To get to know Us better!

1) Όνομα:
Μιχάλης

2) Γενέθλια:
27/01/1965

3) Τί σημαίνει το ψευδώνυμό σου:
Αποπλάνηση - Ξελόγιασμα

5) Αγαπημένη ώρα της ημέρας ή της νύχτας:
Ολες οι ώρες της ημέρας και της νύχτας μπορούν να δώσουν στιγμές με χρώμα. Ωστόσο η προτίμηση μου είναι στις νυχτερινές ώρες

6) Αγαπημένη "κακή" συνήθεια:
Κάπνισμα

7) Τσόντες βλέπεις;
Οχι.

Σκέψεις ψυχής - φωνές μυαλού

Ενα πανέμορφο κείμενο από τη φίλη του blog μας, Undomiel

Κι είμαστε εδώ ξανά...Στο ίδιο σημείο, στην ίδια ελπίδα, μπροστά από τον ίδιο τοίχο...περιμένοντας την ανταπόκριση που ποτέ δεν έρχεται. Γιατί δεν ήταν οι ιδανικές συνθήκες; Γιατί ήταν άλλες οι προσδοκίες; Γιατί απλώς δε σε θέλει; Δε σε θέλει όσο εσύ; Οι αιτίες διάφορες, το αποτέλεσμα το ίδιο...εσύ αναμένεις, προσμένεις, καρτερείς...για ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί, μια στιγμή που να τα λέει όλα, μέσα σε αυτήν να ζήσεις το απόλυτο κι το "ύστερα" ας μην υπάρξει ποτέ...αλλά αυτή δεν έρχεται. Είναι μια φαντασίωση, μια άρρωστη εικόνα στο κεφάλι σου, που τρέφεται με τις αγνές και γνήσιες προεκτάσεις της ψυχής σου και τις μετατρέπει σε ζοφερά, αποκρουστικά όνειρα που λαχταράς να εκπληρωθούν και η αυστηρή πραγματικότητα στα ξερνάει στα μούτρα, προσπαθώντας να σε κάνει να ξυπνήσεις...αλλά εσύ όχι, εκεί... προτιμάς τον ατέρμονα λήθαργο της ευτυχίας και συνεχίζεις να μεγεθύνεις τα αποβράσματα της φαντασίας σου, ψάχνοντας για δικαιολογίες και ψέματα για να τα κρύψεις... να τα αποτεφρώσεις μέσα στην άβυσσο του μυαλού σου και να ξαναπλάσεις νέες ουτοπίες, καινούργια εκτρώματα που θα εξακολουθούν να σου δίνουν κουράγιο να παλεύεις με τα φαντάσματά σου...που σου ψιθυρίζουν, φωνάζουν, ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ...ΣΤΑΜΑΤΑ, ΞΥΠΝΑ... Κι όμως, εσύ επιλέγεις τα παραμύθια σου, επιλέγεις τα όνειρά σου... γιατί... γιατί ενώ μπορεί να υποψιάζεσαι ότι είναι μυθικά πλάσματα του κρυφού κόσμου σου... αυτά σου δίνουν κουράγιο να ζεις την κάθε μέρα... το κάθε λεπτό... το κάθε κλάσμα της ζωής σου κυνηγώντας να αρπάξεις το ίχνος επαλήθευσης της πλάνης σου... το μόριο πραγμάτωσης της κολασμένα ανυπόφορης επιθυμίας σου και θα σε κάνει πλήρη, ζωντανό, ευτυχισμένο, χαρούμενο... Ένας φαύλος κύκλος προς την αιωνιότητα.

by Undomiel

To Dasein παρουσιάζει: Shibari Art Nights

Μια γνωριμία με την Παραδοσιακή Ιαπωνική Ερωτική Τέχνη του Shibari σε 4 βραδιές  οργανωμένες από την ομάδα Double Ropes.

Παρασκευή 17/12 /10 στις 9μ.μ. Εισαγωγή στη Ιαπωνική Τέχνη του Bondage (Παρουσίαση, Επίδειξη, Προβολές και Συζήτηση)

Παρασκευή 14/1/11 στις 9μ.μ.  Κinbaku Νight (Παρουσιάστε την τεχνική σας και μοιραστείτε τα μυστικά της τέχνης σας κατά τη διάρκεια ενός Party).

Παρασκευή 11/2/11 στις 9μ.μ.  Shibari Photo + Video Art Workshop (Εργαστήριο Φωτογράφισης και Κινηματογράφησης τεχνικών Shibari. Συμμετέχουν μοντέλα και εθελοντές οι οποίοι πρέπει να δηλώσουν εγκαίρως συμμετοχή).

Παρασκευή 18/3/11 στις 9μ.μ. Shibari Drawing Workshop (Εργαστήριο Ζωγραφικής τεχνικών Shibari. Συμμετέχουν μοντέλα και εθελοντές οι οποίοι πρέπει να δηλώσουν εγκαίρως συμμετοχή).

Λογοκρισία στα Blogs, επίθεση από αναρτήσεις σε άλλο blog (!) κλπ

1. Λογοκρισία στα blogs

Όταν ο κάθε άνθρωπος αποφασίζει να δημιουργήσει ένα blog, έχει συγκεκριμένους σκοπούς και στόχους. Σε αυτή τη διαδικασία σπαταλά χρόνο, κόπο, μεράκι κλπ.

Στην ουσία τι είναι ένα blog? Ένας χώρος που σου παρέχεται για να δημιουργήσεις κάτι δικό σου. Ας το ονομάσουμε προς χάριν της συζήτησης ως ένα "σπίτι". Οι αναγνώστες τι είναι; Οι επισκέπτες αυτού του "σπιτιού". Τα σχόλια τους τι είναι; Κάτι που αφήνουν μέσα στο σπίτι σου.

Αν κάποιος αποφασίσει για τους όποιους λόγους, ζήλια - κόμπλεξ - χαζομάρα - ιδιοτέλεια κλπ, μέσα στο σπίτι σου, κάτι που δεν σου αρέσει, κάτι που δεν είναι της αισθητικής σου, κάτι που χαλάει το σύνολο, κάτι που το ασχημαίνει ή το βρομίζει, τι θα το κάνει ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, αν όχι να το αφαιρέσει;

Mε βάση ποιας λογικής, αυτή η αφαίρεση ονομάζεται ως λογοκρισία ή εν πάση περιπτώσει ως μη αναγκαία "λογοκρισία";

Δηλαδή αν απαγορεύσω, μετά από αρκετές παραινέσεις, στον/ην όποιον/α να αφοδεύσει μέσα στο σπίτι μου, του περιορίζω το δικαίωμα της έκφρασης; !!!

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 6ο -TEΛΟΣ)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 5ο)"

Ξύπνησα αργά το μεσημέρι. Εφτιαξα καφέ μόνος. Στο κινητό μου υπήρχε ένα sms της. Μια μόνο λέξη. “Συγνώμη”

Χαμογέλασα. Πικρά αυτή τη φορά. Η μικρή ήταν καλή και τη γούσταρα πολύ, αλλά…

Τέσσερεις ημέρες μετά, γυρνώντας από τη δουλειά, τη βρήκα έξω από το σπίτι.

Με κοιτούσε καθώς την πλησίαζα, αλλά μόλις έφτασα κοντά της κατέβασε το κεφάλι

-Γεια σας, ψιθύρισε. Ισα που την άκουσα.
-Είσαι καλά μικρή;
-Μάλιστα, δλδ, όχι δεν είμαι καλά Κύριε
-Παρακάτω

Ναι, ήθελα να την πάρω στην αγκαλιά μου, ναι, ήθελα να την γευτώ, ωστόσο αυτή η μικρή δεν αποτελούσε παιχνίδι μου. Την προόριζα για σκλάβα μου. Για μια ουσιαστική και βαθιά σχέση 24/7. Το να συνεχίζαμε και αργότερα να το βρίσκαμε πάλι μπροστά μας, δεν είχε κανένα νόημα. Όχι, δεν θα το προσπέρναγα. Η μικρή είχε κάνει λάθος και έπρεπε να το καταλάβει με τρόπο που θα την έκανε να μη το επαναλάβει.

Με κοίταξε. Ακόμα και σε αυτή τη θλιμμένο μορφή της, με πρησμένα τα μάτια της πλαισιωμένα με μαύρους κύκλους…, ήταν πολύ όμορφη.

-Πόσα συγνώμη να σας ζητήσω Κύριε; Πόσο πολύ να σας εκλιπαρήσω να με συγχωρήσετε;

Καληνύχτα ως fresh_blood... Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α ως obeisant!! (Προσωπική εμπειρία)

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την obeisant,στις 28/11/2010

Μέσα σε δύο μόλις μέρες κατάφερε να αλλάξει την ζωή μου.. Έγιναν όλα σε ταχύτητα αστραπής.. Νόμιζα σε κάποια στιγμή πως ήμουν θεατής του ίδιου μου του εαυτού!!

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...

Σίγουρη για τον εαυτό μου, πως έχω κατασταλάξει στην ερωτική μου ταυτότητα και συνειδητοποιημένη για το ποια είμαι έκανα μια ήσυχη ζωή πιστεύοντας πως έχω βρει αυτό που ψάχνω στα μάτια ενός σκλάβου. Δέθηκα αρκετά μαζί του και δεν μετανιώνω για ότι ανταλλάξαμε..

Πεπεισμένη λοιπόν πως δεν ήθελα κάτι διαφορετικό (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί δεν έβλεπα τα σημάδια), άρχισα να διαβάζω μια ιστορία στο forum..

Στην αρχή απλώς μου κίνησε την περιέργεια, στο επόμενο μέρος με παρακίνησε να συνεχίσω να την ακολουθώ .Δήλωνα female top, το ζούσα καθημερινά με τον υποτακτικό μου και πίστευα πως αυτή είμαι. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου να μπαίνει στη θέση της υποτακτικής!

Όσο τη διάβαζα τόσο πιο πολύ γινόμουν δική Του. Χωρίς να το ξέρει, είχε ρίξει τα δίχτυα του και εγώ κολυμπούσα τριγύρω τους.. Όσο πιο πολύ διάβαζα, τόσο πιο πολύ μεθούσα, τόσο πιο πολύ ζαλιζόμουν.