Έχουν οι Κυρίαρχοι ανασφάλειες;

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 15/11/2007

Έχουν ανασφάλειες οι Κυρίαρχοι/ες μέσα σε μία BDSM σχέση;

Ο ήλιος ανατέλει από τη δύση?

Είτε είναι ανασφάλειες καθαρά της υπόστασής Τους ως Κυρίαρχοι στη σχέση (δηλαδή ανασφάλειες που δεν θα τις είχαν σε μια vanilla)

Το αίσθημα της ανασφάλειας δεν πρέπει να διαχωρίζεται απο το είδος της σχέσης! Η γνώμη είναι ότι κάτι τέτοιο είναι λάθος. Κάποιος που είναι ανασφαλής, είναι no mater what! Kαι βέβαια κυρίαρχος δεν ειναι αυτός που "μπορεί" να κρύψει τις πολλές ανασφαλειες και τα πολλά κομπλεξ του επειδή βρήκε κάποια που δηλώνει sub ή slave και έχει μηδενική αυτοεκτίμηση και σκέψη και κρίση κουκουτσιού!

Kάποιοι επιλέγουν να δρουν/συστήνονται/"φέρονται" ως Κυρίαρχοι ακριβώς επειδή είναι τρομερά ανασφαλείς στις vanilla σχέσεις. Η κοινή vanilla παρτενέρ δεν θα δεχτεί τον απόλυτο έλεγχο που θα του καθησυχάσει τις ανασφάλειες. Η sub όμως θα "ανεχτεί" όλα όσα της κάνει (βάσει του πώς σκέφτεται εκείνος) και έχει βαφτίσει "Κυριαρχία", καθησυχάζοντας και επιβεβαιωνοντάς τον έτσι.

Θεωρώ επίσης λάθος ότι το αρσενικό αλλάζει τρόπους σε ότι αφορά τον χαρακτήρα του, και είναι άλλος σε μια vanilla σχέση και άλλος σε μια bdsm σχέση.

Επιπλέον είναι χαζό να υπάρχει οριοθέτηση στην κυριαρχική νοοτροπία και στάση μόνο στο επίπεδο των ερωτικών σχέσεων! Κάποιος που είναι κυρίαρχος στον χαρακτήρα του και στον εσωτερικό του κόσμο, είναι παντού το ίδιο. Στον ερωτικό του σύντροφο, στις προσωπικές του σχέσεις, στην επαγγελματικη του σταδιοδρομία - καριέρα, στον τρόπο που οδηγάει, περπατάει, κάθεται, κινείται.... σε όλη την αύρα του

Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον ως κυρίαρχο που το βράδυ "γαμάει και δέρνει" (όπως πολύ εύκολα έχει γραφτεί από κάποιους εδώ μέσα) κάποια κακόμοιρη και το πρωί τρέμει το αφεντικό του αν αργοπορήσει 5 λεπτά ή οι παλμοί του εκτοξεύονται στους 120 όταν κάποιος μεθυσμένος φορτηγαντζής με φαρδιες πλάτες τους την πεί για την οδηγική τους συμπεριφορά!

Εμφάνιση

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 01/09/2007

 

Η εμφάνιση δεν είναι καθοριστική. Βέβαια έχει την σπουδαιότητα της, (και δεν είναι μικρή) ειδικά στην πρώτη επαφή μεταξύ δύο ανθρώπων.

Αλλά ποιό είναι το ζητούμενο στο επόμενο βήμα; Να κάνεις ή να βιώσεις; Να εκτελείς την σκέψη σου ή να εκφράζεσαι μέσα από την κίνηση της; Εγραψα σε άλλο post για αυτό το άχαρο και ανούσιο κυνήγι του "φαίνεσθαι" που οι περισσότεροι δυστυχώς έχουν αναλωθεί. Τους έχει καταπιεί τόσο πολύ, που ακόμα και όταν είναι στον δικό τους ιδιωτικό χώρο πράττουν και κινούνται σαν να έχουν θεατές-κριτές! Ω τι υποκρισία! Πόσο μα πόσο μακριά είναι από την εννοια της ειλικρίνειας, κυρίως προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Πόση μαγεία χάνουν στο διάβα τους!

Να ζυγίσω την γνώμη των τρίτων γι αυτή που εγώ επέλεξα να πιώ καφέ ή ότι άλλο; Χέστηκα για την γνώμη τους. Τόσο πολύ, που ούτε την αδιαφορία μου δεν τους δίνω.

Η απόλαυση υπάρχει άραγε στην ομορφιά που έχουν καθορίσει τα media; Αυτή η ξεχωριστή ηδονή που γεύεται κάποιος σε μια σχέση του χώρου μας, προυποθέτει και επιβάλει συγκεκριμένο ύψος, οριοθετημένο βάρος και ειδικό χρώμα μαλλιών και ματιών; Ποιός προσδιορίζει το όμορφο αν όχι εμείς οι ίδιοι;

Mερικοί πίνακες αλλάζουν κατά πολύ σύμφωνα με την γωνία που τους κοιτάζεις.

Γιατί να προτιμάμε μόνο την μια γραμμή (body), όταν με ακόμα δύο μπορούμε να δημιουργήσουμε το τρίγωνο της πραγματικής ηδονής;

Βody, mind, spirit. Aυτό είναι το ζητούμενο.

Πρωτόκολλο vs τελετουργία

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction, στις 31/08/2007

To πρωτόκολλο άραγε, ορίζεται, οριοθετείται η αυτοπροσδιορίζεται σύμφωνα με το ταξίδι της κάθε σχέσης?

Ναι έχει ίσως την πλάκα του για ορισμένους, την σημασία του για άλλους, ας πούμε ο πληθυντικός ή η στάση σώματος, αλλά μπορεί να αποτελεί αυτό ή το άλλο ένα γενικό πρωτόκολλο?

Χρειάζεται μήπως ο πληθυντικός για να είναι απόλυτα ξεκάθαροι οι ρόλοι? Μπορούν να μπουν σε διαπραγμάτευση οι σχέσεις κυρίαρχου και υποτακτικής? Αλοίμονο αν οι ρόλοι δεν είναι απόλυτα ξεκάθαροι και αδιαπραγμάτευτοι! Οποια συνομιλία και όποια πράξη χάνει το χρώμα της και το ύφος της και τελικά την ουσία της αν δεν είναι γέννεση μυαλού. Αν δεν αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή σκέψης. Και το μυαλό που απλά δέχεται ένα πρωτόκολλο ως προκαθορισμένη πρακτική σε μια τέτοιου είδους σχέσης, δεν έχει να δώσει τίποτα το ζωντανό. Το μυαλό κυριαρχείται φίλοι και φίλες μου και τότε μόνο υπάρχει επικοινωνία ζωτικής σημασίας. Στην κάθε σχέση για να υπάρχει γεύση του ζητούμενου και από τους δύο που να πλησιάζει την πληρότητα, και όχι απλά η ηδονή μέσα από ένα παιχνίδι, ο Κυρίαρχος θέτει (και όχι ακολουθεί κάτι κοινότυπο) το πρωτόκολλο κατά περίπτωση χωρίς φανφάρες και χωρίς τυμπανοκρουσίες.

Χάνουν το νόημα όσοι και όσες στέκονται και μένουν στο φαίνεσθαι. Η κυριαρχία για τον Κυρίαρχο δεν είναι (προσωπική μου γνώμη ΔΕΝ πρέπει να είναι) η ικανοποίηση απλά του εγώ του μέσα από κάθε άκουσμα του "Κύριε" ή του "αχ" ή την θέαση ενός γονατίσματος ή ενός πληγωμένου κορμιού. Ειδικά όταν αυτά τα ακούσματα και αυτές οι εικόνες, είναι η ακολουθία ενός παροχυμένου και σηνηθισμένου πρωτόκολλου που διάβασαν κάπου!

Δεν είναι θέσφατο, oύτε απόλυτο το πρωτόκολλο στο bdsm και επιτέλους ας μην μένουμε σε αποτυχημένους ανθρώπους που απέτυχαν να γίνουν αστυνομικοί ή στρατιωτικοί και βρήκαν την "λύτρωση" με το να το παίζουν "κυρίαρχοι", αλλά στην πραγματικότητα είναι φοβισμένα και κομπλεξαρισμένα ανθρωπάκια. Φαντάζομαι ότι αρκετές τέτοιες εμπειρίες θα έχουν να καταθέσουν οι φίλες slave που συμμετέχουν.

Πρωτόκολλο το Κύριε? Το σκυμένο κεφάλι?
Για μένα το να με αποκαλέσει κάποια Κύριε δεν παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Το ζητούμενο είναι και το δύσκολο. Να κάνω κάποια να νιώσει το "Κυριε ΜΟΥ". Δεν μου λέει κάτι το να έχω κάποια με κατεβασμένο το βλέμμα. Μου λέει πολλά να με κοιτάξει και να με δω μέσα της.