Ταπείνωση και Εξευτελισμός στο D/s και M/s, αλλά και άλλα...

Σε μια από τις μακρές συζητήσεις που είχα με σκλάβα (πολλά χρόνια στον χώρο και σε Μ/s πλαίσιο), ανάμεσα στις πολλές ερωτήσεις που μου απηύθυνε, ήταν και η παρακάτω:

“αναρωτιιεμαι Κυριε, αν η χρηση των επιθετων απο Τον Κ προς την σκλάβα (αχρηστη, ζωο, πουτανα... κ.ο.κ) εχουν καποιο σκοπο συγκεκριμενο... θελω να πω, πολλοι άντρες πάνω στο σεξ λενε τετοια στη γκομενα τους, αλλα στη σχεση Α/σ εχουν καποιο λογο? ειναι απλα για την ταπεινωση της η Ο Κ με αυτον τον τροπο θελει να της δειξει και κατι αλλο? πιο βαθυ? υπαρχει κατι αλλο?”

Το θέμα “ταπείνωση”, αφενός απασχολεί, αλλά και καυλώνει, πολλές subs και slaves, αφετέρου είναι, και αυτό, ένα αμφιλεγόμενο θέμα με πολλές, διαφορετικές και συχνά με αρκετά αντικρουόμενες απόψεις. Για παράδειγμα, υπάρχουν απόψεις που υποστηρίζουν πως η ταπείνωση είναι πράξη που δείχνει την έλλειψη σεβασμού του Κ προς την προσωπικότητα της υ, άλλoι/ες προβάλλουν την αντίληψη πως κάποιες λέξεις (ή πράξεις) είναι αποδεκτές, ενώ κάποιες άλλες όχι κλπ.

Βέβαια υπάρχουν και αυτοί/ές που τάσσονται υπέρ της άποψης, (συνηγορώ), πως δεν υπάρχει τίποτα που να λαμβάνεται ως ταπείνωση για την υ, όταν προέρχεται από τον Κ της.

Με αφορμή την ερώτηση της σκλάβας, και βάσει της απάντησης που της έδωσα, παρουσιάζω, εκτενέστερα την θέση μου στο ζήτημα:
Αρχικά, σε σχέση με το πρώτο σκέλος της ερώτησής της, θέτω κάποια παραδείγματα συνοπτικά, που το καθένα παρουσιάζει και ταυτόχρονα εξηγεί σε ένα βαθμό, υπάρχουσες συμπεριφορές.

Α. Ο Κ κουβαλάει vanilla συνήθειες, από το παρελθόν. Το να βρίζει (;) την γυναίκα, στην ερωτική πράξη, το είχε (και το έχει) ως επίδειξη δύναμης, ως τόνωση της αυτοπεποίθησής του, ακόμα και ως εκτόνωση μιας πολύ ήπιας μορφής σαδισμού σε πρώιμο στάδιο.

Β. Ο Κ μανιπουλάρεται απο την καύλα της σκλάβας, και παρασύρεται από το δήθεν αρχέγονο ένστικτο, πως όσο πιο πολύ ικανοποιείς την γυναίκα σεξουαλικά, τόσο πιο άντρας νιώθεις. Στην ουσία, αυτός ο Κ βιώνει topping from the bottom. Δηλαδή, έχει μετατραπεί σε υποτακτικός της υποτακτικής του, ή στην καλύτερη περίπτωση έχει γίνει το βοήθημα της καύλας της. Ενας, ακόμα, “δονητής”.

Βρίζει την υποτακτική/σκλάβα, βλέπει πως αυτή καυλώνει, και την βρίζει περισσότερο.

Με ακριβώς την ίδια “λογική” κινείται σε όλο το πλαίσιο.
Δίνει πόνο στην υποτακτική/σκλάβα, εισπράττει την ηδονή της, την βρίζει περισσότερο κ.ο.κ

Δηλαδή τέτοιοι Κ, με παρόμοιες συμπεριφορές, μετατρέπουν σε πρωταρχική σημασία και σπουδαιότητα, την ικανοποίηση της υποτακτικής/σκλάβας και μάλιστα όπως η ίδια την αυτοπροσδιορίζει! Εχουν χάσει δηλαδή το βάθος. Ολη την πραγματική υπόσταση του D/s και του M/s.

Η ασύμμετρη σχέση, εκ της φύσεώς της, θέτει εξ αρχής, τον Κ ως το δυνατό μέρος και αυτό ισχύει πάντα, σε όλες τις εκφάνσεις της. Με ξεκάθαρο, αδιαμφισβήτητο και αδιαπραγμάτευτο τρόπο. Οταν σε στιγμές ερωτικής διέγερσης (αλλά και άλλες) ο Κ επιφέρει με το φέρσιμό του, μεταβολές ως προς το αμετάβλητο της θέσης του και της ιδιότητάς του, στην ουσία νοθεύει την φύση της σχέσης ως προς τον σκοπό της ή ακόμα της προσδίδει μια νέα μορφή, εντελώς ξένη με τον χώρο μας.

Ο Κ (πρέπει να) χρησιμοποιεί την υποτακτική/σκλάβα για την δική του καύλα. Οπως ακριβώς θέλει – επιθυμεί – γουστάρει αυτός. Μαθαίνει στην υ του (όχι εύκολο κομμάτι, απαιτεί και αυτό δουλειά, από Κ που πραγματικά το έχει) να καυλώνει και να εισπράττει ευχαρίστηση επειδή χρησιμοποιείται. Οχι γιατί ο Κ ασχολείται μαζί της, αλλά γιατί αυτή είναι η θέση της μέσα στην D/s, πόσο μάλλον στην M/s σχέση. Να ικανοποιεί και να υπηρετεί τον Κ της. Αυτή είναι η απόλαυση, η ηδονή και η τέρψη της.

Οταν προσωπικά αποκαλώ κάποια, από μικρή έως όπως καυλώσω, το κάνω πρωταρχικά και κυρίως, γιατί αυτό θέλω-έτσι νιώθω εκείνη την στιγμή.

Εχει μεγάλη δόση αλήθειας, πως για τις περισσότερες υποτακτικές/σκλάβες, εκφράσεις που γενικά χαρακτηρίζονται ως υβριστικές και λόγια που κοινωνικά θεωρούνται χυδαία, λειτουργούν στο υποσυνείδητό τους, ως μια βαθμίδα αύξησης, από την μια της υποταγής τους και από την άλλη της καύλας τους.

Αυτό συμβαίνει για αρκετούς λόγους με βασικότερο τον εξής:

Η "καλή" και η ΚΑΛΗ sub

Mια καλή “sub” δεν κάνει κάτι λάθος για να μην τιμωρηθεί από τον Κ της, μια ΚΑΛΗ sub δεν κάνει κάτι λάθος για να μην δυσαρεστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” είναι σωστή για να ευχαριστηθεί από τον Κ της (εισπράττοντας την ικανοποίηση του), μια ΚΑΛΗ sub είναι σωστή για να ευχαριστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” ποστάρει στις ομάδες, ακολουθώντας την διάθεσή της, μια ΚΑΛΗ sub ποστάρει διεγειρόμενη από την έμπνευση που λαμβάνει από τον Κ της

Mια καλή “sub” παραμένει στον Κ της επειδή το θέλει, μια ΚΑΛΗ sub παραμένει στον Κ της γιατί δεν μπορεί να φύγει.


Mια καλή “sub” ζει την υποτακτικότητά της για να χορτάσει την επιθυμία της,, μια ΚΑΛΗ sub βιώνει την υποτακτικότητά της για να ολοκληρωθεί μέσα από την ανάγκη της.

ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής

Ομάδα στο Facebook. Η ομάδα λόγω διαγραφών, έγινε μυστική.

 Οσοι/ες επιθυμείτε να γίνετε μέλος της, μόνο μέσω του προφίλ του Master Seduction. Kλικ για e-mail ΕΔΩ

Ομάδα για Ανδρες και γυναίκες με ενδιαφέρον για τον εναλλακτικό ερωτισμό (BDSM) και τις ασύμμετρες σχέσεις ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής.

Είναι συγκεκριμένο το BDSM?

Υπάρχει μια θεώρηση από ανθρώπους που κινούνται (ή είναι μέρος) στο χώρο, πως το BDSM είναι πολύ συγκεκριμένο και ορίζετε από τα αρχικά του.

Είναι έτσι;

Φρονώ πως όχι. Απεναντίας. Είναι συγκεκριμένες λέξεις, χωρίς σαφήνεια στο νόημα τους. Γι’ αυτό και ο καθένας τις εκλαμβάνει όπως θέλει και τις ερμηνεύει κατά το δοκούν. (Απαιτείται μακρύς δρόμος για να τις αντιληφθεί με ενάργεια, ο ταξιδιώτης αυτού του χώρου)

Ετσι καταλήγουν να είναι αόριστες. Δλδ αφηρημένες. Η μέθοδος της ανόδου από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, προϋποθέτει ιδιαίτερη νόηση, ξεχωριστή γνώση, μεγάλη βιωματική εμπειρία και πλήρη κατανόηση του αντικειμένου.

Και δυστυχώς επικρατεί χαώδης αντίληψη περί του αντικειμένου.

Το BDSM δημιουργεί το οξύμωρο να είναι περίπλοκο μέσα στην απλότητά του.

Εάν διαμελιστεί στις έξι λέξεις (και όχι 4 ή 5) που είθισται να το αποτελούν, και η κάθε μια ερευνηθεί κατεξοχήν ξεχωριστά, προσπαθώντας να βρούμε τη συνάφεια μεταξύ τους, αλλά και το νόημα τους, θα διαπιστώσουμε πως δεν μπορεί καμία να εμφανιστεί σε καθορισμένη μορφή. Η ανάπτυξη τους από την δεκαετία του ’80, έχει διανύσει κάποια στάδια, και το νέο έχει μετασχηματίσει την κληροδοτημένη βάση από την οποία ανέκυψε. Ετσι, διαρκώς φτάνει στο στάδιο της ωρίμανσης του. Το παρελθόν δεν διατηρείται ολοκληρωτικά στο παρόν, φυσικά δεν εξαφανίζεται εντελώς. Διατηρείται στο παρόν σε μεταρρυθμισμένο μόρφωμα. Το παρόν όμως συνεχώς διαφοροποιείται και αναπτύσσεται και μετασχηματίζεται σε μέλλον. Νέες γενιές, νέες αντιλήψεις, πιο ελεύθερα τα ήθη, πιο απενοχοποιημένος ο ερωτισμός, νέες τάσεις συνεχώς διαμορφώνονται.

Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι το πέρασμα από το περιβόητο SSC (Safe - Sane – Consensual), στο RACK (Risk-aware consensual kink), μετά στο PRICK (Personal Responsibility Informed Consensual Kink) κλπ. Ετσι λοιπόν αυτή η άνοδος από το αφηρημένο προς το συγκεκριμένο θα βοηθήσει, αν γίνει με τρόπο που να εμπεριέχει την κατανόηση ΚΑΙ της έκφρασης αυτών των τάσεων.

Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που το s/m, θεωρούν πως είναι τα αρχικά του super market!!

Το προφίλ στο Facebook

Master Seduction Facebook Profil

BDSM... Tι είναι; Μια διαφορετική ανάπτυξη...

Σε αυτό το κείμενο, θα ασχοληθώ με ερωτήματα, με προβλήματα, με απορίες...

...ανθρώπων που προσεγγίζουν το BDSM και δεν έχουν καταλάβει το γιατί έλκονται  τόσο δυνατά απ αυτό, δεν έχουν συνειδητοποιήσει αρχικά τι τους έφερε, αλλά και στη συνέχεια τι τους κρατά σε αυτό..

Ανθρώπων που οδηγούν τον συλλογισμό τους σε ζητήματα της ύπαρξης, της αιτίας, του μυαλού...

Tι είναι τελικά το BDSM;

Τι είναι, έξω από αυτό το "κάτι" που προσδιορίζει την ερωτική "ασυμβατότητα" μεγάλης μερίδας ανθρώπων;

Όχι όπως τo αντιμετωπίζουν οι "κοινοί" άνθρωποι, αυτοί που έχουν περιχαρακωθεί σε κοινωνικές νόρμες, αυτοί που έχουν εγκλωβιστεί σε κοινωνικά πρότυπα φτιαγμένα από τα χρηστά ήθη...

Όχι προσεγγίζοντας με βάση την λογική και την απόδειξη, όπως αυτή ορίζεται στα μαθηματικά, ούτε με το πως καθορίζεται με βάση τα δήθεν "ιερά βιβλία" του χώρου και τα τάχα καθολικά πρωτόκολλα του.

Όχι σαν άνθρωποι που φεύγουν από το καθιερωμένο σεξ, ακλουθώντας ως διάλειμμα η ως διαφυγή, διάφορα φετίχ που τα ονομάζουν BDSM...

BDSM και Sex.

"Δύσκολο", αλλά ενδιαφέρον θέμα. Συχνά το συναντάμε σε ιστότοπους του χώρου και οι απόψεις είναι ποικίλες.

Ωστόσο,

Δεν υπάρχει σχεδόν κανείς στον χώρο, που να μην συμφωνεί πως η σχέση K/υ, είναι πρωτίστως και κυρίως εγκεφαλική διεργασία με το ισχυρότερο όλων το μυαλό. Το σώμα ακολουθεί.

Ομως, και το σεξ, κυρίως στο D/s, δεν είναι περισσότερο (ή μόνο) εγκεφαλικό, παρά σωματικό;

Nαι, μια σχέση Κυριαρχίας/υποταγής, μπορεί να υπάρξει χωρίς σεξουαλική επαφή, και αυτή η απουσία να μην πλήξει στο ελάχιστο την ασυμμετρία των δύο, ή περισσοτέρων, μερών που την αποτελούν. Δεν πιστεύω όμως, και δεν έχω δει, ότι μπορεί να έχει μια εξελισσόμενη πορεία ετών, ως ερωτική σχέση, αν απουσιάζει ολοκληρωτικά το σεξ.

Μπορεί κάλλιστα να διατηρηθεί σε πολύ μεγάλο χρονικό εύρος, ως ένα K/υ πλαίσιο, που έχει καταλλήξει όμως σε mentoring και η ασυμμετρία βασίζεται αλλά και βιώνεται σε μια πολύ ιδιαίτερη, δυνατή και ποιοτική διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης, καθοδήγησης, επικοινωνίας και προστασίας. Ναι το στοιχείο του ερωτισμού μπορεί να παραμένει, από το ένα ή και τα δύο μέρη, αλλά η σχέση δεν θα είναι ερωτική με την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Σχέση D/s με το D/s ή με τον Κ;

Aν και μπορεί να έχει ισχύ και στην αντίθετη πλευρά, θα προσπαθήσω να αναπτύξω τον συλλογισμό μου και να θέσω τα ερώτηματά μου, ως αφορή για δημόσια συζήτηση, μόνο από την πλευρά της υ.

Αναφέρομαι στις περιπτώσεις που η υ, μπαίνει σε μια σχέση K/υ, όχι γιατί επιλέγει τον Κ ελκυόμενη απ' αυτόν, αλλά καθαρά (ή κυρίως) από την έλξη που της δίδει το ίδιο το πλαίσιο.

Μπορεί να το γνωρίζει και να πρόκειται για μια συνειδητή πράξη, αλλά μπορεί και να το αγνοεί.

Είναι σχεδόν βέβαιο πως μια τέτοια σχέση, η οποία βασίζεται εξ' αρχής σε λάθος λόγους από την μεριά της υ, θα αποτύχει, όμως είναι δυνατόν να υπάρξει ένα χρονικό περιθώριο που όλα να φαίνονται ότι κυλούν ή ακόμα και να κυλούν όντως ομαλά.

Η υ μπαίνοντας στο πλαίσιο που επιθυμεί, βιώνει μια εσωτερική ενδυνάμωση, απαραίτητη για την καθημερινότητά της, καλύπτοντας κυρίως την θέλησή της να καθοδηγείται, όχι από την δύναμη του Κ, αλλά από την αδυναμία της να είναι μόνη - να παίρνει αποφάσεις μόνη. Στην ουσία καλύπτει το εσωτερικό της κενό, ακολουθώντας και εκτελώντας τις εντολές του Κ, όχι για να τον ευχαριστήσει, αλλά γιατί αυτό εξυπηρετεί την εσωτερική της ηρεμία.

Ο κύριος λόγος, που δείχνει τέτοια "υποταγή" (προσκόληση) στον Κ της, δεν είναι η Κυριαρχία που εισπράττει, αλλά ο φόβος να μείνει εκτός πλαισίου Κ/υ. Δλδ, συνδέει την ευτυχία της με το άγχος της απώλειας του Κ. Ετσι υπακούει εντολές που είναι εντελώς έξω από τον ψυχισμό της.

Eπιβολή Κυριαρχίας;

Καταρχή, να συμφωνήσουμε στα ΒΑΣΙΚΑ.

"Α. ο χώρος είναι τόσο χαοτικά μεγάλος που ΔΕΝ μπορεί να μπει σε καθορισμένα πλαίσια και συγκεκριμένα καλούπια,
Β. η διαφορετικότητα του καθενός και της καθεμιάς εκτός από δεδομένη, φέρει στο φόρουμ μέλη που στο σύνολο τους, αποτελούν μια μεγάλη γκάμα ποικιλομορφίας, ικανής να ξεχειλώσει ακόμα και τις κατά κάποιο τρόπο βασικές έννοιες των ήδη ελαστικών νοημάτων που αποδίδονται σε κάθε status.
Γ. Δεν υπάρχουν πατέρες και μάνες του χώρου που ως ιερείς θα καθοδηγήσουν το ποίμνιο στον σωστό δρόμο κατά τις ιερές γραφές του BDSM. Δεν έχει καμία ανάγκη ο χώρος, δλδ τα άτομα που τον αποτελούν, από σωτήρες. Πόσο μάλλον από αυτόκλητους."

Γράφονται λοιπόν, αρκετές και διαφορετικές απόψεις, και όλες με βάση τον σεβασμό της διαφορετικότητας, ειναι σωστές για τον καθένα που τις εκφράζει.

Η Κυριαρχία επιβάλλεται;

Ετσι γενικώς, αορίστως και αδιακρίτως? Είναι κάποιος Κυρίαρχος, άντε και να μπορούσαμε να συμφωνήσουμε όλοι/ες (!) πως δεν είναι μόνο από δήλωσή του αλλά το έχει το παλικάρι, και με τον τίτλο του παραμάσχαλα κυκλοφορεί και Κυριαρχεί όπου σταθεί και όπου βρεθεί, όποια κι αν συναντήσει μπροστά του;

Δλδ αν βρεθεί στις Κάννες τον Μάιο θα ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ την Κυριαρχία του στην Μόνικα (Μπελούτσι) στην Σάρον (Στόουν) στην Ατζελίνα (Τζολί) και σε κάθε θηλυκό που θα πατήσει το κόκκινο χαλί;

Και δεν το έχει κάνει έως τώρα για να μην επιβαρύνει τα κορίτσια; (!)

Εχουμε χαθεί στις λέξεις και στις έννοιες που δίδει ο καθένας σε αυτές ή μέσα στην προσπάθεια να εδραιώσουμε την άποψη μας, ξεχάσαμε να ακούμε αλλά και να λαμβάνουμε υποψη μας και την αντίθετη γνώμη; Εστω και την ύπαρξή της.

Τι σημαίνει η Κυριαρχία επιβάλλεται;

Υποχρεώνει ο Κ την υ να την δεχτεί; Ποια υ? Tην οποιαδήποτε που θα αλληλεπιδράσει;

Eίναι μια ενέργεια που γίνεται με την βία; Aν ναι, πιάνει σε όλες τις υ;

Eίναι κάτι που καθίσταται αναγκαίο και απαραίτητο; Από ποιο μέρος; Από τον K; Σε κάθε υ; Από την υ; Προς κάθε Κ;

Είναι κάτι που επιβάλλεται από αυτόν που διαθέτει ικανότητες τέτοιες και τόσες ώστε να προκαλεί έντονο θαυμασμό και θέση που να του προσδίδει ηγετικό κύρος; Και αν ναι, είναι αυτό αρκετό και δουλεύει προς όλες τις υ;

Eίναι κάτι που επιβάλλεται ως μια νίκη σε έναν συγκρουσιακό αγώνα με την υ; Και αυτή η νίκη επιτυγχάνεται από κάθε Κ και προς κάθε και με κάθε υ;

Ας μην γελιόμαστε. Για τον κάθε Κ και για την κάθε υ, οι απαντήσεις στο παραπάνω κεντρικό αλλά και στα επιμέρους ερωτήματα είναι διαφορετικές. Πολλές φορές δε, δεν είναι ούτε καν σταθερές σε ορισμένους/ες. Αλλάζουν, μετατρέπονται, διαμορφώνονται, επαναπροσδιορίζονται..., είτε κατά περίπτωση, είτε κατά χρονική περίοδο, είτε κατά το πως κοιμήθηκαν το βράδυ και πως ξύπνησαν το πρωι, είτε για να γίνουν αρεστοί/ες, είτε γιατί τώρα έμαθαν, είτε γιατί τώρα έπαθαν, είτε...

Y.Γ Και από την άλλη, αν δεν είναι έτσι, η αποτυχία επιβολής της Κυριαρχίας από έναν Κ, σε μια ή σε περισσότερες υ, τι ακριβώς τον κάνουν; Τον κονταίνουν ή τον κάνουν πιο λίγο; Και σε σχέση με τι και με ποιόν; Του αφαιρούν Κυριαρχικότητα; Mε ποιά μέτρα και σταθμά; Και από ποιούς αυτά έχουν ορισθεί;

Αστεία πράγματα ή αλλιώς σε κουβέντα να βρισκόμαστε...

Mπορεί μια υποτακτική να λέει όχι στον Κύριο της;

Σε μια σχέση ή πλαίσιο D/s, αν

Α. Υπάρχει συμβατότητα ανάμεσα στον Κ και στην υ
Β. Στο κεφάλι τους κατοικεί μυαλό
Γ. Ο Κ είναι πρωτίστως Κυριαρχικός και δευτερευόντως οτιδήποτε άλλο (σαδιστής κλπ)
Δ. Η υ έχει κατανοήσει τον ρόλο της και τον έχει αποδεχτεί με ειλικρίνεια τόσο προς τον εαυτό της και τα θέλω της, όσο και προς την κοινή πορεία/εξέλιξη
Ε. Εχει επέλθει ο απαραίτητος χρόνος γνωριμίας

ΔΕΝ υπάρχει κανένας λόγος για όχι

Ωστόσο, ουδείς είναι αλάνθαστος, η καθημερινότητα ενδέχεται να γεννήσει ανά πάσα στιγμή προβλήματα και το παρελθόν αλλά και η προσωπικότητα της υ, μπορεί σε κάποια (αρχικά) στάδια να αποτελέσει τροχοπέδη. Είναι και αναμενόμενο και φυσιολογικό.

Ο Κ έχει την υποχρέωση, να μπορεί – να ξέρει και να θέλει, να διαχειριστεί, κάθε φορά, με τον κατάλληλο τρόπο, τους μηχανισμούς άμυνας και τις εσωτερικές αντιστάσεις της υ που είναι δεδομένο πως θα λειτουργήσουν.
Η υ έχει την υποχρέωση, με τον ενδεδειγμένο από τον Κ τρόπο, να εξηγήσει τους λόγους της άρνησης της ή τους φόβους της για προβλήματα που τυχόν θα προκύψουν από την εκτέλεση της εντολής του.

Στο τελικό στάδιο όμως, αν ο Κ επιμείνει σε αυτό που όρισε, η υ ή πρέπει να πραγματοποιήσει την προσταγή ή να αποχωρήσει από την σχέση. Από την μια δεν χωρούν ημίμετρα σε μια D/s σχέση, από την άλλη όταν υπάρξουν η σχέση είναι καταδικασμένη στην αποτυχία.

Είναι γεγονός πως το πλαίσιο D/s, θα βγάλει την υ από την ζώνη άνεσης που είχε πριν από αυτό, αλλά η υ αποφασίζοντας να βιώσει αυτό που επιθυμεί, πρέπει να το πράττει ως ώριμη επιλογή η οποία με αυστηρά κριτήρια την οδήγησε στην απόφαση της. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να σεβαστεί και να τιμήσει τον σκοπό που την έφερε εκεί.

Αρα, ή θα είναι έτοιμη να κάνει βήματα προς τα εμπρός αφήνοντας τις δικαιολογίες, τους φόβους και τις ανασφάλειες της ακόμα και προς το άγνωστο ή θα αποχωρήσει από την σχέση, κρίνοντας πως δεν είναι έτοιμη ή πως ο Κ της δεν είναι ο πρέπων γι αυτήν.

Η υ οφείλει να πράττει όσα ορίζει ο Κ της, όχι από τον φόβο της τιμωρίας που θα επιβληθεί σε άρνηση της, ούτε από το σκιάξιμο τυχόν αποδέσμευσής της (αν και τα δυο παίζουν τον ρόλο τους) αλλά από την αποφασιστικότητα της προς την πλήρωση που έχει ανάγκη, αλλά και από την υποταγή της προς τον Κ της.

Από την άλλη, ο Κ δεν έχει κανέναν λόγο να παραμένει σε μια σχέση που δεν ανταποκρίνεται στα θέλω του και δεν τον φέρνει σε μια αρμονία με αυτά που επιθυμεί και αυτά που τελικά βιώνει.

 

Μαster (και Dom) σε γάμο με vanilla

Ποτέ μα ποτέ δεν κατάλαβα όσους δηλώνουν Μaster ή Dom και παρ' όλα αυτά επιλέγουν μια vanilla για συνταξιδιώτη στο μονοπάτι της ζωής τους.

Είναι δυνατόν το ερωτικό κομμάτι να παίζει τόσο μηδαμινό ρόλο γι' αυτούς;

Αυτό το εντελώς έξω από την ψυχοσύνθεση τους (σύμφωνα βέβαια με το status που δηλώνουν οι ίδιοι) που βιώνουν στην καθημερινότητα τους επί χρόνια, μέσα από τον γάμο τους, δεν τους ασφυκτιά; Δεν τους μαραζώνει; Πως ένας Κυριαρχικός αποδέχεται ένα τόσο μεγάλο και μίζερο συμβιβασμό και μάλιστα για ένα μάκρος χρόνου που μπορεί να φτάσει έως και το τέλος της ζωής τους;

Από την άλλη, τι Master και τι Dom μπορεί να είναι κάποιος, και εν πάση περιπτώσει τι Κυριαρχική νοοτροπία και στάση ζωής, μπορεί να έχει/είναι η ακόλουθη συμπεριφορά;

Μέσα στον γάμο και με τη σύζυγο παρόν, αποδέχονται την καταπίεση των θέλω τους, αλλά όταν η σύζυγος απουσιάζει ή κοιμάται το παίζουν σούπερ ντούπερ μαστερς και έχουν και σκλάβα, η οποία φυσικά και να πεθαίνει δεν μπορεί να τους ενοχλήσει όταν βρίσκονται στο σπίτι, στα ψώνια, στις επισκέψεις κλπ κλπ κλπ

Που είναι η αυθεντικότητα πάνω σε αυτό και που η Κυριαρχικότητα;

Εντελώς άρρωστο, παράλογο και fake είναι κατά την γνώμη μου.

Κοροϊδεύουν (πρωτίστως) τον εαυτό τους, αλλά και τη σύζυγό τους και τον κοινωνικό - συγγενικό τους περίγυρο και την υ τους και το περιβάλλον της υ που γνωρίζει τη σχέση.

Φυσικά πάνω απ' όλα ο άνθρωπος, αλλά τι στο διάολο, δεν μπορεί κάποιος να έχει σταθερές και πάνω σ' αυτές να πορευτεί αγέρωχα και αρσενικά και να επιλέξει μια σύντροφο που να του κάνει, σε βαθμό τέτοιο που και η καθημερινότητα και ο ερωτισμός να είναι υπέρ της συμβίωσης και της συντροφικότητας και όχι κατά;

Γιατί Master σε γάμο με βανίλα και όχι Master σε γάμο με την σκλάβα του;
Γιατί Κυριαρχικός σε γάμο με βανίλα και όχι σε γάμο με την υποτακτική του;

Και τελικά τι κόλλημα είναι αυτό με τις ταμπέλες όταν το περιεχόμενο απέχει παρασάγγας; O καφενές του χωριού δεν μετατρέπεται σε Hard Rock Cafe, eπειδή θα βάλει στην πρόσωψη του μια επιγραφή νέον!

Η ελευθερία της υ

Aν αναφερθούμε στην υποταγή με έννοιες όπως "αλήθεια, ουσία, αυθεντικότητα, ειλικρίνεια, δύναμη..." τότε, όχι εύκολα αλλά σίγουρα, μιλάμε μόνο για κάτι χωρίς όρους.

Η υ που θα πάψει να αναλώνεται ξιφασκώντας με το έξω της, αλλά στοχεύσει πραγματικά στο μέσα της, καταφέρνοντας να κόψει σκοινιά και να αποτινάξει αλυσίδες, ανακαλύπτοντας όλα αυτά που την φοβίζουν, την φρενάρουν και τελικά την δεσμεύουν, αν βρει την μπόρεση όχι απλά να συμφιλιωθεί μαζί τους αλλά να πάει μακρύτερα από την καθολική αποδοχή τους, φτάνοντας στο σημείο να τα αγαπήσει, αδιαφορώντας για το φαίνεσθαι, αψηφώντας την περιχαρακωμένη κοινωνική ηθική που την μεγάλωσαν, κωφεύοντας στο τι θα πουν οι άλλοι, αγνοώντας τα περί χρηστών ηθών, περιφρονώντας τον στημένο καθωσπρεπισμό και τα κοσμικά κλισέ..., θα βιώσει μια μοναδική και πρωτόγνωρη ελευθερία.

Μια τέτοια ελευθερία, θα της προσδώσει το σθένος εκείνο που κάνει την επιλογή της ανεξίτηλη σφραγίδα εν πλήρη αυτογνωσία. Μια τέτοια ελευθερία δεν οχυρώνεται σε όρους, αλλά βιώνεται μόνο άνευ όρων. Μια τέτοια ελευθερία επιτυγχάνεται στην ουσιαστική D/s σχέση. Μια τέτοια ελευθερία πορεύεται στην ολοτητά της, με την παράδοση της ίδιας της ελευθερίας της στον Κ της.

Δύσκολος δρόμος μα συνάμα συναρπαστικά μαγικός. Και σε όσους/ες αναφωνήσουν, “δρόμος ουτοπικός”, θα τους απαντήσω “για όλους είναι η ζωή, για λίγους είναι να τη ζ ή σ ο υ ν”

Πολλοί/ες στον χώρο του BDSM αναφέρονται στην απαραίτητη δέσμευση συνδέοντας την όμως με τον χρόνο και την διάρκεια της σχέσης.

Για μένα λίγη σημασία έχει ο χρόνος. Είναι αυτό που αποτυπώνει μοναδικά ο Λειβαδίτης:

"Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή"

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ/υποταγή ή αλλιώς ΑΡΣΕΝΙΚΟ/θηλυκό

Eχω γράψει πολλές φορές πως σέβομαι την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου και θα ήμουν ο τελευταίος που θα μεμφόμουν τις επιλογές που ο καθένας κάνει στη ζωή του σχετικά με το πώς θα βιώσει τον ερωτισμό του.

Προσωπικά όμως θεωρώ, ότι η πιο υγιής ερωτική σχέση είναι η ασύμμετρη, φυσικά έξω από οριοθετημένους γενικούς κανόνες, ενιαία πρωτόκολλα και στερεότυπα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την μοναδικότητα της καθεμιάς και την αλληλεπίδραση των μερών που την αποτελούν, οικοδομώντας την, κάθε φορά ξεχωριστά και ιδιαίτερα.

Φαντάζομαι είναι εύκολο να αντιληφθείς ο/η κάθε αναγνώστης/τρια, λαμβάνοντας υπόψη του/της τα παραπάνω, πως για μένα το KYΡΙΑΡΧΙΑ/υποταγή είναι το όλον. Ως ετεροσεξουαλικός, στην έννοια "ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ" τοποθετώ το "ΑΡΣΕΝΙΚΟ" και στην έννοια "υποταγή" εγκαθιστώ το "θηλυκό".

Πιστεύω στην έννοια "Σεβασμός", αλλά όχι στην έννοια "Ισότητα" ανάμεσα στα δύο φύλλα. Θεωρώ τον Αντρα και την Γυναίκα συνοδοιπόρους, αλλά με ξεκάθαρους, αδιαμφισβήτητους και αδιαπραγμάτευτους ρόλους στο όποιο ταξίδι τους.

Αυτόν του Αντρα ως οδηγού και της γυναίκας ως συνοδηγού[B].- [/B]Μακριά, έξω και πάνω από ηλίθιες αντιπαλότητες και στείρους ανταγωνισμούς για το ποιός, πότε και πόσο θα έχει το τιμόνι. Στο πόστο του ο καθένας. Εκαστος εφ' ω ετάχθη

Εν κατακλείδι, φρονώ πως είναι υποχρέωση του Αντρα να διατηρήσει ζωντανά και χωρίς εκπτώσεις τα αρχέγονα γνωρίσματα του ηγέτη του προστάτη και του κυνηγού και παράλληλα την υποταγή της γυναίκας στο Αρσενικό ως αναπόσπαστο κομμάτι έκφρασης, δικαίωμα, αλλά και προνόμιο της θηλυκότητας της.

ΤΟΛΜΗΣΕ ΤΟ

Αυτή η σύνοψη δεν είναι διαθέσιμη. Κάντε κλικ εδώ, για να δείτε την ανάρτηση.

Oι ευθύνες της υποτακτικής μέσα στη σχέση

Μια υποτακτική μπαίνει σε μια D/s σχέση. Ωστόσο έχει τη ζωή της, τις υποχρεώσεις της, τις ευθύνες της, έξω και πριν από την σχέση.

Ως ποιό σημείο θα αφήσει κατά μέρος άλλες ευθύνες της ζωής της για να ανταποκριθεί στις επιταγές α) της υποταγής της ή β) του Κυρίου της;

Σκεφτεται μια παλιά υ:
"Όχι λίγες φορές έχουν κονταροχτυπηθεί oi ευθύνες της ζωής μου με τις ανάγκες ή τα απαιτούμενα της υποταγής μου.

H κατάλληλη λέξη είναι εναρμόνιση μεταξύ Κ και υ. Δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί και να σταθεροποιηθεί μέσα στη σχέση, απαιτεί δουλειά και από τα δύο μέρη, ωστόσο τον πρωταρχικό ρόλο τον παίζει η καθοδήγηση του Κ.

Ενα σημείο που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, στο να δοκιμαστεί η εναρμόνιση, είναι τυχόν αλλαγή της ζωής-καθημερινότητας του ενός από τα δύο μέρη ή και των δυο, κατά τη διάρκεια της σχέσης. (Αλλαγή τόπου κατοικίας, αλλαγή ωραρίου δουλειάς, αλλαγή πάγιων υποχρεώσεων κλπ)

Η έννοια σύνεση πρέπει και να κατοικεί στο μυαλό του Κ αλλά και να βρίσκεται σε εγρήγορση. Η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ των δυο, όπως και το πόσο καλά γνωρίζει ο Κ την υ του, αλλά και σε ποιό βαθμό συνεχίζει να την γνωρίζει ολοένα και εσωτερικότερα, θεωρούνται στοιχεία απαραίτητα, σε κάθε περίπτωση.

Πλειοψηφία vs Μειοψηφία

Τελικά, (επαναφέρω το ερώτημα) μπορεί να ορίζουμε τον ερωτισμό μας, (και άλλα ζητήματα) πως θα τον απολαμβάνουμε, πως θα τον γευόμαστε, πως θα τον βιώνουμε… βάση των δεδομένων και των κανόνων που θέτει η πλειοψηφία; H έστω βάση των μέτρων και προτύπων που φαίνεται να παρουσιάζει δημόσια η πλειοψηφία;

Να τονίσω, ότι βάση του συντάγματος, όλοι εμείς εδώ, κρινόμαστε παράνομοι διότι:
Aρθρο 5β1. Καθένας είναι ελεύθερος να αναπτύσει την προσωπικότητα του, εφόσον δεν προσβάλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το σύνταγμα και τα χρηστά ήθη

Αρχή προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
"Ως χρηστά ήθη νοούνται οι αντιλήψεις περί ηθικής του μέσου πολίτη".

Άρειος Πάγος
"ως κριτήριο των χρηστών ηθών χρησιμεύει το περί ηθικής συναίσθημα του κατά γενική αντίληψη χρηστού, έμφρονος και υγιώς σκεπτομένου κοινωνικού ανθρώπου"

Ουσιαστικά η πλειοψηφία, κρίνει ως παράνομους όσους αποτελούν (δλδ την μειοψηφία) τον χώρο του BDSM. Θεωρώ δεδομένο πως όλοι μας θα συμφωνήσουμε πως όσα βιώνουμε στο BDSM απέχουν έτη φωτός μακριά από τις αντιλήψεις περί ηθικής του μέσου πολίτη.

Για όσους δεν το καταλάβατε, να το γράψω και απλοϊκά ή υπεραπλουστευμένα αν προτιμάτε:
Oσοι διατείνονται υπέρ των νόμων και κανόνων της Ελληνικής κοινότητας ΒDSM (όταν και αν αυτή δημιουργηθεί) και της αυστηρής - νόμιμης εφαρμογής τους απ όλους, λόγω της αποδοχής τους από την πλειοψηφία, της ανάγκης τους να κινούνται σε νόμιμα πλαίσια κλπ , στην ουσία με το να ανήκουν στον χώρο του BDSM, παρανομούν ως προς τους νόμους και τους κανόνες του Ελληνικού κράτους.

Μαζοχισμός - Εθισμός στον πόνο

1. Ο μαζοχισμός ως έκφραση ερωτισμού (σεξουαλικός μαζοχισμός) δεν είναι ψυχική διαταραχή. Ο σκοπός είναι η σεξουαλική έξαψη, ικανοποίηση και απόλαυση. Μόνο οι ακραίες περιπτώσεις επιθυμίας πόνου, σε βαθμό που να είναι επικίνδυνο για την υγεία, αλλά και για τη ζωή, μπορούν να χαρακτηριστούν ως μορφές βαθειάς παθολογίας.

2. Είναι εθιστικός ο πόνος που προκαλεί σεξουαλική διέγερση. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που για την μαζοχίστρια, ο πόνος παίζει τον (ή έναν από τους) σημαντικότερο λόγο του σεξουαλικού ερεθισμού της.
Το συνεχώς μεγαλύτερος και περισσότερος πόνος ποικίλει, σε βαθμό που δεν δημιουργεί κανόνα. Για κάποιες το "συνεχώς και δυνατότερος πόνος" γίνεται αυτοσκοπός, για άλλες το ζητούμενο παραμένει το να το βιώνουν συχνά.

Προσέγγιση σε γυναίκα με κολάρο

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction,στις10/3/2011

Αρχικό μήνυμα απο thanasis

Από την άλλη, διαφωνώ με Arioch και Seduction καθώς βρισκόμαστε σε έναν χώρο στον οποίο κάποια σύμβολα ενέχουν κάποια σημασία, είτε τους αρέσει, είτε όχι. Για να γίνω πιο σαφής, ας κάνω μια ερώτηση: σε μια συνεστίαση του χώρου βλέπετε ένα υποτακτικό άτομο, το οποίο φέρει κολλάρο και θέλετε να το προσεγγίσετε. Τι κάνετε;

Προσωπικά δεν σέβομαι ούτε τη βέρα, ούτε το κολάρο (εκτός τον σε απόλυτο βαθμό σεβασμό μου όταν πρόκειται για θηλυκό φίλου), σέβομαι όμως, και εκτιμώ τη στάση της, τη γυναίκα που τα τιμά και τα υποστηρίζει είτε ως θεσμό, είτε, ακόμα καλύτερα, ως ουσία.

Οταν θέλω να προσεγγίσω με ερωτικό ενδιαφέρον μια γυναίκα, δεν με απασχολεί αν είναι ελεύθερη, λογοδοσμένη, αρραβωνιασμένη, παντρεμένη, κολαρομένη, μαντρωμένη κλπ.

Φυσικά δεν θα ζητήσω την άδεια από κανένα για να πάω να της μιλήσω, και αν θελήσω να τη φλερτάρω θα το κάνω, ασχέτως βέρας, κολάρου ή ότι άλλο. Με αρχή ότι σεβόμαστε πρώτα την γυναίκα ως άνθρωπο και στη συνέχεια τη θηλυκή της υπόσταση, θα το κάνω με ευγένεια και ευπρέπεια. Αν η απάντηση της είναι, "ανήκω", "είμαι αλλού" κλπ κλπ κλπ θα αποχωρήσω με αξιοπρέπεια και σεβασμό στα λόγια της. Αν μου πει "για να μου μιλήσεις, πρέπει να πάρεις άδεια από τον Κ μου, τον Αφέντη μου, τον συνοδό μου κλπ, θα χαμογελάσω και θα φύγω. Τόσο απλά.

Μια γυναίκα ουσιαστικά Κυριαρχημένη, δεν έχει ούτε αυτή, (ούτε ο Κ της), κανένα πρόβλημα ακόμα και αν βρεθεί σε ένα χώρο "γυμνή με ανοιχτά τα πόδια και γραμμένο στο κούτελο της, ελάτε να μου την πέσετε". Δεν χρειάζεται κανένα κολάρο για να προστατευτεί από don juan, players ή πέφτουλες και στην αντίθετη περίπτωση κανένα κολάρο με όσες αλυσίδες και αν έχει περάσει ο Κ της σε αυτό δεν μπορεί να την κρατήσει εκεί, αν δεν αισθάνεται ότι ανήκει.



Μπορείς να προσεγγίσεις μια γυναίκα με βέρα ή κολάρο και να φύγεις από το χώρο μαζί της ή έχοντας το τηλέφωνο της (το αληθινό) όπως και μπορείς να προσεγγίσεις μια γυναίκα με ελεύθερα τα δάχτυλα, τον λαιμό, ακόμα και το μυαλό της και να σου κόψει κάθε δεύτερη κουβέντα, και μόνο με μια ματιά της.

"Διεκδίκηση"

Βάζω ένα θέμα προς συζήτηση, ορμώμενος από τις καταθέσεις κάποιων που έχουν status κυρίαρχου, που διάβασα στο FB.

Αποψη 1η

"Όποιος Κυρίαρχος διεκδικεί, κοινώς την πέφτει σε κάποια σκλάβα που είναι και δηλώνει απερίφραστα ιδιοκτησία κάποιου άλλου Κυρίαρχου, είναι κατάπτυστος"

Αποψη 2η

"Συμφωνω και προσθετω οτι αν δεν τη πεφτει απλως αλλα προσπαθει να της ασκησει ψυχολογικη βια ανατρεποντας τις επιλογες της και τις αρχες της, ειναι ενα υπουλο πονηρο ανθρωπακι".

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Στον βωμό του BDSM και στα δήθεν ιερά βιβλία του (!) έχουν γίνει οι μεγαλύτερες παρανοήσεις και υπέρμετρα άλματα "λογικής". Κατάπτυστο είναι, το να θεωρούν κάποιοι στον χώρο μας, την γυναίκα που είναι υποτακτικής ψυχολογίας, ως μια ηλίθια και ανήμπορη παιδούλα, που μπορεί ο κάθε ένας να της ασκήσει ψυχολογική βία!

Μπροστά στον "καθρέφτη" (Για τις νεοεισερχόμενες στο χώρο του D/s)

Seduction
Αν κάποια, που δηλώνει υποτακτική, ψάχνει να βρεί την κάλυψη των θέλω της, όπως αυτή τα έχει οριοθετήσει, σκεφτεί και τοποθετήσει στα "κουτάκια" της, προτείνω να ξαναστοχαστεί πολύ σοβαρά την επιλογή του status της.

Mε αφορμή, την παραπάνω τοποθέτηση μου, ανοίγω το παρόν νήμα, ως ένα επιπλέον ερέθισμα για συζήτηση πάνω στο θέμα.

Αν και υπάρχουν εδώ μέσα κάποιες κυρίες, που παρότι χρησιμοποιούν το status vanilla female, είναι pure sub, ωστόσο το σύνηθες στο φόρουμ είναι η επιλογή του status να προσδιορίζει τουλάχιστον την πρόθεση που έχει η κάθε μια στο διάλεγμα του.
Παρόλα αυτά, όλοι μας έχουμε παρατηρήσει το φαινόμενο που αρκετές κυρίες, ιδίως νεοεισερχόμενες, με ελαφρά καρδία και με μεγάλη χαλαρότητα, επιλέγουν το status sub αλλά και αυτό της slave!

Οι ακόλουθες σκέψεις, αλλά πιστεύω και η συζήτηση που θα προκύψει, δεν έχουν σκοπό να μην αναγνωριστεί το αναφαίρετο δικαίωμα τους να επιλέξουν όποιο status επιθυμούν, ίσως όμως βοηθήσουν κάποιες να επαναπροσδιορίσουν, να δουν καλύτερα ή να ενδυναμώσουν την αρχική τους επιλογή ή απλά να πάρουν λίγο χρόνο ώστε να την ξανασκεφτούν.