Από το σκοτάδι προς το φως...

Θέλεις να φύγεις από το σκοτάδι,

 θέλεις να προβάλλει μπρος σου η λάμψη,

 εσωτερική αναζήτηση χρόνων,

 θέλεις να σε βγάλει κάποιος στο φως...

 Κινείσαι καιρό σε μισοσκότεινους διάδρομους,

 ψάχνεις προθάλαμο, διέξοδο στο φως,

 ψηλαφίζεις με τα δάχτυλα σου,

 αναζητάς έστω μια ανταύγεια...

 αναλώθηκες σε σκοτεινιές,

 έφθαρες την ψυχή σου,

 πήρες κι έδωσες, μα ήταν τίποτα,

 "νεκρό" κορμί σε κατανάλωση,

 νισάφι η θολούρα, θέλεις το φως...

 τα χέρια σου πληγώνονται,

 απογοητεύεσαι, κουράζεσαι,

 αποκαρδιώνεσαι, απελπίζεσαι,

 κι όμως ξέρεις ότι το θέλεις...

 και προσπαθείς να βρεις παράθυρο,

 σκοντάφτεις, πέφτεις, χτυπάς,

 πονάς, σέρνεσαι, σηκώνεσαι,

 συνεχίζεις αθάρρευτα, δειλά...

 διστάζεις, λιγοψυχείς, φοβάσαι,

 κι όμως το νιώθεις,

 θέλεις το λούσιμό του,

 να γευτείς την ακτινοβολία του,

 να γεμίσεις απ' αυτήν...

 Αυτή είναι η λαχτάρα σου,

 αυτή κι η λύτρωσή σου,

 η απαλλαγή απ' το σκοτάδι

 το βγάλσιμό σου στο φως...

 κι όσο αργείς η δίοδος στενεύει,

 το δωμάτιο γίνεται μικρό, σε πνίγει,

 το στέγαστρό του σε σιμώνει

 θαρρείς θα πέσει επάνω σου...

 Ακούς τα βήματά Του,

 ζυγώνει, έρχεται, σε πλησιάζει,

 πιάνει το χέρι σου σφιχτά και σε σηκώνει,

 νιώθεις την ένωση αδιάρρηκτη...

 αργά βήματα, σταθερά,

 δύσκολος δρόμος, κοντοστέκεσαι,

 αλλά σε οδηγεί στο φως,

 το αισθάνεσαι και συνεχίζεις...

 Αυτός θα σε βγάλει εκεί,

 θα στο φανερώσει, θα στο μάθει,

 όμως εσύ, πρέπει να κλείσεις πίσω σου,

 τον δρόμο προς το σκοτάδι...

 ΟΡΙΣΤΙΚΑ.

Δρόμος προς την Ιθάκη

Αναζητήστε άνθρωπο, μα μην μένετε στο γυναίκα. Ψάξτε και βρείτε, ανακαλύψτε το θηλυκό εκείνο, που τα χείλη της είναι ερμητικά κλειστά κι αρνούνται την κάθε λέξη στους αναλφάβητους της ηδονής και στους ανάξιους κόλακες.

Διδάξτε την και πρόσφερε της την ηδονή απλόχερα και ποικιλόμορφα, με τρόπους που τα χείλη της τελικά θα προφέρουν το 'Κύριε μου', και θα νιώθει όστρακο που ανοίγει, λουλούδι που ανθίζει, χρυσαλλίδα που μετατρέπεται σε πεταλούδα...

Βρείτε το λευκό χαρτί της και γεμιστέ το με χρώματα και λέξεις που είναι κάθε τι άλλο από κενές περιεχομένου και στείρα επανάληψη του γνωστού.

Ταξιδέψτε την στην άβυσσο που οριοθετούν το μυαλό και τα κορμιά σας.

Βγάλτε την σε ανοιχτα πελάγη που τα κύματα θα είναι ηδονές και συναισθήματα που δεν κυνηγάτε αλλά που σας καταδιώκουν.

Λιώστε την μέσα στη ζεστή του μυαλού σας, ξανά και ξανά και ξανά σε μια ατελείωτη, πρωτόγνωρη και ιδιαίτερη διαδικασία.

Πάρτε την όπως. όπου και όσο θέλετε χωρίς φραγμούς και όρια.

Κυλήστε την άφοβα σε δρόμους αμαρτίας και σοκάκια εντόνων συγκινήσεων, γίνετε ξεκάθαρα ο ηγέτης της πορείας σας...

Μην ζητάτε να κάνει, κάντε την και ορίστε της να κάνει.

Και να είστε εκεί, σφιχτή αγκαλιά που θα εξαφανίζει φόβους και θα συντρίβει ανασφάλειες, φώλια που μέσα της θα κρύβεται από κάθε δυστυχία...

Τότε, θα έχετε δημιουργήσει την Ιθάκη σας, και θα είστε στον δρόμο προς αυτήν...

Διαπραγμάτευση (!) περί ορίων, στο D/s και M/s

Διάβασα σ' ένα blog που πραγματεύεται τον χώρο του BDSM ένα κείμενο περί διαπραγμάτευσης πριν το κολλάρο κλπ

Ανάμεσα στα άλλα, έγραφε:

"Kατά την διαπραγμάτευση μιας σχέσης BDSM, τα όρια της σχέσης θα πρέπει να ειπωθούν. Τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει" (!)

"Διαπραγματεύσεις πρέπει να γίνονται ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα..." (!)

"...πρέπει να περιλαμβάνει και την συζήτηση των προσωπικών ορίων"

Πιστεύω πως, πέρα από την απαραίτητη συμβατότητα στο ανθρώπινο πεδίο, που πρέπει αρχικά να εξεταστεί, δεν υπάρχει σοβαρή συζήτηση για τα όρια της υ, που δέχεται να μπει σε M/s σχέση.

Και αυτό γιατί:

Α. Πως και από που γνωρίζει η υ τα όρια της, και ιδίως σε ένα TPE πλαίσιο Μ/s, πριν καν μπει σε αυτό ;

Β. Μήπως δεν είναι το ζητούμενο των περισσοτέρων υ, με το βίωμα της ασύμμετρης σχέσης, ακριβώς το να ανακαλύψουν αρχικά, και στην συνέχεια το να σπάσουν - ξεπεράσουν τα όρια τους;

Γ. Μήπως δεν είναι στα κύρια χαρακτηριστικά του M/s, το να εισέρχεται ο Κ βαθιά, ολοένα και πιο βαθιά στο μέσα της υ; Να εισχωρεί σε εσωτερικά επίπεδα που η υ πριν ξεκινήσει αυτό το ταξίδι δεν γνώριζε, αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις, ούτε που φαντάζονταν;

Δ. Μήπως, κάποιες φορές, αυτό που η υ έχει ουσιαστική ανάγκη, δεν είναι, το να υπερκεράσει την συναίνεση της ο Κ της, ακόμα και να "αδιαφορήσει" γι' αυτή, για να την προχωρήσει πιο πέρα; Να της γκρεμίσει τοίχους που την εμποδίζουν, να της κόψει δεσμά που την περιορίζουν, να την ελευθερώσει;

Ε. Μήπως δεν υπάρχουν περιπτώσεις υ, που οι φόβοι και οι αδυναμίες τους, επαναλαμβάνω και τονίζω, κάποιες φορές και σε κάποιες υ, φεύγουν μόνο παρεμβατικά; (και χρησιμοποιώ ήπιο όρο).

Ζ. Μήπως μπαίνοντας σε ένα πλαίσιο εκπαίδευσης M/s η υ, αυτό που πραγματικά επιθυμεί, ακόμα και ας το αρνείται, δεν είναι η φυγή από την ζώνη άνεσής της; Μήπως κάποιες φορές αυτό δεν επιτυγχάνεται με επιβολή και διάρρηξη των ορίων της;

Ταπείνωση και Εξευτελισμός στο D/s και M/s, αλλά και άλλα...

Σε μια από τις μακρές συζητήσεις που είχα με σκλάβα (πολλά χρόνια στον χώρο και σε Μ/s πλαίσιο), ανάμεσα στις πολλές ερωτήσεις που μου απηύθυνε, ήταν και η παρακάτω:

“αναρωτιιεμαι Κυριε, αν η χρηση των επιθετων απο Τον Κ προς την σκλάβα (αχρηστη, ζωο, πουτανα... κ.ο.κ) εχουν καποιο σκοπο συγκεκριμενο... θελω να πω, πολλοι άντρες πάνω στο σεξ λενε τετοια στη γκομενα τους, αλλα στη σχεση Α/σ εχουν καποιο λογο? ειναι απλα για την ταπεινωση της η Ο Κ με αυτον τον τροπο θελει να της δειξει και κατι αλλο? πιο βαθυ? υπαρχει κατι αλλο?”

Το θέμα “ταπείνωση”, αφενός απασχολεί, αλλά και καυλώνει, πολλές subs και slaves, αφετέρου είναι, και αυτό, ένα αμφιλεγόμενο θέμα με πολλές, διαφορετικές και συχνά με αρκετά αντικρουόμενες απόψεις. Για παράδειγμα, υπάρχουν απόψεις που υποστηρίζουν πως η ταπείνωση είναι πράξη που δείχνει την έλλειψη σεβασμού του Κ προς την προσωπικότητα της υ, άλλoι/ες προβάλλουν την αντίληψη πως κάποιες λέξεις (ή πράξεις) είναι αποδεκτές, ενώ κάποιες άλλες όχι κλπ.

Βέβαια υπάρχουν και αυτοί/ές που τάσσονται υπέρ της άποψης, (συνηγορώ), πως δεν υπάρχει τίποτα που να λαμβάνεται ως ταπείνωση για την υ, όταν προέρχεται από τον Κ της.

Με αφορμή την ερώτηση της σκλάβας, και βάσει της απάντησης που της έδωσα, παρουσιάζω, εκτενέστερα την θέση μου στο ζήτημα:
Αρχικά, σε σχέση με το πρώτο σκέλος της ερώτησής της, θέτω κάποια παραδείγματα συνοπτικά, που το καθένα παρουσιάζει και ταυτόχρονα εξηγεί σε ένα βαθμό, υπάρχουσες συμπεριφορές.

Α. Ο Κ κουβαλάει vanilla συνήθειες, από το παρελθόν. Το να βρίζει (;) την γυναίκα, στην ερωτική πράξη, το είχε (και το έχει) ως επίδειξη δύναμης, ως τόνωση της αυτοπεποίθησής του, ακόμα και ως εκτόνωση μιας πολύ ήπιας μορφής σαδισμού σε πρώιμο στάδιο.

Β. Ο Κ μανιπουλάρεται απο την καύλα της σκλάβας, και παρασύρεται από το δήθεν αρχέγονο ένστικτο, πως όσο πιο πολύ ικανοποιείς την γυναίκα σεξουαλικά, τόσο πιο άντρας νιώθεις. Στην ουσία, αυτός ο Κ βιώνει topping from the bottom. Δηλαδή, έχει μετατραπεί σε υποτακτικός της υποτακτικής του, ή στην καλύτερη περίπτωση έχει γίνει το βοήθημα της καύλας της. Ενας, ακόμα, “δονητής”.

Βρίζει την υποτακτική/σκλάβα, βλέπει πως αυτή καυλώνει, και την βρίζει περισσότερο.

Με ακριβώς την ίδια “λογική” κινείται σε όλο το πλαίσιο.
Δίνει πόνο στην υποτακτική/σκλάβα, εισπράττει την ηδονή της, την βρίζει περισσότερο κ.ο.κ

Δηλαδή τέτοιοι Κ, με παρόμοιες συμπεριφορές, μετατρέπουν σε πρωταρχική σημασία και σπουδαιότητα, την ικανοποίηση της υποτακτικής/σκλάβας και μάλιστα όπως η ίδια την αυτοπροσδιορίζει! Εχουν χάσει δηλαδή το βάθος. Ολη την πραγματική υπόσταση του D/s και του M/s.

Η ασύμμετρη σχέση, εκ της φύσεώς της, θέτει εξ αρχής, τον Κ ως το δυνατό μέρος και αυτό ισχύει πάντα, σε όλες τις εκφάνσεις της. Με ξεκάθαρο, αδιαμφισβήτητο και αδιαπραγμάτευτο τρόπο. Οταν σε στιγμές ερωτικής διέγερσης (αλλά και άλλες) ο Κ επιφέρει με το φέρσιμό του, μεταβολές ως προς το αμετάβλητο της θέσης του και της ιδιότητάς του, στην ουσία νοθεύει την φύση της σχέσης ως προς τον σκοπό της ή ακόμα της προσδίδει μια νέα μορφή, εντελώς ξένη με τον χώρο μας.

Ο Κ (πρέπει να) χρησιμοποιεί την υποτακτική/σκλάβα για την δική του καύλα. Οπως ακριβώς θέλει – επιθυμεί – γουστάρει αυτός. Μαθαίνει στην υ του (όχι εύκολο κομμάτι, απαιτεί και αυτό δουλειά, από Κ που πραγματικά το έχει) να καυλώνει και να εισπράττει ευχαρίστηση επειδή χρησιμοποιείται. Οχι γιατί ο Κ ασχολείται μαζί της, αλλά γιατί αυτή είναι η θέση της μέσα στην D/s, πόσο μάλλον στην M/s σχέση. Να ικανοποιεί και να υπηρετεί τον Κ της. Αυτή είναι η απόλαυση, η ηδονή και η τέρψη της.

Οταν προσωπικά αποκαλώ κάποια, από μικρή έως όπως καυλώσω, το κάνω πρωταρχικά και κυρίως, γιατί αυτό θέλω-έτσι νιώθω εκείνη την στιγμή.

Εχει μεγάλη δόση αλήθειας, πως για τις περισσότερες υποτακτικές/σκλάβες, εκφράσεις που γενικά χαρακτηρίζονται ως υβριστικές και λόγια που κοινωνικά θεωρούνται χυδαία, λειτουργούν στο υποσυνείδητό τους, ως μια βαθμίδα αύξησης, από την μια της υποταγής τους και από την άλλη της καύλας τους.

Αυτό συμβαίνει για αρκετούς λόγους με βασικότερο τον εξής:

Η "καλή" και η ΚΑΛΗ sub

Mια καλή “sub” δεν κάνει κάτι λάθος για να μην τιμωρηθεί από τον Κ της, μια ΚΑΛΗ sub δεν κάνει κάτι λάθος για να μην δυσαρεστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” είναι σωστή για να ευχαριστηθεί από τον Κ της (εισπράττοντας την ικανοποίηση του), μια ΚΑΛΗ sub είναι σωστή για να ευχαριστήσει τον Κ της.


Mια καλή “sub” ποστάρει στις ομάδες, ακολουθώντας την διάθεσή της, μια ΚΑΛΗ sub ποστάρει διεγειρόμενη από την έμπνευση που λαμβάνει από τον Κ της

Mια καλή “sub” παραμένει στον Κ της επειδή το θέλει, μια ΚΑΛΗ sub παραμένει στον Κ της γιατί δεν μπορεί να φύγει.


Mια καλή “sub” ζει την υποτακτικότητά της για να χορτάσει την επιθυμία της,, μια ΚΑΛΗ sub βιώνει την υποτακτικότητά της για να ολοκληρωθεί μέσα από την ανάγκη της.

ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής

Ομάδα στο Facebook. Η ομάδα λόγω διαγραφών, έγινε μυστική.

 Οσοι/ες επιθυμείτε να γίνετε μέλος της, μόνο μέσω του προφίλ του Master Seduction. Kλικ για e-mail ΕΔΩ

Ομάδα για Ανδρες και γυναίκες με ενδιαφέρον για τον εναλλακτικό ερωτισμό (BDSM) και τις ασύμμετρες σχέσεις ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ/υποταγής.