............................................. "Οταν θέλεις να έχεις κάτι που ποτέ πριν δεν είχες, πρέπει να κάνεις κάτι που ποτέ πριν δεν έκανες" .............................................

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 6ο -TEΛΟΣ)



Ξύπνησα αργά το μεσημέρι. Εφτιαξα καφέ μόνος. Στο κινητό μου υπήρχε ένα sms της. Μια μόνο λέξη. “Συγνώμη”

Χαμογέλασα. Πικρά αυτή τη φορά. Η μικρή ήταν καλή και τη γούσταρα πολύ, αλλά…

Τέσσερεις ημέρες μετά, γυρνώντας από τη δουλειά, τη βρήκα έξω από το σπίτι.

Με κοιτούσε καθώς την πλησίαζα, αλλά μόλις έφτασα κοντά της κατέβασε το κεφάλι

-Γεια σας, ψιθύρισε. Ισα που την άκουσα.
-Είσαι καλά μικρή;
-Μάλιστα, δλδ, όχι δεν είμαι καλά Κύριε
-Παρακάτω

Ναι, ήθελα να την πάρω στην αγκαλιά μου, ναι, ήθελα να την γευτώ, ωστόσο αυτή η μικρή δεν αποτελούσε παιχνίδι μου. Την προόριζα για σκλάβα μου. Για μια ουσιαστική και βαθιά σχέση 24/7. Το να συνεχίζαμε και αργότερα να το βρίσκαμε πάλι μπροστά μας, δεν είχε κανένα νόημα. Όχι, δεν θα το προσπέρναγα. Η μικρή είχε κάνει λάθος και έπρεπε να το καταλάβει με τρόπο που θα την έκανε να μη το επαναλάβει.

Με κοίταξε. Ακόμα και σε αυτή τη θλιμμένο μορφή της, με πρησμένα τα μάτια της πλαισιωμένα με μαύρους κύκλους…, ήταν πολύ όμορφη.

-Πόσα συγνώμη να σας ζητήσω Κύριε; Πόσο πολύ να σας εκλιπαρήσω να με συγχωρήσετε;



Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Καληνύχτα ως fresh_blood... Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α ως obeisant!! (Προσωπική εμπειρία)

Δημοσιευμένο στο greekbdsmcommunity από την obeisant,στις 28/11/2010
Μέσα σε δύο μόλις μέρες κατάφερε να αλλάξει την ζωή μου.. Έγιναν όλα σε ταχύτητα αστραπής.. Νόμιζα σε κάποια στιγμή πως ήμουν θεατής του ίδιου μου του εαυτού!!

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...

Σίγουρη για τον εαυτό μου, πως έχω κατασταλάξει στην ερωτική μου ταυτότητα και συνειδητοποιημένη για το ποια είμαι έκανα μια ήσυχη ζωή πιστεύοντας πως έχω βρει αυτό που ψάχνω στα μάτια ενός σκλάβου. Δέθηκα αρκετά μαζί του και δεν μετανιώνω για ότι ανταλλάξαμε..

Πεπεισμένη λοιπόν πως δεν ήθελα κάτι διαφορετικό (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί δεν έβλεπα τα σημάδια), άρχισα να διαβάζω μια ιστορία στο forum..

Στην αρχή απλώς μου κίνησε την περιέργεια, στο επόμενο μέρος με παρακίνησε να συνεχίσω να την ακολουθώ .Δήλωνα female top, το ζούσα καθημερινά με τον υποτακτικό μου και πίστευα πως αυτή είμαι. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου να μπαίνει στη θέση της υποτακτικής!

Όσο τη διάβαζα τόσο πιο πολύ γινόμουν δική Του. Χωρίς να το ξέρει, είχε ρίξει τα δίχτυα του και εγώ κολυμπούσα τριγύρω τους.. Όσο πιο πολύ διάβαζα, τόσο πιο πολύ μεθούσα, τόσο πιο πολύ ζαλιζόμουν.

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 5ο)




Πρόσθεσα σε όλο αυτό, τη πουτανιά της Καίτης, τη δίψα της μικρής και τη θέληση μου για να περάσουμε ξεχωριστά τη γιορτή της και η “αδελφή” της αφέθηκε εντελώς. Όλα τα κάστρα της ντροπής, των αναστολών και των όχι της, γκρεμίστηκαν τις επόμενες ώρες.

Η “αδελφή” της δεν ήταν καλή, αλλά έδειχνε θέρμη. Πνιγόταν αμέσως, αλλά δεν εγκατέλειπε. Είχε καβλώσει πολύ και συνέχιζε να γλύφει τον πούτσο μου με μανία. Στην αρχή έδειξε απροθυμία να κάνει το ίδιο στ’ αρχίδια μου αλλά ο τρόπος που οδήγησα το κεφάλι της εκεί, δεν της άφησε περιθώρια.

Ο κολλητός μου είχε πάει με το μωρό σε κάποιο δωμάτιο και τα εναπομείναντα δύο ζευγάρια έφυγαν, το ένα μάλλον με νεύρα και το άλλο μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στην κατάσταση, αν και αρχικά φάνηκε να το θέλει. Ας είναι

Η Καίτη με την μικρή μου, έπαιζαν πλέον με τα παιχνίδια. Τις κάλεσα κοντά μου. Είναι απίστευτο πως μπορούν να κολλήσουν δυο παιδικές φίλες στον ερωτικό τομέα. Ενώ με την Καίτη ψιλοαντιδρούσε πριν αφεθεί στις έμπειρες κινήσεις της, με την μικρή έδεσε αμέσως. Καυτά φιλιά, αισθησιακά χάδια, παθιασμένο γλύψιμο σε όλο το σώμα, λαίμαργη χρήση των δονητών…, λες και ήταν ερωμένες χρόνια! Αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης και οικειότητας, τους δίνει μια σιγουριά και μια εξοικείωση που καταλήγει σε μια αξιοζήλευτη ελεύθερη έκφραση.

Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 4ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 3ο)"


Γύρισα στο σπίτι. Η μικρή είχε ετοιμαστεί σύμφωνα με τις οδηγίες μου. Ηταν πανέμορφη και καυτή. Θέλησα να την ξαναπάρω, αλλά υπήρχαν άλλα σχέδια σε προτεραιότητα.

-Είμαι έτοιμη Κύριε μου
-Όχι ακόμα. Στον τοίχο, με την πλάτη σε μένα. Κατέβασε τη φούστα σου
-Μάλιστα Κύριε

Πήγα και πήρα ένα paddle. Δερμάτινο. Την κάβλωνε πολύ να της κοκκινίζω τον κώλο. Της έριξα 20, δέκα σε κάθε κωλομέρι. Της έπιασα το μουνί, ήταν πολύ υγρή. Ομορφα. Πήρα ένα δονούμενο αυγό και το έχωσα στο μουνί της. Αναστέναξε από κάβλα. Εβαλα το ασύρματο τηλεκοντρόλ στη τσέπη μου και της είπα να ντυθεί. Υπάκουσε κοιτώντας με, με αυτό το σχεδόν ακαταμάχητο βλέμμα ευγνωμοσύνης.

Κατευθυνθήκαμε στο αυτοκίνητο. Δεν της είχα ευχηθεί ακόμα χρόνια πολλά. Μπορεί και να νόμιζε ότι το είχα ξεχάσει.




Βγήκα από το μπάνιο. Είχε αρχίσει να ντύνεται

-Δεν σου είπα να ντυθείς
-Νόμιζα ότι θα πάμε να φάμε
-Όταν σου πω εγώ θα πάμε
-Να ζητήσω μια χάρη;
-Όχι. Να έρθεις κοντά μου. Γδύσου

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 3ο)

Συνέχεια από το "Η διαδρομή μιας vanilla (Mέρος 2ο)"


Σηκώθηκα. Αυτή παρέμεινε στη θέση της. Ηταν διστακτική. Ηξερα το γιατί.

-Πάμε μικρή, σήκω.
-Αυτό, εδώ θα μείνει;
-Ποιο είναι το αυτό;
-To… εσώρουχο μου!
-Ναι, αφήσα tip για τον βοηθό, αυτό θα είναι το πουρμπουάρ για τον σερβιτόρο. Σήκω

Ηταν η πρώτη φορά που περπατούσε με το κεφάλι κάτω. Ακόμα και στη πασαρέλα της στο λιμάνι, δεν το κατέβασε έτσι. Δεν υπήρχε κάνενα δραματικό ποίημα εδώ, ούτε υπήρχε αδιέξοδο, αλλά ο σερβιτόρος, σαν από μηχανής θεός, ήρθε και βοήθησε με τον επαγγελματισμό του, λες και ήμασταν συνεννοημένοι!

-Με συγχωρείτε, κάτι ξεχάσατε.

Γύρισα ενώ η μικρή, στο άκουσμα του, πήγε να επιταχύνει το βήμα της. Την σταμάτησα πιάνοντας της το χέρι

-Ξέχασες το εσώρουχο σου μικρή
-….
-Ε, πήγαινε πάρτο λοιπόν

Αν έσκαγε τώρα, ο θόρυβος θα ακουγόταν σε όλο το νησί! Βγήκαμε έξω και μόλις έφτασε στο αμάξι, μου είπε με πολύ ύφος


-Δεν θέλω να συνεχίσουμε άλλο! -Δεν θα το φορέσεις;
-Πήγαινε με σε παρακαλώ στο ξενοδοχείο


Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

H διαδρομή μια vanilla (Mέρος 2ο)

Συνέχεια από το Α' μέρος Η διαδρομή μιας vanilla..




Η ζώνη μου έπεσε δυνατά στους γλουτούς της, στη πλάτη της, στους απαγωγούς της… Μούγκρισε από κάβλα. Οσο δυνατά κι αν τη χτυπούσα το ίδιο λαίμαργα ρουφούσε το καβλί μου, όλο πιο βαθειά προσπαθούσε να τον πάρει στο στόμα της.

Σταμάτησα, πήγα και κάθισα στη πολυθρόνα. Εκείνη έμεινε εκεί, ακίνητη. Δεν θα έκανε τίποτα χωρίς εντολή μου. Αναψα τσιγάρο και την φώναξα κοντά μου. Με πλησίασε προχωρώντας στα 4 με αυτή την ξεχωριστή κάβλα στο πρόσωπο της που πρόσθετε τόσο, σε όλα αυτά που με έκαναν να τη θέλω.

-Στη διάθεση Σας, Κύριε μου

Την κοίταξα για λίγο
-Λάτρεψε τον γαμιόλα
-Μάλιστα Κύριε

Την άφησα να μου δείξει πόσο πουτάνα μου ήταν, με το να μου τον γλύψει όπως ήθελε και έκανε ότι της είχα μάθει και όσα της είχα βγάλει, για να με ικανοποιήσει. Όταν έσβυσα το τσιγάρο μου της γάμησα το στόμα δυνατά και γρήγορα, την έπνιγα, την έβαζα να γλύφει και να ρουφάει τα αρχίδια μου και μετά πάλι στο στόμα της, βαθειά. Mετά από ώρα την διέταξα να παίξει ταυτόχρονα με το μουνί της και οδήγησα το κεφάλι της στα πόδια μου.

Απαράμιλλο θέαμα…