχω μόνο τα μάτια μου κλειστά.. ακούω!!!
Τρομάρα μου τι θέλω και μιλάω??? Δεν ήξερες ?? δεν ρώταγες???
4ος ΓΥΡΟΣ
Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ : Εκεί που λέμε διάφορα, με μια φυσικότητα που μου έσπασε τα νεύρα, σηκώνεται και νιώθω το δάχτυλο του να μπαίνει στο κώλο μου. Στεγνά!!! Πονάω γλυκά, ακινητοποιούμαι από την ηδονή που έρχεται με το δεύτερο δάχτυλο του μέσα μου.
Και τρίτο δάχτυλο!!!!!!!!!!!!! Πονάω, μου αρέσει, κλαψουρίζω, νιώθω εντελώς αδύναμη ... Παίζει μαζί μου όση ώρα θέλει. Φέρνει το χέρι μου στο μουνί μου, με διατάζει να χαιδευτώ και σηκώνεται να πλυθεί.
Επιστρέφει, όρθιος ακινητοποιεί το πρόσωπο μου με το πόδι του και αρχίζει να με μαστιγώνει στο κώλο μου. Μου μιλάει. Απαντώ. Μάλιστα Κύριε, το θέλω, μου αρέσει, με τρελαίνετε….
1,2,3,4,5,6 …. Ούτε ξέρω πόσες έφαγα!!! 6ος Οργασμός…..
Κάθεται στο κρεβάτι. Με κοιτάζει στα μάτια. Μόνο που δεν του είπα θέλω κι άλλο!!! Τον παίρνω στο στόμα… παίζει μαζί μου με τα δάχτυλα του… 7ος οργασμός!!!! με ΔΙΑΤΑΖΕΙ να του γλύψω τα πόδια!!!
Μα εγώ στις συζητήσεις μας, του ξεκαθάρισα με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο «πόδι δεν γλύφω και δεν με χαστουκίζει κανείς στο πρόσωπο»!!!!» είναι ξεφτίλα μεγάλη και σιχαίνομαι!!!
ΥΠΟΤΑΓΗ : Με ξαναδιατάζει ήρεμα να το κάνω… αρνούμαι… ξανά…με ένα τρόπο που…. τελικά το έκανα!!!!
Μεγάλη μπουκιά φάε!!! Μεγάλη κουβέντα μη λες!!!!!!!
- Δεν μου άρεσε το γλείψιμο του ποδιού… όμως ξετρελάθηκα που με χύσατε πάλι Κύριε!!!!
Ξάπλωσα δίπλα του εξουθενωμένη. Κοιμήθηκα στην αγκαλιά του.
Πριν κλείσουμε τα μάτια μας η διαταγή του ήταν σαφής.
- Μόλις σηκωθείς, μου ετοιμάζεις καφέ και με ξυπνάς με τα χείλη σου. Στον πούτσο μου..
.......................
ΩΡΑ 13:20
Ξυπνάω κατευθύνομαι στην τουαλέτα. Το πρόσωπο μου είναι μουτζουρωμένο, τα μαλλιά μου κουβάρι, πλένομαι… του φτιάχνω καφέ, θέλω και εγώ καφέ αλλά δεν πίνω αυτό που έχει. θέλω εσπρεσσάκι βλέπετε!!!! Είμαι από μεγάλο τζάκι εγώ!!!!
Με ακούει δεν ανοίγει τα μάτια του, το ξέρω όμως με παρακολουθεί. Μαντέψτε!!! Ξεκινάω… νιώθω πίεση στο κεφάλι μου, με πιέζει προς τα κάτω! Πνίξιμο πρωί – πρωί???? Με τυραννούσε πολύυυυυυυυυυυυυυ ώρα!!!!
…εκσπερματίζει..
ΣΚΕΨΕΙΣ : ωραία, ελπίζω τώρα να ηρεμίσει!
Αμ δε!!
Δεν με αφήνει να ηρεμίσω… ήθελα μόνο καφέ και να φάω κάτι!!!
ΔΙΑΤΑΓΗ
- Σήκω, εκεί μπροστά στον καθρέφτη, γύρνα… σκύψε…
Κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Σκύβω… Ακούω την ζώνη πάνω στο δέρμα μου και μου περνάνε όλα!!!!
Ξυπνάω!!! Φοβάμαι!!! Ερεθίζομαι απίστευτα!!!! Τα χέρια του πάλι μέσα μου… 8ος Οργασμός
απομακρύνεται…και….συνεχίζει το μαστίγωμα. Καβλώνω, συνέχεια με καβλώνει. Δεν με λυπάται. Μα μόλις ξύπνησε!!!!
Έρχεται κοντά μου. Με γυρίζει, με στήνει όρθια και..!!!!!!
ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΕΙ!!!!!!!! ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!!!!!!!!!!!!!!!!
Τα μάτια μου τον κοιτούν ξαφνιασμένα και αγριεμένα (σηκώνω το φρύδι και τον καρφώνω στα μάτια). Με βλέπει και…
ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΕΙ ΠΑΛΙ!!!!!!!!!!!!!!!
Μεγάλη κάβλα…. Ξεστομίζω
Ζητάω κι άλλο!!! …. Κι άλλο … κι άλλο!!!!
Νιώθω λιωμένο βούτυρο… ζεματάνε τα μαγουλά μου. Έχει εξαφανιστεί το εγώ μου…
Με χαστουκίζει και παίζει με το μουνί μου. Λιώνω, 9Ος Οργασμός
Δεν το πιστεύω!!!!!!!
Δεν σταματάει!!! Με πιάνει από τα μαλλιά και με γονατίζει μπροστά του. Στο στόμα μου πριν καν προλάβω να τον κοιτάξω. Είναι σκληρός
Με πνίγει, με πνίγει πολύ.
- Θα τον πάρεις όλον στο στόμα σου.
- Μάλιστα Κύριε
Προσπάθησα. Δεν μπόρεσα.
Ξανά στο στόμα μου. Τα ήπια. Πάλι
Συνέχισε μέχρι τις 18:00!!!!!!!! OXI ΔΕΝ ΕΦΑΓΕ ΠΡΩΪΝΟ!!!!!!!!!
Μετά τον 11ο !!! οργασμό μου, σταμάτησα να μετράω. Αλλά και αυτός τελείωσε, όχι μια, όχι δυο, όχι τρεις, όχι τέσσερεις, όχι πέντε, όχι έξι (αχ κουράστηκα να γράφω η γυναίκα), όχι επτά, αλλά οκτώ φορές!!!! σε πλήρη στύση!!!!!!!!!!
Ωρα 18:30
Φύγαμε από το σπίτι του, ήμουν χαρούμενη αλλά λιώμα. Ήθελα να τσιμπήσω κάτι και να κοιμηθώ. Mόνο αυτό. Στο αυτοκίνητο ενώ με πήγαινε στο δικό μου, μιλάγαμε, γελάγαμε, μου εξηγούσε… μου είπε πως έφαγα 60 ζωναριές!!!!! Ήταν το ίδιο άνετος και χαλαρός όπως όταν πρωτοσυναντηθήκαμε. Πριν 20 ώρες!!!
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Έχω ακούσει ότι είναι μόνο σκληρός. Είναι! Εκεί που πρέπει, όσο πρέπει…. Είναι και γλυκός και τρυφερός και με πολύ χιούμορ.
Έχω ακούσει ότι τάζει. Μύθος.
Έχω ακούσει ότι δεν τις πηγαίνει σπίτι του. Μύθος (δεν του πήρα δα και την καρδιά για να είμαι η πρώτη που πήγε)
Έχω ακούσει πως μαζί του δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Πραγματικότητα. Δεν ένιωσα μη ασφαλής ούτε μια στιγμή
Έχω ακούσει ότι είναι καλός Dom και εκπαιδευτής. Πραγματικότητα. Πέρασα πολύ όμορφα.
Έχω ακούσει για "magic" και για δυνατό "mindfuck". Μάλλον πραγματικότητα, γιατί ακόμα αναρωτιέμαι. Πως τα έκανε όλα αυτά; Πως τα κατάφερε????!!!!!!!!
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Υes, he seduced me!!!!!!!!!
Ξυπνάω κατευθύνομαι στην τουαλέτα. Το πρόσωπο μου είναι μουτζουρωμένο, τα μαλλιά μου κουβάρι, πλένομαι… του φτιάχνω καφέ, θέλω και εγώ καφέ αλλά δεν πίνω αυτό που έχει. θέλω εσπρεσσάκι βλέπετε!!!! Είμαι από μεγάλο τζάκι εγώ!!!!
Με ακούει δεν ανοίγει τα μάτια του, το ξέρω όμως με παρακολουθεί. Μαντέψτε!!! Ξεκινάω… νιώθω πίεση στο κεφάλι μου, με πιέζει προς τα κάτω! Πνίξιμο πρωί – πρωί???? Με τυραννούσε πολύυυυυυυυυυυυυυ ώρα!!!!
…εκσπερματίζει..
ΣΚΕΨΕΙΣ : ωραία, ελπίζω τώρα να ηρεμίσει!
Αμ δε!!
Δεν με αφήνει να ηρεμίσω… ήθελα μόνο καφέ και να φάω κάτι!!!
ΔΙΑΤΑΓΗ
- Σήκω, εκεί μπροστά στον καθρέφτη, γύρνα… σκύψε…
Κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Σκύβω… Ακούω την ζώνη πάνω στο δέρμα μου και μου περνάνε όλα!!!!
Ξυπνάω!!! Φοβάμαι!!! Ερεθίζομαι απίστευτα!!!! Τα χέρια του πάλι μέσα μου… 8ος Οργασμός
απομακρύνεται…και….συνεχίζει το μαστίγωμα. Καβλώνω, συνέχεια με καβλώνει. Δεν με λυπάται. Μα μόλις ξύπνησε!!!!
Έρχεται κοντά μου. Με γυρίζει, με στήνει όρθια και..!!!!!!
ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΕΙ!!!!!!!! ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!!!!!!!!!!!!!!!!
Τα μάτια μου τον κοιτούν ξαφνιασμένα και αγριεμένα (σηκώνω το φρύδι και τον καρφώνω στα μάτια). Με βλέπει και…
ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΕΙ ΠΑΛΙ!!!!!!!!!!!!!!!
Μεγάλη κάβλα…. Ξεστομίζω
Ζητάω κι άλλο!!! …. Κι άλλο … κι άλλο!!!!
Νιώθω λιωμένο βούτυρο… ζεματάνε τα μαγουλά μου. Έχει εξαφανιστεί το εγώ μου…
Με χαστουκίζει και παίζει με το μουνί μου. Λιώνω, 9Ος Οργασμός
Δεν το πιστεύω!!!!!!!
Δεν σταματάει!!! Με πιάνει από τα μαλλιά και με γονατίζει μπροστά του. Στο στόμα μου πριν καν προλάβω να τον κοιτάξω. Είναι σκληρός
Με πνίγει, με πνίγει πολύ.
- Θα τον πάρεις όλον στο στόμα σου.
- Μάλιστα Κύριε
Προσπάθησα. Δεν μπόρεσα.
Ξανά στο στόμα μου. Τα ήπια. Πάλι
Συνέχισε μέχρι τις 18:00!!!!!!!! OXI ΔΕΝ ΕΦΑΓΕ ΠΡΩΪΝΟ!!!!!!!!!
Μετά τον 11ο !!! οργασμό μου, σταμάτησα να μετράω. Αλλά και αυτός τελείωσε, όχι μια, όχι δυο, όχι τρεις, όχι τέσσερεις, όχι πέντε, όχι έξι (αχ κουράστηκα να γράφω η γυναίκα), όχι επτά, αλλά οκτώ φορές!!!! σε πλήρη στύση!!!!!!!!!!
Ωρα 18:30
Φύγαμε από το σπίτι του, ήμουν χαρούμενη αλλά λιώμα. Ήθελα να τσιμπήσω κάτι και να κοιμηθώ. Mόνο αυτό. Στο αυτοκίνητο ενώ με πήγαινε στο δικό μου, μιλάγαμε, γελάγαμε, μου εξηγούσε… μου είπε πως έφαγα 60 ζωναριές!!!!! Ήταν το ίδιο άνετος και χαλαρός όπως όταν πρωτοσυναντηθήκαμε. Πριν 20 ώρες!!!
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Έχω ακούσει ότι είναι μόνο σκληρός. Είναι! Εκεί που πρέπει, όσο πρέπει…. Είναι και γλυκός και τρυφερός και με πολύ χιούμορ.
Έχω ακούσει ότι τάζει. Μύθος.
Έχω ακούσει ότι δεν τις πηγαίνει σπίτι του. Μύθος (δεν του πήρα δα και την καρδιά για να είμαι η πρώτη που πήγε)
Έχω ακούσει πως μαζί του δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Πραγματικότητα. Δεν ένιωσα μη ασφαλής ούτε μια στιγμή
Έχω ακούσει ότι είναι καλός Dom και εκπαιδευτής. Πραγματικότητα. Πέρασα πολύ όμορφα.
Έχω ακούσει για "magic" και για δυνατό "mindfuck". Μάλλον πραγματικότητα, γιατί ακόμα αναρωτιέμαι. Πως τα έκανε όλα αυτά; Πως τα κατάφερε????!!!!!!!!
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Υes, he seduced me!!!!!!!!!
Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010
"Magic" (Προσωπική εμπειρία της 6332)
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την civil, στις 13/08/2010
Στα 18 μου, νομίζω, ξεκίνησα να το σκέφτομαι πιο έντονα. Το νεαρό της ηλικίας και ο απρόσμενος, λόγω σπουδών, αποχαιρετισμός της οικογενειακής εστίας, οδήγησαν το μυαλό μου στο να μην αντιδρά τόσο έντονα στις αυτο-προκλήσεις του.
Κάπου στα 25 μου λοιπόν, με πλήρη αντίληψη της φύσης μου, και στα πλαίσια της ανάγκης μου για αυτοπραγμάτωση, συνειδητοποίησα ότι το να θέσω τον εαυτό μου υπό την εξουσία του Αρσενικού, ήταν υποχρέωσή μου απέναντι στην ποθούμενη πραγματικότητά μου.
Εν τη αφίξη του λοιπόν το εν λόγω Αρσενικό μίλησε στη σκέψη μου, στο μυαλό μου, στην φύση μου, και μπήκε στη ζωή μου με τον δικό του μοναδικό, «φανταστικό» (!), και φυσικά Κυριαρχικό τρόπο.
Δεν ξέρω πόσος καιρός ακριβώς έχει περάσει από την πρώτη εκείνη φορά, γιατί πλέον δε μετράω τίποτα, μόνο αφήνομαι στο βίωμά Του. Εκείνος λέει ότι είναι κάτι μήνες πάντως, και είναι, αν και σ’ εμένα μοιάζουν λίγες μέρες…
Πήγαμε για καφέ λοιπόν. Και ήταν μία από εκείνες τις άκρως ερεθιστικές συναντήσεις για καφέ (παγωτό, ποτό, φαγητό…), κατά τη διάρκεια της οποίας συνέλαβα τον εαυτό μου να μιλάει περί ανέμων και υδάτων, αλλά να με σκέφτεται σε «σκηνές ροκ», σκυμμένη ακουμπώντας στον τοίχο, να Τον περιμένω, πλήρως και τόσο όμορφα εκτεθειμένη. Εικόνες στις οποίες με χρησιμοποιεί όπως Εκείνος επιθυμεί…
- «Χ», μου λέει. Το «Χ» είναι το 22. Και 22-1=;
- 21.
- Και αν το «Χ» είναι το 22, το «21» τι είναι;
- Το «Φ».
- Ακριβώς. Σκέψου το.
- Μα δεν καταλαβαίνω Κύριε…
- Τι ώρα είναι τώρα μικρή μου;
- 23:58
- Στις 00:58 θα το έχεις καταλάβει.
Με άφησε αρκετή ώρα να το σκέφτομαι, φυσικά χωρίς αποτέλεσμα σχετικά με τη λύση του «γρίφου», αλλά με εμφανείς πλέον συνέπειες στην αγωνία και την καύλα μου την οποία εκτίνασσε στα ύψη ξαφνικά, και σε ανύποπτο χρόνο…. Ήξερα ότι κάτι θα γίνει, ότι κάπως θα το καταλάβω. Πάντα κρατούσε το λόγο Του, πάντα ό,τι έλεγε γινόταν πράξη.
Όταν άρχισα να ανασυγκροτώ λίγο τις σκέψεις μου, περπατούσαμε πλέον προς το αυτοκίνητό του. Φτάνουμε, ανοίγω την πόρτα.
- Μη μπαίνεις. Βγαλ’ το.
Ήξερα πολύ καλά τι εννοούσε, αλλά ντρεπόμουν αφάνταστα… Είχε κόσμο γύρω… Το βλέμμα Του δε μου άφηνε τη δυνατότητα και τα περιθώρια να το σκεφτώ.
- Μάλιστα Κύριε
Έβγαλα το εσώρουχό μου μέσα απ’ το φόρεμα μου, όσο πιο διακριτικά μπορούσα. Αισθάνθηκα τους παλμούς της καρδιάς μου να ανεβαίνουν κατακόρυφα, ένιωθα το μουνί μου πιο υγρό από ποτέ, ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα…
Κάθισα στη θέση του συνοδηγού. Αυτή μου πηγαίνει εξάλλου… Ένιωσα το χέρι Του να μου ανεβάζει α ρ γ ά το φόρεμά μου. Μου άνοιξε τα πόδια και άρχισε να παίζει με το μουνί μου. Τόσο, όσο… Τόσο ώστε να καυλώσω όσο ακριβώς ήθελε, αλλά να μην τελειώσω. Σε όλο το δρόμο μέχρι το σπίτι Του, ένιωθα να φτάνω στο χείλος του οργασμού, σε μία διαδρομή απερίγραπτης ηδονής και αδημονίας. Εξάλλου, το «Φ» και το «Χ» δεν τα είχα αποκρυπτογραφήσει ακόμη…
Στην είσοδο του διαμερίσματός Του η επόμενη εικόνα, κι εγώ να περιμένω να ανοίξει η πόρτα και να μου πει να περάσω μέσα.
- Μη μπαίνεις. Βαλ’ το.
Ήθελα να αντιδράσω… Ήθελα, πραγματικά… Αισθανόμουν ότι ήμουν έρμαιο μίας φοβερής ανυπομονησίας δίχως λύση. Δεν αντέδρασα όμως, και το έβαλα, εκεί, στην είσοδο, νομίζοντας ότι εξαντλούσα την τελευταία σταγόνα της πρωτοφανούς εγκαρτέρησής μου.
Τον ακολουθώ στο δωμάτιό Του, και βρίσκομαι μπροστά στη ντουλάπα. Κοιτάζω μπροστά, και δεν Τον βλέπω. Νιώθω την ανάσα Του όμως, στο λαιμό μου… στην πλάτη μου. Μου ανεβάζει το φόρεμα και μου κατεβάζει το εσώρουχο ως τα γόνατα, γνωρίζω καλά ότι εκεί είναι η θέση του και δεν πρέπει να πέσει… Αισθάνομαι τα χέρια Του στα δικά μου, να τα οδηγούν προς τα πάνω. Με απερίγραπτη, όπως πάντα, αρμονία στις κινήσεις Του, μου σηκώνει τα χέρια και τα ακουμπά στη ντουλάπα. Τα κωλομάγουλά μου κοκκινίζουν… Όχι πολύ. Τόσο όμως που να κάνει την έλλειψη της συνέχειας ηδονικά μαρτυρική…
- Μείνε εκεί. Ακίνητη.
- Μάλιστα Κύριε
Και φεύγει, και μ’ αφήνει εκεί, να περιμένω… Περιορισμένη, αλλά όχι δεμένη, σε μία οξύμωρη «φυλακή» απ’ την οποία δεν ήθελα αλλά και δε μπορούσα να βγω. Λίγο αργότερα χτυπάει το κινητό μου. Θέλω να το σηκώσω, περιμένω τηλεφώνημα. Αλλά δε μπορώ. Υπάρχει μία δύναμη που με συγκρατεί μέσα στα όριά Του. Νιώθω να καυλώνω ακόμα περισσότερο. Και είχα δηλώσει εγώ σε κάποια φάση αδαούς, προφανώς, εξομολόγησης, ότι λέει «δεν υπάρχει περισσότερη καύλα». Χμ… Ναι… Ή μάλλον «μάλιστα»…
Καρτερώ πλέον. Περιμένω, και κάθε δευτερόλεπτο που περνά νιώθω να πλημμυρίζω από την ένταση και την καύλα της αναμονής.
Ακούω επιτέλους τα βήματά του στο διάδρομο. Νιώθω τα χέρια του να με πλησιάζουν. Θέλω να αγγίξει το μουνί μου, να με κάνει να χύσω όπως μόνο Εκείνος μπορεί. Με ακουμπά στην πλάτη και κάτι παγωμένο με αιφνιδιάζει στο άγγιγμά του. Ένα παγάκι μάλλον… Δε μ’ ενδιαφέρει να μάθω εκείνη τη στιγμή. Η αίσθηση είναι το ζητούμενο… Και με αγγίζει στην πλάτη, στους ώμους, στα χέρια, στο στήθος… Αισθησιακά… Και όμως η δύναμή του είναι εκεί. Τον νιώθω να με φιλάει, να με γλείφει, να με δαγκώνει… Η ζέστη της ανάσας του μετά το κρύο, με ανατριχιάζει… Ο χρόνος χάνεται… Νιώθω να πλησιάζω χωρίς να έχει καν αγγίξει το μουνί μου. Με πιάνει απ’ τα μαλλιά, αισθάνομαι την ανάσα Του στο αυτί μου.
- Ποια είσαι πουτάνα;
- Είμαι ό,τι μου ορίσετε Κύριε…
- Και τι θέλεις να κάνεις τώρα σκύλα;
- Θέλω να σας χύσω Κύριε…
- Άρα…
- ….
- (Χαστούκι στο πρόσωπο) Αρα καριόλα;
- Άρα Φτάνω Κύριε… Μπορώ να σας Χύσω;
- Όχι ακόμα!
- Σας παρακαλώ Κύριέ μου… Μπορώ;
- Tώρα πουτάνα, μπορείς…
Το «Φ» του «φτάνω», το «Χ» του «χύνω», η ανυπομονησία, η ένταση… Όλα οδήγησαν στο «Σας χύνει η σκύλα Σας Κύριε», και τον εντονότερο οργασμό που είχα ζήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή στη ζωή μου.(Στην πραγματικότητα δεν πίστευα ότι θα μου συνέβαινε ποτέ να χύσω χωρίς την παραμικρή επαφή με το μουνί μου… Εκείνος μου είχε πει «απλά» ότι γίνεται, αλλά επειδή καμία γνωστή μου δεν είχε αντίστοιχη εμπειρία εγώ επέμενα, με πείσμα το οποίο ακροβατούσε στα όρια της παιδικότητας, για το αντίθετο…) Ένιωθα να χύνω ολόκληρη, κάθε μόριο του σώματός μου, χόρευε το χορό της ηδονής Του. Άδειαζα και ήμουν τόσο μα τόσο γεμάτη. Τόσο ελεύθερη, τόσο ζωντανή, τόσο πλήρης, και τόσο δική Του.
- Σας ευχαριστώ πολύ Κύριέ μου… Πραγματικά Σας ευχαριστώ…
Με γονατίζει μπροστά στα πόδια Του, μου δίνει το κινητό μου.
- Δες τι ώρα είναι
- 00:47 Κύριε
- 4+1=;
- 5
- Και 7+1=;
- 8
- Αρα;
- 00:58 Κύριε…
Από το -1 στο +1, από το «αρνητικό» στο «θετικό», από την «αρχή» στο «τέλος», η αρμονία που δημιουργεί, οι αντιθέσεις Του και οι μεταφορές Του, ολοκληρώνουν το τοπίο, αλλά είναι κι αυτές που το γεννούν εξ αρχής…
Μόλις είχα χύσει απίστευτα έντονα, και συνέχιζα να καυλώνω… Μ’ αυτό το “magic”, όπως ονομάζει την ικανότητά Του να ακούει τις σιωπές μου, να καταλαβαίνει ακριβώς τι σκέφτομαι όταν το σκέφτομαι, τι επιθυμώ πριν το επιθυμήσω, τι με καυλώνει, τι με αναστατώνει... Την ικανότητα Του να γνωρίζει ακριβώς τι θα συμβεί πριν συμβεί. Την ικανότητά Του. Γενικώς…
- Εγώ σε πήρα τηλέφωνο μικρή μου
Magic λοιπόν κι αυτό, όπως και όλες οι στιγμές Του εξάλλου. Τον πλησίασα, σχεδόν χάθηκα στην αγκαλιά του, εκεί στο πάτωμα εγώ, κάτω μα συνάμα τόσο «πάνω», ανάμεσα στα πόδια του. Το χέρι Του στα μαλλιά μου…
- Έχεις τα 2 λεπτά σου μικρή μου, μετά θα μου πεις…
Έπρεπε, και ήθελα φυσικά, να του περιγράψω πώς το βίωσα. Το να εξωτερικεύω, το να αναζητώ τις κατάλληλες λέξεις προκειμένου να περιγράψω τις τόσο έντονες αισθήσεις και συναισθήματα που βιώνω μαζί Του, αυξάνουν την αίσθηση της ελευθερίας που νιώθω. Αλλά τα 2 λεπτά μου πέρασαν, κι εγώ δεν είχα βρει ακόμη τις κατάλληλες λέξεις…
Ξάπλωσε, μετακινήθηκα λίγο, και απ’ το πάτωμα όπου βρισκόμουν, γονατιστή, αγκάλιασα τα πόδια του. Προσπάθησα να βρω τις προτάσεις μου, τις παρομοιώσεις και τις μεταφορές μου, τις λέξεις μου, που τόσο μ’ αρέσουν και τόσο σέβομαι, αλλά δεν τις έβρισκα. Ήταν χαμένες κάπου εκεί στην ηδονή Του…
Μετά…
Μετά η νύχτα ήταν μεγάλη, και η επόμενη μέρα με βρήκε να ξυπνάω δίπλα Του με μία απερίγραπτη αίσθηση πληρότητας…
Τον ευχαριστώ…
Στα 18 μου, νομίζω, ξεκίνησα να το σκέφτομαι πιο έντονα. Το νεαρό της ηλικίας και ο απρόσμενος, λόγω σπουδών, αποχαιρετισμός της οικογενειακής εστίας, οδήγησαν το μυαλό μου στο να μην αντιδρά τόσο έντονα στις αυτο-προκλήσεις του.
Κάπου στα 25 μου λοιπόν, με πλήρη αντίληψη της φύσης μου, και στα πλαίσια της ανάγκης μου για αυτοπραγμάτωση, συνειδητοποίησα ότι το να θέσω τον εαυτό μου υπό την εξουσία του Αρσενικού, ήταν υποχρέωσή μου απέναντι στην ποθούμενη πραγματικότητά μου.
Εν τη αφίξη του λοιπόν το εν λόγω Αρσενικό μίλησε στη σκέψη μου, στο μυαλό μου, στην φύση μου, και μπήκε στη ζωή μου με τον δικό του μοναδικό, «φανταστικό» (!), και φυσικά Κυριαρχικό τρόπο.
Δεν ξέρω πόσος καιρός ακριβώς έχει περάσει από την πρώτη εκείνη φορά, γιατί πλέον δε μετράω τίποτα, μόνο αφήνομαι στο βίωμά Του. Εκείνος λέει ότι είναι κάτι μήνες πάντως, και είναι, αν και σ’ εμένα μοιάζουν λίγες μέρες…
Πήγαμε για καφέ λοιπόν. Και ήταν μία από εκείνες τις άκρως ερεθιστικές συναντήσεις για καφέ (παγωτό, ποτό, φαγητό…), κατά τη διάρκεια της οποίας συνέλαβα τον εαυτό μου να μιλάει περί ανέμων και υδάτων, αλλά να με σκέφτεται σε «σκηνές ροκ», σκυμμένη ακουμπώντας στον τοίχο, να Τον περιμένω, πλήρως και τόσο όμορφα εκτεθειμένη. Εικόνες στις οποίες με χρησιμοποιεί όπως Εκείνος επιθυμεί…
- «Χ», μου λέει. Το «Χ» είναι το 22. Και 22-1=;
- 21.
- Και αν το «Χ» είναι το 22, το «21» τι είναι;
- Το «Φ».
- Ακριβώς. Σκέψου το.
- Μα δεν καταλαβαίνω Κύριε…
- Τι ώρα είναι τώρα μικρή μου;
- 23:58
- Στις 00:58 θα το έχεις καταλάβει.
Με άφησε αρκετή ώρα να το σκέφτομαι, φυσικά χωρίς αποτέλεσμα σχετικά με τη λύση του «γρίφου», αλλά με εμφανείς πλέον συνέπειες στην αγωνία και την καύλα μου την οποία εκτίνασσε στα ύψη ξαφνικά, και σε ανύποπτο χρόνο…. Ήξερα ότι κάτι θα γίνει, ότι κάπως θα το καταλάβω. Πάντα κρατούσε το λόγο Του, πάντα ό,τι έλεγε γινόταν πράξη.
Όταν άρχισα να ανασυγκροτώ λίγο τις σκέψεις μου, περπατούσαμε πλέον προς το αυτοκίνητό του. Φτάνουμε, ανοίγω την πόρτα.
- Μη μπαίνεις. Βγαλ’ το.
Ήξερα πολύ καλά τι εννοούσε, αλλά ντρεπόμουν αφάνταστα… Είχε κόσμο γύρω… Το βλέμμα Του δε μου άφηνε τη δυνατότητα και τα περιθώρια να το σκεφτώ.
- Μάλιστα Κύριε
Έβγαλα το εσώρουχό μου μέσα απ’ το φόρεμα μου, όσο πιο διακριτικά μπορούσα. Αισθάνθηκα τους παλμούς της καρδιάς μου να ανεβαίνουν κατακόρυφα, ένιωθα το μουνί μου πιο υγρό από ποτέ, ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα…
Κάθισα στη θέση του συνοδηγού. Αυτή μου πηγαίνει εξάλλου… Ένιωσα το χέρι Του να μου ανεβάζει α ρ γ ά το φόρεμά μου. Μου άνοιξε τα πόδια και άρχισε να παίζει με το μουνί μου. Τόσο, όσο… Τόσο ώστε να καυλώσω όσο ακριβώς ήθελε, αλλά να μην τελειώσω. Σε όλο το δρόμο μέχρι το σπίτι Του, ένιωθα να φτάνω στο χείλος του οργασμού, σε μία διαδρομή απερίγραπτης ηδονής και αδημονίας. Εξάλλου, το «Φ» και το «Χ» δεν τα είχα αποκρυπτογραφήσει ακόμη…
Στην είσοδο του διαμερίσματός Του η επόμενη εικόνα, κι εγώ να περιμένω να ανοίξει η πόρτα και να μου πει να περάσω μέσα.
- Μη μπαίνεις. Βαλ’ το.
Ήθελα να αντιδράσω… Ήθελα, πραγματικά… Αισθανόμουν ότι ήμουν έρμαιο μίας φοβερής ανυπομονησίας δίχως λύση. Δεν αντέδρασα όμως, και το έβαλα, εκεί, στην είσοδο, νομίζοντας ότι εξαντλούσα την τελευταία σταγόνα της πρωτοφανούς εγκαρτέρησής μου.
Τον ακολουθώ στο δωμάτιό Του, και βρίσκομαι μπροστά στη ντουλάπα. Κοιτάζω μπροστά, και δεν Τον βλέπω. Νιώθω την ανάσα Του όμως, στο λαιμό μου… στην πλάτη μου. Μου ανεβάζει το φόρεμα και μου κατεβάζει το εσώρουχο ως τα γόνατα, γνωρίζω καλά ότι εκεί είναι η θέση του και δεν πρέπει να πέσει… Αισθάνομαι τα χέρια Του στα δικά μου, να τα οδηγούν προς τα πάνω. Με απερίγραπτη, όπως πάντα, αρμονία στις κινήσεις Του, μου σηκώνει τα χέρια και τα ακουμπά στη ντουλάπα. Τα κωλομάγουλά μου κοκκινίζουν… Όχι πολύ. Τόσο όμως που να κάνει την έλλειψη της συνέχειας ηδονικά μαρτυρική…
- Μείνε εκεί. Ακίνητη.
- Μάλιστα Κύριε
Και φεύγει, και μ’ αφήνει εκεί, να περιμένω… Περιορισμένη, αλλά όχι δεμένη, σε μία οξύμωρη «φυλακή» απ’ την οποία δεν ήθελα αλλά και δε μπορούσα να βγω. Λίγο αργότερα χτυπάει το κινητό μου. Θέλω να το σηκώσω, περιμένω τηλεφώνημα. Αλλά δε μπορώ. Υπάρχει μία δύναμη που με συγκρατεί μέσα στα όριά Του. Νιώθω να καυλώνω ακόμα περισσότερο. Και είχα δηλώσει εγώ σε κάποια φάση αδαούς, προφανώς, εξομολόγησης, ότι λέει «δεν υπάρχει περισσότερη καύλα». Χμ… Ναι… Ή μάλλον «μάλιστα»…
Καρτερώ πλέον. Περιμένω, και κάθε δευτερόλεπτο που περνά νιώθω να πλημμυρίζω από την ένταση και την καύλα της αναμονής.
Ακούω επιτέλους τα βήματά του στο διάδρομο. Νιώθω τα χέρια του να με πλησιάζουν. Θέλω να αγγίξει το μουνί μου, να με κάνει να χύσω όπως μόνο Εκείνος μπορεί. Με ακουμπά στην πλάτη και κάτι παγωμένο με αιφνιδιάζει στο άγγιγμά του. Ένα παγάκι μάλλον… Δε μ’ ενδιαφέρει να μάθω εκείνη τη στιγμή. Η αίσθηση είναι το ζητούμενο… Και με αγγίζει στην πλάτη, στους ώμους, στα χέρια, στο στήθος… Αισθησιακά… Και όμως η δύναμή του είναι εκεί. Τον νιώθω να με φιλάει, να με γλείφει, να με δαγκώνει… Η ζέστη της ανάσας του μετά το κρύο, με ανατριχιάζει… Ο χρόνος χάνεται… Νιώθω να πλησιάζω χωρίς να έχει καν αγγίξει το μουνί μου. Με πιάνει απ’ τα μαλλιά, αισθάνομαι την ανάσα Του στο αυτί μου.
- Ποια είσαι πουτάνα;
- Είμαι ό,τι μου ορίσετε Κύριε…
- Και τι θέλεις να κάνεις τώρα σκύλα;
- Θέλω να σας χύσω Κύριε…
- Άρα…
- ….
- (Χαστούκι στο πρόσωπο) Αρα καριόλα;
- Άρα Φτάνω Κύριε… Μπορώ να σας Χύσω;
- Όχι ακόμα!
- Σας παρακαλώ Κύριέ μου… Μπορώ;
- Tώρα πουτάνα, μπορείς…
Το «Φ» του «φτάνω», το «Χ» του «χύνω», η ανυπομονησία, η ένταση… Όλα οδήγησαν στο «Σας χύνει η σκύλα Σας Κύριε», και τον εντονότερο οργασμό που είχα ζήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή στη ζωή μου.(Στην πραγματικότητα δεν πίστευα ότι θα μου συνέβαινε ποτέ να χύσω χωρίς την παραμικρή επαφή με το μουνί μου… Εκείνος μου είχε πει «απλά» ότι γίνεται, αλλά επειδή καμία γνωστή μου δεν είχε αντίστοιχη εμπειρία εγώ επέμενα, με πείσμα το οποίο ακροβατούσε στα όρια της παιδικότητας, για το αντίθετο…) Ένιωθα να χύνω ολόκληρη, κάθε μόριο του σώματός μου, χόρευε το χορό της ηδονής Του. Άδειαζα και ήμουν τόσο μα τόσο γεμάτη. Τόσο ελεύθερη, τόσο ζωντανή, τόσο πλήρης, και τόσο δική Του.
- Σας ευχαριστώ πολύ Κύριέ μου… Πραγματικά Σας ευχαριστώ…
Με γονατίζει μπροστά στα πόδια Του, μου δίνει το κινητό μου.
- Δες τι ώρα είναι
- 00:47 Κύριε
- 4+1=;
- 5
- Και 7+1=;
- 8
- Αρα;
- 00:58 Κύριε…
Από το -1 στο +1, από το «αρνητικό» στο «θετικό», από την «αρχή» στο «τέλος», η αρμονία που δημιουργεί, οι αντιθέσεις Του και οι μεταφορές Του, ολοκληρώνουν το τοπίο, αλλά είναι κι αυτές που το γεννούν εξ αρχής…
Μόλις είχα χύσει απίστευτα έντονα, και συνέχιζα να καυλώνω… Μ’ αυτό το “magic”, όπως ονομάζει την ικανότητά Του να ακούει τις σιωπές μου, να καταλαβαίνει ακριβώς τι σκέφτομαι όταν το σκέφτομαι, τι επιθυμώ πριν το επιθυμήσω, τι με καυλώνει, τι με αναστατώνει... Την ικανότητα Του να γνωρίζει ακριβώς τι θα συμβεί πριν συμβεί. Την ικανότητά Του. Γενικώς…
- Εγώ σε πήρα τηλέφωνο μικρή μου
Magic λοιπόν κι αυτό, όπως και όλες οι στιγμές Του εξάλλου. Τον πλησίασα, σχεδόν χάθηκα στην αγκαλιά του, εκεί στο πάτωμα εγώ, κάτω μα συνάμα τόσο «πάνω», ανάμεσα στα πόδια του. Το χέρι Του στα μαλλιά μου…
- Έχεις τα 2 λεπτά σου μικρή μου, μετά θα μου πεις…
Έπρεπε, και ήθελα φυσικά, να του περιγράψω πώς το βίωσα. Το να εξωτερικεύω, το να αναζητώ τις κατάλληλες λέξεις προκειμένου να περιγράψω τις τόσο έντονες αισθήσεις και συναισθήματα που βιώνω μαζί Του, αυξάνουν την αίσθηση της ελευθερίας που νιώθω. Αλλά τα 2 λεπτά μου πέρασαν, κι εγώ δεν είχα βρει ακόμη τις κατάλληλες λέξεις…
Ξάπλωσε, μετακινήθηκα λίγο, και απ’ το πάτωμα όπου βρισκόμουν, γονατιστή, αγκάλιασα τα πόδια του. Προσπάθησα να βρω τις προτάσεις μου, τις παρομοιώσεις και τις μεταφορές μου, τις λέξεις μου, που τόσο μ’ αρέσουν και τόσο σέβομαι, αλλά δεν τις έβρισκα. Ήταν χαμένες κάπου εκεί στην ηδονή Του…
Μετά…
Μετά η νύχτα ήταν μεγάλη, και η επόμενη μέρα με βρήκε να ξυπνάω δίπλα Του με μία απερίγραπτη αίσθηση πληρότητας…
Τον ευχαριστώ…
Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010
Έχουν οι Κυρίαρχοι ανασφάλειες;
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 15/11/2007
Έχουν ανασφάλειες οι Κυρίαρχοι/ες μέσα σε μία BDSM σχέση;
Ο ήλιος ανατέλει από τη δύση?
Είτε είναι ανασφάλειες καθαρά της υπόστασής Τους ως Κυρίαρχοι στη σχέση (δηλαδή ανασφάλειες που δεν θα τις είχαν σε μια vanilla)
Το αίσθημα της ανασφάλειας δεν πρέπει να διαχωρίζεται απο το είδος της σχέσης! Η γνώμη είναι ότι κάτι τέτοιο είναι λάθος. Κάποιος που είναι ανασφαλής, είναι no mater what! Kαι βέβαια κυρίαρχος δεν ειναι αυτός που "μπορεί" να κρύψει τις πολλές ανασφαλειες και τα πολλά κομπλεξ του επειδή βρήκε κάποια που δηλώνει sub ή slave και έχει μηδενική αυτοεκτίμηση και σκέψη και κρίση κουκουτσιού!
Kάποιοι επιλέγουν να δρουν/συστήνονται/"φέρονται" ως Κυρίαρχοι ακριβώς επειδή είναι τρομερά ανασφαλείς στις vanilla σχέσεις. Η κοινή vanilla παρτενέρ δεν θα δεχτεί τον απόλυτο έλεγχο που θα του καθησυχάσει τις ανασφάλειες. Η sub όμως θα "ανεχτεί" όλα όσα της κάνει (βάσει του πώς σκέφτεται εκείνος) και έχει βαφτίσει "Κυριαρχία", καθησυχάζοντας και επιβεβαιωνοντάς τον έτσι.
Θεωρώ επίσης λάθος ότι το αρσενικό αλλάζει τρόπους σε ότι αφορά τον χαρακτήρα του, και είναι άλλος σε μια vanilla σχέση και άλλος σε μια bdsm σχέση.
Θεωρώ επίσης λάθος ότι το αρσενικό αλλάζει τρόπους σε ότι αφορά τον χαρακτήρα του, και είναι άλλος σε μια vanilla σχέση και άλλος σε μια bdsm σχέση.
Επιπλέον είναι χαζό να υπάρχει οριοθέτηση στην κυριαρχική νοοτροπία και στάση μόνο στο επίπεδο των ερωτικών σχέσεων! Κάποιος που είναι κυρίαρχος στον χαρακτήρα του και στον εσωτερικό του κόσμο, είναι παντού το ίδιο. Στον ερωτικό του σύντροφο, στις προσωπικές του σχέσεις, στην επαγγελματικη του σταδιοδρομία - καριέρα, στον τρόπο που οδηγάει, περπατάει, κάθεται, κινείται.... σε όλη την αύρα του
Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον ως κυρίαρχο που το βράδυ "γαμάει και δέρνει" (όπως πολύ εύκολα έχει γραφτεί από κάποιους εδώ μέσα) κάποια κακόμοιρη και το πρωί τρέμει το αφεντικό του αν αργοπορήσει 5 λεπτά ή οι παλμοί του εκτοξεύονται στους 120 όταν κάποιος μεθυσμένος φορτηγαντζής με φαρδιες πλάτες τους την πεί για την οδηγική τους συμπεριφορά!
Εμφάνιση
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 01/09/2007
Η εμφάνιση δεν είναι καθοριστική. Βέβαια έχει την σπουδαιότητα της, (και δεν είναι μικρή) ειδικά στην πρώτη επαφή μεταξύ δύο ανθρώπων.
Αλλά ποιό είναι το ζητούμενο στο επόμενο βήμα; Να κάνεις ή να βιώσεις; Να εκτελείς την σκέψη σου ή να εκφράζεσαι μέσα από την κίνηση της; Εγραψα σε άλλο post για αυτό το άχαρο και ανούσιο κυνήγι του "φαίνεσθαι" που οι περισσότεροι δυστυχώς έχουν αναλωθεί. Τους έχει καταπιεί τόσο πολύ, που ακόμα και όταν είναι στον δικό τους ιδιωτικό χώρο πράττουν και κινούνται σαν να έχουν θεατές-κριτές! Ω τι υποκρισία! Πόσο μα πόσο μακριά είναι από την εννοια της ειλικρίνειας, κυρίως προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Πόση μαγεία χάνουν στο διάβα τους!
Να ζυγίσω την γνώμη των τρίτων γι αυτή που εγώ επέλεξα να πιώ καφέ ή ότι άλλο; Χέστηκα για την γνώμη τους. Τόσο πολύ, που ούτε την αδιαφορία μου δεν τους δίνω.
Η απόλαυση υπάρχει άραγε στην ομορφιά που έχουν καθορίσει τα media; Αυτή η ξεχωριστή ηδονή που γεύεται κάποιος σε μια σχέση του χώρου μας, προυποθέτει και επιβάλει συγκεκριμένο ύψος, οριοθετημένο βάρος και ειδικό χρώμα μαλλιών και ματιών; Ποιός προσδιορίζει το όμορφο αν όχι εμείς οι ίδιοι;
Mερικοί πίνακες αλλάζουν κατά πολύ σύμφωνα με την γωνία που τους κοιτάζεις.
Γιατί να προτιμάμε μόνο την μια γραμμή (body), όταν με ακόμα δύο μπορούμε να δημιουργήσουμε το τρίγωνο της πραγματικής ηδονής;
Βody, mind, spirit. Aυτό είναι το ζητούμενο.
Αλλά ποιό είναι το ζητούμενο στο επόμενο βήμα; Να κάνεις ή να βιώσεις; Να εκτελείς την σκέψη σου ή να εκφράζεσαι μέσα από την κίνηση της; Εγραψα σε άλλο post για αυτό το άχαρο και ανούσιο κυνήγι του "φαίνεσθαι" που οι περισσότεροι δυστυχώς έχουν αναλωθεί. Τους έχει καταπιεί τόσο πολύ, που ακόμα και όταν είναι στον δικό τους ιδιωτικό χώρο πράττουν και κινούνται σαν να έχουν θεατές-κριτές! Ω τι υποκρισία! Πόσο μα πόσο μακριά είναι από την εννοια της ειλικρίνειας, κυρίως προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Πόση μαγεία χάνουν στο διάβα τους!
Να ζυγίσω την γνώμη των τρίτων γι αυτή που εγώ επέλεξα να πιώ καφέ ή ότι άλλο; Χέστηκα για την γνώμη τους. Τόσο πολύ, που ούτε την αδιαφορία μου δεν τους δίνω.
Η απόλαυση υπάρχει άραγε στην ομορφιά που έχουν καθορίσει τα media; Αυτή η ξεχωριστή ηδονή που γεύεται κάποιος σε μια σχέση του χώρου μας, προυποθέτει και επιβάλει συγκεκριμένο ύψος, οριοθετημένο βάρος και ειδικό χρώμα μαλλιών και ματιών; Ποιός προσδιορίζει το όμορφο αν όχι εμείς οι ίδιοι;
Mερικοί πίνακες αλλάζουν κατά πολύ σύμφωνα με την γωνία που τους κοιτάζεις.
Γιατί να προτιμάμε μόνο την μια γραμμή (body), όταν με ακόμα δύο μπορούμε να δημιουργήσουμε το τρίγωνο της πραγματικής ηδονής;
Βody, mind, spirit. Aυτό είναι το ζητούμενο.
Πρωτόκολλο vs τελετουργία
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 31/08/2007
To πρωτόκολλο άραγε, ορίζεται, οριοθετείται η αυτοπροσδιορίζεται σύμφωνα με το ταξίδι της κάθε σχέσης?
Ναι έχει ίσως την πλάκα του για ορισμένους, την σημασία του για άλλους, ας πούμε ο πληθυντικός ή η στάση σώματος, αλλά μπορεί να αποτελεί αυτό ή το άλλο ένα γενικό πρωτόκολλο?
Χρειάζεται μήπως ο πληθυντικός για να είναι απόλυτα ξεκάθαροι οι ρόλοι? Μπορούν να μπουν σε διαπραγμάτευση οι σχέσεις κυρίαρχου και υποτακτικής? Αλοίμονο αν οι ρόλοι δεν είναι απόλυτα ξεκάθαροι και αδιαπραγμάτευτοι! Οποια συνομιλία και όποια πράξη χάνει το χρώμα της και το ύφος της και τελικά την ουσία της αν δεν είναι γέννεση μυαλού. Αν δεν αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή σκέψης. Και το μυαλό που απλά δέχεται ένα πρωτόκολλο ως προκαθορισμένη πρακτική σε μια τέτοιου είδους σχέσης, δεν έχει να δώσει τίποτα το ζωντανό. Το μυαλό κυριαρχείται φίλοι και φίλες μου και τότε μόνο υπάρχει επικοινωνία ζωτικής σημασίας. Στην κάθε σχέση για να υπάρχει γεύση του ζητούμενου και από τους δύο που να πλησιάζει την πληρότητα, και όχι απλά η ηδονή μέσα από ένα παιχνίδι, ο Κυρίαρχος θέτει (και όχι ακολουθεί κάτι κοινότυπο) το πρωτόκολλο κατά περίπτωση χωρίς φανφάρες και χωρίς τυμπανοκρουσίες.
Χάνουν το νόημα όσοι και όσες στέκονται και μένουν στο φαίνεσθαι. Η κυριαρχία για τον Κυρίαρχο δεν είναι (προσωπική μου γνώμη ΔΕΝ πρέπει να είναι) η ικανοποίηση απλά του εγώ του μέσα από κάθε άκουσμα του "Κύριε" ή του "αχ" ή την θέαση ενός γονατίσματος ή ενός πληγωμένου κορμιού. Ειδικά όταν αυτά τα ακούσματα και αυτές οι εικόνες, είναι η ακολουθία ενός παροχυμένου και σηνηθισμένου πρωτόκολλου που διάβασαν κάπου!
Δεν είναι θέσφατο, oύτε απόλυτο το πρωτόκολλο στο bdsm και επιτέλους ας μην μένουμε σε αποτυχημένους ανθρώπους που απέτυχαν να γίνουν αστυνομικοί ή στρατιωτικοί και βρήκαν την "λύτρωση" με το να το παίζουν "κυρίαρχοι", αλλά στην πραγματικότητα είναι φοβισμένα και κομπλεξαρισμένα ανθρωπάκια. Φαντάζομαι ότι αρκετές τέτοιες εμπειρίες θα έχουν να καταθέσουν οι φίλες slave που συμμετέχουν.
Πρωτόκολλο το Κύριε? Το σκυμένο κεφάλι?
Για μένα το να με αποκαλέσει κάποια Κύριε δεν παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Το ζητούμενο είναι και το δύσκολο. Να κάνω κάποια να νιώσει το "Κυριε ΜΟΥ". Δεν μου λέει κάτι το να έχω κάποια με κατεβασμένο το βλέμμα. Μου λέει πολλά να με κοιτάξει και να με δω μέσα της.
Ναι έχει ίσως την πλάκα του για ορισμένους, την σημασία του για άλλους, ας πούμε ο πληθυντικός ή η στάση σώματος, αλλά μπορεί να αποτελεί αυτό ή το άλλο ένα γενικό πρωτόκολλο?
Χρειάζεται μήπως ο πληθυντικός για να είναι απόλυτα ξεκάθαροι οι ρόλοι? Μπορούν να μπουν σε διαπραγμάτευση οι σχέσεις κυρίαρχου και υποτακτικής? Αλοίμονο αν οι ρόλοι δεν είναι απόλυτα ξεκάθαροι και αδιαπραγμάτευτοι! Οποια συνομιλία και όποια πράξη χάνει το χρώμα της και το ύφος της και τελικά την ουσία της αν δεν είναι γέννεση μυαλού. Αν δεν αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή σκέψης. Και το μυαλό που απλά δέχεται ένα πρωτόκολλο ως προκαθορισμένη πρακτική σε μια τέτοιου είδους σχέσης, δεν έχει να δώσει τίποτα το ζωντανό. Το μυαλό κυριαρχείται φίλοι και φίλες μου και τότε μόνο υπάρχει επικοινωνία ζωτικής σημασίας. Στην κάθε σχέση για να υπάρχει γεύση του ζητούμενου και από τους δύο που να πλησιάζει την πληρότητα, και όχι απλά η ηδονή μέσα από ένα παιχνίδι, ο Κυρίαρχος θέτει (και όχι ακολουθεί κάτι κοινότυπο) το πρωτόκολλο κατά περίπτωση χωρίς φανφάρες και χωρίς τυμπανοκρουσίες.
Χάνουν το νόημα όσοι και όσες στέκονται και μένουν στο φαίνεσθαι. Η κυριαρχία για τον Κυρίαρχο δεν είναι (προσωπική μου γνώμη ΔΕΝ πρέπει να είναι) η ικανοποίηση απλά του εγώ του μέσα από κάθε άκουσμα του "Κύριε" ή του "αχ" ή την θέαση ενός γονατίσματος ή ενός πληγωμένου κορμιού. Ειδικά όταν αυτά τα ακούσματα και αυτές οι εικόνες, είναι η ακολουθία ενός παροχυμένου και σηνηθισμένου πρωτόκολλου που διάβασαν κάπου!
Δεν είναι θέσφατο, oύτε απόλυτο το πρωτόκολλο στο bdsm και επιτέλους ας μην μένουμε σε αποτυχημένους ανθρώπους που απέτυχαν να γίνουν αστυνομικοί ή στρατιωτικοί και βρήκαν την "λύτρωση" με το να το παίζουν "κυρίαρχοι", αλλά στην πραγματικότητα είναι φοβισμένα και κομπλεξαρισμένα ανθρωπάκια. Φαντάζομαι ότι αρκετές τέτοιες εμπειρίες θα έχουν να καταθέσουν οι φίλες slave που συμμετέχουν.
Πρωτόκολλο το Κύριε? Το σκυμένο κεφάλι?
Για μένα το να με αποκαλέσει κάποια Κύριε δεν παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Το ζητούμενο είναι και το δύσκολο. Να κάνω κάποια να νιώσει το "Κυριε ΜΟΥ". Δεν μου λέει κάτι το να έχω κάποια με κατεβασμένο το βλέμμα. Μου λέει πολλά να με κοιτάξει και να με δω μέσα της.
Συναίνεση
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 31/08/2007
Συναίνεση? Φυσικά και απαραίτητη. Αλλά προσδιορίζεται? Μπορεί να πηγάζει από συζήτηση πριν την όποια πράξη και αυτό να προσεγγίζει την πραγματικότητα κατά την διάρκεια της? Προσδιορίζεται ή μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ειδικά από πριν το μέγεθος του πόνου? Το εύρος του εξευτελισμού?... Η συνεύρεση δυο ανθρώπων που αναζητούν την ηδονή δεν είναι διαδικασία "βάλε μου μισό κιλό" - 600gr, να το αφήσω?", ούτε μπορεί να αποτελεί προsession συμβολαιογραφική πράξη, έξω βέβαια από κάποιες απαραίτητες γενικές αναφορές στα γούστα.
Οταν υπάρχει η αρχική συναίνεση, για κάποιους ορίζεται ως "χημεία", όλα βγαίνουν στην διάρκεια. Χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια. Κάποιες φορές ένα και μόνο βλέμμα αρκεί. Ο/η υποτακτικός-κη ποτέ δεν γνωρίζει από πριν τα όρια του-της, όση εμπειρία και να έχει. Πολλά πράγματα που μπορεί να αποτελούσαν σφραγισμένες πόρτες και απαγορευμένοι προορισμοί στην εμπειρία τους με κάποιους κυρίαρχους, με κάποιους άλλους μπορεί να γίνουν δρόμοι χωρίς εμπόδια και αγαπημένα ταξίδια.
Απαραίτητη η συναίνεση, ναι σε κάποια αρχική συζήτηση, αλλά όλα ορίζονται από τον Κυρίαρχο. (Βέβαια απύθμενη η συζήτηση περί "κυρίαρχων" και ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ).
Οταν υπάρχει η αρχική συναίνεση, για κάποιους ορίζεται ως "χημεία", όλα βγαίνουν στην διάρκεια. Χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια. Κάποιες φορές ένα και μόνο βλέμμα αρκεί. Ο/η υποτακτικός-κη ποτέ δεν γνωρίζει από πριν τα όρια του-της, όση εμπειρία και να έχει. Πολλά πράγματα που μπορεί να αποτελούσαν σφραγισμένες πόρτες και απαγορευμένοι προορισμοί στην εμπειρία τους με κάποιους κυρίαρχους, με κάποιους άλλους μπορεί να γίνουν δρόμοι χωρίς εμπόδια και αγαπημένα ταξίδια.
Απαραίτητη η συναίνεση, ναι σε κάποια αρχική συζήτηση, αλλά όλα ορίζονται από τον Κυρίαρχο. (Βέβαια απύθμενη η συζήτηση περί "κυρίαρχων" και ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ).
Καλώς ήρθατε στο φανταστικό κόσμο των παραμυθιών
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 09/05/2010
Είναι προφανές ότι στο χώρο του BDSM, πολλοί και πολλές έχουν μπερδέψει τους όρους και τα νοήματα. Σκλάβα, δουλικό… Χμ. Τρίχες κατσαρές στο 99,999% των περιπτώσεων είτε ο όρος χρησιμοποιείται από Kυρίαρχο είτε από υποτακτική.
Η πραγματικότητα είναι και ωμή και σκληρή. Όποιος πιστεύει ότι έχει στην κατοχή του σκλάβα, αντικείμενο ανά πάσα στιγμή έτοιμο προς κάθε χρήση και λοιπές παπαριές, ας δοκιμάσει να διατάξει τη «σκλάβα» του που έχει μια υψηλή επαγγελματική θέση στελέχους να πηγαίνει στη τουαλέτα να τον χύνει την ώρα που η εταιρία της έχει σοβαρά meeting ή να ορίσει στη «σκλάβα» του που είναι μητέρα ανήλικου παιδιού να τον επισκέπτεται στην κατοικία του την ώρα που πρέπει να μαγειρεύει για το παιδί της ή την ώρα που πρέπει να το πάρει από το σχολείο και θα εισπράξει το όχι του Μεταξά. Ας αναρωτηθούν πως θα έπρατταν στις ίδιες περιπτώσεις και όσες δεσποινίδες και κυρίες επιλέγουν με τόση ευκολία το status slave στο προφίλ τους.
Kαι ναι υπάρχουν περιπτώσεις υποτακτικών που το μόνο που τις καβλώνει είναι να φερθεί ο Κ τους με μόνο γνώμονα την κάβλα του και να αδιαφορήσει πλήρως για αυτές και σε επίπεδο πόνου και εξευτελισμού κλπ , (ω τι σκλάβα!) αλλά ας διαταχτούν το επόμενο πρωί να μη πάνε να ανοίξουν το μαγαζί τους ή να μη πάνε στη δουλειά τους για να παίρνουν πίπες, να γαμιούνται, να ταπεινώνονται ή να μαστιγώνονται και θα διαπιστωθεί άμεσα που αλλά και πόσο εύκολα πάει περίπατο και η σκλαβιά και η δουλικότητα.
Για να έχει κάποιος σκλάβα ή για να είναι κάποια σκλάβα, και αυτό να βιώνεται και όχι να φαντασιώνεται, πρέπει να μιλάμε μόνο για σχέση 24/7 και ο Κ να έχει στην απόλυτη ευθύνη του την υ και να της παρέχει διαμονή, σίτιση, ένδυση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ κλπ κλπ και το κυριότερο η σκλάβα να έχει την ευχέρεια αλλά και τα εχέγγυα να αποχωρήσει ανά πάσα στιγμή, αλλιώς στο πέρασμα του χρόνου η υ θα είναι σκλάβα της Κατάστασης και όχι του Κυρίαρχου.
Η πραγματικότητα είναι και ωμή και σκληρή. Όποιος πιστεύει ότι έχει στην κατοχή του σκλάβα, αντικείμενο ανά πάσα στιγμή έτοιμο προς κάθε χρήση και λοιπές παπαριές, ας δοκιμάσει να διατάξει τη «σκλάβα» του που έχει μια υψηλή επαγγελματική θέση στελέχους να πηγαίνει στη τουαλέτα να τον χύνει την ώρα που η εταιρία της έχει σοβαρά meeting ή να ορίσει στη «σκλάβα» του που είναι μητέρα ανήλικου παιδιού να τον επισκέπτεται στην κατοικία του την ώρα που πρέπει να μαγειρεύει για το παιδί της ή την ώρα που πρέπει να το πάρει από το σχολείο και θα εισπράξει το όχι του Μεταξά. Ας αναρωτηθούν πως θα έπρατταν στις ίδιες περιπτώσεις και όσες δεσποινίδες και κυρίες επιλέγουν με τόση ευκολία το status slave στο προφίλ τους.
Kαι ναι υπάρχουν περιπτώσεις υποτακτικών που το μόνο που τις καβλώνει είναι να φερθεί ο Κ τους με μόνο γνώμονα την κάβλα του και να αδιαφορήσει πλήρως για αυτές και σε επίπεδο πόνου και εξευτελισμού κλπ , (ω τι σκλάβα!) αλλά ας διαταχτούν το επόμενο πρωί να μη πάνε να ανοίξουν το μαγαζί τους ή να μη πάνε στη δουλειά τους για να παίρνουν πίπες, να γαμιούνται, να ταπεινώνονται ή να μαστιγώνονται και θα διαπιστωθεί άμεσα που αλλά και πόσο εύκολα πάει περίπατο και η σκλαβιά και η δουλικότητα.
Για να έχει κάποιος σκλάβα ή για να είναι κάποια σκλάβα, και αυτό να βιώνεται και όχι να φαντασιώνεται, πρέπει να μιλάμε μόνο για σχέση 24/7 και ο Κ να έχει στην απόλυτη ευθύνη του την υ και να της παρέχει διαμονή, σίτιση, ένδυση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ κλπ κλπ και το κυριότερο η σκλάβα να έχει την ευχέρεια αλλά και τα εχέγγυα να αποχωρήσει ανά πάσα στιγμή, αλλιώς στο πέρασμα του χρόνου η υ θα είναι σκλάβα της Κατάστασης και όχι του Κυρίαρχου.
"Η υποτακτική κάνει ΟΤΙ τη διατάξει ο Κύριος της"
Μύθος! Αν εξαιρέσουμε τα κοριτσάκια με μυαλό κουκούτσι και τις γυναίκες που ο αυτοσεβασμός τους είναι κάτω του 0, οι υπόλοιπες που είναι μορφωμένες, μυαλωμένες, δυναμικές και κυρίως ζωντανές, στη πληθώρα των περιπτώσεων, δίνουν στον Κ αυτό που αυτές επιθυμούν και θέλουν. Ας νομίζουν και οι ίδιες το αντίθετο. Σε πλάνη βρίσκονται. Στην ουσία είναι ακριβώς η σειρά τους με κάποιες παραχωρήσεις που είναι πρόθυμες να κάνουν για να ενισχύσουν τη λίμπιντο τους και για να ευχαριστήσουν τον Κ τους ή στην καλύτερη των περιπτώσεων όσα οι Κ είναι ικανοί να βγάλουν, να γεννήσουν και να ενισχύσουν σε αυτές. Ναι μεν οι υ ποτέ δεν γνωρίζουν από πριν τα όρια τους, όση εμπειρία και να έχουν, πολλά πράγματα που μπορεί να αποτελούσαν σφραγισμένες πόρτες και απαγορευμένοι προορισμοί στην εμπειρία τους με κάποιους Κ, με κάποιους άλλους μπορεί να γίνουν δρόμοι χωρίς εμπόδια και αγαπημένα ταξίδια, όλα όμως σταματούν στη λεπτή κόκκινη γραμμή που έχει η κάθε μια τους. Και ναι, ανάλογα τον Κ αυτή η λεπτή κόκκινη γραμμή αλλάζει, μεταβάλλεται, μετατοπίζεται, εκτοπίζεται, μετασχηματίζεται λίγο ή πολύ… αλλά επίσης ποτέ δεν εκμηδενίζεται ή εξαλείφεται.
Το ίδιο συμβαίνει και στις υ που επιθυμούν διακαώς και έχουν ανάγκη τον έλεγχο από τον Κ, ακόμα και στο σημείο καθορισμού της κατάστασης και της τελευταίας τρίχας της κεφαλής τους, Και αυτές έχουν την λεπτή κόκκινη γραμμή τους. Μπορεί να μη γνωρίζουν ποιά είναι, αλλά την έχουν.
Ας μη γελιόμαστε και ας μην κοροϊδευόμαστε, στο βάθος και στην καρδιά του θέματος οι περισσότεροι Κ και οι περισσότερες υ αντίστοιχα, παραμυθιάζονται ότι ελέγχουν - κυριαρχούν ή ελέγχονται - κυριαρχούνται πλήρως. Μπούρδες!
Και ναι υπάρχουν Κ που έβαλαν τις υ τους να κάνουν πολύ εξτρήμ (?) πράγματα και υπάρχουν υ που ξεπέρασαν κατά πολύ (?) τον εαυτό τους για τον Κ τους. So what? Yπάρχουν πλείστα όσα ανάλογα παραδείγματα στους vanilla. Aς αναρωτηθούμε πόσους vanilla γνωρίζουμε που έχουν ταξιδέψει σε σχέσεις με εντελώς σπασμένα φρένα. Είναι πολλοί και πολλές. Ας μη προκαλούμε τρικυμία στο ποτήρι βασιζόμενοι σε ταμπέλες που δημιούργησαν κάποιοι και στη ποικιλία επιλογών status που δημιουργήθηκαν για να ευχαριστηθούν άπαντες.
Και ας μην μωρολογούμε τόσο αβίαστα χρησιμοποιώντας ένθεν και ένθεν, εκφράσεις όπως σκλάβα, δουλικό, αντικείμενο κλπ! Ολοι οι άνθρωποι ψάχνουν να περάσουν, να χαρίσουν, να εισπράξουν, να δημιουργήσουν στιγμές με ιδιότητες που προσφέρουν ευχαρίστηση στις αισθήσεις τους σύμφωνα με τα γούστα και τις ανάγκες τους και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς σεβασμό και πλήρη, σαφή και σε βάθος αντίληψη που παρέχει τη δυνατότητα ασφαλούς γνώσης, διάκρισης και συσχετισμού δεδομένων στο ταίρι ή σύντροφο, είτε περιστασιακό, είτε ευκαιριακό, είτε μόνιμο.
Τόσο ο Κ, όσο και η υ, αποτελούν τίτλο και αξίωμα καταμερισμένο και ευδιάκριτο μεν καθόλου εύκολο δε και δεν νοείται να το κατέχουν Κ που δεν σέβονται την υ τους, όπως υ που δεν έχουν προσωπικότητα και ατομική υπόσταση.
Έχουν χαθεί τόσο πολύ τα αυγά και τα πασχάλια εδώ μέσα πoυ αρκετά από τα νέα μέλη που μπαίνουν για να πληροφορηθούν το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπερδευτούν ακόμα περισσότερο, τα status master και slave να επιλέγεται με περίσσια ελαφρότητα (αυτό έχει οδηγήσει αρκετές δεσποινίδες και κυρίες που είναι υποτακτικές να δηλώνουν vanilla και αρκετούς K με αξιόλογη γραφή να αποχωρήσουν ή να συμμετέχουν σπάνια) αλλά και να γράφονται ως πραγματικότητα και να παρουσιάζονται ως μοναδικές αλήθειες κοτσανολογίες μεγίστου βαθμού.
Ας με συμπαθούν οι μεγάλοι Πατριάρχες που διακονούν τα ιερά βιβλία του ενός, μοναδικού, αληθινού, γνήσιου και απόλυτου BDSM και οι χειροτονημένες τους, αλλά δηλώνω άθεος.
Το ίδιο συμβαίνει και στις υ που επιθυμούν διακαώς και έχουν ανάγκη τον έλεγχο από τον Κ, ακόμα και στο σημείο καθορισμού της κατάστασης και της τελευταίας τρίχας της κεφαλής τους, Και αυτές έχουν την λεπτή κόκκινη γραμμή τους. Μπορεί να μη γνωρίζουν ποιά είναι, αλλά την έχουν.
Ας μη γελιόμαστε και ας μην κοροϊδευόμαστε, στο βάθος και στην καρδιά του θέματος οι περισσότεροι Κ και οι περισσότερες υ αντίστοιχα, παραμυθιάζονται ότι ελέγχουν - κυριαρχούν ή ελέγχονται - κυριαρχούνται πλήρως. Μπούρδες!
Και ναι υπάρχουν Κ που έβαλαν τις υ τους να κάνουν πολύ εξτρήμ (?) πράγματα και υπάρχουν υ που ξεπέρασαν κατά πολύ (?) τον εαυτό τους για τον Κ τους. So what? Yπάρχουν πλείστα όσα ανάλογα παραδείγματα στους vanilla. Aς αναρωτηθούμε πόσους vanilla γνωρίζουμε που έχουν ταξιδέψει σε σχέσεις με εντελώς σπασμένα φρένα. Είναι πολλοί και πολλές. Ας μη προκαλούμε τρικυμία στο ποτήρι βασιζόμενοι σε ταμπέλες που δημιούργησαν κάποιοι και στη ποικιλία επιλογών status που δημιουργήθηκαν για να ευχαριστηθούν άπαντες.
Και ας μην μωρολογούμε τόσο αβίαστα χρησιμοποιώντας ένθεν και ένθεν, εκφράσεις όπως σκλάβα, δουλικό, αντικείμενο κλπ! Ολοι οι άνθρωποι ψάχνουν να περάσουν, να χαρίσουν, να εισπράξουν, να δημιουργήσουν στιγμές με ιδιότητες που προσφέρουν ευχαρίστηση στις αισθήσεις τους σύμφωνα με τα γούστα και τις ανάγκες τους και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς σεβασμό και πλήρη, σαφή και σε βάθος αντίληψη που παρέχει τη δυνατότητα ασφαλούς γνώσης, διάκρισης και συσχετισμού δεδομένων στο ταίρι ή σύντροφο, είτε περιστασιακό, είτε ευκαιριακό, είτε μόνιμο.
Τόσο ο Κ, όσο και η υ, αποτελούν τίτλο και αξίωμα καταμερισμένο και ευδιάκριτο μεν καθόλου εύκολο δε και δεν νοείται να το κατέχουν Κ που δεν σέβονται την υ τους, όπως υ που δεν έχουν προσωπικότητα και ατομική υπόσταση.
Έχουν χαθεί τόσο πολύ τα αυγά και τα πασχάλια εδώ μέσα πoυ αρκετά από τα νέα μέλη που μπαίνουν για να πληροφορηθούν το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπερδευτούν ακόμα περισσότερο, τα status master και slave να επιλέγεται με περίσσια ελαφρότητα (αυτό έχει οδηγήσει αρκετές δεσποινίδες και κυρίες που είναι υποτακτικές να δηλώνουν vanilla και αρκετούς K με αξιόλογη γραφή να αποχωρήσουν ή να συμμετέχουν σπάνια) αλλά και να γράφονται ως πραγματικότητα και να παρουσιάζονται ως μοναδικές αλήθειες κοτσανολογίες μεγίστου βαθμού.
Ας με συμπαθούν οι μεγάλοι Πατριάρχες που διακονούν τα ιερά βιβλία του ενός, μοναδικού, αληθινού, γνήσιου και απόλυτου BDSM και οι χειροτονημένες τους, αλλά δηλώνω άθεος.
Isn’t it romantic?
Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 07/9/2010
«Αισθητική στάση που (μεταξύ άλλων) χαρακτηρίζεται από την προβολή της κυριαρχίας του συγκινησιακού στοιχείου πάνω στο λογικό και της φαντασίας πάνω στη κριτική ανάλυση, από τον υπέρμετρο τονισμό του συναισθήματος, του υποκειμενισμού και του αυθορμητισμού και από τη τάση φυγής στο ονειρικό, στο εξωτικό, στο παρελθόν και στη παράδοση» αυτά λέει το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Παπύρου (εξαιρετικό βιβλίο, παρεμπιπτόντως- από αυτά που δεν πρέπει να λείπει από κανένα σπίτι) αν ανατρέξει κανείς στο λήμμα «ρομαντισμός». Καλός ορισμός, αν και η διατύπωση, κατά τη γνώμη μου, μαρτυρά μια ελαφριά προκατάληψη ή έστω ένα κλείσιμο ματιού προς τους αφελείς ρομαντικούς.
Υπάρχουν και άλλοι; Kαι εν πάση περιπτώσει τι σχέση έχουν όλα αυτά με το BDSM; Eχουν;
Έχει καλλιεργηθεί μια, όχι και τόσο εσφαλμένη δυστυχώς, αντίληψη ότι το ΒDSM city, κατοικείται από σκληρούς, άγριους, αδιάλλακτους, αναίσθητους και χοντρόπετσους, αυτούς που ονομάζονται Κυρίαρχοι, που πλησιάζουν τον χαρακτήρα του απάνθρωπου ή του βάρβαρου αν προτιμάτε, και ο ρομαντισμός ούτε βοηθάει, αλλά ούτε και έχει θέση σε τέτοια εικόνα. Εχει;
Μα τι στο καλό; Περί ερωτισμού πρόκειται το όλο θέμα, θα αναρωτηθεί, και ορθώς θα πράξει, ο νεοεισερχόμενος. Που είναι το συναίσθημα, η τρυφερότητα, ο αισθησιασμός, η στοργή, η γλύκα, η απαλότητα, η λαγνεία…; Ο ρομαντισμός;
Kαι ενώ αναρωτιέται όλα αυτά, οπλίζεται με υπομονή και συνεχίζει την αναζήτηση, πέφτει σε νήματα με κοπρολαγνεία, εμετοφιλία, βασανιστήρια… και σε φωτό με κορμιά τρυπημένα από βελόνες , με πρόσωπα που το στόμα τους είναι ακινητοποιημένο με medical gags…
Kαι τρέχει φεύγοντας, κραυγάζοντας «ούστ παλιοανώμαλοι»
Εντελώς μεταξύ μας, τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς, στην ουσία τους δεν είναι καθόλου έτσι για την πλειονότητα των ανθρώπων του χώρου.
Οσο και αν στο μυαλό των ανθρώπων που έχουν ακούσει για το BDSM, υπάρχει μόνο η εικόνα του σαδομαζοχισμού και των τερατωδών πράξεων και πρακτικών που αυτοί κάνουν, οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι έχουν την ανάγκη να πιστεύουν σε μια πιο αθώα θεώρηση των πραγμάτων, προφανώς επειδή τους έχει λείψει η αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας ή βιώνουν το ανικανοποίητο στη καθημερινότητας τους μέσα από τις σχέσεις τους, ή ... Και αυτή ακριβώς η αναζήτηση για την αθωότητα και την αποκάλυψη, σκεπασμένα από το πέπλο της περιέργειας, είναι που φέρνει πολύ (τον περισσότερο) κόσμο στο ΒDSM. Το ότι συνήθως είναι μεταμφιεσμένα σε κάτι άλλο μάλλον θα πρέπει να αποδοθεί στο πολυσύνθετο της ανθρώπινης ψυχής.
Aρκετοί άνθρωποι του χώρου, δαπανούν κάμποσες ώρες τη βδομάδα “ντυμένοi” με ρούχα που δεν έχουν καμία σχέση με το παρόν τους, μιλώντας (ή ψελλίζοντας) όρους που δεν έχουν καμία σχέση με τη καθημερινή τους γλώσσα και εκπαιδεύουν ή εκπαιδεύονται σε μεθόδους και συστήματα που γεννήθηκαν από κάποιους άλλους, αμφιβόλου επήρειας, ακόμα και από συγγραφείς (!) και μυθιστορήματα (!) ,και που στηρίζονται σε κοσμοθεωρίες και πολιτισμούς που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα.
Κάνουν, (το περιβόητο και πολυσυζητημένο session) όσα έχουν, επιμελώς κάποιες φορές, διαβάσει σε εγχειρίδια (?) και σε διεθνή πρωτόκολλα (?) που τους έχουν προετοιμάσει (?) τις περισσότερες φορές για καταστάσεις που δεν εμφανίζονται σχεδόν ποτέ και που όταν εμφανίζονται, είναι εντελώς διαφορετικές.
Κάνουν, δλδ εκτελούν, ΔΕΝ εκφράζονται μέσα από αυτό. Και χάνουν όλη την ουσία.
Ο νεοεισερχόμενος στο χώρο μας, έχει ανάγκη να έρθει σε επαφή με μια διάσταση του εαυτού του, που έχει ξεχάσει, που αγνοεί ή που ψάχνει, τη διάσταση που θέλει να βρει και να βιώσει και που θα τον βάλει σε ένα δρόμο κάλυψης των εσωτερικών του αναζητήσεων, έστω και μέσω περίπλοκων διαδρομών. Τις περισσότερες φορές αυτό είναι η κυριαρχία του συγκινησιακού στοιχείου επί του λογικού και ο υπέρμετρος συναισθηματισμός. Βλέπε “ρομαντισμός”.
Βεβαίως για να έχεις το κεφάλι σου στα σύννεφα, πρέπει τα πόδια σου να πατάνε καλά στη γη. Πάει να πει, είναι καλό να έχουν πάντα κατά νου ;ότι στο χώρο υπάρχουν άνθρωποι που κύριο μέλημα τους είναι το πώς να εκμεταλλευτούν τον ρομαντισμό αυτόν. Ανθρώπους που κρύβουν στα “ντουλάπια” τους μια συλλογή από σκελετούς σωματικής και πνευματικής κακοποίησης, απότοκο της παραποίησης ιδεών και εννοιών, της μη κατανόησης ή της κατά γράμμα ακολουθίας των «εγχειριδίων» και των «πρωτόκολλων» και της χρήσης τους, για ικανοποίηση ταπεινών ελατηρίων (κόμπλεξ, συμπλέγματα, μισανθρωπισμός κλπ) και λανθασμένων δοξασιών..
Για να μη συζητήσουμε για τις αθώες παρεξηγήσεις που οφείλονται σε έλλειψη γνώσεων ή, αρκετά συχνά, στον ίδιο αυτόν ρομαντισμό που οδήγησε όλους μας στο BDSM -αθώες μεν, αλλά εξίσου ικανές για να τσακίσουν την οποιαδήποτε αθωότητα. Οξύμωρο, ε;
Στη βάση του ή στο βάθος του αν προτιμάτε, το BDSM, έχει ένα συγκλονιστικό και πολυδιάστατο ρομαντισμό, δεν θα μπορούσε να μη τον έχει, καθώς γεννήθηκε από την ανάγκη της ανακάλυψης και της βίωσης του “ονειρικού”. Και αυτός ο ρομαντισμός, αν τον δει κανείς καθαρό από τις διάφορες επιστρώσεις που μπήκαν στα χρόνια ύπαρξης του, και που συνεχίζουν να μπαίνουν από εμάς τους ίδιους, είναι πολύ κοντά στην "αθωότητα" που πολλοί από τους νεοεισερχόμενους αναζητούν.
Αν θέλουν να θρέψουν τον ρομαντισμό που τους οδήγησε στη πόρτα του BDSM, θα πρέπει κατ’ αρχάς να τον αποδεχτούν και κατά δεύτερο να αναγνωρίσουν τη ρεαλιστική του βάση. Δύσκολο, αλλά απαραίτητο.
Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, δεν θα αδικήσουν το ίδιο το BDSM που θα βιώσουν, δεν θα αδικήσουν τον εαυτό τους και δεν θα αδικήσουν τις ώρες που περνούν για να το γνωρίσουν. Αν δε, υπάρχει μια ελπίδα (ΥΠΑΡΧΕΙ) να τη βγάλουν “καθαρή” στη μάχη με τον εαυτό τους, μια τέτοια αποδοχή ίσως αποδειχτεί το μυστικό τους όπλο…
«Αισθητική στάση που (μεταξύ άλλων) χαρακτηρίζεται από την προβολή της κυριαρχίας του συγκινησιακού στοιχείου πάνω στο λογικό και της φαντασίας πάνω στη κριτική ανάλυση, από τον υπέρμετρο τονισμό του συναισθήματος, του υποκειμενισμού και του αυθορμητισμού και από τη τάση φυγής στο ονειρικό, στο εξωτικό, στο παρελθόν και στη παράδοση» αυτά λέει το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Παπύρου (εξαιρετικό βιβλίο, παρεμπιπτόντως- από αυτά που δεν πρέπει να λείπει από κανένα σπίτι) αν ανατρέξει κανείς στο λήμμα «ρομαντισμός». Καλός ορισμός, αν και η διατύπωση, κατά τη γνώμη μου, μαρτυρά μια ελαφριά προκατάληψη ή έστω ένα κλείσιμο ματιού προς τους αφελείς ρομαντικούς.
Υπάρχουν και άλλοι; Kαι εν πάση περιπτώσει τι σχέση έχουν όλα αυτά με το BDSM; Eχουν;
Έχει καλλιεργηθεί μια, όχι και τόσο εσφαλμένη δυστυχώς, αντίληψη ότι το ΒDSM city, κατοικείται από σκληρούς, άγριους, αδιάλλακτους, αναίσθητους και χοντρόπετσους, αυτούς που ονομάζονται Κυρίαρχοι, που πλησιάζουν τον χαρακτήρα του απάνθρωπου ή του βάρβαρου αν προτιμάτε, και ο ρομαντισμός ούτε βοηθάει, αλλά ούτε και έχει θέση σε τέτοια εικόνα. Εχει;
Μα τι στο καλό; Περί ερωτισμού πρόκειται το όλο θέμα, θα αναρωτηθεί, και ορθώς θα πράξει, ο νεοεισερχόμενος. Που είναι το συναίσθημα, η τρυφερότητα, ο αισθησιασμός, η στοργή, η γλύκα, η απαλότητα, η λαγνεία…; Ο ρομαντισμός;
Kαι ενώ αναρωτιέται όλα αυτά, οπλίζεται με υπομονή και συνεχίζει την αναζήτηση, πέφτει σε νήματα με κοπρολαγνεία, εμετοφιλία, βασανιστήρια… και σε φωτό με κορμιά τρυπημένα από βελόνες , με πρόσωπα που το στόμα τους είναι ακινητοποιημένο με medical gags…
Kαι τρέχει φεύγοντας, κραυγάζοντας «ούστ παλιοανώμαλοι»
Εντελώς μεταξύ μας, τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς, στην ουσία τους δεν είναι καθόλου έτσι για την πλειονότητα των ανθρώπων του χώρου.
Οσο και αν στο μυαλό των ανθρώπων που έχουν ακούσει για το BDSM, υπάρχει μόνο η εικόνα του σαδομαζοχισμού και των τερατωδών πράξεων και πρακτικών που αυτοί κάνουν, οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι έχουν την ανάγκη να πιστεύουν σε μια πιο αθώα θεώρηση των πραγμάτων, προφανώς επειδή τους έχει λείψει η αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας ή βιώνουν το ανικανοποίητο στη καθημερινότητας τους μέσα από τις σχέσεις τους, ή ... Και αυτή ακριβώς η αναζήτηση για την αθωότητα και την αποκάλυψη, σκεπασμένα από το πέπλο της περιέργειας, είναι που φέρνει πολύ (τον περισσότερο) κόσμο στο ΒDSM. Το ότι συνήθως είναι μεταμφιεσμένα σε κάτι άλλο μάλλον θα πρέπει να αποδοθεί στο πολυσύνθετο της ανθρώπινης ψυχής.
Aρκετοί άνθρωποι του χώρου, δαπανούν κάμποσες ώρες τη βδομάδα “ντυμένοi” με ρούχα που δεν έχουν καμία σχέση με το παρόν τους, μιλώντας (ή ψελλίζοντας) όρους που δεν έχουν καμία σχέση με τη καθημερινή τους γλώσσα και εκπαιδεύουν ή εκπαιδεύονται σε μεθόδους και συστήματα που γεννήθηκαν από κάποιους άλλους, αμφιβόλου επήρειας, ακόμα και από συγγραφείς (!) και μυθιστορήματα (!) ,και που στηρίζονται σε κοσμοθεωρίες και πολιτισμούς που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα.
Κάνουν, (το περιβόητο και πολυσυζητημένο session) όσα έχουν, επιμελώς κάποιες φορές, διαβάσει σε εγχειρίδια (?) και σε διεθνή πρωτόκολλα (?) που τους έχουν προετοιμάσει (?) τις περισσότερες φορές για καταστάσεις που δεν εμφανίζονται σχεδόν ποτέ και που όταν εμφανίζονται, είναι εντελώς διαφορετικές.
Κάνουν, δλδ εκτελούν, ΔΕΝ εκφράζονται μέσα από αυτό. Και χάνουν όλη την ουσία.
Ο νεοεισερχόμενος στο χώρο μας, έχει ανάγκη να έρθει σε επαφή με μια διάσταση του εαυτού του, που έχει ξεχάσει, που αγνοεί ή που ψάχνει, τη διάσταση που θέλει να βρει και να βιώσει και που θα τον βάλει σε ένα δρόμο κάλυψης των εσωτερικών του αναζητήσεων, έστω και μέσω περίπλοκων διαδρομών. Τις περισσότερες φορές αυτό είναι η κυριαρχία του συγκινησιακού στοιχείου επί του λογικού και ο υπέρμετρος συναισθηματισμός. Βλέπε “ρομαντισμός”.
Βεβαίως για να έχεις το κεφάλι σου στα σύννεφα, πρέπει τα πόδια σου να πατάνε καλά στη γη. Πάει να πει, είναι καλό να έχουν πάντα κατά νου ;ότι στο χώρο υπάρχουν άνθρωποι που κύριο μέλημα τους είναι το πώς να εκμεταλλευτούν τον ρομαντισμό αυτόν. Ανθρώπους που κρύβουν στα “ντουλάπια” τους μια συλλογή από σκελετούς σωματικής και πνευματικής κακοποίησης, απότοκο της παραποίησης ιδεών και εννοιών, της μη κατανόησης ή της κατά γράμμα ακολουθίας των «εγχειριδίων» και των «πρωτόκολλων» και της χρήσης τους, για ικανοποίηση ταπεινών ελατηρίων (κόμπλεξ, συμπλέγματα, μισανθρωπισμός κλπ) και λανθασμένων δοξασιών..
Για να μη συζητήσουμε για τις αθώες παρεξηγήσεις που οφείλονται σε έλλειψη γνώσεων ή, αρκετά συχνά, στον ίδιο αυτόν ρομαντισμό που οδήγησε όλους μας στο BDSM -αθώες μεν, αλλά εξίσου ικανές για να τσακίσουν την οποιαδήποτε αθωότητα. Οξύμωρο, ε;
Στη βάση του ή στο βάθος του αν προτιμάτε, το BDSM, έχει ένα συγκλονιστικό και πολυδιάστατο ρομαντισμό, δεν θα μπορούσε να μη τον έχει, καθώς γεννήθηκε από την ανάγκη της ανακάλυψης και της βίωσης του “ονειρικού”. Και αυτός ο ρομαντισμός, αν τον δει κανείς καθαρό από τις διάφορες επιστρώσεις που μπήκαν στα χρόνια ύπαρξης του, και που συνεχίζουν να μπαίνουν από εμάς τους ίδιους, είναι πολύ κοντά στην "αθωότητα" που πολλοί από τους νεοεισερχόμενους αναζητούν.
Αν θέλουν να θρέψουν τον ρομαντισμό που τους οδήγησε στη πόρτα του BDSM, θα πρέπει κατ’ αρχάς να τον αποδεχτούν και κατά δεύτερο να αναγνωρίσουν τη ρεαλιστική του βάση. Δύσκολο, αλλά απαραίτητο.
Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, δεν θα αδικήσουν το ίδιο το BDSM που θα βιώσουν, δεν θα αδικήσουν τον εαυτό τους και δεν θα αδικήσουν τις ώρες που περνούν για να το γνωρίσουν. Αν δε, υπάρχει μια ελπίδα (ΥΠΑΡΧΕΙ) να τη βγάλουν “καθαρή” στη μάχη με τον εαυτό τους, μια τέτοια αποδοχή ίσως αποδειχτεί το μυστικό τους όπλο…
Η Ανάκριση (Προσωπική εμπειρία)
Πέρασε τη πόρτα διστακτικά
Το διάβασα στα μάτια της. Προσπάθησε μάταια να κρυφτεί σε ένα χαμόγελο άνεσης.
Το είχε ξανακάνει, αλλά τώρα «γνώριζε» πως θα ήταν αλλιώς.
Το συζητάγαμε για μέρες στο msn. Οι απαντήσεις μου στα ερωτήματα που έθετε την βύθιζαν περισσότερο στην άγνοια για το τι θα συμβεί. Δεν μπορούσε να αντιληφθεί τι είναι νευρομυικός πόνος, δεν είχε ξανακούσει για εικονικό πνιγμό…
Το ήθελε όμως. Της ερέθιζε το μυαλό για πολλά χρόνια, η ιδέα της ανάκρισης.
Δεν φοβόταν τον πόνο, αλλά το άγνωστο. Και αυτό ακριβώς την έκανε να δεχτεί να το ζήσει. Με εμπιστευόταν
Το πλαίσιο δεν άφηνε περιθώριο σκέψης. Τέσσερα πράγματα ήταν μόνο γνωστά.
Mια πληροφορία - Αποκρυπτογραφημένη σε συγκεκριμένο χρόνο - Ρητή διαταγή να μη την αποκαλύψει - Oτι και αν συμβεί
Tέσσερις ώρες ανάκριση
Χωρίς safeword
Εάν θα σπάσει, η τιμωρία θα ήταν πολύ σκληρή.
Πίστευε ότι δεν θα σπάσει. Ότι θα αντέξει. Ήξερε ότι θα σπάσει.
Χαμογελούσε και έμοιαζε να είχε ξεχαστεί, όταν αιφνίδια η εσωτερική κόψη της παλάμης μου την έσφιξε στο λαιμό σηκώνοντας την όρθια.
Πάγωσε. Ο ήχος του σπασμένου γυαλιού από το ποτήρι της στο πάτωμα, σκέπασε το ξεφωνητό της.
Την οδηγούσα ορμητικά προς τα πίσω αμίλητος. Έβλεπε κάποιον άλλο.
Αμηχανία…
Η νευρικότητα της αυξήθηκε όταν ένιωσε το ψύχος του δωματίου που μπήκαμε. Όσο την τοποθετούσα στον επικλινή πάγκο με την πλάτη της προς τα μένα, πρόλαβε να δει μόνο ένα ρολόι τοίχου. Ακριβώς μπροστά της. Η ώρα έδειχνε 00:43, όταν το βρεγμένο ύφασμα της στέρησε την όραση.
Αισθητηριακή έλλειψη πρώτη. Οι συναισθηματικές συνέπειες είχαν αρχίσει να εμφανίζονται.
Ανησυχία…
Η στάση της δεν ήταν περιοριστική. Όχι ακόμα. Θα πέρναγε αρκετή ώρα για να την ετοιμάσω.
Τέντωσα τα χέρια της προς τα κάτω. Το κορμί της ανατρίχιασε στην αίσθηση του ατσαλιού στους καρπούς της. Δυο κλικ ακούστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα και οι χειροπέδες την ασφάλισαν στο εμπρός μεταλλικό σημείο του πάγκου.
Είσαι έτοιμη; της ψιθύρισα
-Ναι μου απάντησε κοφτά
Η πυγμή που θέλησε να δώσει στον τόνο της φωνής της, εξανεμίστηκε με την πρώτη πίεση από τον αντίχειρα μου στη κατάφυση του δικέφαλου βραχιόνιου της.
Άγνωστος πόνος. Δεν πρόλαβε να τον επεξεργαστεί. Το χαστούκι μου στο πρόσωπο της, έκοψε απότομα τη σκέψη της. Και αυτό πρωτόγνωρο. Follow through slide 45 καθοδικών μοιρών! Διαπεραστικός πόνος. Ανεξοικείωτος…
Ελαφριά νοητική σύγχυση
Είσαι έτοιμη; Ξαναρώτησα. Πάλι ψιθυριστά, χαϊδεύοντας απαλά το πονεμένο μάγουλο της
-Είμαι μαλάκα, φώναξε
Ταύτοχρονο πρεσάρισμα παλάμης 90 από τα αριστερά - και πίεση 45 μοιρών με το δείκτη μου δεξιά, στη μαστοειδή απόφυση της. Αυτή η μικρή περιοχή κάτω από το αυτί κάνει θαύματα όταν τη ζουλήσεις με τον κατάλληλο τρόπο.
Είσαι έτοιμη;
-Νομίζω ψέλλισε.
Το ηχηρό όχι μου, την καθήλωσε.
Δεν είσαι ακόμα έτοιμη. Το χαστούκι μου την ξάφνιασε.
Σιγή.
Στο επόμενο λεπτό μέτρησα 20 αναπνοές της. 5 περισσότερες από ότι στην ηρεμία της, αλλά με παύσεις.. Όμορφα
Δεν ήταν ακόμα η ώρα να κάνω την ανάσα της πολύ γρήγορη. Την ήθελα συγκεντρωμένη…, προς το παρόν.
Το κάτω ατσάλινο σκέλος του ψαλιδιού άγγιξε τον αυχένα της. Ο ήχος από το ανοιγόκλειμα του, και η αίσθηση του κοψίματος της μακό μπλούζας της, την έκαναν να ριγήσει. Η κίνηση σταθερή, αργή.
Είχε αρχίσει να ηρεμεί πάλι. Ωραία…
Δεν φορούσε σουτιέν. Η πλάτη της, το ίδιο θελκτικό κομμάτι του όμορφου κορμιού της.
Άναψα τσιγάρο. Έμεινα για λίγο να την κοιτάω. Ποθητή γυναίκα. Απ’ αυτές που μόλις τις βλέπεις, σκέφτεσαι «Ναι, αυτή θέλω να την κάνω να γονατίσει μπροστά μου»
Έφερα στο νου μου τις συνομιλίες μας στο msn. Ήταν πολύ άνετη. Με πείραζε. Αν μου πάρεις το μυστικό να μου τρυπήσεις τη μύτη.
Χαμογέλασα.
Κοίταξα το ρολόι. Τράβηξα μια βαθειά ρουφηξιά ακόμα και το άφησα να πέσει στο πάτωμα. Το πάτησα και μαζί του σβήστηκε και το χαμόγελο μου.
Ήταν ακόμα με το παντελόνι της. Έπιασα το balisong. Ο γρήγορος μα συγκεκριμένος ήχος του ανοίγματος του, διατάραξε την ησυχία. Δεν κατάλαβε τι ήταν, αλλά ένιωσε ότι κάτι γίνεται, ότι κάτι θα γίνει.
Παρέμεινε ακίνητη, αλλά διέκρινα το σφίξιμο στο πρόσωπο της.
Της έβγαλα τα παπούτσια. Και τις κάλτσες. Σχεδόν ευλαβικά. Έπιασα την άκρη του παντελονιού της. Η κοφτερή λάμα, έκοψε το τζίν σαν χαρτί. Σταμάτησα στον απαγωγό της.
-Τι κάνεις; To αγαπημένο μου τζιν. Νόμιζα ότι θ’ αλλάξω πριν αρχίσουμε, το παλιό είναι στη τσάντα μου.
Δεν απάντησα. Οι οδηγίες μου, είχαν σταλεί από την προηγούμενη και ήταν ξεκάθαρες. «Θα έχεις μαζί σου ρούχα για να φορέσεις όταν τελειώσουμε»
-Τι στο διάολο κάνεις; ξαναρώτησε
Συνέχισα αργά έως τη μέση της. Επανέλαβα το ίδιο από την άλλη μεριά. Ένα μαύρο στρινγκ πρόσθετε στον όμορφο κώλο της. Τον ψηλάφησα. Ήταν σφιχτός και στητός.
Αμίλητη…
Της άνοιξα λίγο τα πόδια. Τράβηξα τη μέση του εσώρουχου και το ανέβασα ψηλά. Το σταθεροποίησα εκεί με αδιαφανή βιομηχανική ταινία. Μπήκε ανάμεσα στα μουνόχειλα της. Τα άγγιξα ελαφρά. Σχεδόν ανεπαίσθητα, Ηταν μούσκεμα.
Αναμενόμενο..
Κατευθύνθηκα στο τραπέζι. Aνοιξα τη βαλίτσα. Γεμάτη toys και tools
Διάφορα but plugs, nipple clamps, breast vice crusher, thumbcuffs, nylon και bamboo cane, double strap, riding crop, μια σειρά από δερμάτινα και μια από ξύλινα paddles, flogger rattan, nine tail flogger, leather braides leash…
Tι μαλακίες είναι αυτές που έχω μαζέψει, σκέφτηκα. Είχα χρόνια να την ανοίξω. Κάποιες αναμνήσεις πέρασαν σαν αστραπή από το μυαλό μου. Μόρφασα κοροϊδευτικά. Ημουν και εγώ νιος κάποτε.
Πήρα μόνο μια χειροπέδα για τους αντίχειρες, το bamboo cane, το crop. Για μια στιγμή κοίταξα το nine tail flogger. Oχι, ήταν κακό αυτό.
Εκλεισα τη βαλίτσα και μαζί της σφαλίστηκαν και οι θύμησες μου.
Ότι άλλο χρειαζόμουν το είχα στη “σακούλα”.
Την πλησίασα. Της φόρεσα τα ακουστικά. Πάτησα play.
Αισθητηριακή έλλειψη δεύτερη.
Σίγουρα ξαφνιάστηκε. Θα είχε ακούσει για παράφωνους ήχους σε ισχυρή ένταση και εγώ δεν ξέρω για τι άλλο. Σαδιστικές μπούρδες.
Στα αυτιά της έφτασε ιδιαίτερη μουσική.
Ψηλός-χαμηλός ήχος, δυνατά-σιγά. Επεξεργασμένη ηχοζωγραφική διάρκειας 30 λεπτών. Με ηχογραφημένα 2 μηνύματα. Ενα κάθε 10 λεπτά.
Είχε ξεχαστεί, όταν το crop έπεσε απότομα στους μεγάλους γλουτιαίους της. Αν και συνηθισμένος τόπος, από τα πρώτα μου βήματα έμαθα ότι χρειάζεται προσοχή. Τα χτυπήματα απαιτούν ακρίβεια. Ο μεγάλος γλουτιαίος είναι ο μεγαλύτερος μυς στο ανθρώπινο σώμα και συνυπεύθυνος για την καλή στήριξη της σπονδυλικής και την κίνηση του μηρού.
20 χτυπήματα. 10 στον κάθε γλουτιαίο. Σχεδόν εναλλάξ. Συγκρατημένα.
Έβαλε τα γέλια
-Τι σόι ανάκριση είναι αυτή; Δεν θα με ρωτήσεις τίποτα; Παιδική χαρά είσαι ρεεεε…
Ομορφα. Στους ψαράδες είναι γνωστό. Το δόλωμα έχει αξία μόνο αν κάνει το ψάρι να το τσιμπήσει.
Και αυτή, αν και νωρίς ακόμα, είχε ανοίξει το στόμα της επικίνδυνα λαίμαργα.
Δεν ήταν sub μου. Hταν φίλη. Θηλυκό με ξεχωριστό πνεύμα και ανοιχτό, ακομπλεξάριστο ερωτισμό. Ελεύθερη αλλά επιλεκτική στις προκλήσεις. Παλιά στο χώρο. Εχει κάνει πολλά. Αγνοούσα τις περισσότερες λεπτομέρειες αλλά το γνώριζα. Ένα από τα "βίτσια" της ήταν να περνάει καλά μέσα από διαδικασίες που της έδιδαν να γευτεί, ακριβώς το αντίθετο.
Αυτό ακριβώς θα κάναμε σήμερα. Θα περνούσαμε ΚΑΛΑ
Αφησα το crop πάνω στη μέση της και την πλησίασα.
Εδειχνε πολύ χαλαρή. Έδειχνε να είχε βγει από το mood της αρχικής ανησυχίας.
Ωραία. Η ετοιμασία θα κρατούσε λίγο ακόμα.
Παιχνίδι με τις αισθήσεις της και περισπασμός ήταν ένα από τα βασικά concept.
Σε σημείο που θα την μπέρδευε. Αδιόρατα και ακαθόριστα, αλλά ταυτόχρονα καθοριστικά.
Οξύμωρο. Δύσκολο, αλλά ξεχωριστά καβλωτικό.
-Ποτέ δεν θα μου πάρεις το μυστικό. Τελικά είσαι πολύ εύκολος, μου είπε.
Στην ώρα της. Είχε ακούσει το πρώτο μήνυμα. Η σωστή αντίδραση.
2 σταγόνες άρωμα μαστίχας κάτω από τη μύτη της. Το δυνατό και συμπυκνωμένο άρωμα της, θα εξυπηρετούσε το σκοπό του
Αισθητηριακή έλλειψη τρίτη.
-Κάνε ότι θέλεις. Δεν με νοιάζει…
Ο τόνος της φωνής της είχε αλλάξει. Κάτι την προειδοποιούσε μέσα της. Ηταν έξυπνη. Ολο αυτό ήταν πολύ καλόβολο για να δένει με όσα είχαμε πει στο msn.
Αρπαξα τα μαλλιά της και ανέβασα το κεφάλι της σε όρθια θέση. Με τον αντίχειρα και το μέσο δάχτυλο την πίεσα ανάμεσα στον γελαστήριο και τον βυκανητή. Το στόμα της άνοιξε. Η πίεση σε εκείνο το σημείο δεν της επέτρεπε να κλείσει το στόμα της. Πολύ σύντομα θα ήθελε να το κλείσει.
Ηταν η ώρα να ετοιμάσω τους γευστικούς κάλυκες της. Λίγο σιρόπι ζάχαρης στο μπροστινό μέρος της γλώσσας, λίγο αλάτι στα πλαϊνά μέρη της, ξύδι δεξιά και αριστερά στα αμέσως βαθύτερα εγκάρσια τμήματα και ελάχιστη ασπαρτάμη ανακατεμένη με ελληνικό καφέ στο βάθος.
Οι ανιχνεύσεις των γεύσεων αμέσως έδωσαν το μήνυμα στον εγκέφαλο της και άρχισαν να τον μπερδεύουν. Γλυκό, αλμυρό, ξινό και πικρό ταυτόχρονα. Κάτι που σίγουρα είναι εντελώς ξένο στον καθένα.
Αισθητηριακή έλλειψη τέταρτη.
Ταραχή και σαστισμάρα.
Αποσυντονισμός.
Λίγο πριν την απόλυτη σύγχυση. Ομορφα.
Πήρα τα δάχτυλα μου από το πρόσωπο της. Η αηδία ζωγραφίστηκε πάνω του. Αρχισε να φτύνει νευριασμένη, αλλά όχι να βρίζει. Άρχισε να καταλαβαίνει
-Σε παρακαλώ. Θέλω νερό. Θα κάνω εμετό
Έφτυσε κι άλλο και έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Δεν μπορούσε να με ακούσει. Δεν ήξερε που βρισκόμουν και τι ετοιμάζομαι να κάνω.
Η ετοιμασία της είχε ολοκληρωθεί. Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε.
Τα ούρα μου άρχισαν να γεμίζουν το στόμα της. Το έκλεισε και έστρεψε το κεφάλι της αριστερά. Συνέχισα να τη πλημμυρίζω, στο μαλλί της, στον αυχένα της… Κύλησαν στο λαιμό και στη πλάτη της. Γύρισε πάλι προς το μέρος μου με το στόμα της ανοιχτό.
Ομορφα.
-Λίγο νερό. Σε παρακαλώ.
Της αφαίρεσα το εσώρουχο της, σχίζοντας το. Κρατώντας το στο χέρι μου, πλησίασα τη «σακούλα».
Πήρα ένα μεγάλο δονητή και μια μεσαία σφήνα. Την πλησίασα.
Της άνοιξα τα πόδια. Ακολούθησε την κίνηση μου αδιαμαρτύρητα. Ο δονητής ακολούθησε αισθησιακά τη γραμμή του ποδιού της και άγγιξε στη κλειτορίδα της. Ηλεκτρίστηκε. Αρχισα να παίζω μαζί της. Η δόνηση στο 2. Συνέχισα για ώρα και μετά στα μουνόχειλα της. Τα διέσχιζα αργά από πάνω ως κάτω και αντίστροφα, χωρίς να τον βάζω μέσα της. Η δόνηση στο 3. Στο 4. Το μουνί της ανταποκρίθηκε αμέσως, πολύ γρήγορα ακολούθησε και το σώμα της.
-Βάλτο μέσα μου. Χώστο στο μουνί μου
Συνέχισα την ίδια διαδικασία για λίγο ακόμα. Η δόνηση στο 6.
-Δως το μου. Γάμα με. Σχίσε με
Τον σταθεροποίησα με ταινία στον προσαγωγό της με την κεφαλή του να πιέζει ελαφρά την πρησμένη κλειτορίδα της. Ανοιξα τα κωλομάγουλα της. Εφτυσα στην κωλοτρυπίδα της. Βύθισα απότομα ένα δάχτυλο μου στον κώλο της. Δεν πόνεσε. Της άρεσε. Μετά δεύτερο και γρήγορα τρίτο. Η κάβλα της ήταν πλέον σε κάθε κύτταρο του κορμιού της.
Εχυσε με σπασμούς χωρίς να πει τίποτα.
Ωθησα τη σφήνα απότομα στον κώλο της. Ηταν έτοιμος από ώρα να τη δεχτεί.
Εκλεισα τη δόνηση και σκούπισα όλα τα υγρά της με το εσώρουχο. Το μικροσκοπικό στρινγκ της γέμισε όλο με τις εκκρίσεις της ηδονής της
Είχε γύρει το κεφάλι της στο πάγκο. Ηταν ανικανοποίητα ικανοποιημένη. Της το έβαλα στο στόμα. Πήρε τη γεύση της κάβλας της. Της έκλεισα το στόμα αφήνοντας το μέσα του και το σφράγισα με tape.
Κάθησα στη καρέκλα, άναψα ένα τσιγάρο και την κοίταζα. Είναι πολύ όμορφη η πουτάνα.
Η άκρη του ματιού μου, κατευθύνθηκε στο ρολόι.
Είχαμε πολλή ώρα ακόμα…
Ηταν η ώρα να αρχίσει το concert
To σώμα της θα γινόταν το stage μου, και το μυαλό της το έργο μου.
Την πλησίασα
Τα δάχτυλα του αριστερού μου χεριού άγγιξαν το μουνί της. Ηταν υγρή. Επαιξα λίγο μαζί της και έχωσα απότομα και βαθειά 3 δάχτυλα μου. Τη γάμησα βίαια για λίγο. Όταν σταμάτησα, το κορμί της αντέδρασε σπασμοδικά. Ηθελε κι άλλο…
Γέμισα με τα υγρά της τους μεγάλους και τους μέσους γλουτιαίους της.
Απαλά. (Pianissimo possibile)
Hταν μουσικός. Με μελωδίες θα της “μιλούσα”.
Στο κορμί και στο ΜΥΑΛΟ της.
Μόλις άρχιζα ένα Crescendo solo στον όμορφο κώλο της.
Η παλάμη μου ξεκίνησε να τη χαστουκίζει στους γλουτούς της εναλλάξ, ξεκινώντας με χαμηλή ένταση (Mezzo-piano)
1
2
3
4
Ολες slide 45 καθοδικών μοιρών. Είναι άτιμες αυτές οι μοίρες…
Ανέβασα την ένταση σε μετρίως δυνατή (Mezzo-forte)
5
6
7
8
9
10
Το δέρμα της άρχισε να παίρνει το χρώμα που ήθελα, αλλά έπρεπε να προχωρήσω σωστά.
Τράβηξα απότομα το tape από το στόμα της και το ελευθέρωσα από το string της.
-Συνέχισε, ήταν η πρώτη της λέξη
Η αναπνοή της σωστή. Ομορφα.
11
12
13
14
15
16
Η ένταση είχε γίνει δυνατή (Forte) Μόνο που τώρα η παλάμη μου έπεφτε κάθετα. Στην αρχή snap και αργότερα thrust.
17
18
19
20…
Ξαφνικές αλλαγές (Subito Mezzo-piano, Μolto Crescendo, Forte)
-Μη σταματάς
Σταμάτησα. Αντέδρασε καλά στο forte, αλλά δεν την ήξερα. Ήταν η πρώτη φορά που “παίζαμε”. H ασφάλεια πάνω από κάθε κάβλα, πάνω από κάθε αναζήτηση της ηδονής.
Νόμος απαράβατος για έναν Κυρίαρχο.
Ξεκρέμασα το ρολόι και το άφησα ανάποδα στο πάτωμα. Έσβησα το φως και άναψα μερικά κεριά.
Εριξα νερό στη παλάμη μου και της έδωσα να πιει και να ξεπλύνει το στόμα της.
Της έβγαλα τα ακουστικά και στάθηκα μπροστά της.
Έλυσα το μαντήλι από τα μάτια της.
Απομακρύνθηκα. Οι αισθήσεις της ήθελαν τον χρόνο τους να επανέλθουν.
Κοίταξε τη μεριά που υπήρχε αρχικά το ρολόι και μετά εμένα που ήδη κάπνιζα και έπινα το ποτό μου. .
Το βλέμμα της, απορημένο, τσαντισμένο, καβλωμένο…
Μην ανησυχείς,της είπα.
Τηρώ πάντα όσα λέω. Κανονίσαμε 4 ώρες. Να είσαι βέβαιη πως δεν θα υπάρξει λεπτό παραπάνω
Εκπληξη.
Είχε χάσει την αίσθηση του χρόνου.
-Τελείωσες;
Mόλις άρχισα, της απάντησα χωρίς να την κοιτάξω
Την πλησίασα και έβαλα μπροστά της το τραπεζάκι. Πάνω του, τοποθέτησα ένα μεγεθυντικό στρογγυλό καθρέπτη μεσαίου μεγέθους. Από αυτόν που έχουν οι γυναίκες για τον καλλωπισμό του προσώπου τους.
Θα τον βλέπεις συνέχεια, τη διέταξα.
-Kαι αν δεν το κάνω;
Τη χαστούκισα. Συνέχισε να με κοιτάζει. Τη χαστούκισα πάλι. Πιο δυνατά. Με τον ίδιο τρόπο που το είχα κάνει την πρώτη φορά.
Γύρισε το πρόσωπο της στον καθρέπτη.
Έπιασα το crop στο δεξί χέρι μου. Είδα τα μάτια της στον καθρέπτη και συνέχισα το κονσέρτο μου.
Κατευθείαν από Mezzo-forte και γρήγορα στο Forte
Αυτή τη φορά η παλάμη του αριστερού μου χεριού ακολουθούσε την τεχνική “let it die”. O πόνος είναι διαπεραστικός. Νιώθεις να διαπερνά τον μυ και αυτό ακριβώς κάνει.
Ηταν η ώρα το solo να γίνει duetto.
Το crop έπεσε στη δεξιά ωμοπλάτη της και μετά στην αριστερή
4 διαφορετικές ποικιλίες μελωδιών απλώνονταν στο κορμί της, από την παλάμη μου και το crop.
Αριστερά- Αριστερά, Δεξιά – Δεξιά, Αριστερά – Δεξιά, Δεξιά – Αριστερά.
Είναι πολύ δύσκολο να διαχειρισθεί ο εγκέφαλος δυο διαφορετικές ταυτόχρονες πηγές πόνου. Μπερδεύεται η λειτουργία του. Φαινομενικά κάποιος θα έβλεπε "επίθεση" στο κορμί της, στην ουσία όμως ήταν “επίθεση” στο ηθικό της.
Αυξομείωση στο μοτίβο του πόνου, ανάμεσα σε Mezzo-piano, Mezzo-forte και Forte.
Crescendo αλλά και Dimimuendo. (Από μικρή ένταση σε μεγάλη και από μεγάλη σε μικρή με αυτοσχεδιαστικές εναλλαγές)
Αρχισε να φεύγει…
Ξεκίνησα να της μιλάω για διάφορα στη καθημερινότητα της. Κοφτές ερωτήσεις που απαιτούσαν γρήγορες απαντήσεις
Στην αρχή ανταποκρινόταν και σε λίγο άρχισε να μπουρδουκλώνει τα λόγια της κυρίως στο μπρος – πίσω μου. Γρήγορα οι απαντήσεις της κατέληξαν σε μόνο δύο, ότι και αν τη ρωτούσα. Ακόμα και για πράγματα που ήδη είχε πει.
-Δεν ξέρω
-Δεν θυμάμαι
Ηταν η ώρα το duetto να γίνει trio.
Το αριστερό μου πόδι άγγιξε τον δικέφαλο γαστροκνήμιο της. Τον πίεσα σταθερά χωρίς να σταματήσω να δουλεύω τα χέρια μου τα οποία τώρα είχαν χαμηλώσει την ένταση.
Λίγοι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν την κατάσταση του εγκεφάλου από τα σήματα που λαμβάνει στα αισθητήρια όργανα και στα περιφερειακά του νεύρα, όταν δέχεται πόνο, ασχέτως της έντασης του, ταυτόχρονα από 3 διαφορετικά και μακρινά μεταξύ τους σημεία του σώματος. Είναι αδύνατον να τα ενοποιήσει.
Ο πλήρης περισπασμός. Η απόλυτη σύγχυση
Σταμάτησα, επανέλαβα, σταμάτησα…
Ολο το πρόσωπο της σφίχτηκε, ο πόνος δεν ήταν μεγάλος, αλλά στο μυαλό της εισερχόταν με εντελώς ξένο και πρωτόγνωρο τρόπο. Η σύγχυση και η πίεση που ένιωθε ήταν μη διαχειρίσιμες.
Επανέλαβα ακόμα μια φορά. Η πίεση στο δικέφαλο γαστροκνήμιο έγινε slide και έφτασε αργά μέχρι τον αχίλλειο τένοντα της. Είχα γίνει λίγο “κακός”, αλλά είχα διακόψει το trio και επέστρεψα στο solo.
Mezzo-forte. Aν πίεζα λίγο περισσότερο ο εγκέφαλος της θα το εκλάμβανε ως Fortissimo και θα έσπαγε, αλλά διάολε όχι. Ήθελα να τη χαρώ κι άλλο.
“Μπορώ να σπάσω σωματικά κάποιον που δεν είναι εκπαιδευμένος ή φανατικός, στο πρώτο λεπτό, αλλά είμαι απόλυτα συνειδητοποιημένος οπαδός της άποψης, ότι το BDSM είναι ένα puzzle από ερωτισμό και ηδονές και ποτέ από κακοποίηση. Ένα ετερόκλητο παζλ κάβλας που πρέπει να δένει αρμονικά με το ζητούμενο και το αποτέλεσμα…”
Το ξεφωνητό της διέκοψε τη σκέψη μου. Το ηθικό της είχε εξαντληθεί. Επρεπε να της το ανεβάσω.
Ο ιδανικότερος τρόπος για να το κάνω χωρίς να βγει από το mood, ήταν να την νευριάσω.
Πλησίασα το κεφάλι της, την άρπαξα από τα μαλλιά και την έφτυσα στο πρόσωπο. Τη χαστούκισα 2 φορές. Με πολύ γρήγορη κίνηση και από γωνία που μπορούσε να το δει καθαρά να έρχεται, αλλά με χαμηλή ένταση πρόσκρουσης στο δέρμα της. Να φοβηθεί αλλά να μη πονέσει. Να νιώσει δυνατή. Την έφτυσα πάλι και την έπιασα από το λαιμό.
Άρχιζα να τη βρίζω και να της λέω διάφορες μαλακίες δήθεν ταπείνωσης. Νόμιζε ότι την έπνιγα, αλλά ο αντίχειρας μου πίεζε από την μία, ενώ το μέσο δάχτυλο μέτραγε τον καρωτιδικό παλμό της από την άλλη.
23 χτύποι στα 10 δευτερόλεπτα. Χ 6 = 138. Περίπου στο 70% του επιθυμητού. Μια χαρά επανήλθε.
Της κάνω ελαφρύ μασάζ στα χέρια της και της δίνω το κλειδί να λύσει τις χειροπέδες. Σε άλλη φάση θα είχα ενεργοποιήσει το μπουτόν της διπλής ασφάλειας, αλλά όχι τώρα. Ήθελα να περάσει λίγη ακόμα ώρα χωρίς πρεσάρισμα.
Της έπιασα τα πόδια, ελαφριά διάταση, αργή κίνηση και χαλαρό μασάζ. Το μούδιασμα από την ακινησία μπορεί να προκαλούσε κράμπα τώρα που θα την σήκωνα.
Άφησε τις χειροπέδες να πέσουν κάτω, γύρισε προς το μέρος μου και με ρώτησε
-Πόση ώρα ακόμη; Στο βλέμμα της είδα την πιθανότητα ότι τελικά μπορεί να μην έσπαγε.
Ωραία. Ακόμα ένα δόλωμα το δάγκωσε λαίμαργα.
Η απάντηση μου ήταν ένα χαστούκι στο πρόσωπο της. Την σήκωσα από τα μαλλιά και την έκανα δύο γρήγορους γύρους από τον πάγκο. Νόμιζε ότι είναι και αυτό παιχνίδι ταπείνωσης, αλλά ήθελα να αιματώσω τους μυς της.
Την πέταξα στον πάγκο με το στήθος της σε μένα. Επιασα τους αντίχειρες της και της πέρασα τη thump cuff. Σφιχτά. Είχε λεπτά δάχτυλα και οι αρθρώσεις της μπορεί να της επέτρεπαν να γλιστρήσει. Αυτές όμως ήταν pro και η αυλακοειδής χάραξη στο εσωτερικό τους θα καθιστούσε τη διαφυγή επώδυνη.
Όταν της πέρναγα ανάμεσα τους ένα σχοινί και τραβούσα πίσω τα χέρια της, άκουσα τη φωνή της
Δεν θα μου πάρεις το μυστικό. Το είπε σχεδόν με βεβαιότητα.
Χαμογέλασα. Eιναι περίεργα, αλλά ωραία, αυτά τα παιχνίδια που κάνει το μυαλό. Μόλις είχε αποβάλει το «ποτέ» από την πρόταση της
Σταθεροποίησα το σχοινί στη βάση του πάγκου και πήγα στην άλλη πλευρά. Της έδεσα τα πόδια με πανί, ελάχιστα πιο ψηλά από τα γόνατα της.
Πλησίασα τη σακούλα.
Κοίταξα τα μανταλάκια. Κίτρινα, πράσινα, κόκκινα και μπλε. Ας δούμε τι ξέρει
Πήρα 2 από κάθε χρώμα και πήγα κοντά της.
Της τα έδειξα.
-Μονο 8;
Είναι πολλά για σένα
-Τι λες; Θα αντέξω όσα έχεις στη σακούλα για 20 λεπτά
Θα χρησιμοποιήσω μόνο 4. Δεν θα αντέξεις πάνω από 2 λεπτά
-Χαχαχα, Εχεις πλάκα.
Ομορφα. Είχε επανέλθει αρκετά.
Διάλεξε 4. 2 από κάθε χρώμα.
-Τι;
Τη χαστούκισα.
Δεν παίζουμε εδώ πουτάνα. Διάλεξε 4. 2 από κάθε χρώμα.
-Τα μπλέ και τα κόκκινα… Τι σημασία έχει το χρώμα;
"Ακόμα ένας του χώρου που δεν το ξέρει! Ακόμα μια νοικοκυρά που το αγνοεί!
Δεν θα αντέξει με τα μπλέ ούτε 1 λεπτό!" Πήρα δύο πράσινα και δυο κόκκινα
Άφησα τα άλλα πάνω στη κοιλιά της.
Εσκυψα και έγλυψα για λίγο τις ρόγες της, Τις έπαιξα με τη γλώσσα μου. Ενιωσα την επιθυμία της να τις δαγκώσω. Δεν το έκανα.
Έβαλα από ένα πράσινο μανταλάκι οριζόντια στις ρόγες της και πήγα στο κινητό μου. Το έβαλα στο χρονόμετρο και το ρύθμισα στα 2 λεπτά. Της έδειξα την οθόνη και πάτησα το πλήκτρο. Το άφησα δίπλα στο αυτί της να χρονομετρά αντίστροφα.
Ξεκούμπωσα τη ζώνη μου και το παντελόνι μου, τον έβγαλα έξω και πιάνοντας την από τα μαλλιά, της τον έχωσα βαθειά στο στόμα. Το άνοιξε αδιαμαρτύρητα. Της επέτρεψα να τον γλύψει για λίγο και μετά άρχισα να της το γαμάω. Εντονα, γρήγορα, δυνατά… Τον πίεσα βαθειά και έμεινα μέσα της.
Μέτρησα αντίστροφα
5
..
4
..
3
..
Αρχισε να πνίγεται. Εκανε προσπάθεια να τραβηχτεί αλλά δεν την άφησα. Πίεσα περισσότερο.
2
..
1
Βγήκα και ενώ έβρισκε την αναπνοή της, τοποθέτησα τα κόκκινα μανταλάκια κάθετα πάνω στη κεφαλή των άλλων. Πολλαπλασιασμός της ασκούμενης πίεσης. Θα το μάθαινε σε 1… 2… 3…. Τώρα
-Τι έκανες; Tι έκανες; Είναι αδύνατον να πονάω τόσο με 4 κωλομανταλάκια
-Βγάλτα μου. Δεν το αντέχω άλλο. Βγάλτα μου
Σήκωσα το κινητό μου και της το έδειξα
(Ηταν η ώρα για ένα ακόμα περισπασμό.)
Το πρόσωπο μου σκοτείνιασε
Αχρηστη πουτάνα. 1:25 και το μισό λεπτό ήσουν μόνο με δύο. Tι στο σκατοδιάολο ήρθες εδώ; Για να μου φας το χρόνο;
Τα μάτια της άρχισαν να βουρκώνουν
Eκανε μια προσπάθεια να αντέξει. Μάταια
-Σε παρακαλώ, δεν το αντέχω
Έβγαλα τα μανταλάκια. Την κοίταξα στα μάτια. Κατέβασε το βλέμμα της αμέσως.
-Φοβάμαι την τιμωρία, ψιθύρισε
Βούλωσε το ανίκανη
Πήγα στη σακούλα. Εβγαλα μια τεράστια σφήνα. Δεν με είχε προδώσει ποτέ «ο Γίγας» Πίσω της τοποθέτησα μια λεπτή με τρόπο που δεν φαινόταν.
Της την έδειξα
Φόβος
-Mη το κάνεις. Θα με σχίσει. Δεν θα το αντέξω
Ούτε φαντάζεσαι πόσο καριόλα είσαι. Τώρα θα το μάθεις της απάντησα άγρια.
Τρόμος
Σήκωσα τα πόδια της. Κλειστά όπως ήταν από το δέσιμο, δεν έβλεπε το χέρι μου. Εβγαλα τη σφήνα που ήταν για ώρα μέσα της
Πόνεσε
Την έφτυσα και την ώθησα ξανά. Της γάμησα τον κώλο για λίγο. Άλλη μια φορά. Την έβγαλα. Αφησα τον γίγαντα στον πάγκο και έχωσα τη λεπτή σφήνα βίαια.
Πήγε να φωνάξει, αλλά δεν ένιωσε πόνο. Το μυαλό της άρχισε να καταρρέει. Πάλι.
-Τι μου έχεις κάνει; Τι μου έχεις κάνει;
Την κοίταξα. Το ύφος μου μαλάκωσε…
Αλλαγή “μουσικής” και ταξίδι με jazz. Αυτοσχεδιασμός και επινόηση που θα την αιφνιδίαζε. Την ήθελα να μη μπορεί να ταυτιστεί με τα όσα συνέβαιναν. Η απόλυτη σύγχυση, ξανά και ξανά και ξανά…
Μου άρεσε η μικρή. Και είχα σκοπό να την γευτώ
Εβγαλα τη σφήνα από τον κώλο της και σήκωσα στιγμιαία τον «γίγαντα».
Λερώθηκες τσούλα. (Ελεγα ψέματα)
Τον πέταξα μακριά με ένα μορφασμό αηδίας
Ντράπηκε
Ωραία. Κατευθύνθηκα στη σακούλα. Καθυστέρησα επίτηδες
Επρεπε να είχε χρόνο να επεξεργασθεί, γιατί δεν πόνεσε με τόσο τεράστια σφήνα.
Πήρα το cane στο χέρι μου
Επανήλθε μόλις το είδε
-Μου αρέσει αυτός ο πόνος, αλλά το cane σου είναι λεπτό.
Χαμογέλασα
Την πλησίασα και τις έριξα μερικές οριζόντιες στο πάνω μέρος του στήθους της. Ο μείζων θωρακικός μύς, είναι συνηθισμένη πρακτική, αλλά για άλλο λόγο βρισκόμασταν εδώ...
Κάβλωσε
Σταμάτησα
Δεν είμαστε εδώ για να καβλώσεις
-Δεν θα σου το πω
Σου αρέσει ο πόνος καριόλα. Θα σε πάω εκεί λοιπόν. Αλλά από άλλο δρόμο
Φόβος
Ελυσα τα πόδια της και σταθεροποίησα τους αστραγάλους στα πλάγια μέρη του πάγκου. Με πανί φυσικά. Ποτέ με σχοινί σε αυτή τη στάση. Θα τρανταζόταν από τον πόνο. Υπήρχε κίνδυνος να τραυματίσει το έσω σφυρό. Δημιουργία «μαξιλαριού» και τύλιγμα για να σταθεροποιηθεί, μετά δέσιμο και ακινησία.
Στάθηκα όρθιος μπροστά στα λυγισμένα πόδια της.
Ωρα για να της δείξω τον άλλο δρόμο.
"Μuscle vibration". Aσύληπτο ραντεβού με τους υποδοχείς του πόνου. Ο εγγέφαλος της πάλι σε αλαλούμ. Σε πλήρες αλαλούμ
Λίγα χαστούκια στον τετρακέφαλο να ζωντανέψουν οι μυς και οριζόντια επαφή του cane στον ορθό μηριαίο. Παλμική κίνηση πάνω του με ελάχιστη πίεση σε βάθος.
Ξεφώνισμα. Ο άγνωστος πόνος φοβίζει πάντα.
Επανάληψη και μετά στον έσω πλατύ. Μικρότερη πίεση εδώ, αλλά τα ίδια αποτελέσματα. Επανάληψη
Κραυγή.
Την κοιτάζω. Δεν σου φτάνουν οι ενδορφίνες πουτάνα. Θέλω να πονέσεις και θα πονέσεις.
Τρόμος
Της κόβω το πανί, ελευθερώνοντας τα πόδια της και το σχοινί που κρατούσε τα χέρια της πίσω.
Τη σηκώνω και της απασφαλίζω τη thump cuff
-Φοβάμαι την τιμωρία, ψιθυρίζει ξανά
Ωρα να την περάσω σε ένα συνδυασμό φόβου και διέγερσης.
Της ανοίγω λίγο τα πόδια και της φέρνω τα χέρια στη πρόταση. Βάζω πάνω στους πήχεις της το cane
Μην τολμήσεις να σου πέσει σκύλα
-Μάλιστα
Βγάζω τη ζώνη μου και τη κρεμάω στην ωμοπλάτη της. Στέκομαι δίπλα της με το πόδι ανάμεσα στα δικά της και αρχίζω να παίζω με το μουνί της. Είναι μούσκεμα
Το πρώτο χαστούκι μου στο μεγάλο γλουτό της, έπεσε ταυτόχρονα με την βίαιη εισχώρηση 3 δάχτυλών μου μέσα της. Συνέχισα για αρκετή ώρα να της σχίζω το μουνί και να της κοκκινίζω τα κωλομέρια. Slide καθοδικών και ανοδικών 45 μοιρών, snup, thrust, let it die. Oλες οι τεχνικές χόρευαν ξέφρενα στον κώλο της, ενώ την ξέσχιζα με 4 δάχτυλα. Ολο πιο δυνατά, όλο και πιο γρήγορα. Ασταμάτητα
Τα πόδια της έτρεμαν από κάβλα. Αρχισε να χύνει. Πολύ.
Βγήκα ξαφνικά από μέσα της
Οταν οι ματιές μας συναντήθηκαν, την έφτυσα στο πρόσωπο.
Ντροπή, αμηχανία...
Δεν την ήθελα σε τέτοιο mood κάβλας τώρα. Είχε έρθει η στιγμή να τη σπάσω
Πήρα τη ζώνη μου από τον ώμο της. Αργά. Με το ίδιο αργές κινήσεις τη δίπλωσα στα δύο και την έσφιξα στην παλάμη μου.
Πήγα πίσω της
1
2
3
4
Ακανόνιστος ρυθμός, στο ίδιο ακριβώς σημείο.
5
Τo cane έφυγε από τα χέρια της, τα πόδια της λύγισαν
-Δεν αντέχω άλλο. Σταμάτα. Νίκησες
Νίκησες…
Σε παρακαλώ, φέρε μου χαρτί και μολύβι
Τα 2 μηνύματα μου, που είχε ακούσει από το cd είχαν μείνει στο μυαλό της. Ομορφα
Πήρα μια κόλα Α4, ένα μολύβι και ένα ψαλίδι και στάθηκα μπροστά της.
Αυτή γονατιστή να με κοιτάζει
Πανέμορφη εικόνα, σκέφτηκα.
Πέταξα το μολύβι ανάμεσα στα πόδια της, πήρα τη κόλα και άρχισα να την κόβω με το ψαλίδι οριζόντια. Στα 2 και μετά πάλι στα 2, Πάλι… Πάλι
Εμεινε ένα λεπτό κομμάτι χαρτί
Το άφησα να πέσει στο πάτωμα. Το κοιτούσε σα χαμένη. Ακολούθησε όλη τη πορεία του και μετά με ξανακοίταξε.
Στα χέρια μου κρατούσα ένα κερί και αναπτήρα.
-Όχι, όχι ακόμα η τιμωρία. Δεν αντέχω
Με ποιο χέρι γράφεις;
-Mε το δεξί
Άναψα το κερί και έπιασα το αριστερό της χέρι. Palm up. Κράτησα σταθερά τα δάχτυλα της και άρχισα να στάζω κερί επάνω τους. Ξεκινώντας από το μικρό έφτασα ως τον αντίχειρα. Γρήγορα αλλά τελετουργικά.
Δεν πόνεσε, αλλά τα έχασε ακόμα περισσότερο. Με κοιτούσε σαστισμένη… εντελώς παραδομένη
Εβγαλα βαμβάκι από τη τσέπη μου και το τοποθέτησα στα ακροδάχτυλα της σε μικρά λεπτά κομμάτια.
Αισθητηριακή έλλειψη πέμπτη. Άγγιξε το απόλυτο.
Πάρε το μολύβι με το αριστερό σου χέρι και ξεκίνα να το γράφεις, τη διέταξα
-Μάλιστα
Ακούμπησε τη δεξιά της παλάμη στο πάτωμα και το ένιωσε. Έπιασε το μολύβι με το αριστερό και έσκυψε να γράψει.
Μετά από την τρίτη μουντζούρα που κατάφερε στο λεπτό χαρτί και μετά τη δεύτερη φορά που της έφυγε το μολύβι από τα χέρια, κατέρευσε
-Δεν μπορώ, δεν μπορώ…. Δεν μπορώ
-Σε παρακαλώ, μη με τιμωρήσεις… Σε παρακαλώ…
Είχε διανύσει πολύ δρόμο. Ηταν καιρός να γείρει και να ξαποστάσει.
Δεν υπάρχει λόγος μικρή. Δεν το είπες το μυστικό. Kανείς δεν θα σε τιμωρήσει.
Την αγκάλιασα και την έσφιξα δυνατά. Μόλις άρχισα να τη χαιδεύω τρυφερά στον αυχένα της, ξέσπασε σε λυγμούς. Την έσφιξα περισσότερο. Χάθηκε στην αγκαλιά μου
Κοίταξα το ρολόι μου. Η ώρα ήταν 3:56
ΤHE END
.....................................
Τη κράτησα για λίγο εκεί. Το κλάμα της δυνάμωσε. Ολη η ένταση 3 περίπου ωρών, έβγαινε τώρα
Την σήκωσα και την πήρα στην αγκαλιά μου. Την οδήγησα στο μπάνιο. Την έπλυνα προσεχτικά, τρυφερά… σαν μωρό.
Η αλλαγή της συμπεριφοράς μου, την ελευθέρωσε. Ηταν συνεχώς κολλημένη επάνω μου. Σταμάτησε να κλαίει, παρ’ όλα αυτά τα μάτια της ήταν συνεχώς κάτω. Της σήκωσα το κεφάλι, έσκυψα και δοκίμασα τη γεύση των χειλιών της. Ανταποκρίθηκε με πάθος. Με κοίταξε με τόσο ερωτισμό που με έκανε να τη θελήσω τρελά. Τη γύρισα, σχεδόν βίαια με τη πλάτη σε μένα. Το χέρι μου τύλιξε τη κοιλιά της και την έσκυψα προς το μέρος μου. Ηταν τόσο υγρή που ο πόνος της απότομης διείσδυσης την καύλωσε περισσότερο. Άνοιξε τα πόδια της και αφέθηκε. Την πήρα πολύ δυνατά…Οι αναπνοές μας ενώθηκαν. Ενταση, διέγερση, κάβλα.
Μου έλεγε συνέχεια
-σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ…
Το κορμί της από την ηδονή του οργασμού έκανε συσπάσεις σαν να έσπαγε σε κομμάτια.
-συνέχισε…μη σταματάς…χύνω, χύνω συνέχεια
Έφυγε από το μπάνιο πιο νωρίς από μένα. Μόλις βγήκα, τη βρήκα σκυμμένη στο τοίχο με το crop πάνω στη μέση της.
-Τιμώρησε με. Θέλω να το τελειώσεις όπως το είχαμε κανονίσει. Τιμώρησε με…
Λάθος σκέψη, άστοχη κίνηση.. Σφάλμα!
Την πλησίασα. Πήρα το crop στα χέρια μου και το σήκωσα ψηλά
Eτοιμη;
-Μάλιστα, είπε με φόβο.
Πέταξα το crop στο πάτωμα
Ντύσου και φύγε. Αυτή είναι η τιμωρία σου.
Με κοίταξε αποσβολωμένη, άφωνη
Της γύρισα τη πλάτη και βγήκα από το δωμάτιο
Έφυγε χωρίς να πει λέξη
Δεύτερο σφάλμα της.
Μου άρεσε η μικρή, αλλά…
Θα της έδινα το χρόνο της. Θα της έδινα ένα από τα αγαπημένα μου του Ray. 5 λεπτά ήταν αρκετά.
Μαζί με το κομμάτι, τελείωσε και το ουίσκι μου. Έπιασα το κινητό μου. Το κοίταξα…
Δεν υπήρχε sms της.
Ξάπλωσα, έκλεισα το φως και σκέφτηκα. “To χάσαμε το κορμί, πατριώτη”
Life Goes On
Σε λίγες ημέρες βρήκα στα mail μου μια επίσημη πρόσκληση για μια συναυλία της. Ο τίτλος του mail, ήταν «Συγνώμη»
Χαμογέλασα. Γιατί όχι;
………………………………………..
Ηταν θλιμμένη… Κάπνιζε αμίλητη. Την κοίταξα. Ηταν τόσο όμορφη. Της χάιδεψα τα μαλλιά τρυφερά και σκέφτηκα. Ενας χρόνος δίπλα μου… Δεν με απογοήτευσε ούτε μια φορά…
-Πως είστε Κύριε;
Όλα cool μικρή, εσύ;
Δάκρυσε
-Καλά κι εγώ.
Την τράβηξα στην αγκαλιά μου. Μην είσαι χαζό. Ετσι πρέπει να γίνει. Είσαι μουσικός από τα 4. Ελάχιστοι έχουν την ευκαιρία να κάνουν μεταπτυχιακό στο Julliard. Θα την λατρέψεις τη Νέα Υόρκη. Το Μανχάταν είναι πανέμορφο.
-Μα…
Είπα κάτι μικρή
-Μάλιστα Κύριε. Με συγχωρείτε
Λίγο πριν περάσει την περιοχή για τους επιβάτες του αεροδρομίου, τη τράβηξα στο πλάι. Της έπιασα το χέρι. Της έβγαλα το δαχτυλίδι.
Σφίχτηκε… Βούρκωσε…
Της το έβαλα στη παλάμη και της έκλεισα τη γροθιά της.
Ακολούθησε το όνειρο σου μικρή. Σε αποδεσμεύω
-Κύριε μου…
Όπως σου έχω πει. Θα μου αναφέρεις καθημερινά το πρώτο μήνα. Θέλω να ξέρω αν όλα είναι καλά
-Μάλιστα Κύριε, όπως επιθυμείτε
Με φίλησε και έφυγε κλαίγοντας. Την κοίταζα μέχρι που η φιγούρα της χάθηκε από τα μάτια μου.
Μπήκα στο αυτοκίνητο, άναψα τσιγάρο. Σκέφτηκα τη χθεσινή μας βραδιά.
"Μου είχε ζητήσει να της επιβάλω τη τιμωρία της πρώτης ανάκρισης. 12 μήνες δεν μου το είχε αναφέρει ποτέ. Το αρνήθηκα
Με παρακάλεσε, με ικέτεψε. Το θεωρούσε λύτρωση. Της το έδωσα. Την έκανα να το ζήσει. Σαν να μη πέρασε μια μέρα. Την πόνεσα και την ταπείνωσα… Πολύ…"
Για μια μόνο στιγμή αναρωτήθηκα αν είχα πάρει τη σωστή απόφαση. Εβαλα να παίξει ένα από τα αγαπημένα μας τραγούδια και ξεκίνησα. Oταν τη γνώρισα, δεν άκουγε καθόλου Rock. Xαμογέλασα
Μου αναφερόταν καθημερινά για 6 μήνες.
Δεν της απάντησα ποτέ, μετά τον πρώτο μήνα
…………………………………..............
Τέσσερα χρόνια μετά, έβγαινα από ένα club στο Μαϊάμι. Aπέναντι στο δρόμο είδα αφίσα για μια συναυλία της στη πόλη. Μεγάλη φωτό της…Ηταν πανέμορφη.
Μπράβο της, πέτυχε… Τα κατάφερε… σκέφτηκα. Το χαμόγελο μου έσβησε όταν πρόσεξα το χέρι της.
Φορούσε το δαχτυλίδι…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)