"ΜASTER"

Ο Κυρίαρχος που ως επιπλέον γνώρισμα και ως περαιτέρω χαρακτηριστική ιδιότητα έχει την επιθυμία να ορίζει τη ζωή της σκλάβας του, σε βαθμό που να αγγίζει το απόλυτο. Κάπως έτσι ή κυρίως έτσι δίνεται ο ορισμός του Master στον χώρο του BDSM.

Η γνώμη μου είναι πως μπορούμε να το δούμε από τρεις διαφορετικές σκοπιές:

Αιρετική

Ενα ακόμα στερεότυπο, μια ακόμα ταμπέλα, ένας ακόμα τίτλος που ήταν ανάγκη να κατασκευαστεί από τον άνθρωπο για να εκφράσει από επιθυμίες έως κομπλεξ, σε έναν συγκεκριμένο ερωτικό χώρο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ενας μανδύας που ο καθένας τον φορά και αυτοπροσδιορίζεται πάνω στη λογική "ότι δηλώσεις είσαι". Ένα ένδυμα που κάποιοι πιστεύουν ότι σου πάει (αποδοχή - επιδοκιμασία) και κάποιοι όχι (περιφρόνηση –αποδοκιμασία) Και τα δυο κριτήρια καθαρά υποκειμενικά.

(Δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση αν στο μέλλον κάποιοι χρησιμοποιήσουν ανώτερους “τίτλους” όπως Grand Master, O’Master, Supreme Master, Superior Master κλπ)

Ρομαντική - ιδανική

Μια πηγή ενέργειας και δημιουργίας, ένας φάρος καθοδήγησης και έμπνευσης, μια ομπρέλα προστασίας και σταθερότητας, μια αγκαλιά μεγαλοψυχίας και δικαιοσύνης, ένα χάδι στοργής και τρυφερότητας, ένα χαστούκι αυστηρότητας και πειθαρχίας, μια ματιά αποφασιστικότητας και ειλικρίνειας, μια αύρα ωριμότητας και ισχύος, ένας ποταμός γνώσης και εμπειρίας, μια πορεία μάθησης και διδασκαλίας, ο δρόμος εσωτερικότητας και εμβάθυνσης...

Μαζοχισμός - Εθισμός στον πόνο

1. Ο μαζοχισμός ως έκφραση ερωτισμού (σεξουαλικός μαζοχισμός) δεν είναι ψυχική διαταραχή. Ο σκοπός είναι η σεξουαλική έξαψη, ικανοποίηση και απόλαυση. Μόνο οι ακραίες περιπτώσεις επιθυμίας πόνου, σε βαθμό που να είναι επικίνδυνο για την υγεία, αλλά και για τη ζωή, μπορούν να χαρακτηριστούν ως μορφές βαθειάς παθολογίας.

2. Είναι εθιστικός ο πόνος που προκαλεί σεξουαλική διέγερση. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που για την μαζοχίστρια, ο πόνος παίζει τον (ή έναν από τους) σημαντικότερο λόγο του σεξουαλικού ερεθισμού της.
Το συνεχώς μεγαλύτερος και περισσότερος πόνος ποικίλει, σε βαθμό που δεν δημιουργεί κανόνα. Για κάποιες το "συνεχώς και δυνατότερος πόνος" γίνεται αυτοσκοπός, για άλλες το ζητούμενο παραμένει το να το βιώνουν συχνά.

Προσέγγιση σε γυναίκα με κολάρο

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από τον Seduction,στις10/3/2011

Αρχικό μήνυμα απο thanasis

Από την άλλη, διαφωνώ με Arioch και Seduction καθώς βρισκόμαστε σε έναν χώρο στον οποίο κάποια σύμβολα ενέχουν κάποια σημασία, είτε τους αρέσει, είτε όχι. Για να γίνω πιο σαφής, ας κάνω μια ερώτηση: σε μια συνεστίαση του χώρου βλέπετε ένα υποτακτικό άτομο, το οποίο φέρει κολλάρο και θέλετε να το προσεγγίσετε. Τι κάνετε;

Προσωπικά δεν σέβομαι ούτε τη βέρα, ούτε το κολάρο (εκτός τον σε απόλυτο βαθμό σεβασμό μου όταν πρόκειται για θηλυκό φίλου), σέβομαι όμως, και εκτιμώ τη στάση της, τη γυναίκα που τα τιμά και τα υποστηρίζει είτε ως θεσμό, είτε, ακόμα καλύτερα, ως ουσία.

Οταν θέλω να προσεγγίσω με ερωτικό ενδιαφέρον μια γυναίκα, δεν με απασχολεί αν είναι ελεύθερη, λογοδοσμένη, αρραβωνιασμένη, παντρεμένη, κολαρομένη, μαντρωμένη κλπ.

Φυσικά δεν θα ζητήσω την άδεια από κανένα για να πάω να της μιλήσω, και αν θελήσω να τη φλερτάρω θα το κάνω, ασχέτως βέρας, κολάρου ή ότι άλλο. Με αρχή ότι σεβόμαστε πρώτα την γυναίκα ως άνθρωπο και στη συνέχεια τη θηλυκή της υπόσταση, θα το κάνω με ευγένεια και ευπρέπεια. Αν η απάντηση της είναι, "ανήκω", "είμαι αλλού" κλπ κλπ κλπ θα αποχωρήσω με αξιοπρέπεια και σεβασμό στα λόγια της. Αν μου πει "για να μου μιλήσεις, πρέπει να πάρεις άδεια από τον Κ μου, τον Αφέντη μου, τον συνοδό μου κλπ, θα χαμογελάσω και θα φύγω. Τόσο απλά.

Μια γυναίκα ουσιαστικά Κυριαρχημένη, δεν έχει ούτε αυτή, (ούτε ο Κ της), κανένα πρόβλημα ακόμα και αν βρεθεί σε ένα χώρο "γυμνή με ανοιχτά τα πόδια και γραμμένο στο κούτελο της, ελάτε να μου την πέσετε". Δεν χρειάζεται κανένα κολάρο για να προστατευτεί από don juan, players ή πέφτουλες και στην αντίθετη περίπτωση κανένα κολάρο με όσες αλυσίδες και αν έχει περάσει ο Κ της σε αυτό δεν μπορεί να την κρατήσει εκεί, αν δεν αισθάνεται ότι ανήκει.



Μπορείς να προσεγγίσεις μια γυναίκα με βέρα ή κολάρο και να φύγεις από το χώρο μαζί της ή έχοντας το τηλέφωνο της (το αληθινό) όπως και μπορείς να προσεγγίσεις μια γυναίκα με ελεύθερα τα δάχτυλα, τον λαιμό, ακόμα και το μυαλό της και να σου κόψει κάθε δεύτερη κουβέντα, και μόνο με μια ματιά της.

"Διεκδίκηση"

Βάζω ένα θέμα προς συζήτηση, ορμώμενος από τις καταθέσεις κάποιων που έχουν status κυρίαρχου, που διάβασα στο FB.

Αποψη 1η

"Όποιος Κυρίαρχος διεκδικεί, κοινώς την πέφτει σε κάποια σκλάβα που είναι και δηλώνει απερίφραστα ιδιοκτησία κάποιου άλλου Κυρίαρχου, είναι κατάπτυστος"

Αποψη 2η

"Συμφωνω και προσθετω οτι αν δεν τη πεφτει απλως αλλα προσπαθει να της ασκησει ψυχολογικη βια ανατρεποντας τις επιλογες της και τις αρχες της, ειναι ενα υπουλο πονηρο ανθρωπακι".

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Στον βωμό του BDSM και στα δήθεν ιερά βιβλία του (!) έχουν γίνει οι μεγαλύτερες παρανοήσεις και υπέρμετρα άλματα "λογικής". Κατάπτυστο είναι, το να θεωρούν κάποιοι στον χώρο μας, την γυναίκα που είναι υποτακτικής ψυχολογίας, ως μια ηλίθια και ανήμπορη παιδούλα, που μπορεί ο κάθε ένας να της ασκήσει ψυχολογική βία!

Μπροστά στον "καθρέφτη" (Για τις νεοεισερχόμενες στο χώρο του D/s)

Seduction
Αν κάποια, που δηλώνει υποτακτική, ψάχνει να βρεί την κάλυψη των θέλω της, όπως αυτή τα έχει οριοθετήσει, σκεφτεί και τοποθετήσει στα "κουτάκια" της, προτείνω να ξαναστοχαστεί πολύ σοβαρά την επιλογή του status της.

Mε αφορμή, την παραπάνω τοποθέτηση μου, ανοίγω το παρόν νήμα, ως ένα επιπλέον ερέθισμα για συζήτηση πάνω στο θέμα.

Αν και υπάρχουν εδώ μέσα κάποιες κυρίες, που παρότι χρησιμοποιούν το status vanilla female, είναι pure sub, ωστόσο το σύνηθες στο φόρουμ είναι η επιλογή του status να προσδιορίζει τουλάχιστον την πρόθεση που έχει η κάθε μια στο διάλεγμα του.
Παρόλα αυτά, όλοι μας έχουμε παρατηρήσει το φαινόμενο που αρκετές κυρίες, ιδίως νεοεισερχόμενες, με ελαφρά καρδία και με μεγάλη χαλαρότητα, επιλέγουν το status sub αλλά και αυτό της slave!

Οι ακόλουθες σκέψεις, αλλά πιστεύω και η συζήτηση που θα προκύψει, δεν έχουν σκοπό να μην αναγνωριστεί το αναφαίρετο δικαίωμα τους να επιλέξουν όποιο status επιθυμούν, ίσως όμως βοηθήσουν κάποιες να επαναπροσδιορίσουν, να δουν καλύτερα ή να ενδυναμώσουν την αρχική τους επιλογή ή απλά να πάρουν λίγο χρόνο ώστε να την ξανασκεφτούν. 

 

Σχετικά με τον πόνο 3 (Συνέχεια)

Συζήτηση περί πόνου, συνέχεια 3

Αρχικό μήνυμα απο  vautrin 

Μεταφέρω με πάσα επιφύλαξη μια πληροφορία που είχα διαβάσει παλαιότερα και σύμφωνα με την οποία ο ανθρώπινος εγκέφαλος αδυνατεί να διατηρήσει επί μακρόν την ανάμνηση του σωματικού πόνου. Θυμόμαστε ότι πονέσαμε αλλά όχι την ίδια την αίσθηση κι ένταση του πόνου.

Εχει μια βάση η πληροφορία που μεταφέρεις, αλλά δεν δημιουργεί κανόνα. Η μνήμη του πόνου (εδώ αναφερόμαστε μόνο στον σωματικό) ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο, χωρίς να αποκόπτεται από τη δυσάρεστη συναισθηματική εμπειρία που προκάλεσε ο πόνος.

Να σημειωθεί ότι
α. Κάνουμε λόγο για πόνο που χαρακτηρίζεται ως οξύς (μικρής διάρκειας) και όχι ως χρόνιος
β. Το αίσθημα αυτού του πόνου είναι εξωεγκεφαλικό, δλδ δημιουργείται στο περιφερειακό νευρικό σύστημα (νεύρα που δεν είναι μέρος του εγκεφάλου) η αντίληψη όμως και η επεξεργασία του είναι εγκεφαλική, δλδ από το κεντρικό νευρικό σύστημα. Αυτό ελέγχει τις αντιδράσεις του σώματος στα ερεθίσματα και τις διεγέρσεις που δέχεται.